ਅੰਗ 1012 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਏ ॥੭॥

gur sevaa sadaa sukh hai jis no hukam manaae |7|

Serving the Guru, eternal peace is obtained, by those whom the Lord inspires to obey the Hukam of His Command. ||7||

ਤੁਕ 1

ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਸਭ ਧਾਤੁ ਹੈ ਮਾਟੀ ਰਲਿ ਜਾਈ ॥

sueinaa rupaa sabh dhaat hai maattee ral jaaee |

Gold and silver, and all metals, mix with dust in the end

ਤੁਕ 2

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥

bin naavai naal na chalee satigur boojh bujhaaee |

Without the Name, nothing goes along with you; the True Guru has imparted this understanding.

ਤੁਕ 3

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਸਾਚੈ ਰਹੇ ਸਮਾਈ ॥੮॥੫॥

naanak naam rate se niramale saachai rahe samaaee |8|5|

O Nanak, those who are attuned to the Naam are immaculate and pure; they remain merged in the Truth. ||8||5||

ਤੁਕ 4

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

maaroo mahalaa 1 |

Maaroo, First Mehl:

ਤੁਕ 5

ਹੁਕਮੁ ਭਇਆ ਰਹਣਾ ਨਹੀ ਧੁਰਿ ਫਾਟੇ ਚੀਰੈ ॥

hukam bheaa rahanaa nahee dhur faatte cheerai |

The Order is issued, and he cannot remain; the permit to stay has been torn up.

ਤੁਕ 6

ਏਹੁ ਮਨੁ ਅਵਗਣਿ ਬਾਧਿਆ ਸਹੁ ਦੇਹ ਸਰੀਰੈ ॥

ehu man avagan baadhiaa sahu deh sareerai |

This mind is tied to its faults; it suffers terrible pain in its body.

ਤੁਕ 7

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਬਖਸਾਈਅਹਿ ਸਭਿ ਗੁਨਹ ਫਕੀਰੈ ॥੧॥

poorai gur bakhasaaeeeh sabh gunah fakeerai |1|

The Perfect Guru forgives all the mistakes of the beggar at His Door. ||1||

ਤੁਕ 8

ਕਿਉ ਰਹੀਐ ਉਠਿ ਚਲਣਾ ਬੁਝੁ ਸਬਦ ਬੀਚਾਰਾ ॥

kiau raheeai utth chalanaa bujh sabad beechaaraa |

How can he stay here? He must get up and depart. Contemplate the Word of the Shabad, and understand this.

ਤੁਕ 9

ਜਿਸੁ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਸੋ ਮਿਲੈ ਧੁਰਿ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jis too meleh so milai dhur hukam apaaraa |1| rahaau |

He alone is united, whom You, O Lord, unite. Such is the Primal Command of the Infinite Lord. ||1||Pause||

ਤੁਕ 10

ਜਿਉ ਤੂ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹਾ ਜੋ ਦੇਹਿ ਸੁ ਖਾਉ ॥

jiau too raakheh tiau rahaa jo dehi su khaau |

As You keep me, I remain; whatever You give me, I eat.

ਤੁਕ 11

ਜਿਉ ਤੂ ਚਲਾਵਹਿ ਤਿਉ ਚਲਾ ਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਉ ॥

jiau too chalaaveh tiau chalaa mukh amrit naau |

As You lead me, I follow, with the Ambrosial Name in my mouth.

ਤੁਕ 12

ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਮੇਲਹਿ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥੨॥

mere tthaakur hath vaddiaaeea meleh man chaau |2|

All glorious greatness rests in the hands of my Lord and Master; my mind yearns to unite with You. ||2||

ਤੁਕ 13

ਕੀਤਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਸੋਈ ॥

keetaa kiaa saalaaheeai kar dekhai soee |

Why should anyone praise any other created being? That Lord acts and sees.

ਤੁਕ 14

ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਸੋ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

jin keea so man vasai mai avar na koee |

The One who created me, abides within my mind; there is no other at all.

ਤੁਕ 15

ਸੋ ਸਾਚਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਸਾਚੀ ਪਤਿ ਹੋਈ ॥੩॥

so saachaa saalaaheeai saachee pat hoee |3|

So praise that True Lord, and you shall be blessed with true honor. ||3||

ਤੁਕ 16

ਪੰਡਿਤੁ ਪੜਿ ਨ ਪਹੁਚਈ ਬਹੁ ਆਲ ਜੰਜਾਲਾ ॥

panddit parr na pahuchee bahu aal janjaalaa |

The Pandit, the religious scholar, reads, but does not reach the Lord; he is totally entangled in worldly affairs.

ਤੁਕ 17

ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਦੁਇ ਸੰਗਮੇ ਖੁਧਿਆ ਜਮਕਾਲਾ ॥

paap pun due sangame khudhiaa jamakaalaa |

He keeps the company of both virtue and vice, tormented by hunger and the Messenger of Death.

ਤੁਕ 18

ਵਿਛੋੜਾ ਭਉ ਵੀਸਰੈ ਪੂਰਾ ਰਖਵਾਲਾ ॥੪॥

vichhorraa bhau veesarai pooraa rakhavaalaa |4|

One who is protected by the Perfect Lord, forgets separation and fear. ||4||

ਤੁਕ 19

ਜਿਨ ਕੀ ਲੇਖੈ ਪਤਿ ਪਵੈ ਸੇ ਪੂਰੇ ਭਾਈ ॥

jin kee lekhai pat pavai se poore bhaaee |

They alone are perfect, O Siblings of Destiny, whose honor is certified.

ਤੁਕ 20

ਪੂਰੇ ਪੂਰੀ ਮਤਿ ਹੈ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ॥

poore pooree mat hai sachee vaddiaaee |

Perfect is the intellect of the Perfect Lord. True is His glorious greatness.

ਤੁਕ 21

ਦੇਦੇ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਲੈ ਲੈ ਥਕਿ ਪਾਈ ॥੫॥

dede tott na aavee lai lai thak paaee |5|

His gifts never run short, although those who receive may grow weary of receiving. ||5||

ਤੁਕ 22

ਖਾਰ ਸਮੁਦ੍ਰੁ ਢੰਢੋਲੀਐ ਇਕੁ ਮਣੀਆ ਪਾਵੈ ॥

khaar samudru dtandtoleeai ik maneea paavai |

Searching the salty sea, one finds the pearl.

ਤੁਕ 23

ਦੁਇ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ਸੁਹਾਵਣਾ ਮਾਟੀ ਤਿਸੁ ਖਾਵੈ ॥

due din chaar suhaavanaa maattee tis khaavai |

It looks beautiful for a few days, but in the end, it is eaten away by dust.

ਤੁਕ 24

ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਸਤਿ ਸੇਵੀਐ ਦੇ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥੬॥

gur saagar sat seveeai de tott na aavai |6|

If one serves the Guru, the ocean of Truth, the gifts one receives never run short. ||6||

ਤੁਕ 25

ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਨਿ ਸੇ ਊਜਲੇ ਸਭ ਮੈਲੁ ਭਰੀਜੈ ॥

mere prabh bhaavan se aoojale sabh mail bhareejai |

They alone are pure, who are pleasing to my God; all others are soiled with filth.

ਤੁਕ 26

ਮੈਲਾ ਊਜਲੁ ਤਾ ਥੀਐ ਪਾਰਸ ਸੰਗਿ ਭੀਜੈ ॥

mailaa aoojal taa theeai paaras sang bheejai |

The filthy become pure, when they meet with the Guru, the Philosopher's Stone.

ਤੁਕ 27

ਵੰਨੀ ਸਾਚੇ ਲਾਲ ਕੀ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਕੀਜੈ ॥੭॥

vanee saache laal kee kin keemat keejai |7|

Who can estimate the value of the color of the true jewel? ||7||

ਤੁਕ 28

ਭੇਖੀ ਹਾਥ ਨ ਲਭਈ ਤੀਰਥਿ ਨਹੀ ਦਾਨੇ ॥

bhekhee haath na labhee teerath nahee daane |

Wearing religious robes, the Lord is not obtained, nor is He obtained by giving donations at sacred shrines of pilgrimage.

ਤੁਕ 29

ਪੂਛਉ ਬੇਦ ਪੜੰਤਿਆ ਮੂਠੀ ਵਿਣੁ ਮਾਨੇ ॥

poochhau bed parrantiaa mootthee vin maane |

Go and ask the readers of the Vedas; without faith, the world is cheated.

ਤੁਕ 30

ਨਾਨਕ ਕੀਮਤਿ ਸੋ ਕਰੇ ਪੂਰਾ ਗੁਰੁ ਗਿਆਨੇ ॥੮॥੬॥

naanak keemat so kare pooraa gur giaane |8|6|

O Nanak, he alone values the jewel, who is blessed with the spiritual wisdom of the Perfect Guru. ||8||6||

ਤੁਕ 31

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

maaroo mahalaa 1 |

Maaroo, Fifth Mehl:

ਤੁਕ 32

ਮਨਮੁਖੁ ਲਹਰਿ ਘਰੁ ਤਜਿ ਵਿਗੂਚੈ ਅਵਰਾ ਕੇ ਘਰ ਹੇਰੈ ॥

manamukh lehar ghar taj vigoochai avaraa ke ghar herai |

The self-willed manmukh, in a fit of passion, abandons his home, and is ruined; then, he spies on the homes of others.

ਤੁਕ 33

ਗ੍ਰਿਹ ਧਰਮੁ ਗਵਾਏ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨ ਭੇਟੈ ਦੁਰਮਤਿ ਘੂਮਨ ਘੇਰੈ ॥

grih dharam gavaae satigur na bhettai duramat ghooman gherai |

He neglects his household duties, and does not meet with the True Guru; he is caught in the whirlpool of evil-mindedness.

ਤੁਕ 34

ਦਿਸੰਤਰੁ ਭਵੈ ਪਾਠ ਪੜਿ ਥਾਕਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਹੋਇ ਵਧੇਰੈ ॥

disantar bhavai paatth parr thaakaa trisanaa hoe vadherai |

Wandering in foreign lands and reading scriptures, he grows weary, and his thirsty desires only increase.

ਤੁਕ 35

ਕਾਚੀ ਪਿੰਡੀ ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੈ ਉਦਰੁ ਭਰੈ ਜੈਸੇ ਢੋਰੈ ॥੧॥

kaachee pinddee sabad na cheenai udar bharai jaise dtorai |1|

His perishable body does not remember the Word of the Shabad; like a beast, he fills his belly. ||1||

ਤੁਕ 36

ਬਾਬਾ ਐਸੀ ਰਵਤ ਰਵੈ ਸੰਨਿਆਸੀ ॥

baabaa aisee ravat ravai saniaasee |

O Baba, this is the way of life of the Sannyaasi, the renunciate.

ਤੁਕ 37

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਤੇਰੈ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

gur kai sabad ek liv laagee terai naam rate tripataasee |1| rahaau |

Through the Word of the Guru's Shabad, he is to enshrine love for the One Lord. Imbued with Your Name, Lord, he remains satisfied and fulfilled. ||1||Pause||

ਤੁਕ 38

ਘੋਲੀ ਗੇਰੂ ਰੰਗੁ ਚੜਾਇਆ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਖ ਭੇਖਾਰੀ ॥

gholee geroo rang charraaeaa vasatr bhekh bhekhaaree |

He dyes his robes with saffron dye, and wearing these robes, he goes out begging.

ਤੁਕ 39

ਕਾਪੜ ਫਾਰਿ ਬਨਾਈ ਖਿੰਥਾ ਝੋਲੀ ਮਾਇਆਧਾਰੀ ॥

kaaparr faar banaaee khinthaa jholee maaeaadhaaree |

Tearing his robes, he makes a patched coat, and puts the money in his wallet.

ਤੁਕ 40

ਘਰਿ ਘਰਿ ਮਾਗੈ ਜਗੁ ਪਰਬੋਧੈ ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਪਤਿ ਹਾਰੀ ॥

ghar ghar maagai jag parabodhai man andhai pat haaree |

From house to house he goes begging, and tries to teach the world; but his mind is blind, and so he loses his honor.

ਤੁਕ 41

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣਾ ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੈ ਜੂਐ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ॥੨॥

bharam bhulaanaa sabad na cheenai jooai baajee haaree |2|

He is deluded by doubt, and does not remember the Word of the Shabad. He loses his life in the gamble. ||2||

ਤੁਕ 42