ਅੰਗ 1244 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਬੇਦੁ ਵਪਾਰੀ ਗਿਆਨੁ ਰਾਸਿ ਕਰਮੀ ਪਲੈ ਹੋਇ ॥

bed vapaaree giaan raas karamee palai hoe |

The Vedas are only merchants; spiritual wisdom is the capital; by His Grace, it is received.

ਤੁਕ 1

ਨਾਨਕ ਰਾਸੀ ਬਾਹਰਾ ਲਦਿ ਨ ਚਲਿਆ ਕੋਇ ॥੨॥

naanak raasee baaharaa lad na chaliaa koe |2|

O Nanak, without capital, no one has ever departed with profit. ||2||

ਤੁਕ 2

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 3

ਨਿੰਮੁ ਬਿਰਖੁ ਬਹੁ ਸੰਚੀਐ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥

ninm birakh bahu sancheeai amrit ras paaeaa |

You can water a bitter neem tree with ambrosial nectar.

ਤੁਕ 4

ਬਿਸੀਅਰੁ ਮੰਤ੍ਰਿ ਵਿਸਾਹੀਐ ਬਹੁ ਦੂਧੁ ਪੀਆਇਆ ॥

biseear mantr visaaheeai bahu doodh peeaeaa |

You can feed a venomous snake lots of milk.

ਤੁਕ 5

ਮਨਮੁਖੁ ਅਭਿੰਨੁ ਨ ਭਿਜਈ ਪਥਰੁ ਨਾਵਾਇਆ ॥

manamukh abhin na bhijee pathar naavaaeaa |

The self-willed manmukh is resistant; he cannot be softened. You might as well water a stone.

ਤੁਕ 6

ਬਿਖੁ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਿੰਚੀਐ ਬਿਖੁ ਕਾ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥

bikh meh amrit sincheeai bikh kaa fal paaeaa |

Irrigating a poisonous plant with ambrosial nectar, only poisonous fruit is obtained.

ਤੁਕ 7

ਨਾਨਕ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਹਰਿ ਸਭ ਬਿਖੁ ਲਹਿ ਜਾਇਆ ॥੧੬॥

naanak sangat mel har sabh bikh leh jaaeaa |16|

O Lord, please unite Nanak with the Sangat, the Holy Congregation, so that he may be rid of all poison. ||16||

ਤੁਕ 8

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

ਤੁਕ 9

ਮਰਣਿ ਨ ਮੂਰਤੁ ਪੁਛਿਆ ਪੁਛੀ ਥਿਤਿ ਨ ਵਾਰੁ ॥

maran na moorat puchhiaa puchhee thit na vaar |

Death does not ask the time; it does not ask the date or the day of the week.

ਤੁਕ 10

ਇਕਨੑੀ ਲਦਿਆ ਇਕਿ ਲਦਿ ਚਲੇ ਇਕਨੑੀ ਬਧੇ ਭਾਰ ॥

eikanaee ladiaa ik lad chale ikanaee badhe bhaar |

Some have packed up, and some who have packed up have gone.

ਤੁਕ 11

ਇਕਨੑਾ ਹੋਈ ਸਾਖਤੀ ਇਕਨੑਾ ਹੋਈ ਸਾਰ ॥

eikanaa hoee saakhatee ikanaa hoee saar |

Some are severely punished, and some are taken care of.

ਤੁਕ 12

ਲਸਕਰ ਸਣੈ ਦਮਾਮਿਆ ਛੁਟੇ ਬੰਕ ਦੁਆਰ ॥

lasakar sanai damaamiaa chhutte bank duaar |

They must leave their armies and drums, and their beautiful mansions.

ਤੁਕ 13

ਨਾਨਕ ਢੇਰੀ ਛਾਰੁ ਕੀ ਭੀ ਫਿਰਿ ਹੋਈ ਛਾਰ ॥੧॥

naanak dteree chhaar kee bhee fir hoee chhaar |1|

O Nanak, the pile of dust is once again reduced to dust. ||1||

ਤੁਕ 14

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl:

ਤੁਕ 15

ਨਾਨਕ ਢੇਰੀ ਢਹਿ ਪਈ ਮਿਟੀ ਸੰਦਾ ਕੋਟੁ ॥

naanak dteree dteh pee mittee sandaa kott |

O Nanak, the pile shall fall apart; the fortress of the body is made of dust.

ਤੁਕ 16

ਭੀਤਰਿ ਚੋਰੁ ਬਹਾਲਿਆ ਖੋਟੁ ਵੇ ਜੀਆ ਖੋਟੁ ॥੨॥

bheetar chor bahaaliaa khott ve jeea khott |2|

The thief has settled within you; O soul, your life is false. ||2||

ਤੁਕ 17

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 18

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਨਿੰਦਾ ਦੁਸਟੁ ਹੈ ਨਕ ਵਢੇ ਨਕ ਵਢਾਇਆ ॥

jin andar nindaa dusatt hai nak vadte nak vadtaaeaa |

Those who are filled with vicious slander, shall have their noses cut, and be shamed.

ਤੁਕ 19

ਮਹਾ ਕਰੂਪ ਦੁਖੀਏ ਸਦਾ ਕਾਲੇ ਮੁਹ ਮਾਇਆ ॥

mahaa karoop dukhee sadaa kaale muh maaeaa |

They are totally ugly, and always in pain. Their faces are blackened by Maya.

ਤੁਕ 20

ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਨਿਤ ਪਰ ਦਰਬੁ ਹਿਰਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚੁਰਾਇਆ ॥

bhalake utth nit par darab hireh har naam churaaeaa |

They rise early in the morning, to cheat and steal from others; they hide from the Lord's Name.

ਤੁਕ 21

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਮਤ ਕਰਹੁ ਰਖਿ ਲੇਹੁ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥

har jeeo tin kee sangat mat karahu rakh lehu har raaeaa |

O Dear Lord, let me not even associate with them; save me from them, O my Sovereign Lord King.

ਤੁਕ 22

ਨਾਨਕ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਦੇ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੧੭॥

naanak peiai kirat kamaavade manamukh dukh paaeaa |17|

O Nanak, the self-willed manmukhs act according to their past deeds, producing nothing but pain. ||17||

ਤੁਕ 23

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

salok mahalaa 4 |

Salok, Fourth Mehl:

ਤੁਕ 24

ਸਭੁ ਕੋਈ ਹੈ ਖਸਮ ਕਾ ਖਸਮਹੁ ਸਭੁ ਕੋ ਹੋਇ ॥

sabh koee hai khasam kaa khasamahu sabh ko hoe |

Everyone belongs to our Lord and Master. Everyone came from Him.

ਤੁਕ 25

ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ਖਸਮ ਕਾ ਤਾ ਸਚੁ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥

hukam pachhaanai khasam kaa taa sach paavai koe |

Only by realizing the Hukam of His Command, is Truth obtained.

ਤੁਕ 26

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣੀਐ ਬੁਰਾ ਨ ਦੀਸੈ ਕੋਇ ॥

guramukh aap pachhaaneeai buraa na deesai koe |

The Gurmukh realizes his own self; no one appears evil to him.

ਤੁਕ 27

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਹਿਲਾ ਆਇਆ ਸੋਇ ॥੧॥

naanak guramukh naam dhiaaeeai sahilaa aaeaa soe |1|

O Nanak, the Gurmukh meditates on the Naam, the Name of the Lord. Fruitful is his coming into the world. ||1||

ਤੁਕ 28

ਮਃ ੪ ॥

mahalaa 4 |

Fourth Mehl:

ਤੁਕ 29

ਸਭਨਾ ਦਾਤਾ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਮੇਲਣਹਾਰੁ ॥

sabhanaa daataa aap hai aape melanahaar |

He Himself is the Giver of all; He unites all with Himself.

ਤੁਕ 30

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਜਿਨਾ ਸੇਵਿਆ ਹਰਿ ਦਾਤਾਰੁ ॥੨॥

naanak sabad mile na vichhurreh jinaa seviaa har daataar |2|

O Nanak, they are united with the Word of the Shabad; serving the Lord, the Great Giver, they shall never be separated from Him again. ||2||

ਤੁਕ 31

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 32

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਸਾਂਤਿ ਹੈ ਨਾਉ ਉਗਵਿ ਆਇਆ ॥

guramukh hiradai saant hai naau ugav aaeaa |

Peace and tranquility fill the heart of the Gurmukh; the Name wells up within them.

ਤੁਕ 33

ਜਪ ਤਪ ਤੀਰਥ ਸੰਜਮ ਕਰੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਆ ॥

jap tap teerath sanjam kare mere prabh bhaaeaa |

Chanting and meditation, penance and self-discipline, and bathing at sacred shrines of pilgrimage - the merits of these come by pleasing my God.

ਤੁਕ 34

ਹਿਰਦਾ ਸੁਧੁ ਹਰਿ ਸੇਵਦੇ ਸੋਹਹਿ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥

hiradaa sudh har sevade soheh gun gaaeaa |

So serve the Lord with a pure heart; singing His Glorious Praises, you shall be embellished and exalted.

ਤੁਕ 35

ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਏਵੈ ਭਾਵਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰਾਇਆ ॥

mere har jeeo evai bhaavadaa guramukh taraaeaa |

My Dear Lord is pleased by this; he carries the Gurmukh across.

ਤੁਕ 36

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿਅਨੁ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸੋਹਾਇਆ ॥੧੮॥

naanak guramukh melian har dar sohaaeaa |18|

O Nanak, the Gurmukh is merged with the Lord; he is embellished in His Court. ||18||

ਤੁਕ 37

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

ਤੁਕ 38

ਧਨਵੰਤਾ ਇਵ ਹੀ ਕਹੈ ਅਵਰੀ ਧਨ ਕਉ ਜਾਉ ॥

dhanavantaa iv hee kahai avaree dhan kau jaau |

Thus speaks the wealthy man: I should go and get more wealth.

ਤੁਕ 39

ਨਾਨਕੁ ਨਿਰਧਨੁ ਤਿਤੁ ਦਿਨਿ ਜਿਤੁ ਦਿਨਿ ਵਿਸਰੈ ਨਾਉ ॥੧॥

naanak niradhan tith din jit din visarai naau |1|

Nanak becomes poor on that day when he forgets the Lord's Name. ||1||

ਤੁਕ 40

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl:

ਤੁਕ 41

ਸੂਰਜੁ ਚੜੈ ਵਿਜੋਗਿ ਸਭਸੈ ਘਟੈ ਆਰਜਾ ॥

sooraj charrai vijog sabhasai ghattai aarajaa |

The sun rises and sets, and the lives of all run out.

ਤੁਕ 42

ਤਨੁ ਮਨੁ ਰਤਾ ਭੋਗਿ ਕੋਈ ਹਾਰੈ ਕੋ ਜਿਣੈ ॥

tan man rataa bhog koee haarai ko jinai |

The mind and body experience pleasures; one loses, and another wins.

ਤੁਕ 43

ਸਭੁ ਕੋ ਭਰਿਆ ਫੂਕਿ ਆਖਣਿ ਕਹਣਿ ਨ ਥੰਮੑੀਐ ॥

sabh ko bhariaa fook aakhan kehan na thamaeeai |

Everyone is puffed up with pride; even after they are spoken to, they do not stop.

ਤੁਕ 44

ਨਾਨਕ ਵੇਖੈ ਆਪਿ ਫੂਕ ਕਢਾਏ ਢਹਿ ਪਵੈ ॥੨॥

naanak vekhai aap fook kadtaae dteh pavai |2|

O Nanak, the Lord Himself sees all; when He takes the air out of the balloon, the body falls. ||2||

ਤੁਕ 45

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 46

ਸਤਸੰਗਤਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਜਿਥਹੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ॥

satasangat naam nidhaan hai jithahu har paaeaa |

The treasure of the Name is in the Sat Sangat, the True Congregation. There, the Lord is found.

ਤੁਕ 47