ਅੰਗ 1290 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਖੈ ਜਾਂ ਨਿਸਿ ਮੇਲਾ ਓਥੈ ਮੰਧੁ ਕਮਾਹੀ ॥

eisatree purakhai jaan nis melaa othai mandh kamaahee |

But when men and women meet in the night, they come together in the flesh.

ਤੁਕ 1

ਮਾਸਹੁ ਨਿੰਮੇ ਮਾਸਹੁ ਜੰਮੇ ਹਮ ਮਾਸੈ ਕੇ ਭਾਂਡੇ ॥

maasahu ninme maasahu jame ham maasai ke bhaandde |

In the flesh we are conceived, and in the flesh we are born; we are vessels of flesh.

ਤੁਕ 2

ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਚਤੁਰੁ ਕਹਾਵੈ ਪਾਂਡੇ ॥

giaan dhiaan kachh soojhai naahee chatur kahaavai paandde |

You know nothing of spiritual wisdom and meditation, even though you call yourself clever, O religious scholar.

ਤੁਕ 3

ਬਾਹਰ ਕਾ ਮਾਸੁ ਮੰਦਾ ਸੁਆਮੀ ਘਰ ਕਾ ਮਾਸੁ ਚੰਗੇਰਾ ॥

baahar kaa maas mandaa suaamee ghar kaa maas changeraa |

O master, you believe that flesh on the outside is bad, but the flesh of those in your own home is good.

ਤੁਕ 4

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਮਾਸਹੁ ਹੋਏ ਜੀਇ ਲਇਆ ਵਾਸੇਰਾ ॥

jeea jant sabh maasahu hoe jee leaa vaaseraa |

All beings and creatures are flesh; the soul has taken up its home in the flesh.

ਤੁਕ 5

ਅਭਖੁ ਭਖਹਿ ਭਖੁ ਤਜਿ ਛੋਡਹਿ ਅੰਧੁ ਗੁਰੂ ਜਿਨ ਕੇਰਾ ॥

abhakh bhakheh bhakh taj chhoddeh andh guroo jin keraa |

They eat the uneatable; they reject and abandon what they could eat. They have a teacher who is blind.

ਤੁਕ 6

ਮਾਸਹੁ ਨਿੰਮੇ ਮਾਸਹੁ ਜੰਮੇ ਹਮ ਮਾਸੈ ਕੇ ਭਾਂਡੇ ॥

maasahu ninme maasahu jame ham maasai ke bhaandde |

In the flesh we are conceived, and in the flesh we are born; we are vessels of flesh.

ਤੁਕ 7

ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਚਤੁਰੁ ਕਹਾਵੈ ਪਾਂਡੇ ॥

giaan dhiaan kachh soojhai naahee chatur kahaavai paandde |

You know nothing of spiritual wisdom and meditation, even though you call yourself clever, O religious scholar.

ਤੁਕ 8

ਮਾਸੁ ਪੁਰਾਣੀ ਮਾਸੁ ਕਤੇਬਂੀ ਚਹੁ ਜੁਗਿ ਮਾਸੁ ਕਮਾਣਾ ॥

maas puraanee maas katebanee chahu jug maas kamaanaa |

Meat is allowed in the Puraanas, meat is allowed in the Bible and the Koran. Throughout the four ages, meat has been used.

ਤੁਕ 9

ਜਜਿ ਕਾਜਿ ਵੀਆਹਿ ਸੁਹਾਵੈ ਓਥੈ ਮਾਸੁ ਸਮਾਣਾ ॥

jaj kaaj veeaeh suhaavai othai maas samaanaa |

It is featured in sacred feasts and marriage festivities; meat is used in them.

ਤੁਕ 10

ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਖ ਨਿਪਜਹਿ ਮਾਸਹੁ ਪਾਤਿਸਾਹ ਸੁਲਤਾਨਾਂ ॥

eisatree purakh nipajeh maasahu paatisaah sulataanaan |

Women, men, kings and emperors originate from meat.

ਤੁਕ 11

ਜੇ ਓਇ ਦਿਸਹਿ ਨਰਕਿ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਉਨੑ ਕਾ ਦਾਨੁ ਨ ਲੈਣਾ ॥

je oe diseh narak jaande taan una kaa daan na lainaa |

If you see them going to hell, then do not accept charitable gifts from them.

ਤੁਕ 12

ਦੇਂਦਾ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਲੈਦੇ ਦੇਖਹੁ ਏਹੁ ਧਿਙਾਣਾ ॥

dendaa narak surag laide dekhahu ehu dhingaanaa |

The giver goes to hell, while the receiver goes to heaven - look at this injustice.

ਤੁਕ 13

ਆਪਿ ਨ ਬੂਝੈ ਲੋਕ ਬੁਝਾਏ ਪਾਂਡੇ ਖਰਾ ਸਿਆਣਾ ॥

aap na boojhai lok bujhaae paandde kharaa siaanaa |

You do not understand your own self, but you preach to other people. O Pandit, you are very wise indeed.

ਤੁਕ 14

ਪਾਂਡੇ ਤੂ ਜਾਣੈ ਹੀ ਨਾਹੀ ਕਿਥਹੁ ਮਾਸੁ ਉਪੰਨਾ ॥

paandde too jaanai hee naahee kithahu maas upanaa |

O Pandit, you do not know where meat originated.

ਤੁਕ 15

ਤੋਇਅਹੁ ਅੰਨੁ ਕਮਾਦੁ ਕਪਾਹਾਂ ਤੋਇਅਹੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣੁ ਗੰਨਾ ॥

toeiahu an kamaad kapaahaan toeiahu tribhavan ganaa |

Corn, sugar cane and cotton are produced from water. The three worlds came from water.

ਤੁਕ 16

ਤੋਆ ਆਖੈ ਹਉ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਹਛਾ ਤੋਐ ਬਹੁਤੁ ਬਿਕਾਰਾ ॥

toaa aakhai hau bahu bidh hachhaa toai bahut bikaaraa |

Water says, "I am good in many ways." But water takes many forms.

ਤੁਕ 17

ਏਤੇ ਰਸ ਛੋਡਿ ਹੋਵੈ ਸੰਨਿਆਸੀ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਵਿਚਾਰਾ ॥੨॥

ete ras chhodd hovai saniaasee naanak kahai vichaaraa |2|

Forsaking these delicacies, one becomes a true Sannyaasee, a detached hermit. Nanak reflects and speaks. ||2||

ਤੁਕ 18

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 19

ਹਉ ਕਿਆ ਆਖਾ ਇਕ ਜੀਭ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਕਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ॥

hau kiaa aakhaa ik jeebh teraa ant na kin hee paaeaa |

What can I say with only one tongue? I cannot find your limits.

ਤੁਕ 20

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਸੇ ਤੁਝ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥

sachaa sabad veechaar se tujh hee maeh samaaeaa |

Those who contemplate the True Word of the Shabad are absorbed into You, O Lord.

ਤੁਕ 21

ਇਕਿ ਭਗਵਾ ਵੇਸੁ ਕਰਿ ਭਰਮਦੇ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥

eik bhagavaa ves kar bharamade vin satigur kinai na paaeaa |

Some wander around in saffron robes, but without the True Guru, no one finds the Lord.

ਤੁਕ 22

ਦੇਸ ਦਿਸੰਤਰ ਭਵਿ ਥਕੇ ਤੁਧੁ ਅੰਦਰਿ ਆਪੁ ਲੁਕਾਇਆ ॥

des disantar bhav thake tudh andar aap lukaaeaa |

They wander in foreign lands and countries until they grow weary, but You hide Yourself within them.

ਤੁਕ 23

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਰਤੰਨੁ ਹੈ ਕਰਿ ਚਾਨਣੁ ਆਪਿ ਦਿਖਾਇਆ ॥

gur kaa sabad ratan hai kar chaanan aap dikhaaeaa |

The Word of the Guru's Shabad is a jewel, through which the Lord shines forth and reveals Himself.

ਤੁਕ 24

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ਗੁਰਮਤੀ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥

aapanaa aap pachhaaniaa guramatee sach samaaeaa |

Realizing one's own self, following the Guru's Teachings, the mortal is absorbed into Truth.

ਤੁਕ 25

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਬਜਾਰੀਆ ਬਾਜਾਰੁ ਜਿਨੀ ਰਚਾਇਆ ॥

aavaa gaun bajaareea baajaar jinee rachaaeaa |

Coming and going, the tricksters and magicians put on their magic show.

ਤੁਕ 26

ਇਕੁ ਥਿਰੁ ਸਚਾ ਸਾਲਾਹਣਾ ਜਿਨ ਮਨਿ ਸਚਾ ਭਾਇਆ ॥੨੫॥

eik thir sachaa saalaahanaa jin man sachaa bhaaeaa |25|

But those whose minds are pleased by the True Lord, praise the True One, the Ever-stable Lord. ||25||

ਤੁਕ 27

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

ਤੁਕ 28

ਨਾਨਕ ਮਾਇਆ ਕਰਮ ਬਿਰਖੁ ਫਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲ ਵਿਸੁ ॥

naanak maaeaa karam birakh fal amrit fal vis |

O Nanak, the tree of actions done in Maya yields ambrosial fruit and poisonous fruit.

ਤੁਕ 29

ਸਭ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਖਵਾਲੇ ਤਿਸੁ ॥੧॥

sabh kaaran karataa kare jis khavaale tis |1|

The Creator does all deeds; we eat the fruits as He ordains. ||1||

ਤੁਕ 30

ਮਃ ੨ ॥

mahalaa 2 |

Second Mehl:

ਤੁਕ 31

ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆ ਕੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਅਗੀ ਸੇਤੀ ਜਾਲਿ ॥

naanak duneea keean vaddiaaeean agee setee jaal |

O Nanak, burn worldly greatness and glory in the fire.

ਤੁਕ 32

ਏਨੀ ਜਲੀਈਂ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਇਕ ਨ ਚਲੀਆ ਨਾਲਿ ॥੨॥

enee jaleeeen naam visaariaa ik na chaleea naal |2|

These burnt offerings have caused mortals to forget the Naam, the Name of the Lord. Not even one of them will go along with you in the end. ||2||

ਤੁਕ 33

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 34

ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਹੋਇ ਨਿਬੇੜੁ ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਇਆ ॥

sir sir hoe niberr hukam chalaaeaa |

He judges each and every being; by the Hukam of His Command, He leads us on.

ਤੁਕ 35

ਤੇਰੈ ਹਥਿ ਨਿਬੇੜੁ ਤੂਹੈ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

terai hath niberr toohai man bhaaeaa |

Justice is in Your Hands, O Lord; You are pleasing to my mind.

ਤੁਕ 36

ਕਾਲੁ ਚਲਾਏ ਬੰਨਿ ਕੋਇ ਨ ਰਖਸੀ ॥

kaal chalaae ban koe na rakhasee |

The mortal is bound and gagged by Death and lead away; no one can rescue him.

ਤੁਕ 37

ਜਰੁ ਜਰਵਾਣਾ ਕੰਨਿੑ ਚੜਿਆ ਨਚਸੀ ॥

jar jaravaanaa kana charriaa nachasee |

Old age, the tyrant, dances on the mortal's shoulders.

ਤੁਕ 38

ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੋਹਿਥੁ ਬੇੜੁ ਸਚਾ ਰਖਸੀ ॥

satigur bohith berr sachaa rakhasee |

So climb aboard the boat of the True Guru, and the True Lord will rescue you.

ਤੁਕ 39

ਅਗਨਿ ਭਖੈ ਭੜਹਾੜੁ ਅਨਦਿਨੁ ਭਖਸੀ ॥

agan bhakhai bharrahaarr anadin bhakhasee |

The fire of desire burns like an oven, consuming mortals night and day.

ਤੁਕ 40

ਫਾਥਾ ਚੁਗੈ ਚੋਗ ਹੁਕਮੀ ਛੁਟਸੀ ॥

faathaa chugai chog hukamee chhuttasee |

Like trapped birds, the mortals peck at the corn; only through the Lord's Command will they find release.

ਤੁਕ 41

ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੁ ਕੂੜੁ ਨਿਖੁਟਸੀ ॥੨੬॥

karataa kare su hog koorr nikhuttasee |26|

Whatever the Creator does, comes to pass; falsehood shall fail in the end. ||26||

ਤੁਕ 42