ਅੰਗ 1330 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰੇ ਸਭ ਕਰਤਾ ਐਸਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥੩॥

aape khel kare sabh karataa aisaa boojhai koee |3|

The Creator Himself plays all the games; only a few understand this. ||3||

ਤੁਕ 1

ਨਾਉ ਪ੍ਰਭਾਤੈ ਸਬਦਿ ਧਿਆਈਐ ਛੋਡਹੁ ਦੁਨੀ ਪਰੀਤਾ ॥

naau prabhaatai sabad dhiaaeeai chhoddahu dunee pareetaa |

Meditate on the Name, and the Word of the Shabad, in the early hours before dawn; leave your worldly entanglements behind.

ਤੁਕ 2

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਜਗਿ ਹਾਰਿਆ ਤਿਨਿ ਜੀਤਾ ॥੪॥੯॥

pranavat naanak daasan daasaa jag haariaa tin jeetaa |4|9|

Prays Nanak, the slave of God's slaves: the world loses, and he wins. ||4||9||

ਤੁਕ 3

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

prabhaatee mahalaa 1 |

Prabhaatee, First Mehl:

ਤੁਕ 4

ਮਨੁ ਮਾਇਆ ਮਨੁ ਧਾਇਆ ਮਨੁ ਪੰਖੀ ਆਕਾਸਿ ॥

man maaeaa man dhaaeaa man pankhee aakaas |

The mind is Maya, the mind is a chaser; the mind is a bird flying across the sky.

ਤੁਕ 5

ਤਸਕਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰਿਆ ਨਗਰੁ ਵੁਠਾ ਸਾਬਾਸਿ ॥

tasakar sabad nivaariaa nagar vutthaa saabaas |

The thieves are overpowered by the Shabad, and then the body-village prospers and celebrates.

ਤੁਕ 6

ਜਾ ਤੂ ਰਾਖਹਿ ਰਾਖਿ ਲੈਹਿ ਸਾਬਤੁ ਹੋਵੈ ਰਾਸਿ ॥੧॥

jaa too raakheh raakh laihi saabat hovai raas |1|

Lord, when You save someone, he is saved; his capital is safe and sound. ||1||

ਤੁਕ 7

ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਨਿਧਿ ਮੇਰੈ ॥

aisaa naam ratan nidh merai |

Such is my Treasure, the Jewel of the Naam;

ਤੁਕ 8

ਗੁਰਮਤਿ ਦੇਹਿ ਲਗਉ ਪਗਿ ਤੇਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

guramat dehi lgau pag terai |1| rahaau |

please bless me with the Guru's Teachings, so that I may fall at Your Feet. ||1||Pause||

ਤੁਕ 9

ਮਨੁ ਜੋਗੀ ਮਨੁ ਭੋਗੀਆ ਮਨੁ ਮੂਰਖੁ ਗਾਵਾਰੁ ॥

man jogee man bhogeea man moorakh gaavaar |

The mind is a Yogi, the mind is a pleasure-seeker; the mind is foolish and ignorant.

ਤੁਕ 10

ਮਨੁ ਦਾਤਾ ਮਨੁ ਮੰਗਤਾ ਮਨ ਸਿਰਿ ਗੁਰੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥

man daataa man mangataa man sir gur karataar |

The mind is the giver, the mind is the beggar; the mind is the Great Guru, the Creator.

ਤੁਕ 11

ਪੰਚ ਮਾਰਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਐਸਾ ਬ੍ਰਹਮੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥੨॥

panch maar sukh paaeaa aisaa braham veechaar |2|

The five thieves are conquered, and peace is attained; such is the contemplative wisdom of God. ||2||

ਤੁਕ 12

ਘਟਿ ਘਟਿ ਏਕੁ ਵਖਾਣੀਐ ਕਹਉ ਨ ਦੇਖਿਆ ਜਾਇ ॥

ghatt ghatt ek vakhaaneeai khau na dekhiaa jaae |

The One Lord is said to be in each and every heart, but no one can see Him.

ਤੁਕ 13

ਖੋਟੋ ਪੂਠੋ ਰਾਲੀਐ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਪਤਿ ਜਾਇ ॥

khotto poottho raaleeai bin naavai pat jaae |

The false are cast upside-down into the womb of reincarnation; without the Name, they lose their honor.

ਤੁਕ 14

ਜਾ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਤਾ ਮਿਲਿ ਰਹਾਂ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਹੋਇ ਰਜਾਇ ॥੩॥

jaa too meleh taa mil rahaan jaan teree hoe rajaae |3|

Those whom You unite, remain united, if it is Your Will. ||3||

ਤੁਕ 15

ਜਾਤਿ ਜਨਮੁ ਨਹ ਪੂਛੀਐ ਸਚ ਘਰੁ ਲੇਹੁ ਬਤਾਇ ॥

jaat janam neh poochheeai sach ghar lehu bataae |

God does not ask about social class or birth; you must find your true home.

ਤੁਕ 16

ਸਾ ਜਾਤਿ ਸਾ ਪਤਿ ਹੈ ਜੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

saa jaat saa pat hai jehe karam kamaae |

That is your social class and that is your status - the karma of what you have done.

ਤੁਕ 17

ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਕਾਟੀਐ ਨਾਨਕ ਛੂਟਸਿ ਨਾਇ ॥੪॥੧੦॥

janam maran dukh kaatteeai naanak chhoottas naae |4|10|

The pains of death and rebirth are eradicated; O Nanak, salvation is in the Lord's Name. ||4||10||

ਤੁਕ 18

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

prabhaatee mahalaa 1 |

Prabhaatee, First Mehl:

ਤੁਕ 19

ਜਾਗਤੁ ਬਿਗਸੈ ਮੂਠੋ ਅੰਧਾ ॥

jaagat bigasai moottho andhaa |

He is awake, and even happy, but he is being plundered - he is blind!

ਤੁਕ 20

ਗਲਿ ਫਾਹੀ ਸਿਰਿ ਮਾਰੇ ਧੰਧਾ ॥

gal faahee sir maare dhandhaa |

The noose is around his neck, and yet, his head is busy with worldly affairs.

ਤੁਕ 21

ਆਸਾ ਆਵੈ ਮਨਸਾ ਜਾਇ ॥

aasaa aavai manasaa jaae |

In hope, he comes and in desire, he leaves.

ਤੁਕ 22

ਉਰਝੀ ਤਾਣੀ ਕਿਛੁ ਨ ਬਸਾਇ ॥੧॥

aurajhee taanee kichh na basaae |1|

The strings of his life are all tangled up; he is utterly helpless. ||1||

ਤੁਕ 23

ਜਾਗਸਿ ਜੀਵਣ ਜਾਗਣਹਾਰਾ ॥

jaagas jeevan jaaganahaaraa |

The Lord of Awareness, the Lord of Life is awake and aware.

ਤੁਕ 24

ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭੰਡਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sukh saagar amrit bhanddaaraa |1| rahaau |

He is the Ocean of peace, the Treasure of Ambrosial Nectar. ||1||Pause||

ਤੁਕ 25

ਕਹਿਓ ਨ ਬੂਝੈ ਅੰਧੁ ਨ ਸੂਝੈ ਭੋਂਡੀ ਕਾਰ ਕਮਾਈ ॥

kahio na boojhai andh na soojhai bhonddee kaar kamaaee |

He does not understand what he is told; he is blind - he does not see, and so he does his evil deeds.

ਤੁਕ 26

ਆਪੇ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪਰਮੇਸੁਰੁ ਕਰਮੀ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ॥੨॥

aape preet prem paramesur karamee milai vaddaaee |2|

The Transcendent Lord Himself showers His Love and Affection; by His Grace, He bestows glorious greatness. ||2||

ਤੁਕ 27

ਦਿਨੁ ਦਿਨੁ ਆਵੈ ਤਿਲੁ ਤਿਲੁ ਛੀਜੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਘਟਾਈ ॥

din din aavai til til chheejai maaeaa mohu ghattaaee |

With the coming of each and every day, his life is wearing away, bit by bit; but still, his heart is attached to Maya.

ਤੁਕ 28

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬੂਡੋ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵੈ ਜਬ ਲਗ ਦੂਜੀ ਰਾਈ ॥੩॥

bin gur booddo tthaur na paavai jab lag doojee raaee |3|

Without the Guru, he is drowned, and finds no place of rest, as long as he is caught in duality. ||3||

ਤੁਕ 29

ਅਹਿਨਿਸਿ ਜੀਆ ਦੇਖਿ ਸਮੑਾਲੈ ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਈ ॥

ahinis jeea dekh samaalai sukh dukh purab kamaaee |

Day and night, God watches over and takes care of His living beings; they receive pleasure and pain according to their past actions.

ਤੁਕ 30

ਕਰਮਹੀਣੁ ਸਚੁ ਭੀਖਿਆ ਮਾਂਗੈ ਨਾਨਕ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ॥੪॥੧੧॥

karamaheen sach bheekhiaa maangai naanak milai vaddaaee |4|11|

Nanak, the unfortunate one, begs for the charity of Truth; please bless him with this glory. ||4||11||

ਤੁਕ 31

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

prabhaatee mahalaa 1 |

Prabhaatee, First Mehl:

ਤੁਕ 32

ਮਸਟਿ ਕਰਉ ਮੂਰਖੁ ਜਗਿ ਕਹੀਆ ॥

masatt krau moorakh jag kaheea |

If I remain silent, the world calls me a fool.

ਤੁਕ 33

ਅਧਿਕ ਬਕਉ ਤੇਰੀ ਲਿਵ ਰਹੀਆ ॥

adhik bkau teree liv raheea |

If I talk too much, I miss out on Your Love.

ਤੁਕ 34

ਭੂਲ ਚੂਕ ਤੇਰੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥

bhool chook terai darabaar |

My mistakes and faults will be judged in Your Court.

ਤੁਕ 35

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਕੈਸੇ ਆਚਾਰ ॥੧॥

naam binaa kaise aachaar |1|

Without the Naam, the Name of the Lord, how can I maintain good conduct? ||1||

ਤੁਕ 36

ਐਸੇ ਝੂਠਿ ਮੁਠੇ ਸੰਸਾਰਾ ॥

aise jhootth mutthe sansaaraa |

Such is the falsehood which is plundering the world.

ਤੁਕ 37

ਨਿੰਦਕੁ ਨਿੰਦੈ ਮੁਝੈ ਪਿਆਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

nindak nindai mujhai piaaraa |1| rahaau |

The slanderer slanders me, but even so, I love him. ||1||Pause||

ਤੁਕ 38

ਜਿਸੁ ਨਿੰਦਹਿ ਸੋਈ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥

jis nindeh soee bidh jaanai |

He alone knows the way, who has been slandered.

ਤੁਕ 39

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਦਰਿ ਨੀਸਾਣੈ ॥

gur kai sabade dar neesaanai |

Through the Word of the Guru's Shabad, he is stamped with the Lord's Insignia in His Court.

ਤੁਕ 40

ਕਾਰਣ ਨਾਮੁ ਅੰਤਰਗਤਿ ਜਾਣੈ ॥

kaaran naam antaragat jaanai |

He realizes the Naam, the Cause of causes, deep within himself.

ਤੁਕ 41

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥੨॥

jis no nadar kare soee bidh jaanai |2|

He alone knows the way, who is blessed by the Lord's Glance of Grace. ||2||

ਤੁਕ 42

ਮੈ ਮੈਲੌ ਊਜਲੁ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥

mai mailau aoojal sach soe |

I am filthy and polluted; the True Lord is Immaculate and Sublime.

ਤੁਕ 43

ਊਤਮੁ ਆਖਿ ਨ ਊਚਾ ਹੋਇ ॥

aootam aakh na aoochaa hoe |

Calling oneself sublime, one does not become exalted.

ਤੁਕ 44

ਮਨਮੁਖੁ ਖੂਲਿੑ ਮਹਾ ਬਿਖੁ ਖਾਇ ॥

manamukh khoola mahaa bikh khaae |

The self-willed manmukh openly eats the great poison.

ਤੁਕ 45

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਸੁ ਰਾਚੈ ਨਾਇ ॥੩॥

guramukh hoe su raachai naae |3|

But one who becomes Gurmukh is absorbed in the Name. ||3||

ਤੁਕ 46

ਅੰਧੌ ਬੋਲੌ ਮੁਗਧੁ ਗਵਾਰੁ ॥

andhau bolau mugadh gavaar |

I am blind, deaf, foolish and ignorant,

ਤੁਕ 47