ਅੰਗ 1344 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ਦਖਣੀ ॥

prabhaatee mahalaa 1 dakhanee |

Prabhaatee, First Mehl, Dakhnee:

ਤੁਕ 1

ਗੋਤਮੁ ਤਪਾ ਅਹਿਲਿਆ ਇਸਤ੍ਰੀ ਤਿਸੁ ਦੇਖਿ ਇੰਦ੍ਰੁ ਲੁਭਾਇਆ ॥

gotam tapaa ahiliaa isatree tis dekh indru lubhaaeaa |

Ahalyaa was the wife of Gautam the seer. Seeing her, Indra was enticed.

ਤੁਕ 2

ਸਹਸ ਸਰੀਰ ਚਿਹਨ ਭਗ ਹੂਏ ਤਾ ਮਨਿ ਪਛੋਤਾਇਆ ॥੧॥

sehas sareer chihan bhag hooe taa man pachhotaaeaa |1|

When he received a thousand marks of disgrace on his body, then he felt regret in his mind. ||1||

ਤੁਕ 3

ਕੋਈ ਜਾਣਿ ਨ ਭੂਲੈ ਭਾਈ ॥

koee jaan na bhoolai bhaaee |

O Siblings of Destiny, no one knowingly makes mistakes.

ਤੁਕ 4

ਸੋ ਭੂਲੈ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਬੂਝੈ ਜਿਸੈ ਬੁਝਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

so bhoolai jis aap bhulaae boojhai jisai bujhaaee |1| rahaau |

He alone is mistaken, whom the Lord Himself makes so. He alone understands, whom the Lord causes to understand. ||1||Pause||

ਤੁਕ 5

ਤਿਨਿ ਹਰੀ ਚੰਦਿ ਪ੍ਰਿਥਮੀ ਪਤਿ ਰਾਜੈ ਕਾਗਦਿ ਕੀਮ ਨ ਪਾਈ ॥

tin haree chand prithamee pat raajai kaagad keem na paaee |

Harichand, the king and ruler of his land, did not appreciate the value of his pre-ordained destiny.

ਤੁਕ 6

ਅਉਗਣੁ ਜਾਣੈ ਤ ਪੁੰਨ ਕਰੇ ਕਿਉ ਕਿਉ ਨੇਖਾਸਿ ਬਿਕਾਈ ॥੨॥

aaugan jaanai ta pun kare kiau kiau nekhaas bikaaee |2|

If he had known that it was a mistake, he would not have made such a show of giving in charity, and he would not have been sold in the market. ||2||

ਤੁਕ 7

ਕਰਉ ਅਢਾਈ ਧਰਤੀ ਮਾਂਗੀ ਬਾਵਨ ਰੂਪਿ ਬਹਾਨੈ ॥

krau adtaaee dharatee maangee baavan roop bahaanai |

The Lord took the form of a dwarf, and asked for some land.

ਤੁਕ 8

ਕਿਉ ਪਇਆਲਿ ਜਾਇ ਕਿਉ ਛਲੀਐ ਜੇ ਬਲਿ ਰੂਪੁ ਪਛਾਨੈ ॥੩॥

kiau peaal jaae kiau chhaleeai je bal roop pachhaanai |3|

If Bal the king has recognized Him, he would not have been deceived, and sent to the underworld. ||3||

ਤੁਕ 9

ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਾ ਦੇ ਮਤਂੀ ਬਰਜਿ ਬਿਆਸਿ ਪੜੑਾਇਆ ॥

raajaa janamejaa de matanee baraj biaas parraaeaa |

Vyaas taught and warned the king Janmayjaa not to do three things.

ਤੁਕ 10

ਤਿਨਿੑ ਕਰਿ ਜਗ ਅਠਾਰਹ ਘਾਏ ਕਿਰਤੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥੪॥

tina kar jag atthaarah ghaae kirat na chalai chalaaeaa |4|

But he performed the sacred feast and killed eighteen Brahmins; the record of one's past deeds cannot be erased. ||4||

ਤੁਕ 11

ਗਣਤ ਨ ਗਣਂੀ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਾ ਬੋਲੀ ਭਾਇ ਸੁਭਾਈ ॥

ganat na gananee hukam pachhaanaa bolee bhaae subhaaee |

I do not try to calculate the account; I accept the Hukam of God's Command. I speak with intuitive love and respect.

ਤੁਕ 12

ਜੋ ਕਿਛੁ ਵਰਤੈ ਤੁਧੈ ਸਲਾਹਂੀ ਸਭ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥੫॥

jo kichh varatai tudhai salaahanee sabh teree vaddiaaee |5|

No matter what happens, I will praise the Lord. It is all Your Glorious Greatness, O Lord. ||5||

ਤੁਕ 13

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਿਪਤੁ ਲੇਪੁ ਕਦੇ ਨ ਲਾਗੈ ਸਦਾ ਰਹੈ ਸਰਣਾਈ ॥

guramukh alipat lep kade na laagai sadaa rahai saranaaee |

The Gurmukh remains detached; filth never attaches itself to him. He remains forever in God's Sanctuary.

ਤੁਕ 14

ਮਨਮੁਖੁ ਮੁਗਧੁ ਆਗੈ ਚੇਤੈ ਨਾਹੀ ਦੁਖਿ ਲਾਗੈ ਪਛੁਤਾਈ ॥੬॥

manamukh mugadh aagai chetai naahee dukh laagai pachhutaaee |6|

The foolish self-willed manmukh does not think of the future; he is overtaken by pain, and then he regrets. ||6||

ਤੁਕ 15

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਜਿਨਿ ਏਹ ਰਚਨਾ ਰਚੀਐ ॥

aape kare karaae karataa jin eeh rachanaa racheeai |

The Creator who created this creation acts, and causes all to act.

ਤੁਕ 16

ਹਰਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਨ ਜਾਈ ਜੀਅਹੁ ਅਭਿਮਾਨੇ ਪੈ ਪਚੀਐ ॥੭॥

har abhimaan na jaaee jeeahu abhimaane pai pacheeai |7|

O Lord, egotistical pride does not depart from the soul. Falling into egotistical pride, one is ruined. ||7||

ਤੁਕ 17

ਭੁਲਣ ਵਿਚਿ ਕੀਆ ਸਭੁ ਕੋਈ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਨ ਭੁਲੈ ॥

bhulan vich keea sabh koee karataa aap na bhulai |

Everyone makes mistakes; only the Creator does not make mistakes.

ਤੁਕ 18

ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ਕੋ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਅਘੁਲੈ ॥੮॥੪॥

naanak sach naam nisataaraa ko gur parasaad aghulai |8|4|

O Nanak, salvation comes through the True Name. By Guru's Grace, one is released. ||8||4||

ਤੁਕ 19

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

prabhaatee mahalaa 1 |

Prabhaatee, First Mehl:

ਤੁਕ 20

ਆਖਣਾ ਸੁਨਣਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥

aakhanaa sunanaa naam adhaar |

To chant and listen to the Naam, the Name of the Lord, is my Support.

ਤੁਕ 21

ਧੰਧਾ ਛੁਟਕਿ ਗਇਆ ਵੇਕਾਰੁ ॥

dhandhaa chhuttak geaa vekaar |

Worthless entanglements are ended and gone.

ਤੁਕ 22

ਜਿਉ ਮਨਮੁਖਿ ਦੂਜੈ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥

jiau manamukh doojai pat khoee |

The self-willed manmukh, caught in duality, loses his honor.

ਤੁਕ 23

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੧॥

bin naavai mai avar na koee |1|

Except for the Name, I have no other at all. ||1||

ਤੁਕ 24

ਸੁਣਿ ਮਨ ਅੰਧੇ ਮੂਰਖ ਗਵਾਰ ॥

sun man andhe moorakh gavaar |

Listen, O blind, foolish, idiotic mind.

ਤੁਕ 25

ਆਵਤ ਜਾਤ ਲਾਜ ਨਹੀ ਲਾਗੈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬੂਡੈ ਬਾਰੋ ਬਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

aavat jaat laaj nahee laagai bin gur booddai baaro baar |1| rahaau |

Aren't you ashamed of your comings and goings in reincarnation? Without the Guru, you shall drown, over and over again. ||1||Pause||

ਤੁਕ 26

ਇਸੁ ਮਨ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਬਿਨਾਸੁ ॥

eis man maaeaa mohi binaas |

This mind is ruined by its attachment to Maya.

ਤੁਕ 27

ਧੁਰਿ ਹੁਕਮੁ ਲਿਖਿਆ ਤਾਂ ਕਹੀਐ ਕਾਸੁ ॥

dhur hukam likhiaa taan kaheeai kaas |

The Command of the Primal Lord is pre-ordained. Before whom should I cry?

ਤੁਕ 28

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਚੀਨੑੈ ਕੋਈ ॥

guramukh viralaa cheenai koee |

Only a few, as Gurmukh, understand this.

ਤੁਕ 29

ਨਾਮ ਬਿਹੂਨਾ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੨॥

naam bihoonaa mukat na hoee |2|

Without the Naam, no one is liberated. ||2||

ਤੁਕ 30

ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਡੋਲੈ ਲਖ ਚਉਰਾਸੀ ॥

bhram bhram ddolai lakh chauraasee |

People wander lost, staggering and stumbling through 8.4 million incarnations.

ਤੁਕ 31

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬੂਝੇ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥

bin gur boojhe jam kee faasee |

Without knowing the Guru, they cannot escape the noose of Death.

ਤੁਕ 32

ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਊਭਿ ਪਇਆਲਿ ॥

eihu manooaa khin khin aoobh peaal |

This mind, from one moment to the next, goes from the heavens to the underworld.

ਤੁਕ 33

ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੂਟੈ ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਲਿ ॥੩॥

guramukh chhoottai naam samaal |3|

The Gurmukh contemplates the Naam, and is released. ||3||

ਤੁਕ 34

ਆਪੇ ਸਦੇ ਢਿਲ ਨ ਹੋਇ ॥

aape sade dtil na hoe |

When God sends His Summons, there is no time to delay.

ਤੁਕ 35

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਸਹਿਲਾ ਜੀਵੈ ਸੋਇ ॥

sabad marai sahilaa jeevai soe |

When one dies in the Word of the Shabad, he lives in peace.

ਤੁਕ 36

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸੋਝੀ ਕਿਸੈ ਨ ਹੋਇ ॥

bin gur sojhee kisai na hoe |

Without the Guru, no one understands.

ਤੁਕ 37

ਆਪੇ ਕਰੈ ਕਰਾਵੈ ਸੋਇ ॥੪॥

aape karai karaavai soe |4|

The Lord Himself acts, and inspires all to act. ||4||

ਤੁਕ 38

ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਵੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥

jhagarr chukaavai har gun gaavai |

Inner conflict comes to an end, singing the Glorious Praises of the Lord.

ਤੁਕ 39

ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ॥

pooraa satigur sehaj samaavai |

Through the Perfect True Guru, one is intuitively absorbed into the Lord.

ਤੁਕ 40

ਇਹੁ ਮਨੁ ਡੋਲਤ ਤਉ ਠਹਰਾਵੈ ॥

eihu man ddolat tau tthaharaavai |

This wobbling, unsteady mind is stabilized,

ਤੁਕ 41

ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਕਰਿ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥੫॥

sach karanee kar kaar kamaavai |5|

and one lives the lifestyle of true actions. ||5||

ਤੁਕ 42

ਅੰਤਰਿ ਜੂਠਾ ਕਿਉ ਸੁਚਿ ਹੋਇ ॥

antar jootthaa kiau such hoe |

If someone is false within his own self, then how can he be pure?

ਤੁਕ 43

ਸਬਦੀ ਧੋਵੈ ਵਿਰਲਾ ਕੋਇ ॥

sabadee dhovai viralaa koe |

How rare are those who wash with the Shabad.

ਤੁਕ 44

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ॥

guramukh koee sach kamaavai |

How rare are those who, as Gurmukh, live the Truth.

ਤੁਕ 45

ਆਵਣੁ ਜਾਣਾ ਠਾਕਿ ਰਹਾਵੈ ॥੬॥

aavan jaanaa tthaak rahaavai |6|

Their comings and goings in reincarnation are over and done. ||6||

ਤੁਕ 46