ਅੰਗ 277 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਅੰਤੁ ਨਹੀ ਕਿਛੁ ਪਾਰਾਵਾਰਾ ॥

ant nahee kichh paaraavaaraa |

He has no end or limitation.

ਤੁਕ 1

ਹੁਕਮੇ ਧਾਰਿ ਅਧਰ ਰਹਾਵੈ ॥

hukame dhaar adhar rahaavai |

By His Order, He established the earth, and He maintains it unsupported.

ਤੁਕ 2

ਹੁਕਮੇ ਉਪਜੈ ਹੁਕਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥

hukame upajai hukam samaavai |

By His Order, the world was created; by His Order, it shall merge again into Him.

ਤੁਕ 3

ਹੁਕਮੇ ਊਚ ਨੀਚ ਬਿਉਹਾਰ ॥

hukame aooch neech biauhaar |

By His Order, one's occupation is high or low.

ਤੁਕ 4

ਹੁਕਮੇ ਅਨਿਕ ਰੰਗ ਪਰਕਾਰ ॥

hukame anik rang parakaar |

By His Order, there are so many colors and forms.

ਤੁਕ 5

ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਅਪਨੀ ਵਡਿਆਈ ॥

kar kar dekhai apanee vaddiaaee |

Having created the Creation, He beholds His own greatness.

ਤੁਕ 6

ਨਾਨਕ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੧॥

naanak sabh meh rahiaa samaaee |1|

O Nanak, He is pervading in all. ||1||

ਤੁਕ 7

ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਮਾਨੁਖ ਗਤਿ ਪਾਵੈ ॥

prabh bhaavai maanukh gat paavai |

If it pleases God, one attains salvation.

ਤੁਕ 8

ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਤਾ ਪਾਥਰ ਤਰਾਵੈ ॥

prabh bhaavai taa paathar taraavai |

If it pleases God, then even stones can swim.

ਤੁਕ 9

ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਬਿਨੁ ਸਾਸ ਤੇ ਰਾਖੈ ॥

prabh bhaavai bin saas te raakhai |

If it pleases God, the body is preserved, even without the breath of life.

ਤੁਕ 10

ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਤਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਭਾਖੈ ॥

prabh bhaavai taa har gun bhaakhai |

If it pleases God, then one chants the Lord's Glorious Praises.

ਤੁਕ 11

ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਤਾ ਪਤਿਤ ਉਧਾਰੈ ॥

prabh bhaavai taa patit udhaarai |

If it pleases God, then even sinners are saved.

ਤੁਕ 12

ਆਪਿ ਕਰੈ ਆਪਨ ਬੀਚਾਰੈ ॥

aap karai aapan beechaarai |

He Himself acts, and He Himself contemplates.

ਤੁਕ 13

ਦੁਹਾ ਸਿਰਿਆ ਕਾ ਆਪਿ ਸੁਆਮੀ ॥

duhaa siriaa kaa aap suaamee |

He Himself is the Master of both worlds.

ਤੁਕ 14

ਖੇਲੈ ਬਿਗਸੈ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥

khelai bigasai antarajaamee |

He plays and He enjoys; He is the Inner-knower, the Searcher of hearts.

ਤੁਕ 15

ਜੋ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਾਰ ਕਰਾਵੈ ॥

jo bhaavai so kaar karaavai |

As He wills, He causes actions to be done.

ਤੁਕ 16

ਨਾਨਕ ਦ੍ਰਿਸਟੀ ਅਵਰੁ ਨ ਆਵੈ ॥੨॥

naanak drisattee avar na aavai |2|

Nanak sees no other than Him. ||2||

ਤੁਕ 17

ਕਹੁ ਮਾਨੁਖ ਤੇ ਕਿਆ ਹੋਇ ਆਵੈ ॥

kahu maanukh te kiaa hoe aavai |

Tell me - what can a mere mortal do?

ਤੁਕ 18

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਾਵੈ ॥

jo tis bhaavai soee karaavai |

Whatever pleases God is what He causes us to do.

ਤੁਕ 19

ਇਸ ਕੈ ਹਾਥਿ ਹੋਇ ਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਲੇਇ ॥

eis kai haath hoe taa sabh kichh lee |

If it were in our hands, we would grab up everything.

ਤੁਕ 20

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰੇਇ ॥

jo tis bhaavai soee karee |

Whatever pleases God - that is what He does.

ਤੁਕ 21

ਅਨਜਾਨਤ ਬਿਖਿਆ ਮਹਿ ਰਚੈ ॥

anajaanat bikhiaa meh rachai |

Through ignorance, people are engrossed in corruption.

ਤੁਕ 22

ਜੇ ਜਾਨਤ ਆਪਨ ਆਪ ਬਚੈ ॥

je jaanat aapan aap bachai |

If they knew better, they would save themselves.

ਤੁਕ 23

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਦਹ ਦਿਸਿ ਧਾਵੈ ॥

bharame bhoolaa deh dis dhaavai |

Deluded by doubt, they wander around in the ten directions.

ਤੁਕ 24

ਨਿਮਖ ਮਾਹਿ ਚਾਰਿ ਕੁੰਟ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ॥

nimakh maeh chaar kuntt fir aavai |

In an instant, their minds go around the four corners of the world and come back again.

ਤੁਕ 25

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸੁ ਅਪਨੀ ਭਗਤਿ ਦੇਇ ॥

kar kirapaa jis apanee bhagat dee |

Those whom the Lord mercifully blesses with His devotional worship

ਤੁਕ 26

ਨਾਨਕ ਤੇ ਜਨ ਨਾਮਿ ਮਿਲੇਇ ॥੩॥

naanak te jan naam milee |3|

- O Nanak, they are absorbed into the Naam. ||3||

ਤੁਕ 27

ਖਿਨ ਮਹਿ ਨੀਚ ਕੀਟ ਕਉ ਰਾਜ ॥

khin meh neech keett kau raaj |

In an instant, the lowly worm is transformed into a king.

ਤੁਕ 28

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜ ॥

paarabraham gareeb nivaaj |

The Supreme Lord God is the Protector of the humble.

ਤੁਕ 29

ਜਾ ਕਾ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਛੂ ਨ ਆਵੈ ॥

jaa kaa drisatt kachhoo na aavai |

Even one who has never been seen at all,

ਤੁਕ 30

ਤਿਸੁ ਤਤਕਾਲ ਦਹ ਦਿਸ ਪ੍ਰਗਟਾਵੈ ॥

tis tatakaal deh dis pragattaavai |

becomes instantly famous in the ten directions.

ਤੁਕ 31

ਜਾ ਕਉ ਅਪੁਨੀ ਕਰੈ ਬਖਸੀਸ ॥

jaa kau apunee karai bakhasees |

And that one upon whom He bestows His blessings

ਤੁਕ 32

ਤਾ ਕਾ ਲੇਖਾ ਨ ਗਨੈ ਜਗਦੀਸ ॥

taa kaa lekhaa na ganai jagadees |

the Lord of the world does not hold him to his account.

ਤੁਕ 33

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭ ਤਿਸ ਕੀ ਰਾਸਿ ॥

jeeo pindd sabh tis kee raas |

Soul and body are all His property.

ਤੁਕ 34

ਘਟਿ ਘਟਿ ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮ ਪ੍ਰਗਾਸ ॥

ghatt ghatt pooran braham pragaas |

Each and every heart is illuminated by the Perfect Lord God.

ਤੁਕ 35

ਅਪਨੀ ਬਣਤ ਆਪਿ ਬਨਾਈ ॥

apanee banat aap banaaee |

He Himself fashioned His own handiwork.

ਤੁਕ 36

ਨਾਨਕ ਜੀਵੈ ਦੇਖਿ ਬਡਾਈ ॥੪॥

naanak jeevai dekh baddaaee |4|

Nanak lives by beholding His greatness. ||4||

ਤੁਕ 37

ਇਸ ਕਾ ਬਲੁ ਨਾਹੀ ਇਸੁ ਹਾਥ ॥

eis kaa bal naahee is haath |

There is no power in the hands of mortal beings;

ਤੁਕ 38

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਸਰਬ ਕੋ ਨਾਥ ॥

karan karaavan sarab ko naath |

the Doer, the Cause of causes is the Lord of all.

ਤੁਕ 39

ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਬਪੁਰਾ ਜੀਉ ॥

aagiaakaaree bapuraa jeeo |

The helpless beings are subject to His Command.

ਤੁਕ 40

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਫੁਨਿ ਥੀਉ ॥

jo tis bhaavai soee fun theeo |

That which pleases Him, ultimately comes to pass.

ਤੁਕ 41

ਕਬਹੂ ਊਚ ਨੀਚ ਮਹਿ ਬਸੈ ॥

kabahoo aooch neech meh basai |

Sometimes, they abide in exaltation; sometimes, they are depressed.

ਤੁਕ 42

ਕਬਹੂ ਸੋਗ ਹਰਖ ਰੰਗਿ ਹਸੈ ॥

kabahoo sog harakh rang hasai |

Sometimes, they are sad, and sometimes they laugh with joy and delight.

ਤੁਕ 43

ਕਬਹੂ ਨਿੰਦ ਚਿੰਦ ਬਿਉਹਾਰ ॥

kabahoo nind chind biauhaar |

Sometimes, they are occupied with slander and anxiety.

ਤੁਕ 44

ਕਬਹੂ ਊਭ ਅਕਾਸ ਪਇਆਲ ॥

kabahoo aoobh akaas peaal |

Sometimes, they are high in the Akaashic Ethers, sometimes in the nether regions of the underworld.

ਤੁਕ 45

ਕਬਹੂ ਬੇਤਾ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰ ॥

kabahoo betaa braham beechaar |

Sometimes, they know the contemplation of God.

ਤੁਕ 46

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਮਿਲਾਵਣਹਾਰ ॥੫॥

naanak aap milaavanahaar |5|

O Nanak, God Himself unites them with Himself. ||5||

ਤੁਕ 47

ਕਬਹੂ ਨਿਰਤਿ ਕਰੈ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ॥

kabahoo nirat karai bahu bhaat |

Sometimes, they dance in various ways.

ਤੁਕ 48

ਕਬਹੂ ਸੋਇ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥

kabahoo soe rahai din raat |

Sometimes, they remain asleep day and night.

ਤੁਕ 49

ਕਬਹੂ ਮਹਾ ਕ੍ਰੋਧ ਬਿਕਰਾਲ ॥

kabahoo mahaa krodh bikaraal |

Sometimes, they are awesome, in terrible rage.

ਤੁਕ 50

ਕਬਹੂੰ ਸਰਬ ਕੀ ਹੋਤ ਰਵਾਲ ॥

kabahoon sarab kee hot ravaal |

Sometimes, they are the dust of the feet of all.

ਤੁਕ 51

ਕਬਹੂ ਹੋਇ ਬਹੈ ਬਡ ਰਾਜਾ ॥

kabahoo hoe bahai badd raajaa |

Sometimes, they sit as great kings.

ਤੁਕ 52

ਕਬਹੁ ਭੇਖਾਰੀ ਨੀਚ ਕਾ ਸਾਜਾ ॥

kabahu bhekhaaree neech kaa saajaa |

Sometimes, they wear the coat of a lowly beggar.

ਤੁਕ 53

ਕਬਹੂ ਅਪਕੀਰਤਿ ਮਹਿ ਆਵੈ ॥

kabahoo apakeerat meh aavai |

Sometimes, they come to have evil reputations.

ਤੁਕ 54

ਕਬਹੂ ਭਲਾ ਭਲਾ ਕਹਾਵੈ ॥

kabahoo bhalaa bhalaa kahaavai |

Sometimes, they are known as very, very good.

ਤੁਕ 55

ਜਿਉ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਖੈ ਤਿਵ ਹੀ ਰਹੈ ॥

jiau prabh raakhai tiv hee rahai |

As God keeps them, so they remain.

ਤੁਕ 56

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਕਹੈ ॥੬॥

gur prasaad naanak sach kahai |6|

By Guru's Grace, O Nanak, the Truth is told. ||6||

ਤੁਕ 57

ਕਬਹੂ ਹੋਇ ਪੰਡਿਤੁ ਕਰੇ ਬਖੵਾਨੁ ॥

kabahoo hoe panddit kare bakhayaan |

Sometimes, as scholars, they deliver lectures.

ਤੁਕ 58

ਕਬਹੂ ਮੋਨਿਧਾਰੀ ਲਾਵੈ ਧਿਆਨੁ ॥

kabahoo monidhaaree laavai dhiaan |

Sometimes, they hold to silence in deep meditation.

ਤੁਕ 59

ਕਬਹੂ ਤਟ ਤੀਰਥ ਇਸਨਾਨ ॥

kabahoo tatt teerath isanaan |

Sometimes, they take cleansing baths at places of pilgrimage.

ਤੁਕ 60

ਕਬਹੂ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਮੁਖਿ ਗਿਆਨ ॥

kabahoo sidh saadhik mukh giaan |

Sometimes, as Siddhas or seekers, they impart spiritual wisdom.

ਤੁਕ 61

ਕਬਹੂ ਕੀਟ ਹਸਤਿ ਪਤੰਗ ਹੋਇ ਜੀਆ ॥

kabahoo keett hasat patang hoe jeea |

Sometimes, they becomes worms, elephants, or moths.

ਤੁਕ 62

ਅਨਿਕ ਜੋਨਿ ਭਰਮੈ ਭਰਮੀਆ ॥

anik jon bharamai bharameea |

They may wander and roam through countless incarnations.

ਤੁਕ 63