ਅੰਗ 470 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

ਤੁਕ 1

ਨਾਨਕ ਮੇਰੁ ਸਰੀਰ ਕਾ ਇਕੁ ਰਥੁ ਇਕੁ ਰਥਵਾਹੁ ॥

naanak mer sareer kaa ik rath ik rathavaahu |

O Nanak, the soul of the body has one chariot and one charioteer.

ਤੁਕ 2

ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਫੇਰਿ ਵਟਾਈਅਹਿ ਗਿਆਨੀ ਬੁਝਹਿ ਤਾਹਿ ॥

jug jug fer vattaaeeeh giaanee bujheh taeh |

In age after age they change; the spiritually wise understand this.

ਤੁਕ 3

ਸਤਜੁਗਿ ਰਥੁ ਸੰਤੋਖ ਕਾ ਧਰਮੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥

satajug rath santokh kaa dharam agai rathavaahu |

In the Golden Age of Sat Yuga, contentment was the chariot and righteousness the charioteer.

ਤੁਕ 4

ਤ੍ਰੇਤੈ ਰਥੁ ਜਤੈ ਕਾ ਜੋਰੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥

tretai rath jatai kaa jor agai rathavaahu |

In the Silver Age of Traytaa Yuga, celibacy was the chariot and power the charioteer.

ਤੁਕ 5

ਦੁਆਪੁਰਿ ਰਥੁ ਤਪੈ ਕਾ ਸਤੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥

duaapur rath tapai kaa sat agai rathavaahu |

In the Brass Age of Dwaapar Yuga, penance was the chariot and truth the charioteer.

ਤੁਕ 6

ਕਲਜੁਗਿ ਰਥੁ ਅਗਨਿ ਕਾ ਕੂੜੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥੧॥

kalajug rath agan kaa koorr agai rathavaahu |1|

In the Iron Age of Kali Yuga, fire is the chariot and falsehood the charioteer. ||1||

ਤੁਕ 7

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl:

ਤੁਕ 8

ਸਾਮ ਕਹੈ ਸੇਤੰਬਰੁ ਸੁਆਮੀ ਸਚ ਮਹਿ ਆਛੈ ਸਾਚਿ ਰਹੇ ॥

saam kahai setanbar suaamee sach meh aachhai saach rahe |

The Sama Veda says that the Lord Master is robed in white; in the Age of Truth,

ਤੁਕ 9

ਸਭੁ ਕੋ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥

sabh ko sach samaavai |

Everyone desired Truth, abided in Truth, and was merged in the Truth.

ਤੁਕ 10

ਰਿਗੁ ਕਹੈ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥

rig kahai rahiaa bharapoor |

The Rig Veda says that God is permeating and pervading everywhere;

ਤੁਕ 11

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਦੇਵਾ ਮਹਿ ਸੂਰੁ ॥

raam naam devaa meh soor |

among the deities, the Lord's Name is the most exalted.

ਤੁਕ 12

ਨਾਇ ਲਇਐ ਪਰਾਛਤ ਜਾਹਿ ॥

naae leiai paraachhat jaeh |

Chanting the Name, sins depart;

ਤੁਕ 13

ਨਾਨਕ ਤਉ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਹਿ ॥

naanak tau mokhantar paeh |

O Nanak, then, one obtains salvation.

ਤੁਕ 14

ਜੁਜ ਮਹਿ ਜੋਰਿ ਛਲੀ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲਿ ਕਾਨੑ ਕ੍ਰਿਸਨੁ ਜਾਦਮੁ ਭਇਆ ॥

juj meh jor chhalee chandraaval kaana krisan jaadam bheaa |

In the Jujar Veda, Kaan Krishna of the Yaadva tribe seduced Chandraavali by force.

ਤੁਕ 15

ਪਾਰਜਾਤੁ ਗੋਪੀ ਲੈ ਆਇਆ ਬਿੰਦ੍ਰਾਬਨ ਮਹਿ ਰੰਗੁ ਕੀਆ ॥

paarajaat gopee lai aaeaa bindraaban meh rang keea |

He brought the Elysian Tree for his milk-maid, and revelled in Brindaaban.

ਤੁਕ 16

ਕਲਿ ਮਹਿ ਬੇਦੁ ਅਥਰਬਣੁ ਹੂਆ ਨਾਉ ਖੁਦਾਈ ਅਲਹੁ ਭਇਆ ॥

kal meh bed atharaban hooaa naau khudaaee alahu bheaa |

In the Dark Age of Kali Yuga, the Atharva Veda became prominent; Allah became the Name of God.

ਤੁਕ 17

ਨੀਲ ਬਸਤ੍ਰ ਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਰੇ ਤੁਰਕ ਪਠਾਣੀ ਅਮਲੁ ਕੀਆ ॥

neel basatr le kaparre pahire turak patthaanee amal keea |

Men began to wear blue robes and garments; Turks and Pat'haans assumed power.

ਤੁਕ 18

ਚਾਰੇ ਵੇਦ ਹੋਏ ਸਚਿਆਰ ॥

chaare ved hoe sachiaar |

The four Vedas each claim to be true.

ਤੁਕ 19

ਪੜਹਿ ਗੁਣਹਿ ਤਿਨੑ ਚਾਰ ਵੀਚਾਰ ॥

parreh guneh tina chaar veechaar |

Reading and studying them, four doctrines are found.

ਤੁਕ 20

ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਨੀਚੁ ਸਦਾਏ ॥

bhaau bhagat kar neech sadaae |

With loving devotional worship, abiding in humility,

ਤੁਕ 21

ਤਉ ਨਾਨਕ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਏ ॥੨॥

tau naanak mokhantar paae |2|

O Nanak, salvation is attained. ||2||

ਤੁਕ 22

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 23

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਖਸਮੁ ਸਮਾਲਿਆ ॥

satigur vittahu vaariaa jit miliai khasam samaaliaa |

I am a sacrifice to the True Guru; meeting Him, I have come to cherish the Lord Master.

ਤੁਕ 24

ਜਿਨਿ ਕਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਦੀਆ ਇਨੑੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਜਗਤੁ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥

jin kar upades giaan anjan deea inaee netree jagat nihaaliaa |

He has taught me and given me the healing ointment of spiritual wisdom, and with these eyes, I behold the world.

ਤੁਕ 25

ਖਸਮੁ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਲਗੇ ਡੁਬੇ ਸੇ ਵਣਜਾਰਿਆ ॥

khasam chhodd doojai lage ddube se vanajaariaa |

Those dealers who abandon their Lord and Master and attach themselves to another, are drowned.

ਤੁਕ 26

ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੈ ਬੋਹਿਥਾ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨੈ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥

satiguroo hai bohithaa viralai kinai veechaariaa |

The True Guru is the boat, but few are those who realize this.

ਤੁਕ 27

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਿਆ ॥੧੩॥

kar kirapaa paar utaariaa |13|

Granting His Grace, He carries them across. ||13||

ਤੁਕ 28

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

ਤੁਕ 29

ਸਿੰਮਲ ਰੁਖੁ ਸਰਾਇਰਾ ਅਤਿ ਦੀਰਘ ਅਤਿ ਮੁਚੁ ॥

sinmal rukh saraaeiraa at deeragh at much |

The simmal tree is straight as an arrow; it is very tall, and very thick.

ਤੁਕ 30

ਓਇ ਜਿ ਆਵਹਿ ਆਸ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ਨਿਰਾਸੇ ਕਿਤੁ ॥

oe ji aaveh aas kar jaeh niraase kit |

But those birds which visit it hopefully, depart disappointed.

ਤੁਕ 31

ਫਲ ਫਿਕੇ ਫੁਲ ਬਕਬਕੇ ਕੰਮਿ ਨ ਆਵਹਿ ਪਤ ॥

fal fike ful bakabake kam na aaveh pat |

Its fruits are tasteless, its flowers are nauseating, and its leaves are useless.

ਤੁਕ 32

ਮਿਠਤੁ ਨੀਵੀ ਨਾਨਕਾ ਗੁਣ ਚੰਗਿਆਈਆ ਤਤੁ ॥

mitthat neevee naanakaa gun changiaaeea tat |

Sweetness and humility, O Nanak, are the essence of virtue and goodness.

ਤੁਕ 33

ਸਭੁ ਕੋ ਨਿਵੈ ਆਪ ਕਉ ਪਰ ਕਉ ਨਿਵੈ ਨ ਕੋਇ ॥

sabh ko nivai aap kau par kau nivai na koe |

Everyone bows down to himself; no one bows down to another.

ਤੁਕ 34

ਧਰਿ ਤਾਰਾਜੂ ਤੋਲੀਐ ਨਿਵੈ ਸੁ ਗਉਰਾ ਹੋਇ ॥

dhar taaraajoo toleeai nivai su gauraa hoe |

When something is placed on the balancing scale and weighed, the side which descends is heavier.

ਤੁਕ 35

ਅਪਰਾਧੀ ਦੂਣਾ ਨਿਵੈ ਜੋ ਹੰਤਾ ਮਿਰਗਾਹਿ ॥

aparaadhee doonaa nivai jo hantaa miragaeh |

The sinner, like the deer hunter, bows down twice as much.

ਤੁਕ 36

ਸੀਸਿ ਨਿਵਾਇਐ ਕਿਆ ਥੀਐ ਜਾ ਰਿਦੈ ਕੁਸੁਧੇ ਜਾਹਿ ॥੧॥

sees nivaaeiai kiaa theeai jaa ridai kusudhe jaeh |1|

But what can be achieved by bowing the head, when the heart is impure? ||1||

ਤੁਕ 37

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl:

ਤੁਕ 38

ਪੜਿ ਪੁਸਤਕ ਸੰਧਿਆ ਬਾਦੰ ॥

parr pusatak sandhiaa baadan |

You read your books and say your prayers, and then engage in debate;

ਤੁਕ 39

ਸਿਲ ਪੂਜਸਿ ਬਗੁਲ ਸਮਾਧੰ ॥

sil poojas bagul samaadhan |

you worship stones and sit like a stork, pretending to be in Samaadhi.

ਤੁਕ 40

ਮੁਖਿ ਝੂਠ ਬਿਭੂਖਣ ਸਾਰੰ ॥

mukh jhootth bibhookhan saaran |

With your mouth you utter falsehood, and you adorn yourself with precious decorations;

ਤੁਕ 41

ਤ੍ਰੈਪਾਲ ਤਿਹਾਲ ਬਿਚਾਰੰ ॥

traipaal tihaal bichaaran |

you recite the three lines of the Gayatri three times a day.

ਤੁਕ 42

ਗਲਿ ਮਾਲਾ ਤਿਲਕੁ ਲਿਲਾਟੰ ॥

gal maalaa tilak lilaattan |

Around your neck is a rosary, and on your forehead is a sacred mark;

ਤੁਕ 43

ਦੁਇ ਧੋਤੀ ਬਸਤ੍ਰ ਕਪਾਟੰ ॥

due dhotee basatr kapaattan |

upon your head is a turban, and you wear two loin cloths.

ਤੁਕ 44

ਜੇ ਜਾਣਸਿ ਬ੍ਰਹਮੰ ਕਰਮੰ ॥

je jaanas brahaman karaman |

If you knew the nature of God,

ਤੁਕ 45

ਸਭਿ ਫੋਕਟ ਨਿਸਚਉ ਕਰਮੰ ॥

sabh fokatt nischau karaman |

you would know that all of these beliefs and rituals are in vain.

ਤੁਕ 46

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਉ ਧਿਆਵੈ ॥

kahu naanak nihchau dhiaavai |

Says Nanak, meditate with deep faith;

ਤੁਕ 47

ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਵਾਟ ਨ ਪਾਵੈ ॥੨॥

vin satigur vaatt na paavai |2|

without the True Guru, no one finds the Way. ||2||

ਤੁਕ 48

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 49

ਕਪੜੁ ਰੂਪੁ ਸੁਹਾਵਣਾ ਛਡਿ ਦੁਨੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜਾਵਣਾ ॥

kaparr roop suhaavanaa chhadd duneea andar jaavanaa |

Abandoning the world of beauty, and beautiful clothes, one must depart.

ਤੁਕ 50

ਮੰਦਾ ਚੰਗਾ ਆਪਣਾ ਆਪੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਪਾਵਣਾ ॥

mandaa changaa aapanaa aape hee keetaa paavanaa |

He obtains the rewards of his good and bad deeds.

ਤੁਕ 51

ਹੁਕਮ ਕੀਏ ਮਨਿ ਭਾਵਦੇ ਰਾਹਿ ਭੀੜੈ ਅਗੈ ਜਾਵਣਾ ॥

hukam kee man bhaavade raeh bheerrai agai jaavanaa |

He may issue whatever commands he wishes, but he shall have to take to the narrow path hereafter.

ਤੁਕ 52