ਅੰਗ 554 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa 5 |

Fifth Mehl:

ਤੁਕ 1

ਘਟਿ ਵਸਹਿ ਚਰਣਾਰਬਿੰਦ ਰਸਨਾ ਜਪੈ ਗੁਪਾਲ ॥

ghatt vaseh charanaarabind rasanaa japai gupaal |

Let the Lotus Feet of the Lord abide within your heart, and with your tongue, chant God's Name.

ਤੁਕ 2

ਨਾਨਕ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਿਮਰੀਐ ਤਿਸੁ ਦੇਹੀ ਕਉ ਪਾਲਿ ॥੨॥

naanak so prabh simareeai tis dehee kau paal |2|

O Nanak, meditate in remembrance on God, and nurture this body. ||2||

ਤੁਕ 3

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 4

ਆਪੇ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਕਰੇ ਇਸਨਾਨੁ ॥

aape atthasatth teerath karataa aap kare isanaan |

The Creator Himself is the sixty-eight sacred places of pilgrimage; He Himself takes the cleansing bath in them.

ਤੁਕ 5

ਆਪੇ ਸੰਜਮਿ ਵਰਤੈ ਸ੍ਵਾਮੀ ਆਪਿ ਜਪਾਇਹਿ ਨਾਮੁ ॥

aape sanjam varatai svaamee aap japaaeihi naam |

He Himself practices austere self-discipline; the Lord Master Himself causes us to chant His Name.

ਤੁਕ 6

ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਇ ਭਉ ਖੰਡਨੁ ਆਪਿ ਕਰੈ ਸਭੁ ਦਾਨੁ ॥

aap deaal hoe bhau khanddan aap karai sabh daan |

He Himself becomes merciful to us; the Destroyer of fear Himself gives in charity to all.

ਤੁਕ 7

ਜਿਸ ਨੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਸਦ ਹੀ ਦਰਗਹਿ ਪਾਏ ਮਾਨੁ ॥

jis no guramukh aap bujhaae so sad hee darageh paae maan |

One whom He has enlightened and made Gurmukh, ever obtains honor in His Court.

ਤੁਕ 8

ਜਿਸ ਦੀ ਪੈਜ ਰਖੈ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਸੋ ਸਚਾ ਹਰਿ ਜਾਨੁ ॥੧੪॥

jis dee paij rakhai har suaamee so sachaa har jaan |14|

One whose honor the Lord Master has preserved, comes to know the True Lord. ||14||

ਤੁਕ 9

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

Salok, Third Mehl:

ਤੁਕ 10

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਜਗੁ ਅੰਧੁ ਹੈ ਅੰਧੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

naanak bin satigur bhette jag andh hai andhe karam kamaae |

O Nanak, without meeting the True Guru, the world is blind, and it does blind deeds.

ਤੁਕ 11

ਸਬਦੈ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਵਈ ਜਿਤੁ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

sabadai siau chit na laavee jit sukh vasai man aae |

It does not focus its consciousness on the Word of the Shabad, which would bring peace to abide in the mind.

ਤੁਕ 12

ਤਾਮਸਿ ਲਗਾ ਸਦਾ ਫਿਰੈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਜਲਤੁ ਬਿਹਾਇ ॥

taamas lagaa sadaa firai ahinis jalat bihaae |

Always afflicted with the dark passions of low energy, it wanders around, passing its days and nights burning.

ਤੁਕ 13

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥

jo tis bhaavai so theeai kahanaa kichhoo na jaae |1|

Whatever pleases Him, comes to pass; no one has any say in this. ||1||

ਤੁਕ 14

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਤੁਕ 15

ਸਤਿਗੁਰੂ ਫੁਰਮਾਇਆ ਕਾਰੀ ਏਹ ਕਰੇਹੁ ॥

satiguroo furamaaeaa kaaree eeh karehu |

The True Guru has commanded us to do this:

ਤੁਕ 16

ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਹੋਇ ਕੈ ਸਾਹਿਬੁ ਸੰਮਾਲੇਹੁ ॥

guroo duaarai hoe kai saahib samaalehu |

through the Guru's Gate, meditate on the Lord Master.

ਤੁਕ 17

ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ਹੈ ਭਰਮੈ ਕੇ ਛਉੜ ਕਟਿ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਧਰੇਹੁ ॥

saahib sadaa hajoor hai bharamai ke chhaurr katt kai antar jot dharehu |

The Lord Master is ever-present. He tears away the veil of doubt, and installs His Light within the mind.

ਤੁਕ 18

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਦਾਰੂ ਏਹੁ ਲਾਏਹੁ ॥

har kaa naam amrit hai daaroo ehu laaehu |

The Name of the Lord is Ambrosial Nectar - take this healing medicine!

ਤੁਕ 19

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਚਿਤਿ ਰਖਹੁ ਸੰਜਮੁ ਸਚਾ ਨੇਹੁ ॥

satigur kaa bhaanaa chit rakhahu sanjam sachaa nehu |

Enshrine the Will of the True Guru in your consciousness, and make the True Lord's Love your self-discipline.

ਤੁਕ 20

ਨਾਨਕ ਐਥੈ ਸੁਖੈ ਅੰਦਰਿ ਰਖਸੀ ਅਗੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਕੇਲ ਕਰੇਹੁ ॥੨॥

naanak aithai sukhai andar rakhasee agai har siau kel karehu |2|

O Nanak, you shall be kept in peace here, and hereafter, you shall celebrate with the Lord. ||2||

ਤੁਕ 21

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 22

ਆਪੇ ਭਾਰ ਅਠਾਰਹ ਬਣਸਪਤਿ ਆਪੇ ਹੀ ਫਲ ਲਾਏ ॥

aape bhaar atthaarah banasapat aape hee fal laae |

He Himself is the vast variety of Nature, and He Himself makes it bear fruit.

ਤੁਕ 23

ਆਪੇ ਮਾਲੀ ਆਪਿ ਸਭੁ ਸਿੰਚੈ ਆਪੇ ਹੀ ਮੁਹਿ ਪਾਏ ॥

aape maalee aap sabh sinchai aape hee muhi paae |

He Himself is the Gardener, He Himself irrigates all the plants, and He Himself puts them in His mouth.

ਤੁਕ 24

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ਆਪੇ ਦੇਇ ਦਿਵਾਏ ॥

aape karataa aape bhugataa aape dee divaae |

He Himself is the Creator, and He Himself is the Enjoyer; He Himself gives, and causes others to give.

ਤੁਕ 25

ਆਪੇ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪੇ ਹੈ ਰਾਖਾ ਆਪੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਏ ॥

aape saahib aape hai raakhaa aape rahiaa samaae |

He Himself is the Lord and Master, and He Himself is the Protector; He Himself is permeating and pervading everywhere.

ਤੁਕ 26

ਜਨੁ ਨਾਨਕ ਵਡਿਆਈ ਆਖੈ ਹਰਿ ਕਰਤੇ ਕੀ ਜਿਸ ਨੋ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਏ ॥੧੫॥

jan naanak vaddiaaee aakhai har karate kee jis no til na tamaae |15|

Servant Nanak speaks of the greatness of the Lord, the Creator, who has no greed at all. ||15||

ਤੁਕ 27

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

Salok, Third Mehl:

ਤੁਕ 28

ਮਾਣਸੁ ਭਰਿਆ ਆਣਿਆ ਮਾਣਸੁ ਭਰਿਆ ਆਇ ॥

maanas bhariaa aaniaa maanas bhariaa aae |

One person brings a full bottle, and another fills his cup.

ਤੁਕ 29

ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਮਤਿ ਦੂਰਿ ਹੋਇ ਬਰਲੁ ਪਵੈ ਵਿਚਿ ਆਇ ॥

jit peetai mat door hoe baral pavai vich aae |

Drinking the wine, his intelligence departs, and madness enters his mind;

ਤੁਕ 30

ਆਪਣਾ ਪਰਾਇਆ ਨ ਪਛਾਣਈ ਖਸਮਹੁ ਧਕੇ ਖਾਇ ॥

aapanaa paraaeaa na pachhaanee khasamahu dhake khaae |

he cannot distinguish between his own and others, and he is struck down by his Lord and Master.

ਤੁਕ 31

ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਖਸਮੁ ਵਿਸਰੈ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

jit peetai khasam visarai daragah milai sajaae |

Drinking it, he forgets his Lord and Master, and he is punished in the Court of the Lord.

ਤੁਕ 32

ਝੂਠਾ ਮਦੁ ਮੂਲਿ ਨ ਪੀਚਈ ਜੇ ਕਾ ਪਾਰਿ ਵਸਾਇ ॥

jhootthaa mad mool na peechee je kaa paar vasaae |

Do not drink the false wine at all, if it is in your power.

ਤੁਕ 33

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਸਚੁ ਮਦੁ ਪਾਈਐ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਆਇ ॥

naanak nadaree sach mad paaeeai satigur milai jis aae |

O Nanak, the True Guru comes and meets the mortal; by His Grace, one obtains the True Wine.

ਤੁਕ 34

ਸਦਾ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਹੈ ਮਹਲੀ ਪਾਵੈ ਥਾਉ ॥੧॥

sadaa saahib kai rang rahai mahalee paavai thaau |1|

He shall dwell forever in the Love of the Lord Master, and obtain a seat in the Mansion of His Presence. ||1||

ਤੁਕ 35

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਤੁਕ 36

ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਜਾ ਇਸ ਨੋ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥

eihu jagat jeevat marai jaa is no sojhee hoe |

When this world comes to understand, it remains dead while yet alive.

ਤੁਕ 37

ਜਾ ਤਿਨਿੑ ਸਵਾਲਿਆ ਤਾਂ ਸਵਿ ਰਹਿਆ ਜਗਾਏ ਤਾਂ ਸੁਧਿ ਹੋਇ ॥

jaa tina savaaliaa taan sav rahiaa jagaae taan sudh hoe |

When the Lord puts him to sleep, he remains asleep; when He wakes him up, he regains consciousness.

ਤੁਕ 38

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੈ ਸੋਇ ॥

naanak nadar kare je aapanee satigur melai soe |

O Nanak, when the Lord casts His Glance of Grace, He causes him to meet the True Guru.

ਤੁਕ 39

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਫਿਰਿ ਮਰਣੁ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥

gur prasaad jeevat marai taa fir maran na hoe |2|

By Guru's Grace, remain dead while yet alive, and you shall not have to die again. ||2||

ਤੁਕ 40

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 41

ਜਿਸ ਦਾ ਕੀਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਨੋ ਪਰਵਾਹ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਕੇਰੀ ॥

jis daa keetaa sabh kichh hovai tis no paravaah naahee kisai keree |

By His doing, everything happens; what does He care for anyone else?

ਤੁਕ 42

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੇਰਾ ਦਿਤਾ ਸਭੁ ਕੋ ਖਾਵੈ ਸਭ ਮੁਹਤਾਜੀ ਕਢੈ ਤੇਰੀ ॥

har jeeo teraa ditaa sabh ko khaavai sabh muhataajee kadtai teree |

O Dear Lord, everyone eats whatever You give - all are subservient to You.

ਤੁਕ 43