ਅੰਗ 566 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਲਿਖੇ ਬਾਝਹੁ ਸੁਰਤਿ ਨਾਹੀ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਗਵਾਈਐ ॥

likhe baajhahu surat naahee bol bol gavaaeeai |

Without pre-ordained destiny, understanding is not attained; talking and babbling, one wastes his life away.

ਤੁਕ 1

ਜਿਥੈ ਜਾਇ ਬਹੀਐ ਭਲਾ ਕਹੀਐ ਸੁਰਤਿ ਸਬਦੁ ਲਿਖਾਈਐ ॥

jithai jaae baheeai bhalaa kaheeai surat sabad likhaaeeai |

Wherever you go and sit, speak well, and write the Word of the Shabad in your consciousness.

ਤੁਕ 2

ਕਾਇਆ ਕੂੜਿ ਵਿਗਾੜਿ ਕਾਹੇ ਨਾਈਐ ॥੧॥

kaaeaa koorr vigaarr kaahe naaeeai |1|

Why bother to wash the body which is polluted by falsehood? ||1||

ਤੁਕ 3

ਤਾ ਮੈ ਕਹਿਆ ਕਹਣੁ ਜਾ ਤੁਝੈ ਕਹਾਇਆ ॥

taa mai kahiaa kehan jaa tujhai kahaaeaa |

When I have spoken, I spoke as You made me speak.

ਤੁਕ 4

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

amrit har kaa naam merai man bhaaeaa |

The Ambrosial Name of the Lord is pleasing to my mind.

ਤੁਕ 5

ਨਾਮੁ ਮੀਠਾ ਮਨਹਿ ਲਾਗਾ ਦੂਖਿ ਡੇਰਾ ਢਾਹਿਆ ॥

naam meetthaa maneh laagaa dookh dderaa dtaahiaa |

The Naam, the Name of the Lord, seems so sweet to my mind; it has destroyed the dwelling of pain.

ਤੁਕ 6

ਸੂਖੁ ਮਨ ਮਹਿ ਆਇ ਵਸਿਆ ਜਾਮਿ ਤੈ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥

sookh man meh aae vasiaa jaam tai furamaaeaa |

Peace came to dwell in my mind, when You gave the Order.

ਤੁਕ 7

ਨਦਰਿ ਤੁਧੁ ਅਰਦਾਸਿ ਮੇਰੀ ਜਿੰਨਿ ਆਪੁ ਉਪਾਇਆ ॥

nadar tudh aradaas meree jin aap upaaeaa |

It is Yours to bestow Your Grace, and it is mine to speak this prayer; You created Yourself.

ਤੁਕ 8

ਤਾ ਮੈ ਕਹਿਆ ਕਹਣੁ ਜਾ ਤੁਝੈ ਕਹਾਇਆ ॥੨॥

taa mai kahiaa kehan jaa tujhai kahaaeaa |2|

When I have spoken, I spoke as You made me speak. ||2||

ਤੁਕ 9

ਵਾਰੀ ਖਸਮੁ ਕਢਾਏ ਕਿਰਤੁ ਕਮਾਵਣਾ ॥

vaaree khasam kadtaae kirat kamaavanaa |

The Lord and Master gives them their turn, according to the deeds they have done.

ਤੁਕ 10

ਮੰਦਾ ਕਿਸੈ ਨ ਆਖਿ ਝਗੜਾ ਪਾਵਣਾ ॥

mandaa kisai na aakh jhagarraa paavanaa |

Do not speak ill of others, or get involved in arguments.

ਤੁਕ 11

ਨਹ ਪਾਇ ਝਗੜਾ ਸੁਆਮਿ ਸੇਤੀ ਆਪਿ ਆਪੁ ਵਞਾਵਣਾ ॥

neh paae jhagarraa suaam setee aap aap vayaavanaa |

Do not get into arguments with the Lord, or you shall ruin yourself.

ਤੁਕ 12

ਜਿਸੁ ਨਾਲਿ ਸੰਗਤਿ ਕਰਿ ਸਰੀਕੀ ਜਾਇ ਕਿਆ ਰੂਆਵਣਾ ॥

jis naal sangat kar sareekee jaae kiaa rooaavanaa |

If you challenge the One, with whom you must abide, you will cry in the end.

ਤੁਕ 13

ਜੋ ਦੇਇ ਸਹਣਾ ਮਨਹਿ ਕਹਣਾ ਆਖਿ ਨਾਹੀ ਵਾਵਣਾ ॥

jo dee sahanaa maneh kahanaa aakh naahee vaavanaa |

Be satisfied with what God gives you; tell your mind not to complain uselessly.

ਤੁਕ 14

ਵਾਰੀ ਖਸਮੁ ਕਢਾਏ ਕਿਰਤੁ ਕਮਾਵਣਾ ॥੩॥

vaaree khasam kadtaae kirat kamaavanaa |3|

The Lord and Master gives them their turn, according to the deeds they have done. ||3||

ਤੁਕ 15

ਸਭ ਉਪਾਈਅਨੁ ਆਪਿ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥

sabh upaaeean aap aape nadar kare |

He Himself created all, and He blesses then with His Glance of Grace.

ਤੁਕ 16

ਕਉੜਾ ਕੋਇ ਨ ਮਾਗੈ ਮੀਠਾ ਸਭ ਮਾਗੈ ॥

kaurraa koe na maagai meetthaa sabh maagai |

No one asks for that which is bitter; everyone asks for sweets.

ਤੁਕ 17

ਸਭੁ ਕੋਇ ਮੀਠਾ ਮੰਗਿ ਦੇਖੈ ਖਸਮ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ॥

sabh koe meetthaa mang dekhai khasam bhaavai so kare |

Let everyone ask for sweets, and behold, it is as the Lord wills.

ਤੁਕ 18

ਕਿਛੁ ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਅਨੇਕ ਕਰਣੀ ਨਾਮ ਤੁਲਿ ਨ ਸਮਸਰੇ ॥

kichh pun daan anek karanee naam tul na samasare |

Giving donations to charity, and performing various religious rituals are not equal to the contemplation of the Naam.

ਤੁਕ 19

ਨਾਨਕਾ ਜਿਨ ਨਾਮੁ ਮਿਲਿਆ ਕਰਮੁ ਹੋਆ ਧੁਰਿ ਕਦੇ ॥

naanakaa jin naam miliaa karam hoaa dhur kade |

O Nanak, those who are blessed with the Naam have had such good karma pre-ordained.

ਤੁਕ 20

ਸਭ ਉਪਾਈਅਨੁ ਆਪਿ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੪॥੧॥

sabh upaaeean aap aape nadar kare |4|1|

He Himself created all, and He blesses them with His Glance of Grace. ||4||1||

ਤੁਕ 21

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥

vaddahans mahalaa 1 |

Wadahans, First Mehl:

ਤੁਕ 22

ਕਰਹੁ ਦਇਆ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਾ ॥

karahu deaa teraa naam vakhaanaa |

Show mercy to me, that I may chant Your Name.

ਤੁਕ 23

ਸਭ ਉਪਾਈਐ ਆਪਿ ਆਪੇ ਸਰਬ ਸਮਾਣਾ ॥

sabh upaaeeai aap aape sarab samaanaa |

You Yourself created all, and You are pervading among all.

ਤੁਕ 24

ਸਰਬੇ ਸਮਾਣਾ ਆਪਿ ਤੂਹੈ ਉਪਾਇ ਧੰਧੈ ਲਾਈਆ ॥

sarabe samaanaa aap toohai upaae dhandhai laaeea |

You Yourself are pervading among all, and You link them to their tasks.

ਤੁਕ 25

ਇਕਿ ਤੁਝ ਹੀ ਕੀਏ ਰਾਜੇ ਇਕਨਾ ਭਿਖ ਭਵਾਈਆ ॥

eik tujh hee kee raaje ikanaa bhikh bhavaaeea |

Some, You have made kings, while others go about begging.

ਤੁਕ 26

ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਤੁਝੁ ਕੀਆ ਮੀਠਾ ਏਤੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣਾ ॥

lobh mohu tujh keea meetthaa et bharam bhulaanaa |

You have made greed and emotional attachment seem sweet; they are deluded by this delusion.

ਤੁਕ 27

ਸਦਾ ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਅਪਣੀ ਤਾਮਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਾ ॥੧॥

sadaa deaa karahu apanee taam naam vakhaanaa |1|

Be ever merciful to me; only then can I chant Your Name. ||1||

ਤੁਕ 28

ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਹੈ ਸਾਚਾ ਸਦਾ ਮੈ ਮਨਿ ਭਾਣਾ ॥

naam teraa hai saachaa sadaa mai man bhaanaa |

Your Name is True, and ever pleasing to my mind.

ਤੁਕ 29

ਦੂਖੁ ਗਇਆ ਸੁਖੁ ਆਇ ਸਮਾਣਾ ॥

dookh geaa sukh aae samaanaa |

My pains are dispelled, and I am permeated with peace.

ਤੁਕ 30

ਗਾਵਨਿ ਸੁਰਿ ਨਰ ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਣਾ ॥

gaavan sur nar sugharr sujaanaa |

The angels, the mortals and the silent sages sing of You.

ਤੁਕ 31

ਸੁਰਿ ਨਰ ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਣ ਗਾਵਹਿ ਜੋ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਹੇ ॥

sur nar sugharr sujaan gaaveh jo terai man bhaavahe |

The angels, the mortals and the silent sages sing of You; they are pleasing to Your Mind.

ਤੁਕ 32

ਮਾਇਆ ਮੋਹੇ ਚੇਤਹਿ ਨਾਹੀ ਅਹਿਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਹੇ ॥

maaeaa mohe cheteh naahee ahilaa janam gavaavahe |

Enticed by Maya, they do not remember the Lord, and they waste away their lives in vain.

ਤੁਕ 33

ਇਕਿ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਨ ਚੇਤਹਿ ਮੂਲੇ ਜੋ ਆਇਆ ਤਿਸੁ ਜਾਣਾ ॥

eik moorr mugadh na cheteh moole jo aaeaa tis jaanaa |

Some fools and idiots never think of the Lord; whoever has come, shall have to go.

ਤੁਕ 34

ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਸਦਾ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ਮੈ ਮਨਿ ਭਾਣਾ ॥੨॥

naam teraa sadaa saachaa soe mai man bhaanaa |2|

Your Name is True, and ever pleasing to my mind. ||2||

ਤੁਕ 35

ਤੇਰਾ ਵਖਤੁ ਸੁਹਾਵਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ॥

teraa vakhat suhaavaa amrit teree baanee |

Beauteous is Your time, O Lord; the Bani of Your Word is Ambrosial Nectar.

ਤੁਕ 36

ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਭਾਉ ਕਰਿ ਲਾਗਾ ਸਾਉ ਪਰਾਣੀ ॥

sevak seveh bhaau kar laagaa saau paraanee |

Your servants serve You with love; these mortals are attached to Your essence.

ਤੁਕ 37

ਸਾਉ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤਿਨਾ ਲਾਗਾ ਜਿਨੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਇਆ ॥

saau praanee tinaa laagaa jinee amrit paaeaa |

Those mortals are attached to Your essence, who are blessed with the Ambrosial Name.

ਤੁਕ 38

ਨਾਮਿ ਤੇਰੈ ਜੋਇ ਰਾਤੇ ਨਿਤ ਚੜਹਿ ਸਵਾਇਆ ॥

naam terai joe raate nit charreh savaaeaa |

Those who are imbued with Your Name, prosper more and more, day by day.

ਤੁਕ 39

ਇਕੁ ਕਰਮੁ ਧਰਮੁ ਨ ਹੋਇ ਸੰਜਮੁ ਜਾਮਿ ਨ ਏਕੁ ਪਛਾਣੀ ॥

eik karam dharam na hoe sanjam jaam na ek pachhaanee |

Some do not practice good deeds, or live righteously; nor do they practice self-restraint. They do not realize the One Lord.

ਤੁਕ 40

ਵਖਤੁ ਸੁਹਾਵਾ ਸਦਾ ਤੇਰਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ॥੩॥

vakhat suhaavaa sadaa teraa amrit teree baanee |3|

Ever beauteous is Your time, O Lord; the Bani of Your Word is Ambrosial Nectar. ||3||

ਤੁਕ 41

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਾਚੇ ਨਾਵੈ ॥

hau balihaaree saache naavai |

I am a sacrifice to the True Name.

ਤੁਕ 42