ਅੰਗ 661 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਜਬ ਲਗੁ ਦੁਨੀਆ ਰਹੀਐ ਨਾਨਕ ਕਿਛੁ ਸੁਣੀਐ ਕਿਛੁ ਕਹੀਐ ॥

jab lag duneea raheeai naanak kichh suneeai kichh kaheeai |

As long as we are in this world, O Nanak, we should listen, and speak of the Lord.

ਤੁਕ 1

ਭਾਲਿ ਰਹੇ ਹਮ ਰਹਣੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜੀਵਤਿਆ ਮਰਿ ਰਹੀਐ ॥੫॥੨॥

bhaal rahe ham rehan na paaeaa jeevatiaa mar raheeai |5|2|

I have searched, but I have found no way to remain here; so, remain dead while yet alive. ||5||2||

ਤੁਕ 2

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ਦੂਜਾ ॥

dhanaasaree mahalaa 1 ghar doojaa |

Dhanaasaree, First Mehl, Second House:

ਤੁਕ 3

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ik oankaar satigur prasaad |

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਤੁਕ 4

ਕਿਉ ਸਿਮਰੀ ਸਿਵਰਿਆ ਨਹੀ ਜਾਇ ॥

kiau simaree sivariaa nahee jaae |

How can I remember the Lord in meditation? I cannot meditate on Him in remembrance.

ਤੁਕ 5

ਤਪੈ ਹਿਆਉ ਜੀਅੜਾ ਬਿਲਲਾਇ ॥

tapai hiaau jeearraa bilalaae |

My heart is burning, and my soul is crying out in pain.

ਤੁਕ 6

ਸਿਰਜਿ ਸਵਾਰੇ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥

siraj savaare saachaa soe |

The True Lord creates and adorns.

ਤੁਕ 7

ਤਿਸੁ ਵਿਸਰਿਐ ਚੰਗਾ ਕਿਉ ਹੋਇ ॥੧॥

tis visariai changaa kiau hoe |1|

Forgetting Him, how can one be good? ||1||

ਤੁਕ 8

ਹਿਕਮਤਿ ਹੁਕਮਿ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

hikamat hukam na paaeaa jaae |

By clever tricks and commands, He cannot be found.

ਤੁਕ 9

ਕਿਉ ਕਰਿ ਸਾਚਿ ਮਿਲਉ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

kiau kar saach milau meree maae |1| rahaau |

How am I to meet my True Lord, O my mother? ||1||Pause||

ਤੁਕ 10

ਵਖਰੁ ਨਾਮੁ ਦੇਖਣ ਕੋਈ ਜਾਇ ॥

vakhar naam dekhan koee jaae |

How rare is the one who goes out, and searches for the merchandise of the Naam.

ਤੁਕ 11

ਨਾ ਕੋ ਚਾਖੈ ਨਾ ਕੋ ਖਾਇ ॥

naa ko chaakhai naa ko khaae |

No one tastes it, and no one eats it.

ਤੁਕ 12

ਲੋਕਿ ਪਤੀਣੈ ਨਾ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥

lok pateenai naa pat hoe |

Honor is not obtained by trying to please other people.

ਤੁਕ 13

ਤਾ ਪਤਿ ਰਹੈ ਰਾਖੈ ਜਾ ਸੋਇ ॥੨॥

taa pat rahai raakhai jaa soe |2|

One's honor is preserved, only if the Lord preserves it. ||2||

ਤੁਕ 14

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

jeh dekhaa teh rahiaa samaae |

Wherever I look, there I see Him, pervading and permeating.

ਤੁਕ 15

ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥

tudh bin doojee naahee jaae |

Without You, I have no other place of rest.

ਤੁਕ 16

ਜੇ ਕੋ ਕਰੇ ਕੀਤੈ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥

je ko kare keetai kiaa hoe |

He may try, but what can anyone do by his own doing?

ਤੁਕ 17

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥੩॥

jis no bakhase saachaa soe |3|

He alone is blessed, whom the True Lord forgives. ||3||

ਤੁਕ 18

ਹੁਣਿ ਉਠਿ ਚਲਣਾ ਮੁਹਤਿ ਕਿ ਤਾਲਿ ॥

hun utth chalanaa muhat ki taal |

Now, I shall have to get up and depart, in an instant, in the clapping of hands.

ਤੁਕ 19

ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਦੇਸਾ ਗੁਣ ਨਹੀ ਨਾਲਿ ॥

kiaa muhu desaa gun nahee naal |

What face will I show the Lord? I have no virtue at all.

ਤੁਕ 20

ਜੈਸੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤੈਸਾ ਹੋਇ ॥

jaisee nadar kare taisaa hoe |

As is the Lord's Glance of Grace, so it is.

ਤੁਕ 21

ਵਿਣੁ ਨਦਰੀ ਨਾਨਕ ਨਹੀ ਕੋਇ ॥੪॥੧॥੩॥

vin nadaree naanak nahee koe |4|1|3|

Without His Glance of Grace, O Nanak, no one is blessed. ||4||1||3||

ਤੁਕ 22

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

dhanaasaree mahalaa 1 |

Dhanaasaree, First Mehl:

ਤੁਕ 23

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਿਮਰਿਆ ਜਾਇ ॥

nadar kare taa simariaa jaae |

If the Lord bestows His Glance of Grace, then one remembers Him in meditation.

ਤੁਕ 24

ਆਤਮਾ ਦ੍ਰਵੈ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

aatamaa dravai rahai liv laae |

The soul is softened, and he remains absorbed in the Lord's Love.

ਤੁਕ 25

ਆਤਮਾ ਪਰਾਤਮਾ ਏਕੋ ਕਰੈ ॥

aatamaa paraatamaa eko karai |

His soul and the Supreme Soul become one.

ਤੁਕ 26

ਅੰਤਰ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਅੰਤਰਿ ਮਰੈ ॥੧॥

antar kee dubidhaa antar marai |1|

The duality of the inner mind is overcome. ||1||

ਤੁਕ 27

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

gur parasaadee paaeaa jaae |

By Guru's Grace, God is found.

ਤੁਕ 28

ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਗੈ ਫਿਰਿ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har siau chit laagai fir kaal na khaae |1| rahaau |

One's consciousness is attached to the Lord, and so Death does not devour him. ||1||Pause||

ਤੁਕ 29

ਸਚਿ ਸਿਮਰਿਐ ਹੋਵੈ ਪਰਗਾਸੁ ॥

sach simariai hovai paragaas |

Remembering the True Lord in meditation, one is enlightened.

ਤੁਕ 30

ਤਾ ਤੇ ਬਿਖਿਆ ਮਹਿ ਰਹੈ ਉਦਾਸੁ ॥

taa te bikhiaa meh rahai udaas |

Then, in the midst of Maya, he remains detached.

ਤੁਕ 31

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਐਸੀ ਵਡਿਆਈ ॥

satigur kee aisee vaddiaaee |

Such is the Glory of the True Guru;

ਤੁਕ 32

ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਵਿਚੇ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥੨॥

putr kalatr viche gat paaee |2|

in the midst of children and spouses, they attain emancipation. ||2||

ਤੁਕ 33

ਐਸੀ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੈ ॥

aisee sevak sevaa karai |

Such is the service which the Lord's servant performs,

ਤੁਕ 34

ਜਿਸ ਕਾ ਜੀਉ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਧਰੈ ॥

jis kaa jeeo tis aagai dharai |

that he dedicates his soul to the Lord, to whom it belongs.

ਤੁਕ 35

ਸਾਹਿਬ ਭਾਵੈ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥

saahib bhaavai so paravaan |

One who is pleasing to the Lord and Master is acceptable.

ਤੁਕ 36

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ਮਾਣੁ ॥੩॥

so sevak daragah paavai maan |3|

Such a servant obtains honor in the Court of the Lord. ||3||

ਤੁਕ 37

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਮੂਰਤਿ ਹਿਰਦੈ ਵਸਾਏ ॥

satigur kee moorat hiradai vasaae |

He enshrines the image of the True Guru in his heart.

ਤੁਕ 38

ਜੋ ਇਛੈ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥

jo ichhai soee fal paae |

He obtains the rewards which he desires.

ਤੁਕ 39

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ॥

saachaa saahib kirapaa karai |

The True Lord and Master grants His Grace;

ਤੁਕ 40

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਜਮ ਤੇ ਕੈਸਾ ਡਰੈ ॥੪॥

so sevak jam te kaisaa ddarai |4|

how can such a servant be afraid of death? ||4||

ਤੁਕ 41

ਭਨਤਿ ਨਾਨਕੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

bhanat naanak kare veechaar |

Prays Nanak, practice contemplation,

ਤੁਕ 42

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਿਉ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

saachee baanee siau dhare piaar |

and enshrine love for the True Word of His Bani.

ਤੁਕ 43

ਤਾ ਕੋ ਪਾਵੈ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

taa ko paavai mokh duaar |

Then, you shall find the Gate of Salvation.

ਤੁਕ 44

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸਭੁ ਇਹੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥੫॥੨॥੪॥

jap tap sabh ihu sabad hai saar |5|2|4|

This Shabad is the most excellent of all chanting and austere meditations. ||5||2||4||

ਤੁਕ 45

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

dhanaasaree mahalaa 1 |

Dhanaasaree, First Mehl:

ਤੁਕ 46

ਜੀਉ ਤਪਤੁ ਹੈ ਬਾਰੋ ਬਾਰ ॥

jeeo tapat hai baaro baar |

My soul burns, over and over again.

ਤੁਕ 47

ਤਪਿ ਤਪਿ ਖਪੈ ਬਹੁਤੁ ਬੇਕਾਰ ॥

tap tap khapai bahut bekaar |

Burning and burning, it is ruined, and it falls into evil.

ਤੁਕ 48

ਜੈ ਤਨਿ ਬਾਣੀ ਵਿਸਰਿ ਜਾਇ ॥

jai tan baanee visar jaae |

That body, which forgets the Word of the Guru's Bani,

ਤੁਕ 49

ਜਿਉ ਪਕਾ ਰੋਗੀ ਵਿਲਲਾਇ ॥੧॥

jiau pakaa rogee vilalaae |1|

cries out in pain, like a chronic patient. ||1||

ਤੁਕ 50

ਬਹੁਤਾ ਬੋਲਣੁ ਝਖਣੁ ਹੋਇ ॥

bahutaa bolan jhakhan hoe |

To speak too much and babble is useless.

ਤੁਕ 51

ਵਿਣੁ ਬੋਲੇ ਜਾਣੈ ਸਭੁ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

vin bole jaanai sabh soe |1| rahaau |

Even without our speaking, He knows everything. ||1||Pause||

ਤੁਕ 52

ਜਿਨਿ ਕਨ ਕੀਤੇ ਅਖੀ ਨਾਕੁ ॥

jin kan keete akhee naak |

He created our ears, eyes and nose.

ਤੁਕ 53

ਜਿਨਿ ਜਿਹਵਾ ਦਿਤੀ ਬੋਲੇ ਤਾਤੁ ॥

jin jihavaa ditee bole taat |

He gave us our tongue to speak so fluently.

ਤੁਕ 54