ਅੰਗ 933 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਕਾਇਆ ਛੀਜੈ ਭਈ ਸਿਬਾਲੁ ॥੨੪॥

kaaeaa chheejai bhee sibaal |24|

The body falls apart, like algae upon the water. ||24||

ਤੁਕ 1

ਜਾਪੈ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥

jaapai aap prabhoo tihu loe |

God Himself appears throughout the three worlds.

ਤੁਕ 2

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਦਾਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

jug jug daataa avar na koe |

Throughout the ages, He is the Great Giver; there is no other at all.

ਤੁਕ 3

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹਿ ਰਾਖੁ ॥

jiau bhaavai tiau raakheh raakh |

As it pleases You, You protect and preserve us.

ਤੁਕ 4

ਜਸੁ ਜਾਚਉ ਦੇਵੈ ਪਤਿ ਸਾਖੁ ॥

jas jaachau devai pat saakh |

I ask for the Lord's Praises, which bless me with honor and credit.

ਤੁਕ 5

ਜਾਗਤੁ ਜਾਗਿ ਰਹਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾ ॥

jaagat jaag rahaa tudh bhaavaa |

Remaining awake and aware, I am pleasing to You, O Lord.

ਤੁਕ 6

ਜਾ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਤਾ ਤੁਝੈ ਸਮਾਵਾ ॥

jaa too meleh taa tujhai samaavaa |

When You unite me with Yourself, then I am merged in You.

ਤੁਕ 7

ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਜਪਉ ਜਗਦੀਸ ॥

jai jai kaar jpau jagadees |

I chant Your Victorious Praises, O Life of the World.

ਤੁਕ 8

ਗੁਰਮਤਿ ਮਿਲੀਐ ਬੀਸ ਇਕੀਸ ॥੨੫॥

guramat mileeai bees ikees |25|

Accepting the Guru's Teachings, one is sure to merge in the One Lord. ||25||

ਤੁਕ 9

ਝਖਿ ਬੋਲਣੁ ਕਿਆ ਜਗ ਸਿਉ ਵਾਦੁ ॥

jhakh bolan kiaa jag siau vaad |

Why do you speak such nonsense, and argue with the world?

ਤੁਕ 10

ਝੂਰਿ ਮਰੈ ਦੇਖੈ ਪਰਮਾਦੁ ॥

jhoor marai dekhai paramaad |

You shall die repenting, when you see your own insanity.

ਤੁਕ 11

ਜਨਮਿ ਮੂਏ ਨਹੀ ਜੀਵਣ ਆਸਾ ॥

janam mooe nahee jeevan aasaa |

He is born, only to die, but he does not wish to live.

ਤੁਕ 12

ਆਇ ਚਲੇ ਭਏ ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ॥

aae chale bhe aas niraasaa |

He comes hopeful, and then goes, without hope.

ਤੁਕ 13

ਝੁਰਿ ਝੁਰਿ ਝਖਿ ਮਾਟੀ ਰਲਿ ਜਾਇ ॥

jhur jhur jhakh maattee ral jaae |

Regretting, repenting and grieving, he is dust mixing with dust.

ਤੁਕ 14

ਕਾਲੁ ਨ ਚਾਂਪੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

kaal na chaanpai har gun gaae |

Death does not chew up one who sings the Glorious Praises of the Lord.

ਤੁਕ 15

ਪਾਈ ਨਵ ਨਿਧਿ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ॥

paaee nav nidh har kai naae |

The nine treasures are obtained through the Name of the Lord;

ਤੁਕ 16

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨੬॥

aape devai sehaj subhaae |26|

the Lord bestows intuitive peace and poise. ||26||

ਤੁਕ 17

ਞਿਆਨੋ ਬੋਲੈ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ॥

yiaano bolai aape boojhai |

He speaks spiritual wisdom, and He Himself understands it.

ਤੁਕ 18

ਆਪੇ ਸਮਝੈ ਆਪੇ ਸੂਝੈ ॥

aape samajhai aape soojhai |

He Himself knows it, and He Himself comprehends it.

ਤੁਕ 19

ਗੁਰ ਕਾ ਕਹਿਆ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵੈ ॥

gur kaa kahiaa ank samaavai |

One who takes the Words of the Guru into his very fiber,

ਤੁਕ 20

ਨਿਰਮਲ ਸੂਚੇ ਸਾਚੋ ਭਾਵੈ ॥

niramal sooche saacho bhaavai |

is immaculate and holy, and is pleasing to the True Lord.

ਤੁਕ 21

ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਰਤਨੀ ਨਹੀ ਤੋਟ ॥

gur saagar ratanee nahee tott |

In the ocean of the Guru, there is no shortage of pearls.

ਤੁਕ 22

ਲਾਲ ਪਦਾਰਥ ਸਾਚੁ ਅਖੋਟ ॥

laal padaarath saach akhott |

The treasure of jewels is truly inexhaustible.

ਤੁਕ 23

ਗੁਰਿ ਕਹਿਆ ਸਾ ਕਾਰ ਕਮਾਵਹੁ ॥

gur kahiaa saa kaar kamaavahu |

Do those deeds which the Guru has ordained.

ਤੁਕ 24

ਗੁਰ ਕੀ ਕਰਣੀ ਕਾਹੇ ਧਾਵਹੁ ॥

gur kee karanee kaahe dhaavahu |

Why are you chasing after the Guru's actions?

ਤੁਕ 25

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵਹੁ ॥੨੭॥

naanak guramat saach samaavahu |27|

O Nanak, through the Guru's Teachings, merge in the True Lord. ||27||

ਤੁਕ 26

ਟੂਟੈ ਨੇਹੁ ਕਿ ਬੋਲਹਿ ਸਹੀ ॥

ttoottai nehu ki boleh sahee |

Love is broken, when one speaks in defiance.

ਤੁਕ 27

ਟੂਟੈ ਬਾਹ ਦੁਹੂ ਦਿਸ ਗਹੀ ॥

ttoottai baah duhoo dis gahee |

The arm is broken, when it is pulled from both sides.

ਤੁਕ 28

ਟੂਟਿ ਪਰੀਤਿ ਗਈ ਬੁਰ ਬੋਲਿ ॥

ttoott pareet gee bur bol |

Love breaks, when the speech goes sour.

ਤੁਕ 29

ਦੁਰਮਤਿ ਪਰਹਰਿ ਛਾਡੀ ਢੋਲਿ ॥

duramat parahar chhaaddee dtol |

The Husband Lord abandons and leaves behind the evil-minded bride.

ਤੁਕ 30

ਟੂਟੈ ਗੰਠਿ ਪੜੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥

ttoottai gantth parrai veechaar |

The broken knot is tied again, through contemplation and meditation.

ਤੁਕ 31

ਗੁਰਸਬਦੀ ਘਰਿ ਕਾਰਜੁ ਸਾਰਿ ॥

gurasabadee ghar kaaraj saar |

Through the Word of the Guru's Shabad, one's affairs are resolved in one's own home.

ਤੁਕ 32

ਲਾਹਾ ਸਾਚੁ ਨ ਆਵੈ ਤੋਟਾ ॥

laahaa saach na aavai tottaa |

One who earns the profit of the True Name, will not lose it again;

ਤੁਕ 33

ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਠਾਕੁਰੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮੋਟਾ ॥੨੮॥

tribhavan tthaakur preetam mottaa |28|

the Lord and Master of the three worlds is your best friend. ||28||

ਤੁਕ 34

ਠਾਕਹੁ ਮਨੂਆ ਰਾਖਹੁ ਠਾਇ ॥

tthaakahu manooaa raakhahu tthaae |

Control your mind, and keep it in its place.

ਤੁਕ 35

ਠਹਕਿ ਮੁਈ ਅਵਗੁਣਿ ਪਛੁਤਾਇ ॥

tthehak muee avagun pachhutaae |

The world is destroyed by conflict, regretting its sinful mistakes.

ਤੁਕ 36

ਠਾਕੁਰੁ ਏਕੁ ਸਬਾਈ ਨਾਰਿ ॥

tthaakur ek sabaaee naar |

There is one Husband Lord, and all are His brides.

ਤੁਕ 37

ਬਹੁਤੇ ਵੇਸ ਕਰੇ ਕੂੜਿਆਰਿ ॥

bahute ves kare koorriaar |

The false bride wears many costumes.

ਤੁਕ 38

ਪਰ ਘਰਿ ਜਾਤੀ ਠਾਕਿ ਰਹਾਈ ॥

par ghar jaatee tthaak rahaaee |

He stops her from going into the homes of others;

ਤੁਕ 39

ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈ ਠਾਕ ਨ ਪਾਈ ॥

mehal bulaaee tthaak na paaee |

He summons her to the Mansion of His Presence, and no obstacles block her path.

ਤੁਕ 40

ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀ ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੀ ॥

sabad savaaree saach piaaree |

She is embellished with the Word of the Shabad, and is loved by the True Lord.

ਤੁਕ 41

ਸਾਈ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਠਾਕੁਰਿ ਧਾਰੀ ॥੨੯॥

saaee suohaagan tthaakur dhaaree |29|

She is the happy soul bride, who takes the Support of her Lord and Master. ||29||

ਤੁਕ 42

ਡੋਲਤ ਡੋਲਤ ਹੇ ਸਖੀ ਫਾਟੇ ਚੀਰ ਸੀਗਾਰ ॥

ddolat ddolat he sakhee faatte cheer seegaar |

Wandering and roaming around, O my companion, your beautiful robes are torn.

ਤੁਕ 43

ਡਾਹਪਣਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਬਿਨੁ ਡਰ ਬਿਣਠੀ ਡਾਰ ॥

ddaahapan tan sukh nahee bin ddar binatthee ddaar |

In jealousy, the body is not at peace; without the Fear of God, multitudes are ruined.

ਤੁਕ 44

ਡਰਪਿ ਮੁਈ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਡੀਠੀ ਕੰਤਿ ਸੁਜਾਣਿ ॥

ddarap muee ghar aapanai ddeetthee kant sujaan |

One who remains dead within her own home, through the Fear of God, is looked upon with favor by her all-knowing Husband Lord.

ਤੁਕ 45

ਡਰੁ ਰਾਖਿਆ ਗੁਰਿ ਆਪਣੈ ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਿ ॥

ddar raakhiaa gur aapanai nirbhau naam vakhaan |

She maintains fear of her Guru, and chants the Name of the Fearless Lord.

ਤੁਕ 46

ਡੂਗਰਿ ਵਾਸੁ ਤਿਖਾ ਘਣੀ ਜਬ ਦੇਖਾ ਨਹੀ ਦੂਰਿ ॥

ddoogar vaas tikhaa ghanee jab dekhaa nahee door |

Living on the mountain, I suffer such great thirst; when I see Him, I know that He is not far away.

ਤੁਕ 47

ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥

tikhaa nivaaree sabad man amrit peea bharapoor |

My thirst is quenched, and I have accepted the Word of the Shabad. I drink my fill of the Ambrosial Nectar.

ਤੁਕ 48

ਦੇਹਿ ਦੇਹਿ ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥

dehi dehi aakhai sabh koee jai bhaavai tai dee |

Everyone says, "Give! Give!" As He pleases, He gives.

ਤੁਕ 49

ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਦੇਵਸੀ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੈ ਸੋਇ ॥੩੦॥

guroo duaarai devasee tikhaa nivaarai soe |30|

Through the Gurdwara, the Guru's Door, He gives, and quenches the thirst. ||30||

ਤੁਕ 50

ਢੰਢੋਲਤ ਢੂਢਤ ਹਉ ਫਿਰੀ ਢਹਿ ਢਹਿ ਪਵਨਿ ਕਰਾਰਿ ॥

dtandtolat dtoodtat hau firee dteh dteh pavan karaar |

Searching and seeking, I fell down and collapsed upon the bank of the river of life.

ਤੁਕ 51

ਭਾਰੇ ਢਹਤੇ ਢਹਿ ਪਏ ਹਉਲੇ ਨਿਕਸੇ ਪਾਰਿ ॥

bhaare dtahate dteh pe haule nikase paar |

Those who are heavy with sin sink down, but those who are light swim across.

ਤੁਕ 52

ਅਮਰ ਅਜਾਚੀ ਹਰਿ ਮਿਲੇ ਤਿਨ ਕੈ ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

amar ajaachee har mile tin kai hau bal jaau |

I am a sacrifice to those who meet the immortal and immeasurable Lord.

ਤੁਕ 53

ਤਿਨ ਕੀ ਧੂੜਿ ਅਘੁਲੀਐ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥

tin kee dhoorr aghuleeai sangat mel milaau |

The dust of their feet brings emancipation; in their company, we are united in the Lord's Union.

ਤੁਕ 54

ਮਨੁ ਦੀਆ ਗੁਰਿ ਆਪਣੈ ਪਾਇਆ ਨਿਰਮਲ ਨਾਉ ॥

man deea gur aapanai paaeaa niramal naau |

I gave my mind to my Guru, and received the Immaculate Name.

ਤੁਕ 55