ਅੰਗ 943 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਪਵਨ ਅਰੰਭੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮਤਿ ਵੇਲਾ ॥

pavan aranbh satigur mat velaa |

From the air came the beginning. This is the age of the True Guru's Teachings.

ਤੁਕ 1

ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਸੁਰਤਿ ਧੁਨਿ ਚੇਲਾ ॥

sabad guroo surat dhun chelaa |

The Shabad is the Guru, upon whom I lovingly focus my consciousness; I am the chaylaa, the disciple.

ਤੁਕ 2

ਅਕਥ ਕਥਾ ਲੇ ਰਹਉ ਨਿਰਾਲਾ ॥

akath kathaa le rhau niraalaa |

Speaking the Unspoken Speech, I remain unattached.

ਤੁਕ 3

ਨਾਨਕ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥

naanak jug jug gur gopaalaa |

O Nanak, throughout the ages, the Lord of the World is my Guru.

ਤੁਕ 4

ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਜਿਤੁ ਕਥਾ ਵੀਚਾਰੀ ॥

ek sabad jit kathaa veechaaree |

I contemplate the sermon of the Shabad, the Word of the One God.

ਤੁਕ 5

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥੪੪॥

guramukh haumai agan nivaaree |44|

The Gurmukh puts out the fire of egotism. ||44||

ਤੁਕ 6

ਮੈਣ ਕੇ ਦੰਤ ਕਿਉ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥

main ke dant kiau khaaeeai saar |

"With teeth of wax, how can one chew iron?

ਤੁਕ 7

ਜਿਤੁ ਗਰਬੁ ਜਾਇ ਸੁ ਕਵਣੁ ਆਹਾਰੁ ॥

jit garab jaae su kavan aahaar |

What is that food, which takes away pride?

ਤੁਕ 8

ਹਿਵੈ ਕਾ ਘਰੁ ਮੰਦਰੁ ਅਗਨਿ ਪਿਰਾਹਨੁ ॥

hivai kaa ghar mandar agan piraahan |

How can one live in the palace, the home of snow, wearing robes of fire?

ਤੁਕ 9

ਕਵਨ ਗੁਫਾ ਜਿਤੁ ਰਹੈ ਅਵਾਹਨੁ ॥

kavan gufaa jit rahai avaahan |

Where is that cave, within which one may remain unshaken?

ਤੁਕ 10

ਇਤ ਉਤ ਕਿਸ ਕਉ ਜਾਣਿ ਸਮਾਵੈ ॥

eit ut kis kau jaan samaavai |

Who should we know to be pervading here and there?

ਤੁਕ 11

ਕਵਨ ਧਿਆਨੁ ਮਨੁ ਮਨਹਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪੫॥

kavan dhiaan man maneh samaavai |45|

What is that meditation, which leads the mind to be absorbed in itself?" ||45||

ਤੁਕ 12

ਹਉ ਹਉ ਮੈ ਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਵੈ ॥

hau hau mai mai vichahu khovai |

Eradicating egotism and individualism from within,

ਤੁਕ 13

ਦੂਜਾ ਮੇਟੈ ਏਕੋ ਹੋਵੈ ॥

doojaa mettai eko hovai |

and erasing duality, the mortal becomes one with God.

ਤੁਕ 14

ਜਗੁ ਕਰੜਾ ਮਨਮੁਖੁ ਗਾਵਾਰੁ ॥

jag kararraa manamukh gaavaar |

The world is difficult for the foolish, self-willed manmukh;

ਤੁਕ 15

ਸਬਦੁ ਕਮਾਈਐ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥

sabad kamaaeeai khaaeeai saar |

practicing the Shabad, one chews iron.

ਤੁਕ 16

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥

antar baahar eko jaanai |

Know the One Lord, inside and out.

ਤੁਕ 17

ਨਾਨਕ ਅਗਨਿ ਮਰੈ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ॥੪੬॥

naanak agan marai satigur kai bhaanai |46|

O Nanak, the fire is quenched, through the Pleasure of the True Guru's Will. ||46||

ਤੁਕ 18

ਸਚ ਭੈ ਰਾਤਾ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰੈ ॥

sach bhai raataa garab nivaarai |

Imbued with the True Fear of God, pride is taken away;

ਤੁਕ 19

ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੈ ॥

eko jaataa sabad veechaarai |

realize that He is One, and contemplate the Shabad.

ਤੁਕ 20

ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਸਚੁ ਅੰਤਰਿ ਹੀਆ ॥

sabad vasai sach antar heea |

With the True Shabad abiding deep within the heart,

ਤੁਕ 21

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਰੰਗਿ ਰੰਗੀਆ ॥

tan man seetal rang rangeea |

the body and mind are cooled and soothed, and colored with the Lord's Love.

ਤੁਕ 22

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਿਖੁ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥

kaam krodh bikh agan nivaare |

The fire of sexual desire, anger and corruption is quenched.

ਤੁਕ 23

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਪਿਆਰੇ ॥੪੭॥

naanak nadaree nadar piaare |47|

O Nanak, the Beloved bestows His Glance of Grace. ||47||

ਤੁਕ 24

ਕਵਨ ਮੁਖਿ ਚੰਦੁ ਹਿਵੈ ਘਰੁ ਛਾਇਆ ॥

kavan mukh chand hivai ghar chhaaeaa |

"The moon of the mind is cool and dark; how is it enlightened?

ਤੁਕ 25

ਕਵਨ ਮੁਖਿ ਸੂਰਜੁ ਤਪੈ ਤਪਾਇਆ ॥

kavan mukh sooraj tapai tapaaeaa |

How does the sun blaze so brilliantly?

ਤੁਕ 26

ਕਵਨ ਮੁਖਿ ਕਾਲੁ ਜੋਹਤ ਨਿਤ ਰਹੈ ॥

kavan mukh kaal johat nit rahai |

How can the constant watchful gaze of Death be turned away?

ਤੁਕ 27

ਕਵਨ ਬੁਧਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਤਿ ਰਹੈ ॥

kavan budh guramukh pat rahai |

By what understanding is the honor of the Gurmukh preserved?

ਤੁਕ 28

ਕਵਨੁ ਜੋਧੁ ਜੋ ਕਾਲੁ ਸੰਘਾਰੈ ॥

kavan jodh jo kaal sanghaarai |

Who is the warrior, who conquers Death?

ਤੁਕ 29

ਬੋਲੈ ਬਾਣੀ ਨਾਨਕੁ ਬੀਚਾਰੈ ॥੪੮॥

bolai baanee naanak beechaarai |48|

Give us your thoughtful reply, O Nanak." ||48||

ਤੁਕ 30

ਸਬਦੁ ਭਾਖਤ ਸਸਿ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥

sabad bhaakhat sas jot apaaraa |

Giving voice to the Shabad, the moon of the mind is illuminated with infinity.

ਤੁਕ 31

ਸਸਿ ਘਰਿ ਸੂਰੁ ਵਸੈ ਮਿਟੈ ਅੰਧਿਆਰਾ ॥

sas ghar soor vasai mittai andhiaaraa |

When the sun dwells in the house of the moon, the darkness is dispelled.

ਤੁਕ 32

ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਸਮ ਕਰਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰਾ ॥

sukh dukh sam kar naam adhaaraa |

Pleasure and pain are just the same, when one takes the Support of the Naam, the Name of the Lord.

ਤੁਕ 33

ਆਪੇ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਣਹਾਰਾ ॥

aape paar utaaranahaaraa |

He Himself saves, and carries us across.

ਤੁਕ 34

ਗੁਰ ਪਰਚੈ ਮਨੁ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥

gur parachai man saach samaae |

With faith in the Guru, the mind merges in Truth,

ਤੁਕ 35

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਇ ॥੪੯॥

pranavat naanak kaal na khaae |49|

and then, prays Nanak, one is not consumed by Death. ||49||

ਤੁਕ 36

ਨਾਮ ਤਤੁ ਸਭ ਹੀ ਸਿਰਿ ਜਾਪੈ ॥

naam tat sabh hee sir jaapai |

The essence of the Naam, the Name of the Lord, is known to be the most exalted and excellent of all.

ਤੁਕ 37

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਕਾਲੁ ਸੰਤਾਪੈ ॥

bin naavai dukh kaal santaapai |

Without the Name, one is afflicted by pain and death.

ਤੁਕ 38

ਤਤੋ ਤਤੁ ਮਿਲੈ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥

tato tat milai man maanai |

When one's essence merges into the essence, the mind is satisfied and fulfilled.

ਤੁਕ 39

ਦੂਜਾ ਜਾਇ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਨੈ ॥

doojaa jaae ikat ghar aanai |

Duality is gone, and one enters into the home of the One Lord.

ਤੁਕ 40

ਬੋਲੈ ਪਵਨਾ ਗਗਨੁ ਗਰਜੈ ॥

bolai pavanaa gagan garajai |

The breath blows across the sky of the Tenth Gate and vibrates.

ਤੁਕ 41

ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਲੁ ਮਿਲਣੁ ਸਹਜੈ ॥੫੦॥

naanak nihachal milan sahajai |50|

O Nanak, the mortal then intuitively meets the eternal, unchanging Lord. ||50||

ਤੁਕ 42

ਅੰਤਰਿ ਸੁੰਨੰ ਬਾਹਰਿ ਸੁੰਨੰ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੁੰਨ ਮਸੁੰਨੰ ॥

antar sunan baahar sunan tribhavan sun masunan |

The absolute Lord is deep within; the absolute Lord is outside us as well. The absolute Lord totally fills the three worlds.

ਤੁਕ 43

ਚਉਥੇ ਸੁੰਨੈ ਜੋ ਨਰੁ ਜਾਣੈ ਤਾ ਕਉ ਪਾਪੁ ਨ ਪੁੰਨੰ ॥

chauthe sunai jo nar jaanai taa kau paap na punan |

One who knows the Lord in the fourth state, is not subject to virtue or vice.

ਤੁਕ 44

ਘਟਿ ਘਟਿ ਸੁੰਨ ਕਾ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥

ghatt ghatt sun kaa jaanai bheo |

One who knows the mystery of God the Absolute, who pervades each and every heart,

ਤੁਕ 45

ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥

aad purakh niranjan deo |

Knows the Primal Being, the Immaculate Divine Lord.

ਤੁਕ 46

ਜੋ ਜਨੁ ਨਾਮ ਨਿਰੰਜਨ ਰਾਤਾ ॥

jo jan naam niranjan raataa |

That humble being who is imbued with the Immaculate Naam,

ਤੁਕ 47

ਨਾਨਕ ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥੫੧॥

naanak soee purakh bidhaataa |51|

O Nanak, is himself the Primal Lord, the Architect of Destiny. ||51||

ਤੁਕ 48

ਸੁੰਨੋ ਸੁੰਨੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥

suno sun kahai sabh koee |

"Everyone speaks of the Absolute Lord, the unmanifest void.

ਤੁਕ 49

ਅਨਹਤ ਸੁੰਨੁ ਕਹਾ ਤੇ ਹੋਈ ॥

anahat sun kahaa te hoee |

How can one find this absolute void?

ਤੁਕ 50

ਅਨਹਤ ਸੁੰਨਿ ਰਤੇ ਸੇ ਕੈਸੇ ॥

anahat sun rate se kaise |

Who are they, who are attuned to this absolute void?"

ਤੁਕ 51

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜੇ ਤਿਸ ਹੀ ਜੈਸੇ ॥

jis te upaje tis hee jaise |

They are like the Lord, from whom they originated.

ਤੁਕ 52

ਓਇ ਜਨਮਿ ਨ ਮਰਹਿ ਨ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥

oe janam na mareh na aaveh jaeh |

They are not born, they do not die; they do not come and go.

ਤੁਕ 53

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਸਮਝਾਹਿ ॥੫੨॥

naanak guramukh man samajhaeh |52|

O Nanak, the Gurmukhs instruct their minds. ||52||

ਤੁਕ 54

ਨਉ ਸਰ ਸੁਭਰ ਦਸਵੈ ਪੂਰੇ ॥

nau sar subhar dasavai poore |

By practicing control over the nine gates, one attains perfect control over the Tenth Gate.

ਤੁਕ 55

ਤਹ ਅਨਹਤ ਸੁੰਨ ਵਜਾਵਹਿ ਤੂਰੇ ॥

teh anahat sun vajaaveh toore |

There, the unstruck sound current of the absolute Lord vibrates and resounds.

ਤੁਕ 56

ਸਾਚੈ ਰਾਚੇ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰੇ ॥

saachai raache dekh hajoore |

Behold the True Lord ever-present, and merge with Him.

ਤੁਕ 57

ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਾਚੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥

ghatt ghatt saach rahiaa bharapoore |

The True Lord is pervading and permeating each and every heart.

ਤੁਕ 58