ਅੰਗ 965 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਆਤਮੁ ਜਿਤਾ ਗੁਰਮਤੀ ਆਗੰਜਤ ਪਾਗਾ ॥

aatam jitaa guramatee aaganjat paagaa |

He conquers his soul, following the Guru's Teachings, and attains the Imperishable Lord.

ਤੁਕ 1

ਜਿਸਹਿ ਧਿਆਇਆ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸੋ ਕਲਿ ਮਹਿ ਤਾਗਾ ॥

jiseh dhiaaeaa paarabraham so kal meh taagaa |

He alone keeps up in this Dark Age of Kali Yuga, who meditates on the Supreme Lord God.

ਤੁਕ 2

ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਨਿਰਮਲਾ ਅਠਸਠਿ ਮਜਨਾਗਾ ॥

saadhoo sangat niramalaa atthasatth majanaagaa |

In the Saadh Sangat, the Company of the Holy, he is immaculate, as if he has bathed at the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage.

ਤੁਕ 3

ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਆਪਣਾ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਸਭਾਗਾ ॥

jis prabh miliaa aapanaa so purakh sabhaagaa |

He alone is a man of good fortune, who has met with God.

ਤੁਕ 4

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਸੁ ਏਵਡ ਭਾਗਾ ॥੧੭॥

naanak tis balihaaranai jis evadd bhaagaa |17|

Nanak is a sacrifice to such a one, whose destiny is so great! ||17||

ਤੁਕ 5

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥

salok mahalaa 5 |

Salok, Fifth Mehl:

ਤੁਕ 6

ਜਾਂ ਪਿਰੁ ਅੰਦਰਿ ਤਾਂ ਧਨ ਬਾਹਰਿ ॥

jaan pir andar taan dhan baahar |

When the Husband Lord is within the heart, then Maya, the bride, goes outside.

ਤੁਕ 7

ਜਾਂ ਪਿਰੁ ਬਾਹਰਿ ਤਾਂ ਧਨ ਮਾਹਰਿ ॥

jaan pir baahar taan dhan maahar |

When one's Husband Lord is outside of oneself, then Maya, the bride, is supreme.

ਤੁਕ 8

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਹੁ ਫੇਰ ਫਿਰਾਹਰਿ ॥

bin naavai bahu fer firaahar |

Without the Name, one wanders all around.

ਤੁਕ 9

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੰਗਿ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਹਰਿ ॥

satigur sang dikhaaeaa jaahar |

The True Guru shows us that the Lord is with us.

ਤੁਕ 10

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਹਰਿ ॥੧॥

jan naanak sache sach samaahar |1|

Servant Nanak merges in the Truest of the True. ||1||

ਤੁਕ 11

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa 5 |

Fifth Mehl:

ਤੁਕ 12

ਆਹਰ ਸਭਿ ਕਰਦਾ ਫਿਰੈ ਆਹਰੁ ਇਕੁ ਨ ਹੋਇ ॥

aahar sabh karadaa firai aahar ik na hoe |

Making all sorts of efforts, they wander around; but they do not make even one effort.

ਤੁਕ 13

ਨਾਨਕ ਜਿਤੁ ਆਹਰਿ ਜਗੁ ਉਧਰੈ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥੨॥

naanak jit aahar jag udharai viralaa boojhai koe |2|

O Nanak, how rare are those who understand the effort which saves the world. ||2||

ਤੁਕ 14

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 15

ਵਡੀ ਹੂ ਵਡਾ ਅਪਾਰੁ ਤੇਰਾ ਮਰਤਬਾ ॥

vaddee hoo vaddaa apaar teraa maratabaa |

The greatest of the great, infinite is Your dignity.

ਤੁਕ 16

ਰੰਗ ਪਰੰਗ ਅਨੇਕ ਨ ਜਾਪਨਿੑ ਕਰਤਬਾ ॥

rang parang anek na jaapana karatabaa |

Your colors and hues are so numerous; no one can know Your actions.

ਤੁਕ 17

ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜੀਉ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਲਾ ॥

jeea andar jeeo sabh kichh jaanalaa |

You are the Soul within all souls; You alone know everything.

ਤੁਕ 18

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰੈ ਵਸਿ ਤੇਰਾ ਘਰੁ ਭਲਾ ॥

sabh kichh terai vas teraa ghar bhalaa |

Everything is under Your control; Your home is beautiful.

ਤੁਕ 19

ਤੇਰੈ ਘਰਿ ਆਨੰਦੁ ਵਧਾਈ ਤੁਧੁ ਘਰਿ ॥

terai ghar aanand vadhaaee tudh ghar |

Your home is filled with bliss, which resonates and resounds throughout Your home.

ਤੁਕ 20

ਮਾਣੁ ਮਹਤਾ ਤੇਜੁ ਆਪਣਾ ਆਪਿ ਜਰਿ ॥

maan mahataa tej aapanaa aap jar |

Your honor, majesty and glory are Yours alone.

ਤੁਕ 21

ਸਰਬ ਕਲਾ ਭਰਪੂਰੁ ਦਿਸੈ ਜਤ ਕਤਾ ॥

sarab kalaa bharapoor disai jat kataa |

You are overflowing with all powers; wherever we look, there You are.

ਤੁਕ 22

ਨਾਨਕ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਤੁਧੁ ਆਗੈ ਬਿਨਵਤਾ ॥੧੮॥

naanak daasan daas tudh aagai binavataa |18|

Nanak, the slave of Your slaves, prays to You alone. ||18||

ਤੁਕ 23

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥

salok mahalaa 5 |

Salok, Fifth Mehl:

ਤੁਕ 24

ਛਤੜੇ ਬਾਜਾਰ ਸੋਹਨਿ ਵਿਚਿ ਵਪਾਰੀਏ ॥

chhatarre baajaar sohan vich vapaaree |

Your streets are covered with canopies; under them, the traders look beautiful.

ਤੁਕ 25

ਵਖਰੁ ਹਿਕੁ ਅਪਾਰੁ ਨਾਨਕ ਖਟੇ ਸੋ ਧਣੀ ॥੧॥

vakhar hik apaar naanak khatte so dhanee |1|

O Nanak, he alone is truly a banker, who buys the infinite commodity. ||1||

ਤੁਕ 26

ਮਹਲਾ ੫ ॥

mahalaa 5 |

Fifth Mehl:

ਤੁਕ 27

ਕਬੀਰਾ ਹਮਰਾ ਕੋ ਨਹੀ ਹਮ ਕਿਸ ਹੂ ਕੇ ਨਾਹਿ ॥

kabeeraa hamaraa ko nahee ham kis hoo ke naeh |

Kabeer, no one is mine, and I belong to no one.

ਤੁਕ 28

ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਰਚਨੁ ਰਚਾਇਆ ਤਿਸ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

jin ihu rachan rachaaeaa tis hee maeh samaeh |2|

I am absorbed in the One, who created this creation. ||2||

ਤੁਕ 29

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 30

ਸਫਲਿਉ ਬਿਰਖੁ ਸੁਹਾਵੜਾ ਹਰਿ ਸਫਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ॥

safaliau birakh suhaavarraa har safal amritaa |

The Lord is the most beautiful fruit tree, bearing fruits of Ambrosial Nectar.

ਤੁਕ 31

ਮਨੁ ਲੋਚੈ ਉਨੑ ਮਿਲਣ ਕਉ ਕਿਉ ਵੰਞੈ ਘਿਤਾ ॥

man lochai una milan kau kiau vanyai ghitaa |

My mind longs to meet Him; how can I ever find Him?

ਤੁਕ 32

ਵਰਨਾ ਚਿਹਨਾ ਬਾਹਰਾ ਓਹੁ ਅਗਮੁ ਅਜਿਤਾ ॥

varanaa chihanaa baaharaa ohu agam ajitaa |

He has no color or form; He is inaccessible and unconquerable.

ਤੁਕ 33

ਓਹੁ ਪਿਆਰਾ ਜੀਅ ਕਾ ਜੋ ਖੋਲੑੈ ਭਿਤਾ ॥

ohu piaaraa jeea kaa jo kholai bhitaa |

I love Him with all my soul; He opens the door for me.

ਤੁਕ 34

ਸੇਵਾ ਕਰੀ ਤੁਸਾੜੀਆ ਮੈ ਦਸਿਹੁ ਮਿਤਾ ॥

sevaa karee tusaarreea mai dasihu mitaa |

I shall serve you forever, if you tell me of my Friend.

ਤੁਕ 35

ਕੁਰਬਾਣੀ ਵੰਞਾ ਵਾਰਣੈ ਬਲੇ ਬਲਿ ਕਿਤਾ ॥

kurabaanee vanyaa vaaranai bale bal kitaa |

I am a sacrifice, a dedicated, devoted sacrifice to Him.

ਤੁਕ 36

ਦਸਨਿ ਸੰਤ ਪਿਆਰਿਆ ਸੁਣਹੁ ਲਾਇ ਚਿਤਾ ॥

dasan sant piaariaa sunahu laae chitaa |

The Beloved Saints tell us, to listen with our consciousness.

ਤੁਕ 37

ਜਿਸੁ ਲਿਖਿਆ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤਿਸੁ ਨਾਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਿਤਾ ॥੧੯॥

jis likhiaa naanak daas tis naau amrit satigur ditaa |19|

One who has such pre-ordained destiny, O slave Nanak, is blessed with the Ambrosial Name by the True Guru. ||19||

ਤੁਕ 38

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੫ ॥

salok mahalaa 5 |

Salok, Fifth Mehl:

ਤੁਕ 39

ਕਬੀਰ ਧਰਤੀ ਸਾਧ ਕੀ ਤਸਕਰ ਬੈਸਹਿ ਗਾਹਿ ॥

kabeer dharatee saadh kee tasakar baiseh gaeh |

Kabeer, the earth belongs to the Holy, but the thieves have come and now sit among them.

ਤੁਕ 40

ਧਰਤੀ ਭਾਰਿ ਨ ਬਿਆਪਈ ਉਨ ਕਉ ਲਾਹੂ ਲਾਹਿ ॥੧॥

dharatee bhaar na biaapee un kau laahoo laeh |1|

The earth does not feel their weight; even they profit. ||1||

ਤੁਕ 41

ਮਹਲਾ ੫ ॥

mahalaa 5 |

Fifth Mehl:

ਤੁਕ 42

ਕਬੀਰ ਚਾਵਲ ਕਾਰਣੇ ਤੁਖ ਕਉ ਮੁਹਲੀ ਲਾਇ ॥

kabeer chaaval kaarane tukh kau muhalee laae |

Kabeer, for the sake of the rice, the husks are beaten and threshed.

ਤੁਕ 43

ਸੰਗਿ ਕੁਸੰਗੀ ਬੈਸਤੇ ਤਬ ਪੂਛੇ ਧਰਮ ਰਾਇ ॥੨॥

sang kusangee baisate tab poochhe dharam raae |2|

When one sits in the company of evil people, then he will be called to account by the Righteous Judge of Dharma. ||2||

ਤੁਕ 44

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਤੁਕ 45

ਆਪੇ ਹੀ ਵਡ ਪਰਵਾਰੁ ਆਪਿ ਇਕਾਤੀਆ ॥

aape hee vadd paravaar aap ikaateea |

He Himself has the greatest family; He Himself is all alone.

ਤੁਕ 46

ਆਪਣੀ ਕੀਮਤਿ ਆਪਿ ਆਪੇ ਹੀ ਜਾਤੀਆ ॥

aapanee keemat aap aape hee jaateea |

He alone knows His own worth.

ਤੁਕ 47

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਉਪੰਨਿਆ ॥

sabh kichh aape aap aap upaniaa |

He Himself, by Himself, created everything.

ਤੁਕ 48

ਆਪਣਾ ਕੀਤਾ ਆਪਿ ਆਪਿ ਵਰੰਨਿਆ ॥

aapanaa keetaa aap aap varaniaa |

Only He Himself can describe His own creation.

ਤੁਕ 49

ਧੰਨੁ ਸੁ ਤੇਰਾ ਥਾਨੁ ਜਿਥੈ ਤੂ ਵੁਠਾ ॥

dhan su teraa thaan jithai too vutthaa |

Blessed is Your place, where You dwell, Lord.

ਤੁਕ 50