ਸ਼ਬਦ · ਅੰਗ 513–514
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ · ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ
ਅੰਗ 513
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਇਹੁ ਮਨੁ ਕੇਤੜਿਆ ਜੁਗ ਭਰਮਿਆ ਥਿਰੁ ਰਹੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
eihu man ketarriaa jug bharamiaa thir rahai na aavai jaae |
This mind has wandered through so many ages; it has not remained stable - it continues coming and going.
ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਤਾ ਭਰਮਾਇਅਨੁ ਕਰਿ ਪਰਪੰਚੁ ਖੇਲੁ ਉਪਾਇ ॥
har bhaanaa taa bharamaaeian kar parapanch khel upaae |
When it is pleasing to the Lord's Will, then He causes the soul to wander; He has set the world-drama in motion.
ਜਾ ਹਰਿ ਬਖਸੇ ਤਾ ਗੁਰ ਮਿਲੈ ਅਸਥਿਰੁ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
jaa har bakhase taa gur milai asathir rahai samaae |
When the Lord forgives, then one meets the Guru, and becoming stable, he remains absorbed in the Lord.
ਅੰਗ 514
ਨਾਨਕ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਨਾ ਕਿਛੁ ਮਰੈ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥
naanak man hee te man maaniaa naa kichh marai na jaae |2|
O Nanak, through the mind, the mind is satisfied, and then, nothing comes or goes. ||2||