ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਦਇਆ ਸਦਾ ਹੋਇ · ਅੰਗ 302

ਮਃ ੪ ॥

mahalaa 4 |

Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਦਇਆ ਸਦਾ ਹੋਇ ॥

satigur daataa deaal hai jis no deaa sadaa hoe |

The True Guru is the Merciful Giver; He is always compassionate.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅੰਦਰਹੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਸਭੁ ਦੇਖੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ਇਕੁ ਸੋਇ ॥

satigur andarahu niravair hai sabh dekhai braham ik soe |

The True Guru has no hatred within Him; He beholds the One God everywhere.

ਨਿਰਵੈਰਾ ਨਾਲਿ ਜਿ ਵੈਰੁ ਚਲਾਇਦੇ ਤਿਨ ਵਿਚਹੁ ਤਿਸਟਿਆ ਨ ਕੋਇ ॥

niravairaa naal ji vair chalaaeide tin vichahu tisattiaa na koe |

Anyone who directs hate against the One who has no hate, shall never be satisfied within.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਭਨਾ ਦਾ ਭਲਾ ਮਨਾਇਦਾ ਤਿਸ ਦਾ ਬੁਰਾ ਕਿਉ ਹੋਇ ॥

satigur sabhanaa daa bhalaa manaaeidaa tis daa buraa kiau hoe |

The True Guru wishes everyone well; how can anything bad happen to Him?

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਜੇਹਾ ਕੋ ਇਛਦਾ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ਕੋਇ ॥

satigur no jehaa ko ichhadaa tehaa fal paae koe |

As one feels towards the True Guru, so are the rewards he receives.

ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਜਿਦੂ ਕਿਛੁ ਗੁਝਾ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥

naanak karataa sabh kichh jaanadaa jidoo kichh gujhaa na hoe |2|

O Nanak, the Creator knows everything; nothing can be hidden from Him. ||2||