ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਧਾਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਖਿਆ ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਮੂਲਿ · ਅੰਗ 519

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa 5 |

Fifth Mehl:

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਧਾਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਖਿਆ ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਮੂਲਿ ॥

drisatt dhaar prabh raakhiaa man tan rataa mool |

Casting His Glance of Grace, God has saved me; my mind and body are imbued with the Primal Being.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣੀਆ ਮਰਉ ਵਿਚਾਰੀ ਸੂਲਿ ॥੨॥

naanak jo prabh bhaaneea mrau vichaaree sool |2|

O Nanak, those who are pleasing to God, have their cries of suffering taken away. ||2||