ਸੋ ਪਾਖੰਡੀ ਜਿ ਕਾਇਆ ਪਖਾਲੇ · ਅੰਗ 952

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl:

ਸੋ ਪਾਖੰਡੀ ਜਿ ਕਾਇਆ ਪਖਾਲੇ ॥

so paakhanddee ji kaaeaa pakhaale |

He alone is a Paakhandi, who cleanses his body of filth.

ਕਾਇਆ ਕੀ ਅਗਨਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਜਾਲੇ ॥

kaaeaa kee agan braham parajaale |

The fire of his body illuminates God within.

ਸੁਪਨੈ ਬਿੰਦੁ ਨ ਦੇਈ ਝਰਣਾ ॥

supanai bind na deee jharanaa |

He does not waste his energy in wet dreams.

ਤਿਸੁ ਪਾਖੰਡੀ ਜਰਾ ਨ ਮਰਣਾ ॥

tis paakhanddee jaraa na maranaa |

Such a Paakhandi does not grow old or die.

ਬੋਲੈ ਚਰਪਟੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥

bolai charapatt sat saroop |

Says Charpat, God is the embodiment of Truth;

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੫॥

param tant meh rekh na roop |5|

the supreme essence of reality has no shape or form. ||5||