ਸ਼ਬਦ · ਅੰਗ 555–556
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ · ਰਾਗੁ ਬਿਹਾਗੜਾ
ਅੰਗ 555
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਜਗਤੁ ਮੁਆ ਮਰਦੋ ਮਰਦਾ ਜਾਇ ॥
haumai vich jagat muaa marado maradaa jaae |
In egotism, the world is dead; it dies and dies, again and again.
ਅੰਗ 556
ਜਿਚਰੁ ਵਿਚਿ ਦੰਮੁ ਹੈ ਤਿਚਰੁ ਨ ਚੇਤਈ ਕਿ ਕਰੇਗੁ ਅਗੈ ਜਾਇ ॥
jichar vich dam hai tichar na chetee ki kareg agai jaae |
As long as there is breath in the body, he does not remember the Lord; what will he do in the world hereafter?
ਗਿਆਨੀ ਹੋਇ ਸੁ ਚੇਤੰਨੁ ਹੋਇ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥
giaanee hoe su chetan hoe agiaanee andh kamaae |
One who remembers the Lord is a spiritual teacher; the ignorant one acts blindly.
ਨਾਨਕ ਏਥੈ ਕਮਾਵੈ ਸੋ ਮਿਲੈ ਅਗੈ ਪਾਏ ਜਾਇ ॥੧॥
naanak ethai kamaavai so milai agai paae jaae |1|
O Nanak, whatever one does in this world, determines what he shall receive in the world hereafter. ||1||