ਸ਼ਬਦ · ਅੰਗ 517–518
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ · ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ
ਅੰਗ 517
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਰਖੇ ਰਖਣਹਾਰਿ ਆਪਿ ਉਬਾਰਿਅਨੁ ॥
rakhe rakhanahaar aap ubaarian |
O Savior Lord, save us and take us across.
ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਇ ਕਾਜ ਸਵਾਰਿਅਨੁ ॥
gur kee pairee paae kaaj savaarian |
Falling at the feet of the Guru, our works are embellished with perfection.
ਹੋਆ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਮਨਹੁ ਨ ਵਿਸਾਰਿਅਨੁ ॥
hoaa aap deaal manahu na visaarian |
You have become kind, merciful and compassionate; we do not forget You from our minds.
ਸਾਧ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਭਵਜਲੁ ਤਾਰਿਅਨੁ ॥
saadh janaa kai sang bhavajal taarian |
In the Saadh Sangat, the Company of the Holy, we are carried across the terrifying world-ocean.
ਸਾਕਤ ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਖਿਨ ਮਾਹਿ ਬਿਦਾਰਿਅਨੁ ॥
saakat nindak dusatt khin maeh bidaarian |
In an instant, You have destroyed the faithless cynics and slanderous enemies.
ਤਿਸੁ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਟੇਕ ਨਾਨਕ ਮਨੈ ਮਾਹਿ ॥
tis saahib kee ttek naanak manai maeh |
That Lord and Master is my Anchor and Support; O Nanak, hold firm in your mind.
ਅੰਗ 518
ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਜਾਹਿ ॥੨॥
jis simarat sukh hoe sagale dookh jaeh |2|
Remembering Him in meditation, happiness comes, and all sorrows and pains simply vanish. ||2||