ਸ਼ਬਦ · ਅੰਗ 1094
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ · ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਦੁਰਜਨੁ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਹੈ ਵੇਛੋੜਾ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ॥
durajan doojaa bhaau hai vechhorraa haumai rog |
The evil person is engrossed in the love of duality; through the disease of egotism, he suffers separation.
ਸਜਣੁ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਜਿਸੁ ਮਿਲਿ ਕੀਚੈ ਭੋਗੁ ॥੩॥
sajan sachaa paatisaahu jis mil keechai bhog |3|
The True Lord King is my friend; meeting with Him, I am so happy. ||3||