ਕਾਇਆ ਹੰਸਿ ਸੰਜੋਗੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ · ਅੰਗ 139

ਪਵੜੀ ॥

pavarree |

Pauree:

ਕਾਇਆ ਹੰਸਿ ਸੰਜੋਗੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

kaaeaa hans sanjog mel milaaeaa |

Destiny has brought together and united the body and the soul-swan.

ਤਿਨ ਹੀ ਕੀਆ ਵਿਜੋਗੁ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥

tin hee keea vijog jin upaaeaa |

He who created them, also separates them.

ਮੂਰਖੁ ਭੋਗੇ ਭੋਗੁ ਦੁਖ ਸਬਾਇਆ ॥

moorakh bhoge bhog dukh sabaaeaa |

The fools enjoy their pleasures; they must also endure all their pains.

ਸੁਖਹੁ ਉਠੇ ਰੋਗ ਪਾਪ ਕਮਾਇਆ ॥

sukhahu utthe rog paap kamaaeaa |

From pleasures, arise diseases and the commission of sins.

ਹਰਖਹੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਆ ॥

harakhahu sog vijog upaae khapaaeaa |

From sinful pleasures come sorrow, separation, birth and death.

ਮੂਰਖ ਗਣਤ ਗਣਾਇ ਝਗੜਾ ਪਾਇਆ ॥

moorakh ganat ganaae jhagarraa paaeaa |

The fools try to account for their misdeeds, and argue uselessly.

ਸਤਿਗੁਰ ਹਥਿ ਨਿਬੇੜੁ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

satigur hath niberr jhagarr chukaaeaa |

The judgement is in the Hands of the True Guru, who puts an end to the argument.

ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥੪॥

karataa kare su hog na chalai chalaaeaa |4|

Whatever the Creator does, comes to pass. It cannot be changed by anyone's efforts. ||4||