ਪੁਰੀਆ ਖੰਡਾ ਸਿਰਿ ਕਰੇ ਇਕ ਪੈਰਿ ਧਿਆਏ · ਅੰਗ 1241

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

ਪੁਰੀਆ ਖੰਡਾ ਸਿਰਿ ਕਰੇ ਇਕ ਪੈਰਿ ਧਿਆਏ ॥

pureea khanddaa sir kare ik pair dhiaae |

The mortal walks on his head through the worlds and realms; he meditates, balanced on one foot.

ਪਉਣੁ ਮਾਰਿ ਮਨਿ ਜਪੁ ਕਰੇ ਸਿਰੁ ਮੁੰਡੀ ਤਲੈ ਦੇਇ ॥

paun maar man jap kare sir munddee talai dee |

Controlling the wind of the breath, he meditates within his mind, tucking his chin down into his chest.

ਕਿਸੁ ਉਪਰਿ ਓਹੁ ਟਿਕ ਟਿਕੈ ਕਿਸ ਨੋ ਜੋਰੁ ਕਰੇਇ ॥

kis upar ohu ttik ttikai kis no jor karee |

What does he lean on? Where does he get his power?

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਨਾਨਕਾ ਕਿਸ ਨੋ ਕਰਤਾ ਦੇਇ ॥

kis no kaheeai naanakaa kis no karataa dee |

What can be said, O Nanak? Who is blessed by the Creator?

ਹੁਕਮਿ ਰਹਾਏ ਆਪਣੈ ਮੂਰਖੁ ਆਪੁ ਗਣੇਇ ॥੧॥

hukam rahaae aapanai moorakh aap ganee |1|

God keeps all under His Command, but the fool shows off himself. ||1||