ਏਹਾ ਸੰਧਿਆ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਚਿਤਿ ਆਵੈ · ਅੰਗ 553

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

Salok, Third Mehl:

ਏਹਾ ਸੰਧਿਆ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ॥

ehaa sandhiaa paravaan hai jit har prabh meraa chit aavai |

That evening prayer alone is acceptable, which brings the Lord God to my consciousness.

ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਊਪਜੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਜਲਾਵੈ ॥

har siau preet aoopajai maaeaa mohu jalaavai |

Love for the Lord wells up within me, and my attachment to Maya is burnt away.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਦੁਬਿਧਾ ਮਰੈ ਮਨੂਆ ਅਸਥਿਰੁ ਸੰਧਿਆ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

gur parasaadee dubidhaa marai manooaa asathir sandhiaa kare veechaar |

By Guru's Grace, duality is conquered, and the mind becomes stable; I have made contemplative meditation my evening prayer.

ਨਾਨਕ ਸੰਧਿਆ ਕਰੈ ਮਨਮੁਖੀ ਜੀਉ ਨ ਟਿਕੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥੧॥

naanak sandhiaa karai manamukhee jeeo na ttikai mar jamai hoe khuaar |1|

O Nanak, the self-willed manmukh may recite his evening prayers, but his mind is not centered on it; through birth and death, he is ruined. ||1||