Ang 1205 · Guru Granth Sahib Ji

ਚਰਣੀ ਚਲਉ ਮਾਰਗਿ ਠਾਕੁਰ ਕੈ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੨॥

charanee chlau maarag tthaakur kai rasanaa har gun gaae |2|

With my feet, I walk on my Lord and Mater's Path. With my tongue, I sing the Glorious Praises of the Lord. ||2||

Line 1

ਦੇਖਿਓ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਰਬ ਮੰਗਲ ਰੂਪ ਉਲਟੀ ਸੰਤ ਕਰਾਏ ॥

dekhio drisatt sarab mangal roop ulattee sant karaae |

With my eyes, I see the Lord, the Embodiment of Absolute Bliss; the Saint has turned away from the world.

Line 2

ਪਾਇਓ ਲਾਲੁ ਅਮੋਲੁ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਛੋਡਿ ਨ ਕਤਹੂ ਜਾਏ ॥੩॥

paaeo laal amol naam har chhodd na katahoo jaae |3|

I have found the Priceless Name of the Beloved Lord; it never leaves me or goes anywhere else. ||3||

Line 3

ਕਵਨ ਉਪਮਾ ਕਉਨ ਬਡਾਈ ਕਿਆ ਗੁਨ ਕਹਉ ਰੀਝਾਏ ॥

kavan upamaa kaun baddaaee kiaa gun khau reejhaae |

What praise, what glory and what virtues should I utter, in order to please the Lord?

Line 4

ਹੋਤ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਦੀਨ ਦਇਆ ਪ੍ਰਭ ਜਨ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਦਸਾਏ ॥੪॥੮॥

hot kripaal deen deaa prabh jan naanak daas dasaae |4|8|

That humble being, unto whom the Merciful Lord is kind - O servant Nanak, he is the slave of God's slaves. ||4||8||

Line 5

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥

saarag mahalaa 5 |

Saarang, Fifth Mehl:

Line 6

ਓੁਇ ਸੁਖ ਕਾ ਸਿਉ ਬਰਨਿ ਸੁਨਾਵਤ ॥

oue sukh kaa siau baran sunaavat |

Who can I tell, and with whom can I speak, about this state of peace and bliss?

Line 7

ਅਨਦ ਬਿਨੋਦ ਪੇਖਿ ਪ੍ਰਭ ਦਰਸਨ ਮਨਿ ਮੰਗਲ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

anad binod pekh prabh darasan man mangal gun gaavat |1| rahaau |

I am in ecstasy and delight, gazing upon the Blessed Vision of God's Darshan. My mind sings His Songs of Joy and His Glories. ||1||Pause||

Line 8

ਬਿਸਮ ਭਈ ਪੇਖਿ ਬਿਸਮਾਦੀ ਪੂਰਿ ਰਹੇ ਕਿਰਪਾਵਤ ॥

bisam bhee pekh bisamaadee poor rahe kirapaavat |

I am wonderstruck, gazing upon the Wondrous Lord. The Merciful Lord is All-pervading everywhere.

Line 9

ਪੀਓ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਕ ਜਿਉ ਚਾਖਿ ਗੂੰਗਾ ਮੁਸਕਾਵਤ ॥੧॥

peeo amrit naam amolak jiau chaakh goongaa musakaavat |1|

I drink in the Invaluable Nectar of the Naam, the Name of the Lord. Like the mute, I can only smile - I cannot speak of its flavor. ||1||

Line 10

ਜੈਸੇ ਪਵਨੁ ਬੰਧ ਕਰਿ ਰਾਖਿਓ ਬੂਝ ਨ ਆਵਤ ਜਾਵਤ ॥

jaise pavan bandh kar raakhio boojh na aavat jaavat |

As the breath is held in bondage, no one can understand its coming in and going out.

Line 11

ਜਾ ਕਉ ਰਿਦੈ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਭਇਓ ਹਰਿ ਉਆ ਕੀ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ਕਹਾਵਤ ॥੨॥

jaa kau ridai pragaas bheo har uaa kee kahee na jaae kahaavat |2|

So is that person, whose heart is enlightened by the Lord - his story cannot be told. ||2||

Line 12

ਆਨ ਉਪਾਵ ਜੇਤੇ ਕਿਛੁ ਕਹੀਅਹਿ ਤੇਤੇ ਸੀਖੇ ਪਾਵਤ ॥

aan upaav jete kichh kaheeeh tete seekhe paavat |

As many other efforts as you can think of - I have seen them and studied them all.

Line 13

ਅਚਿੰਤ ਲਾਲੁ ਗ੍ਰਿਹ ਭੀਤਰਿ ਪ੍ਰਗਟਿਓ ਅਗਮ ਜੈਸੇ ਪਰਖਾਵਤ ॥੩॥

achint laal grih bheetar pragattio agam jaise parakhaavat |3|

My Beloved, Carefree Lord has revealed Himself within the home of my own heart; thus I have realized the Inaccessible Lord. ||3||

Line 14

ਨਿਰਗੁਣ ਨਿਰੰਕਾਰ ਅਬਿਨਾਸੀ ਅਤੁਲੋ ਤੁਲਿਓ ਨ ਜਾਵਤ ॥

niragun nirankaar abinaasee atulo tulio na jaavat |

The Absolute, Formless, Eternally Unchanging, Immeasurable Lord cannot be measured.

Line 15

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਅਜਰੁ ਜਿਨਿ ਜਰਿਆ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਬਨਿ ਆਵਤ ॥੪॥੯॥

kahu naanak ajar jin jariaa tis hee kau ban aavat |4|9|

Says Nanak, whoever endures the unendurable - this state belongs to him alone. ||4||9||

Line 16

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥

saarag mahalaa 5 |

Saarang, Fifth Mehl:

Line 17

ਬਿਖਈ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਇਵ ਹੀ ਗੁਦਾਰੈ ॥

bikhee din rain iv hee gudaarai |

The corrupt person passes his days and nights uselessly.

Line 18

ਗੋਬਿੰਦੁ ਨ ਭਜੈ ਅਹੰਬੁਧਿ ਮਾਤਾ ਜਨਮੁ ਜੂਐ ਜਿਉ ਹਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

gobind na bhajai ahanbudh maataa janam jooai jiau haarai |1| rahaau |

He does not vibrate and meditate on the Lord of the Universe; he is intoxicated with egotistical intellect. He loses his life in the gamble. ||1||Pause||

Line 19

ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਾ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਤਿਸ ਸਿਉ ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਹਿਤਕਾਰੈ ॥

naam amolaa preet na tis siau par nindaa hitakaarai |

The Naam, the Name of the Lord, is priceless, but he is not in love with it. He loves only to slander others.

Line 20

ਛਾਪਰੁ ਬਾਂਧਿ ਸਵਾਰੈ ਤ੍ਰਿਣ ਕੋ ਦੁਆਰੈ ਪਾਵਕੁ ਜਾਰੈ ॥੧॥

chhaapar baandh savaarai trin ko duaarai paavak jaarai |1|

Weaving the grass, he builds his house of straw. At the door, he builds a fire. ||1||

Line 21

ਕਾਲਰ ਪੋਟ ਉਠਾਵੈ ਮੂੰਡਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮਨ ਤੇ ਡਾਰੈ ॥

kaalar pott utthaavai moonddeh amrit man te ddaarai |

He carries a load of sulfur on his head, and drives the Ambrosial Nectar out of his mind.

Line 22

ਓਢੈ ਬਸਤ੍ਰ ਕਾਜਰ ਮਹਿ ਪਰਿਆ ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਫਿਰਿ ਝਾਰੈ ॥੨॥

odtai basatr kaajar meh pariaa bahur bahur fir jhaarai |2|

Wearing his good clothes, the mortal falls into the coal-pit; again and again, he tries to shake it off. ||2||

Line 23

ਕਾਟੈ ਪੇਡੁ ਡਾਲ ਪਰਿ ਠਾਢੌ ਖਾਇ ਖਾਇ ਮੁਸਕਾਰੈ ॥

kaattai pedd ddaal par tthaadtau khaae khaae musakaarai |

Standing on the branch, eating and eating and smiling, he cuts down the tree.

Line 24

ਗਿਰਿਓ ਜਾਇ ਰਸਾਤਲਿ ਪਰਿਓ ਛਿਟੀ ਛਿਟੀ ਸਿਰ ਭਾਰੈ ॥੩॥

girio jaae rasaatal pario chhittee chhittee sir bhaarai |3|

He falls down head-first and is shattered into bits and pieces. ||3||

Line 25

ਨਿਰਵੈਰੈ ਸੰਗਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਏ ਪਹੁਚਿ ਨ ਸਕੈ ਗਵਾਰੈ ॥

niravairai sang vair rachaae pahuch na sakai gavaarai |

He bears vengeance against the Lord who is free of vengeance. The fool is not up to the task.

Line 26

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੰਤਨ ਕਾ ਰਾਖਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨਿਰੰਕਾਰੈ ॥੪॥੧੦॥

kahu naanak santan kaa raakhaa paarabraham nirankaarai |4|10|

Says Nanak, the Saving Grace of the Saints is the Formless, Supreme Lord God. ||4||10||

Line 27

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥

saarag mahalaa 5 |

Saarang, Fifth Mehl:

Line 28

ਅਵਰਿ ਸਭਿ ਭੂਲੇ ਭ੍ਰਮਤ ਨ ਜਾਨਿਆ ॥

avar sabh bhoole bhramat na jaaniaa |

All the others are deluded by doubt; they do not understand.

Line 29

ਏਕੁ ਸੁਧਾਖਰੁ ਜਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਤਿਨਿ ਬੇਦਹਿ ਤਤੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ek sudhaakhar jaa kai hiradai vasiaa tin bedeh tat pachhaaniaa |1| rahaau |

That person, within whose heart the One Pure Word abides, realizes the essence of the Vedas. ||1||Pause||

Line 30

ਪਰਵਿਰਤਿ ਮਾਰਗੁ ਜੇਤਾ ਕਿਛੁ ਹੋਈਐ ਤੇਤਾ ਲੋਗ ਪਚਾਰਾ ॥

paravirat maarag jetaa kichh hoeeai tetaa log pachaaraa |

He walks in the ways of the world, trying to please people.

Line 31

ਜਉ ਲਉ ਰਿਦੈ ਨਹੀ ਪਰਗਾਸਾ ਤਉ ਲਉ ਅੰਧ ਅੰਧਾਰਾ ॥੧॥

jau lau ridai nahee paragaasaa tau lau andh andhaaraa |1|

But as long as his heart is not enlightened, he is stuck in pitch black darkness. ||1||

Line 32

ਜੈਸੇ ਧਰਤੀ ਸਾਧੈ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਬਿਨੁ ਬੀਜੈ ਨਹੀ ਜਾਂਮੈ ॥

jaise dharatee saadhai bahu bidh bin beejai nahee jaamai |

The land may be prepared in every way, but nothing sprouts without being planted.

Line 33

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਹੈ ਤੁਟੈ ਨਾਹੀ ਅਭਿਮਾਨੈ ॥੨॥

raam naam bin mukat na hoee hai tuttai naahee abhimaanai |2|

Just so, without the Lord's Name, no one is liberated, nor is egotistical pride eradicated. ||2||

Line 34

ਨੀਰੁ ਬਿਲੋਵੈ ਅਤਿ ਸ੍ਰਮੁ ਪਾਵੈ ਨੈਨੂ ਕੈਸੇ ਰੀਸੈ ॥

neer bilovai at sram paavai nainoo kaise reesai |

The mortal may churn water until he is sore, but how can butter be produced?

Line 35

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਕਾਹੂ ਮਿਲਤ ਨਹੀ ਜਗਦੀਸੈ ॥੩॥

bin gur bhette mukat na kaahoo milat nahee jagadeesai |3|

Without meeting the Guru, no one is liberated, and the Lord of the Universe is not met. ||3||

Line 36