Ang 1379 · Guru Granth Sahib Ji

ਧਿਗੁ ਤਿਨੑਾ ਦਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿਨਾ ਵਿਡਾਣੀ ਆਸ ॥੨੧॥

dhig tinaa daa jeeviaa jinaa viddaanee aas |21|

Cursed are the lives of those who place their hopes in others. ||21||

Line 1

ਫਰੀਦਾ ਜੇ ਮੈ ਹੋਦਾ ਵਾਰਿਆ ਮਿਤਾ ਆਇੜਿਆਂ ॥

fareedaa je mai hodaa vaariaa mitaa aaeirriaan |

Fareed, if I had been there when my friend came, I would have made myself a sacrifice to him.

Line 2

ਹੇੜਾ ਜਲੈ ਮਜੀਠ ਜਿਉ ਉਪਰਿ ਅੰਗਾਰਾ ॥੨੨॥

herraa jalai majeetth jiau upar angaaraa |22|

Now my flesh is burning red on the hot coals. ||22||

Line 3

ਫਰੀਦਾ ਲੋੜੈ ਦਾਖ ਬਿਜਉਰੀਆਂ ਕਿਕਰਿ ਬੀਜੈ ਜਟੁ ॥

fareedaa lorrai daakh bijaureean kikar beejai jatt |

Fareed, the farmer plants acacia trees, and wishes for grapes.

Line 4

ਹੰਢੈ ਉਂਨ ਕਤਾਇਦਾ ਪੈਧਾ ਲੋੜੈ ਪਟੁ ॥੨੩॥

handtai un kataaeidaa paidhaa lorrai patt |23|

He is spinning wool, but he wishes to wear silk. ||23||

Line 5

ਫਰੀਦਾ ਗਲੀਏ ਚਿਕੜੁ ਦੂਰਿ ਘਰੁ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੇ ਨੇਹੁ ॥

fareedaa galee chikarr door ghar naal piaare nehu |

Fareed, the path is muddy, and the house of my Beloved is so far away.

Line 6

ਚਲਾ ਤ ਭਿਜੈ ਕੰਬਲੀ ਰਹਾਂ ਤ ਤੁਟੈ ਨੇਹੁ ॥੨੪॥

chalaa ta bhijai kanbalee rahaan ta tuttai nehu |24|

If I go out, my blanket will get soaked, but if I remain at home, then my heart will be broken. ||24||

Line 7

ਭਿਜਉ ਸਿਜਉ ਕੰਬਲੀ ਅਲਹ ਵਰਸਉ ਮੇਹੁ ॥

bhijau sijau kanbalee alah varsau mehu |

My blanket is soaked, drenched with the downpour of the Lord's Rain.

Line 8

ਜਾਇ ਮਿਲਾ ਤਿਨਾ ਸਜਣਾ ਤੁਟਉ ਨਾਹੀ ਨੇਹੁ ॥੨੫॥

jaae milaa tinaa sajanaa tuttau naahee nehu |25|

I am going out to meet my Friend, so that my heart will not be broken. ||25||

Line 9

ਫਰੀਦਾ ਮੈ ਭੋਲਾਵਾ ਪਗ ਦਾ ਮਤੁ ਮੈਲੀ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥

fareedaa mai bholaavaa pag daa mat mailee hoe jaae |

Fareed, I was worried that my turban might become dirty.

Line 10

ਗਹਿਲਾ ਰੂਹੁ ਨ ਜਾਣਈ ਸਿਰੁ ਭੀ ਮਿਟੀ ਖਾਇ ॥੨੬॥

gahilaa roohu na jaanee sir bhee mittee khaae |26|

My thoughtless self did not realize that one day, dust will consume my head as well. ||26||

Line 11

ਫਰੀਦਾ ਸਕਰ ਖੰਡੁ ਨਿਵਾਤ ਗੁੜੁ ਮਾਖਿਓੁ ਮਾਂਝਾ ਦੁਧੁ ॥

fareedaa sakar khandd nivaat gurr maakhio maanjhaa dudh |

Fareed: sugar cane, candy, sugar, molasses, honey and buffalo's milk

Line 12

ਸਭੇ ਵਸਤੂ ਮਿਠੀਆਂ ਰਬ ਨ ਪੁਜਨਿ ਤੁਧੁ ॥੨੭॥

sabhe vasatoo mittheean rab na pujan tudh |27|

- all these things are sweet, but they are not equal to You. ||27||

Line 13

ਫਰੀਦਾ ਰੋਟੀ ਮੇਰੀ ਕਾਠ ਕੀ ਲਾਵਣੁ ਮੇਰੀ ਭੁਖ ॥

fareedaa rottee meree kaatth kee laavan meree bhukh |

Fareed, my bread is made of wood, and hunger is my appetizer.

Line 14

ਜਿਨਾ ਖਾਧੀ ਚੋਪੜੀ ਘਣੇ ਸਹਨਿਗੇ ਦੁਖ ॥੨੮॥

jinaa khaadhee choparree ghane sahanige dukh |28|

Those who eat buttered bread, will suffer in terrible pain. ||28||

Line 15

ਰੁਖੀ ਸੁਖੀ ਖਾਇ ਕੈ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪੀਉ ॥

rukhee sukhee khaae kai tthandtaa paanee peeo |

Eat dry bread, and drink cold water.

Line 16

ਫਰੀਦਾ ਦੇਖਿ ਪਰਾਈ ਚੋਪੜੀ ਨਾ ਤਰਸਾਏ ਜੀਉ ॥੨੯॥

fareedaa dekh paraaee choparree naa tarasaae jeeo |29|

Fareed, if you see someone else's buttered bread, do not envy him for it. ||29||

Line 17

ਅਜੁ ਨ ਸੁਤੀ ਕੰਤ ਸਿਉ ਅੰਗੁ ਮੁੜੇ ਮੁੜਿ ਜਾਇ ॥

aj na sutee kant siau ang murre murr jaae |

This night, I did not sleep with my Husband Lord, and now my body is suffering in pain.

Line 18

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਡੋਹਾਗਣੀ ਤੁਮ ਕਿਉ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥੩੦॥

jaae puchhahu ddohaaganee tum kiau rain vihaae |30|

Go and ask the deserted bride, how she passes her night. ||30||

Line 19

ਸਾਹੁਰੈ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹੈ ਪੇਈਐ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥

saahurai dtoee naa lahai peeeai naahee thaau |

She finds no place of rest in her father-in-law's home, and no place in her parents' home either.

Line 20

ਪਿਰੁ ਵਾਤੜੀ ਨ ਪੁਛਈ ਧਨ ਸੋਹਾਗਣਿ ਨਾਉ ॥੩੧॥

pir vaatarree na puchhee dhan sohaagan naau |31|

Her Husband Lord does not care for her; what sort of a blessed, happy soul-bride is she? ||31||

Line 21

ਸਾਹੁਰੈ ਪੇਈਐ ਕੰਤ ਕੀ ਕੰਤੁ ਅਗੰਮੁ ਅਥਾਹੁ ॥

saahurai peeeai kant kee kant agam athaahu |

In her father-in-law's home hereafter, and in her parents' home in this world, she belongs to her Husband Lord. Her Husband is Inaccessible and Unfathomable.

Line 22

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜੁ ਭਾਵੈ ਬੇਪਰਵਾਹ ॥੩੨॥

naanak so sohaaganee ju bhaavai beparavaah |32|

O Nanak, she is the happy soul-bride, who is pleasing to her Carefree Lord. ||32||

Line 23

ਨਾਤੀ ਧੋਤੀ ਸੰਬਹੀ ਸੁਤੀ ਆਇ ਨਚਿੰਦੁ ॥

naatee dhotee sanbahee sutee aae nachind |

Bathing, washing and decorating herself, she comes and sleeps without anxiety.

Line 24

ਫਰੀਦਾ ਰਹੀ ਸੁ ਬੇੜੀ ਹਿੰਙੁ ਦੀ ਗਈ ਕਥੂਰੀ ਗੰਧੁ ॥੩੩॥

fareedaa rahee su berree hing dee gee kathooree gandh |33|

Fareed, she still smells like asafoetida; the fragrance of musk is gone. ||33||

Line 25

ਜੋਬਨ ਜਾਂਦੇ ਨਾ ਡਰਾਂ ਜੇ ਸਹ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਜਾਇ ॥

joban jaande naa ddaraan je seh preet na jaae |

I am not afraid of losing my youth, as long as I do not lose the Love of my Husband Lord.

Line 26

ਫਰੀਦਾ ਕਿਤਂੀ ਜੋਬਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਿਨੁ ਸੁਕਿ ਗਏ ਕੁਮਲਾਇ ॥੩੪॥

fareedaa kitanee joban preet bin suk ge kumalaae |34|

Fareed, so many youths, without His Love, have dried up and withered away. ||34||

Line 27

ਫਰੀਦਾ ਚਿੰਤ ਖਟੋਲਾ ਵਾਣੁ ਦੁਖੁ ਬਿਰਹਿ ਵਿਛਾਵਣ ਲੇਫੁ ॥

fareedaa chint khattolaa vaan dukh bireh vichhaavan lef |

Fareed, anxiety is my bed, pain is my mattress, and the pain of separation is my blanket and quilt.

Line 28

ਏਹੁ ਹਮਾਰਾ ਜੀਵਣਾ ਤੂ ਸਾਹਿਬ ਸਚੇ ਵੇਖੁ ॥੩੫॥

ehu hamaaraa jeevanaa too saahib sache vekh |35|

Behold, this is my life, O my True Lord and Master. ||35||

Line 29

ਬਿਰਹਾ ਬਿਰਹਾ ਆਖੀਐ ਬਿਰਹਾ ਤੂ ਸੁਲਤਾਨੁ ॥

birahaa birahaa aakheeai birahaa too sulataan |

Many talk of the pain and suffering of separation; O pain, you are the ruler of all.

Line 30

ਫਰੀਦਾ ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਬਿਰਹੁ ਨ ਊਪਜੈ ਸੋ ਤਨੁ ਜਾਣੁ ਮਸਾਨੁ ॥੩੬॥

fareedaa jit tan birahu na aoopajai so tan jaan masaan |36|

Fareed, that body, within which love of the Lord does not well up - look upon that body as a cremation ground. ||36||

Line 31

ਫਰੀਦਾ ਏ ਵਿਸੁ ਗੰਦਲਾ ਧਰੀਆਂ ਖੰਡੁ ਲਿਵਾੜਿ ॥

fareedaa e vis gandalaa dhareean khandd livaarr |

Fareed, these are poisonous sprouts coated with sugar.

Line 32

ਇਕਿ ਰਾਹੇਦੇ ਰਹਿ ਗਏ ਇਕਿ ਰਾਧੀ ਗਏ ਉਜਾੜਿ ॥੩੭॥

eik raahede reh ge ik raadhee ge ujaarr |37|

Some die planting them, and some are ruined, harvesting and enjoying them. ||37||

Line 33

ਫਰੀਦਾ ਚਾਰਿ ਗਵਾਇਆ ਹੰਢਿ ਕੈ ਚਾਰਿ ਗਵਾਇਆ ਸੰਮਿ ॥

fareedaa chaar gavaaeaa handt kai chaar gavaaeaa sam |

Fareed, the hours of the day are lost wandering around, and the hours of the night are lost in sleep.

Line 34

ਲੇਖਾ ਰਬੁ ਮੰਗੇਸੀਆ ਤੂ ਆਂਹੋ ਕੇਰ੍ਹੇ ਕੰਮਿ ॥੩੮॥

lekhaa rab mangeseea too aanho kerhe kam |38|

God will call for your account, and ask you why you came into this world. ||38||

Line 35

ਫਰੀਦਾ ਦਰਿ ਦਰਵਾਜੈ ਜਾਇ ਕੈ ਕਿਉ ਡਿਠੋ ਘੜੀਆਲੁ ॥

fareedaa dar daravaajai jaae kai kiau ddittho gharreeaal |

Fareed, you have gone to the Lord's Door. Have you seen the gong there?

Line 36

ਏਹੁ ਨਿਦੋਸਾਂ ਮਾਰੀਐ ਹਮ ਦੋਸਾਂ ਦਾ ਕਿਆ ਹਾਲੁ ॥੩੯॥

ehu nidosaan maareeai ham dosaan daa kiaa haal |39|

This blameless object is being beaten - imagine what is in store for us sinners! ||39||

Line 37

ਘੜੀਏ ਘੜੀਏ ਮਾਰੀਐ ਪਹਰੀ ਲਹੈ ਸਜਾਇ ॥

gharree gharree maareeai paharee lahai sajaae |

Each and every hour, it is beaten; it is punished every day.

Line 38

ਸੋ ਹੇੜਾ ਘੜੀਆਲ ਜਿਉ ਡੁਖੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥੪੦॥

so herraa gharreeaal jiau ddukhee rain vihaae |40|

This beautiful body is like the gong; it passes the night in pain. ||40||

Line 39