Ang 141 · Guru Granth Sahib Ji

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl

Line 1

ਹਕੁ ਪਰਾਇਆ ਨਾਨਕਾ ਉਸੁ ਸੂਅਰ ਉਸੁ ਗਾਇ ॥

hak paraaeaa naanakaa us sooar us gaae |

: To take what rightfully belongs to another, is like a Muslim eating pork, or a Hindu eating beef.

Line 2

ਗੁਰੁ ਪੀਰੁ ਹਾਮਾ ਤਾ ਭਰੇ ਜਾ ਮੁਰਦਾਰੁ ਨ ਖਾਇ ॥

gur peer haamaa taa bhare jaa muradaar na khaae |

Our Guru, our Spiritual Guide, stands by us, if we do not eat those carcasses.

Line 3

ਗਲੀ ਭਿਸਤਿ ਨ ਜਾਈਐ ਛੁਟੈ ਸਚੁ ਕਮਾਇ ॥

galee bhisat na jaaeeai chhuttai sach kamaae |

By mere talk, people do not earn passage to Heaven. Salvation comes only from the practice of Truth.

Line 4

ਮਾਰਣ ਪਾਹਿ ਹਰਾਮ ਮਹਿ ਹੋਇ ਹਲਾਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥

maaran paeh haraam meh hoe halaal na jaae |

By adding spices to forbidden foods, they are not made acceptable.

Line 5

ਨਾਨਕ ਗਲੀ ਕੂੜੀਈ ਕੂੜੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥

naanak galee koorreeee koorro palai paae |2|

O Nanak, from false talk, only falsehood is obtained. ||2||

Line 6

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl:

Line 7

ਪੰਜਿ ਨਿਵਾਜਾ ਵਖਤ ਪੰਜਿ ਪੰਜਾ ਪੰਜੇ ਨਾਉ ॥

panj nivaajaa vakhat panj panjaa panje naau |

There are five prayers and five times of day for prayer; the five have five names.

Line 8

ਪਹਿਲਾ ਸਚੁ ਹਲਾਲ ਦੁਇ ਤੀਜਾ ਖੈਰ ਖੁਦਾਇ ॥

pahilaa sach halaal due teejaa khair khudaae |

Let the first be truthfulness, the second honest living, and the third charity in the Name of God.

Line 9

ਚਉਥੀ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਮਨੁ ਪੰਜਵੀ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਇ ॥

chauthee neeat raas man panjavee sifat sanaae |

Let the fourth be good will to all, and the fifth the praise of the Lord.

Line 10

ਕਰਣੀ ਕਲਮਾ ਆਖਿ ਕੈ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਸਦਾਇ ॥

karanee kalamaa aakh kai taa musalamaan sadaae |

Repeat the prayer of good deeds, and then, you may call yourself a Muslim.

Line 11

ਨਾਨਕ ਜੇਤੇ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੈ ਕੂੜੀ ਪਾਇ ॥੩॥

naanak jete koorriaar koorrai koorree paae |3|

O Nanak, the false obtain falsehood, and only falsehood. ||3||

Line 12

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Line 13

ਇਕਿ ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਵਣਜਦੇ ਇਕਿ ਕਚੈ ਦੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥

eik ratan padaarath vanajade ik kachai de vaapaaraa |

Some trade in priceless jewels, while others deal in mere glass.

Line 14

ਸਤਿਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਪਾਈਅਨਿ ਅੰਦਰਿ ਰਤਨ ਭੰਡਾਰਾ ॥

satigur tutthai paaeean andar ratan bhanddaaraa |

When the True Guru is pleased, we find the treasure of the jewel, deep within the self.

Line 15

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਲਧਿਆ ਅੰਧੇ ਭਉਕਿ ਮੁਏ ਕੂੜਿਆਰਾ ॥

vin gur kinai na ladhiaa andhe bhauk mue koorriaaraa |

Without the Guru, no one has found this treasure. The blind and the false have died in their endless wanderings.

Line 16

ਮਨਮੁਖ ਦੂਜੈ ਪਚਿ ਮੁਏ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥

manamukh doojai pach mue naa boojheh veechaaraa |

The self-willed manmukhs putrefy and die in duality. They do not understand contemplative meditation.

Line 17

ਇਕਸੁ ਬਾਝਹੁ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਹੀ ਕਿਸੁ ਅਗੈ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰਾ ॥

eikas baajhahu doojaa ko nahee kis agai kareh pukaaraa |

Without the One Lord, there is no other at all. Unto whom should they complain?

Line 18

ਇਕਿ ਨਿਰਧਨ ਸਦਾ ਭਉਕਦੇ ਇਕਨਾ ਭਰੇ ਤੁਜਾਰਾ ॥

eik niradhan sadaa bhaukade ikanaa bhare tujaaraa |

Some are destitute, and wander around endlessly, while others have storehouses of wealth.

Line 19

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਧਨੁ ਨਾਹੀ ਹੋਰੁ ਬਿਖਿਆ ਸਭੁ ਛਾਰਾ ॥

vin naavai hor dhan naahee hor bikhiaa sabh chhaaraa |

Without God's Name, there is no other wealth. Everything else is just poison and ashes.

Line 20

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੭॥

naanak aap karaae kare aap hukam savaaranahaaraa |7|

O Nanak, the Lord Himself acts, and causes others to act; by the Hukam of His Command, we are embellished and exalted. ||7||

Line 21

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

Line 22

ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵਣੁ ਮੁਸਕਲੁ ਜਾ ਹੋਇ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥

musalamaan kahaavan musakal jaa hoe taa musalamaan kahaavai |

It is difficult to be called a Muslim; if one is truly a Muslim, then he may be called one.

Line 23

ਅਵਲਿ ਅਉਲਿ ਦੀਨੁ ਕਰਿ ਮਿਠਾ ਮਸਕਲ ਮਾਨਾ ਮਾਲੁ ਮੁਸਾਵੈ ॥

aval aaul deen kar mitthaa masakal maanaa maal musaavai |

First, let him savor the religion of the Prophet as sweet; then, let his pride of his possessions be scraped away.

Line 24

ਹੋਇ ਮੁਸਲਿਮੁ ਦੀਨ ਮੁਹਾਣੈ ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕਾ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥

hoe musalim deen muhaanai maran jeevan kaa bharam chukaavai |

Becoming a true Muslim, a disciple of the faith of Mohammed, let him put aside the delusion of death and life.

Line 25

ਰਬ ਕੀ ਰਜਾਇ ਮੰਨੇ ਸਿਰ ਉਪਰਿ ਕਰਤਾ ਮੰਨੇ ਆਪੁ ਗਵਾਵੈ ॥

rab kee rajaae mane sir upar karataa mane aap gavaavai |

As he submits to God's Will, and surrenders to the Creator, he is rid of selfishness and conceit.

Line 26

ਤਉ ਨਾਨਕ ਸਰਬ ਜੀਆ ਮਿਹਰੰਮਤਿ ਹੋਇ ਤ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥੧॥

tau naanak sarab jeea miharamat hoe ta musalamaan kahaavai |1|

And when, O Nanak, he is merciful to all beings, only then shall he be called a Muslim. ||1||

Line 27

ਮਹਲਾ ੪ ॥

mahalaa 4 |

Fourth Mehl:

Line 28

ਪਰਹਰਿ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧੁ ਝੂਠੁ ਨਿੰਦਾ ਤਜਿ ਮਾਇਆ ਅਹੰਕਾਰੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥

parahar kaam krodh jhootth nindaa taj maaeaa ahankaar chukaavai |

Renounce sexual desire, anger, falsehood and slander; forsake Maya and eliminate egotistical pride.

Line 29

ਤਜਿ ਕਾਮੁ ਕਾਮਿਨੀ ਮੋਹੁ ਤਜੈ ਤਾ ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਵੈ ॥

taj kaam kaaminee mohu tajai taa anjan maeh niranjan paavai |

Renounce sexual desire and promiscuity, and give up emotional attachment. Only then shall you obtain the Immaculate Lord amidst the darkness of the world.

Line 30

ਤਜਿ ਮਾਨੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਤਜਿ ਪਿਆਸ ਆਸ ਰਾਮ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥

taj maan abhimaan preet sut daaraa taj piaas aas raam liv laavai |

Renounce selfishness, conceit and arrogant pride, and your love for your children and spouse. Abandon your thirsty hopes and desires, and embrace love for the Lord.

Line 31

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥

naanak saachaa man vasai saach sabad har naam samaavai |2|

O Nanak, the True One shall come to dwell in your mind. Through the True Word of the Shabad, you shall be absorbed in the Name of the Lord. ||2||

Line 32

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Line 33

ਰਾਜੇ ਰਯਤਿ ਸਿਕਦਾਰ ਕੋਇ ਨ ਰਹਸੀਓ ॥

raaje rayat sikadaar koe na rahaseeo |

Neither the kings, nor their subjects, nor the leaders shall remain.

Line 34

ਹਟ ਪਟਣ ਬਾਜਾਰ ਹੁਕਮੀ ਢਹਸੀਓ ॥

hatt pattan baajaar hukamee dtahaseeo |

The shops, the cities and the streets shall eventually disintegrate, by the Hukam of the Lord's Command.

Line 35

ਪਕੇ ਬੰਕ ਦੁਆਰ ਮੂਰਖੁ ਜਾਣੈ ਆਪਣੇ ॥

pake bank duaar moorakh jaanai aapane |

Those solid and beautiful mansions-the fools think that they belong to them.

Line 36

ਦਰਬਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ਰੀਤੇ ਇਕਿ ਖਣੇ ॥

darab bhare bhanddaar reete ik khane |

The treasure-houses, filled with wealth, shall be emptied out in an instant.

Line 37

ਤਾਜੀ ਰਥ ਤੁਖਾਰ ਹਾਥੀ ਪਾਖਰੇ ॥

taajee rath tukhaar haathee paakhare |

The horses, chariots, camels and elephants, with all their decorations;

Line 38

ਬਾਗ ਮਿਲਖ ਘਰ ਬਾਰ ਕਿਥੈ ਸਿ ਆਪਣੇ ॥

baag milakh ghar baar kithai si aapane |

the gardens, lands, houses, tents, soft beds and satin pavilions -

Line 39

ਤੰਬੂ ਪਲੰਘ ਨਿਵਾਰ ਸਰਾਇਚੇ ਲਾਲਤੀ ॥

tanboo palangh nivaar saraaeiche laalatee |

Oh, where are those things, which they believe to be their own?

Line 40

ਨਾਨਕ ਸਚ ਦਾਤਾਰੁ ਸਿਨਾਖਤੁ ਕੁਦਰਤੀ ॥੮॥

naanak sach daataar sinaakhat kudaratee |8|

O Nanak, the True One is the Giver of all; He is revealed through His All-powerful Creative Nature. ||8||

Line 41

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

Line 42

ਨਦੀਆ ਹੋਵਹਿ ਧੇਣਵਾ ਸੁੰਮ ਹੋਵਹਿ ਦੁਧੁ ਘੀਉ ॥

nadeea hoveh dhenavaa sunm hoveh dudh gheeo |

If the rivers became cows, giving milk, and the spring water became milk and ghee;

Line 43

ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਸਕਰ ਹੋਵੈ ਖੁਸੀ ਕਰੇ ਨਿਤ ਜੀਉ ॥

sagalee dharatee sakar hovai khusee kare nit jeeo |

If all the earth became sugar, to continually excite the mind;

Line 44