Ang 41 · Guru Granth Sahib Ji

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

sireeraag mahalaa 4 |

Siree Raag, Fourth Mehl:

Line 1

ਹਉ ਪੰਥੁ ਦਸਾਈ ਨਿਤ ਖੜੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੁ ਦਸੇ ਤਿਨਿ ਜਾਉ ॥

hau panth dasaaee nit kharree koee prabh dase tin jaau |

I stand by the wayside and ask the Way. If only someone would show me the Way to God-I would go with him.

Line 2

ਜਿਨੀ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਰਾਵਿਆ ਤਿਨ ਪੀਛੈ ਲਾਗਿ ਫਿਰਾਉ ॥

jinee meraa piaaraa raaviaa tin peechhai laag firaau |

I follow in the footsteps of those who enjoy the Love of my Beloved.

Line 3

ਕਰਿ ਮਿੰਨਤਿ ਕਰਿ ਜੋਦੜੀ ਮੈ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਣੈ ਕਾ ਚਾਉ ॥੧॥

kar minat kar jodarree mai prabh milanai kaa chaau |1|

I beg of them, I implore them; I have such a yearning to meet God! ||1||

Line 4

ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਜਨਾ ਕੋਈ ਮੋ ਕਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥

mere bhaaee janaa koee mo kau har prabh mel milaae |

O my Siblings of Destiny, please unite me in Union with my Lord God.

Line 5

ਹਉ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

hau satigur vittahu vaariaa jin har prabh deea dikhaae |1| rahaau |

I am a sacrifice to the True Guru, who has shown me the Lord God. ||1||Pause||

Line 6

ਹੋਇ ਨਿਮਾਣੀ ਢਹਿ ਪਵਾ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥

hoe nimaanee dteh pavaa poore satigur paas |

In deep humility, I fall at the Feet of the Perfect True Guru.

Line 7

ਨਿਮਾਣਿਆ ਗੁਰੁ ਮਾਣੁ ਹੈ ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਰੇ ਸਾਬਾਸਿ ॥

nimaaniaa gur maan hai gur satigur kare saabaas |

The Guru is the Honor of the dishonored. The Guru, the True Guru, brings approval and applause.

Line 8

ਹਉ ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹਿ ਨ ਰਜਊ ਮੈ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਸਿ ॥੨॥

hau gur saalaeh na rjaoo mai mele har prabh paas |2|

I am never tired of praising the Guru, who unites me with the Lord God. ||2||

Line 9

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਸਭ ਕੋ ਲੋਚਦਾ ਜੇਤਾ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

satigur no sabh ko lochadaa jetaa jagat sabh koe |

Everyone, all over the world, longs for the True Guru.

Line 10

ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਦਰਸਨੁ ਨਾ ਥੀਐ ਭਾਗਹੀਣ ਬਹਿ ਰੋਇ ॥

bin bhaagaa darasan naa theeai bhaagaheen beh roe |

Without the good fortune of destiny, the Blessed Vision of His Darshan is not obtained. The unfortunate ones just sit and cry.

Line 11

ਜੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣਾ ਸੋ ਥੀਆ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਨ ਮੇਟੈ ਕੋਇ ॥੩॥

jo har prabh bhaanaa so theea dhur likhiaa na mettai koe |3|

All things happen according to the Will of the Lord God. No one can erase the pre-ordained Writ of Destiny. ||3||

Line 12

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਪਿ ਹਰਿ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥

aape satigur aap har aape mel milaae |

He Himself is the True Guru; He Himself is the Lord. He Himself unites in His Union.

Line 13

ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਮੇਲਸੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪੀਛੈ ਪਾਇ ॥

aap deaa kar melasee gur satigur peechhai paae |

In His Kindness, He unites us with Himself, as we follow the Guru, the True Guru.

Line 14

ਸਭੁ ਜਗਜੀਵਨੁ ਜਗਿ ਆਪਿ ਹੈ ਨਾਨਕ ਜਲੁ ਜਲਹਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੪॥੬੮॥

sabh jagajeevan jag aap hai naanak jal jaleh samaae |4|4|68|

Over all the world, He is the Life of the World, O Nanak, like water mingled with water. ||4||4||68||

Line 15

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

sireeraag mahalaa 4 |

Siree Raag, Fourth Mehl:

Line 16

ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਰਸੁ ਅਤਿ ਭਲਾ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਮਿਲੈ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥

ras amrit naam ras at bhalaa kit bidh milai ras khaae |

The Essence of the Ambrosial Naam is the most sublime essence; how can I get to taste this essence?

Line 17

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਤੁਸਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥

jaae puchhahu sohaaganee tusaa kiau kar miliaa prabh aae |

I go and ask the happy soul-brides, "How did you come to meet God?"

Line 18

ਓਇ ਵੇਪਰਵਾਹ ਨ ਬੋਲਨੀ ਹਉ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵਾ ਤਿਨ ਪਾਇ ॥੧॥

oe veparavaah na bolanee hau mal mal dhovaa tin paae |1|

They are care-free and do not speak; I massage and wash their feet. ||1||

Line 19

ਭਾਈ ਰੇ ਮਿਲਿ ਸਜਣ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥

bhaaee re mil sajan har gun saar |

O Siblings of Destiny, meet with your spiritual friend, and dwell upon the Glorious Praises of the Lord.

Line 20

ਸਜਣੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਦੁਖੁ ਕਢੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sajan satigur purakh hai dukh kadtai haumai maar |1| rahaau |

The True Guru, the Primal Being, is your Friend, who shall drive out pain and subdue your ego. ||1||Pause||

Line 21

ਗੁਰਮੁਖੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਤਿਨ ਦਇਆ ਪਈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

guramukheea sohaaganee tin deaa pee man aae |

The Gurmukhs are the happy soul-brides; their minds are filled with kindness.

Line 22

ਸਤਿਗੁਰ ਵਚਨੁ ਰਤੰਨੁ ਹੈ ਜੋ ਮੰਨੇ ਸੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥

satigur vachan ratan hai jo mane su har ras khaae |

The Word of the True Guru is the Jewel. One who believes in it tastes the Sublime Essence of the Lord.

Line 23

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਵਡ ਜਾਣੀਅਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਧਾ ਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨॥

se vaddabhaagee vadd jaaneeeh jin har ras khaadhaa gur bhaae |2|

Those who partake of the Lord's Sublime Essence, through the Guru's Love, are known as great and very fortunate. ||2||

Line 24

ਇਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਵਣਿ ਤਿਣਿ ਸਭਤੁ ਹੈ ਭਾਗਹੀਣ ਨਹੀ ਖਾਇ ॥

eihu har ras van tin sabhat hai bhaagaheen nahee khaae |

This Sublime Essence of the Lord is in the forests, in the fields and everywhere, but the unfortunate ones do not taste it.

Line 25

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਲੈ ਨਾ ਪਵੈ ਮਨਮੁਖ ਰਹੇ ਬਿਲਲਾਇ ॥

bin satigur palai naa pavai manamukh rahe bilalaae |

Without the True Guru, it is not obtained. The self-willed manmukhs continue to cry in misery.

Line 26

ਓਇ ਸਤਿਗੁਰ ਆਗੈ ਨਾ ਨਿਵਹਿ ਓਨਾ ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਲਾਇ ॥੩॥

oe satigur aagai naa niveh onaa antar krodh balaae |3|

They do not bow before the True Guru; the demon of anger is within them. ||3||

Line 27

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਹੋਇ ॥

har har har ras aap hai aape har ras hoe |

The Lord Himself, Har, Har, Har, is the Sublime Essence. The Lord Himself is the Essence.

Line 28

ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਦੇਵਸੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚੋਇ ॥

aap deaa kar devasee guramukh amrit choe |

In His Kindness, He blesses the Gurmukh with it; the Ambrosial Nectar of this Amrit trickles down.

Line 29

ਸਭੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਇ ॥੪॥੫॥੬੯॥

sabh tan man hariaa hoeaa naanak har vasiaa man soe |4|5|69|

Then, the body and mind totally blossom forth and flourish; O Nanak, the Lord comes to dwell within the mind. ||4||5||69||

Line 30

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

sireeraag mahalaa 4 |

Siree Raag, Fourth Mehl:

Line 31

ਦਿਨਸੁ ਚੜੈ ਫਿਰਿ ਆਥਵੈ ਰੈਣਿ ਸਬਾਈ ਜਾਇ ॥

dinas charrai fir aathavai rain sabaaee jaae |

The day dawns, and then it ends, and the night passes away.

Line 32

ਆਵ ਘਟੈ ਨਰੁ ਨਾ ਬੁਝੈ ਨਿਤਿ ਮੂਸਾ ਲਾਜੁ ਟੁਕਾਇ ॥

aav ghattai nar naa bujhai nit moosaa laaj ttukaae |

Man's life is diminishing, but he does not understand. Each day, the mouse of death is gnawing away at the rope of life.

Line 33

ਗੁੜੁ ਮਿਠਾ ਮਾਇਆ ਪਸਰਿਆ ਮਨਮੁਖੁ ਲਗਿ ਮਾਖੀ ਪਚੈ ਪਚਾਇ ॥੧॥

gurr mitthaa maaeaa pasariaa manamukh lag maakhee pachai pachaae |1|

Maya spreads out like sweet molasses; the self-willed manmukh is stuck like a fly, rotting away. ||1||

Line 34

ਭਾਈ ਰੇ ਮੈ ਮੀਤੁ ਸਖਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥

bhaaee re mai meet sakhaa prabh soe |

O Siblings of Destiny, God is my Friend and Companion.

Line 35

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਮੋਹੁ ਬਿਖੁ ਹੈ ਅੰਤਿ ਬੇਲੀ ਕੋਇ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

put kalat mohu bikh hai ant belee koe na hoe |1| rahaau |

Emotional attachment to children and spouse is poison; in the end, no one will go along with you as your helper. ||1||Pause||

Line 36

ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਉਬਰੇ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੇ ਸਰਣਾਇ ॥

guramat har liv ubare alipat rahe saranaae |

Through the Guru's Teachings, some embrace love for the Lord, and are saved. They remain detached and unaffected, and they find the Sanctuary of the Lord.

Line 37