Ang 466 · Guru Granth Sahib Ji

ਸੂਖਮ ਮੂਰਤਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਕਾਇਆ ਕਾ ਆਕਾਰੁ ॥

sookham moorat naam niranjan kaaeaa kaa aakaar |

But to the subtle image of the Immaculate Name, they apply the form of a body.

Line 1

ਸਤੀਆ ਮਨਿ ਸੰਤੋਖੁ ਉਪਜੈ ਦੇਣੈ ਕੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥

sateea man santokh upajai denai kai veechaar |

In the minds of the virtuous, contentment is produced, thinking about their giving.

Line 2

ਦੇ ਦੇ ਮੰਗਹਿ ਸਹਸਾ ਗੂਣਾ ਸੋਭ ਕਰੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥

de de mangeh sahasaa goonaa sobh kare sansaar |

They give and give, but ask a thousand-fold more, and hope that the world will honor them.

Line 3

ਚੋਰਾ ਜਾਰਾ ਤੈ ਕੂੜਿਆਰਾ ਖਾਰਾਬਾ ਵੇਕਾਰ ॥

choraa jaaraa tai koorriaaraa khaaraabaa vekaar |

The thieves, adulterers, perjurers, evil-doers and sinners

Line 4

ਇਕਿ ਹੋਦਾ ਖਾਇ ਚਲਹਿ ਐਥਾਊ ਤਿਨਾ ਭਿ ਕਾਈ ਕਾਰ ॥

eik hodaa khaae chaleh aithaaoo tinaa bhi kaaee kaar |

- after using up what good karma they had, they depart; have they done any good deeds here at all?

Line 5

ਜਲਿ ਥਲਿ ਜੀਆ ਪੁਰੀਆ ਲੋਆ ਆਕਾਰਾ ਆਕਾਰ ॥

jal thal jeea pureea loaa aakaaraa aakaar |

There are beings and creatures in the water and on the land, in the worlds and universes, form upon form.

Line 6

ਓਇ ਜਿ ਆਖਹਿ ਸੁ ਤੂੰਹੈ ਜਾਣਹਿ ਤਿਨਾ ਭਿ ਤੇਰੀ ਸਾਰ ॥

oe ji aakheh su toonhai jaaneh tinaa bhi teree saar |

Whatever they say, You know; You care for them all.

Line 7

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਭੁਖ ਸਾਲਾਹਣੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥

naanak bhagataa bhukh saalaahan sach naam aadhaar |

O Nanak, the hunger of the devotees is to praise You; the True Name is their only support.

Line 8

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਣਵੰਤਿਆ ਪਾ ਛਾਰੁ ॥੧॥

sadaa anand raheh din raatee gunavantiaa paa chhaar |1|

They live in eternal bliss, day and night; they are the dust of the feet of the virtuous. ||1||

Line 9

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl:

Line 10

ਮਿਟੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਕੀ ਪੇੜੈ ਪਈ ਕੁਮਿੑਆਰ ॥

mittee musalamaan kee perrai pee kumaaar |

The clay of the Muslim's grave becomes clay for the potter's wheel.

Line 11

ਘੜਿ ਭਾਂਡੇ ਇਟਾ ਕੀਆ ਜਲਦੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥

gharr bhaandde ittaa keea jaladee kare pukaar |

Pots and bricks are fashioned from it, and it cries out as it burns.

Line 12

ਜਲਿ ਜਲਿ ਰੋਵੈ ਬਪੁੜੀ ਝੜਿ ਝੜਿ ਪਵਹਿ ਅੰਗਿਆਰ ॥

jal jal rovai bapurree jharr jharr paveh angiaar |

The poor clay burns, burns and weeps, as the fiery coals fall upon it.

Line 13

ਨਾਨਕ ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ਸੋ ਜਾਣੈ ਕਰਤਾਰੁ ॥੨॥

naanak jin karatai kaaran keea so jaanai karataar |2|

O Nanak, the Creator created the creation; the Creator Lord alone knows. ||2||

Line 14

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Line 15

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥

bin satigur kinai na paaeo bin satigur kinai na paaeaa |

Without the True Guru, no one has obtained the Lord; without the True Guru, no one has obtained the Lord.

Line 16

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਆਪੁ ਰਖਿਓਨੁ ਕਰਿ ਪਰਗਟੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥

satigur vich aap rakhion kar paragatt aakh sunaaeaa |

He has placed Himself within the True Guru; revealing Himself, He declares this openly.

Line 17

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

satigur miliai sadaa mukat hai jin vichahu mohu chukaaeaa |

Meeting the True Guru, eternal liberation is obtained; He has banished attachment from within.

Line 18

ਉਤਮੁ ਏਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

autam ehu beechaar hai jin sache siau chit laaeaa |

This is the highest thought, that one's consciousness is attached to the True Lord.

Line 19

ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ॥੬॥

jagajeevan daataa paaeaa |6|

Thus the Lord of the World, the Great Giver is obtained. ||6||

Line 20

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

Line 21

ਹਉ ਵਿਚਿ ਆਇਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਗਇਆ ॥

hau vich aaeaa hau vich geaa |

In ego they come, and in ego they go.

Line 22

ਹਉ ਵਿਚਿ ਜੰਮਿਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਮੁਆ ॥

hau vich jamiaa hau vich muaa |

In ego they are born, and in ego they die.

Line 23

ਹਉ ਵਿਚਿ ਦਿਤਾ ਹਉ ਵਿਚਿ ਲਇਆ ॥

hau vich ditaa hau vich leaa |

In ego they give, and in ego they take.

Line 24

ਹਉ ਵਿਚਿ ਖਟਿਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਗਇਆ ॥

hau vich khattiaa hau vich geaa |

In ego they earn, and in ego they lose.

Line 25

ਹਉ ਵਿਚਿ ਸਚਿਆਰੁ ਕੂੜਿਆਰੁ ॥

hau vich sachiaar koorriaar |

In ego they become truthful or false.

Line 26

ਹਉ ਵਿਚਿ ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਵੀਚਾਰੁ ॥

hau vich paap pun veechaar |

In ego they reflect on virtue and sin.

Line 27

ਹਉ ਵਿਚਿ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਵਤਾਰੁ ॥

hau vich narak surag avataar |

In ego they go to heaven or hell.

Line 28

ਹਉ ਵਿਚਿ ਹਸੈ ਹਉ ਵਿਚਿ ਰੋਵੈ ॥

hau vich hasai hau vich rovai |

In ego they laugh, and in ego they weep.

Line 29

ਹਉ ਵਿਚਿ ਭਰੀਐ ਹਉ ਵਿਚਿ ਧੋਵੈ ॥

hau vich bhareeai hau vich dhovai |

In ego they become dirty, and in ego they are washed clean.

Line 30

ਹਉ ਵਿਚਿ ਜਾਤੀ ਜਿਨਸੀ ਖੋਵੈ ॥

hau vich jaatee jinasee khovai |

In ego they lose social status and class.

Line 31

ਹਉ ਵਿਚਿ ਮੂਰਖੁ ਹਉ ਵਿਚਿ ਸਿਆਣਾ ॥

hau vich moorakh hau vich siaanaa |

In ego they are ignorant, and in ego they are wise.

Line 32

ਮੋਖ ਮੁਕਤਿ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਾ ॥

mokh mukat kee saar na jaanaa |

They do not know the value of salvation and liberation.

Line 33

ਹਉ ਵਿਚਿ ਮਾਇਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਛਾਇਆ ॥

hau vich maaeaa hau vich chhaaeaa |

In ego they love Maya, and in ego they are kept in darkness by it.

Line 34

ਹਉਮੈ ਕਰਿ ਕਰਿ ਜੰਤ ਉਪਾਇਆ ॥

haumai kar kar jant upaaeaa |

Living in ego, mortal beings are created.

Line 35

ਹਉਮੈ ਬੂਝੈ ਤਾ ਦਰੁ ਸੂਝੈ ॥

haumai boojhai taa dar soojhai |

When one understands ego, then the Lord's gate is known.

Line 36

ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣਾ ਕਥਿ ਕਥਿ ਲੂਝੈ ॥

giaan vihoonaa kath kath loojhai |

Without spiritual wisdom, they babble and argue.

Line 37

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੀ ਲਿਖੀਐ ਲੇਖੁ ॥

naanak hukamee likheeai lekh |

O Nanak, by the Lord's Command, destiny is recorded.

Line 38

ਜੇਹਾ ਵੇਖਹਿ ਤੇਹਾ ਵੇਖੁ ॥੧॥

jehaa vekheh tehaa vekh |1|

As the Lord sees us, so are we seen. ||1||

Line 39

ਮਹਲਾ ੨ ॥

mahalaa 2 |

Second Mehl:

Line 40

ਹਉਮੈ ਏਹਾ ਜਾਤਿ ਹੈ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥

haumai ehaa jaat hai haumai karam kamaeh |

This is the nature of ego, that people perform their actions in ego.

Line 41

ਹਉਮੈ ਏਈ ਬੰਧਨਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹਿ ॥

haumai eee bandhanaa fir fir jonee paeh |

This is the bondage of ego, that time and time again, they are reborn.

Line 42

ਹਉਮੈ ਕਿਥਹੁ ਊਪਜੈ ਕਿਤੁ ਸੰਜਮਿ ਇਹ ਜਾਇ ॥

haumai kithahu aoopajai kit sanjam ih jaae |

Where does ego come from? How can it be removed?

Line 43

ਹਉਮੈ ਏਹੋ ਹੁਕਮੁ ਹੈ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਫਿਰਾਹਿ ॥

haumai eho hukam hai peiai kirat firaeh |

This ego exists by the Lord's Order; people wander according to their past actions.

Line 44

ਹਉਮੈ ਦੀਰਘ ਰੋਗੁ ਹੈ ਦਾਰੂ ਭੀ ਇਸੁ ਮਾਹਿ ॥

haumai deeragh rog hai daaroo bhee is maeh |

Ego is a chronic disease, but it contains its own cure as well.

Line 45

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਹਿ ॥

kirapaa kare je aapanee taa gur kaa sabad kamaeh |

If the Lord grants His Grace, one acts according to the Teachings of the Guru's Shabad.

Line 46

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸੁਣਹੁ ਜਨਹੁ ਇਤੁ ਸੰਜਮਿ ਦੁਖ ਜਾਹਿ ॥੨॥

naanak kahai sunahu janahu it sanjam dukh jaeh |2|

Nanak says, listen, people: in this way, troubles depart. ||2||

Line 47

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Line 48

ਸੇਵ ਕੀਤੀ ਸੰਤੋਖੀੲਂੀ ਜਿਨੑੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਧਿਆਇਆ ॥

sev keetee santokheenee jinaee sacho sach dhiaaeaa |

Those who serve are content. They meditate on the Truest of the True.

Line 49