Ang 852 · Guru Granth Sahib Ji

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਖਣੁ ਬੋਲਣਾ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

guramukh vekhan bolanaa naam japat sukh paaeaa |

The Gurmukh beholds and speaks the Naam, the Name of the Lord; chanting the Naam, he finds peace.

Line 1

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਤਿਮਰ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੨॥

naanak guramukh giaan pragaasiaa timar agiaan andher chukaaeaa |2|

O Nanak, the spiritual wisdom of the Gurmukh shines forth; the black darkness of ignorance is dispelled. ||2||

Line 2

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

Line 3

ਮਨਮੁਖ ਮੈਲੇ ਮਰਹਿ ਗਵਾਰ ॥

manamukh maile mareh gavaar |

The filthy, foolish, self-willed manmukhs die.

Line 4

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਰਮਲ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

guramukh niramal har raakhiaa ur dhaar |

The Gurmukhs are immaculate and pure; they keep the Lord enshrined within their hearts.

Line 5

ਭਨਤਿ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਹੁ ਜਨ ਭਾਈ ॥

bhanat naanak sunahu jan bhaaee |

Prays Nanak, listen, O Siblings of Destiny!

Line 6

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਹੁ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਜਾਈ ॥

satigur sevihu haumai mal jaaee |

Serve the True Guru, and the filth of your ego shall be gone.

Line 7

ਅੰਦਰਿ ਸੰਸਾ ਦੂਖੁ ਵਿਆਪੇ ਸਿਰਿ ਧੰਧਾ ਨਿਤ ਮਾਰ ॥

andar sansaa dookh viaape sir dhandhaa nit maar |

Deep within, the pain of skepticism afflicts them; their heads are constantly assaulted by worldly entanglements.

Line 8

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸੂਤੇ ਕਬਹੁ ਨ ਜਾਗਹਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਿਆਰ ॥

doojai bhaae soote kabahu na jaageh maaeaa moh piaar |

Asleep in the love of duality, they never wake up; they are attached to the love of Maya.

Line 9

ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਸਬਦੁ ਨ ਵੀਚਾਰਹਿ ਇਹੁ ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਬੀਚਾਰ ॥

naam na cheteh sabad na veechaareh ihu manamukh kaa beechaar |

They do not remember the Name, and they do not contemplate the Word of the Shabad; this is the view of the self-willed manmukhs.

Line 10

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਭਾਇਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਜਮੁ ਮਾਰਿ ਕਰੇ ਖੁਆਰ ॥੩॥

har naam na bhaaeaa birathaa janam gavaaeaa naanak jam maar kare khuaar |3|

They do not love the Lord's Name, and they lose their life uselessly. O Nanak, the Messenger of Death attacks them, and humiliates them. ||3||

Line 11

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Line 12

ਜਿਸ ਨੋ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਸਚੁ ਬਖਸੀਅਨੁ ਸੋ ਸਚਾ ਸਾਹੁ ॥

jis no har bhagat sach bakhaseean so sachaa saahu |

He alone is a true king, whom the Lord blesses with true devotion.

Line 13

ਤਿਸ ਕੀ ਮੁਹਤਾਜੀ ਲੋਕੁ ਕਢਦਾ ਹੋਰਤੁ ਹਟਿ ਨ ਵਥੁ ਨ ਵੇਸਾਹੁ ॥

tis kee muhataajee lok kadtadaa horat hatt na vath na vesaahu |

People pledge their allegiance to him; no other store stocks this merchandise, nor deals in this trade.

Line 14

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕਉ ਸਨਮੁਖੁ ਹੋਵੈ ਸੁ ਹਰਿ ਰਾਸਿ ਲਏ ਵੇਮੁਖ ਭਸੁ ਪਾਹੁ ॥

bhagat janaa kau sanamukh hovai su har raas le vemukh bhas paahu |

That humble devotee who turns his face towards the Guru and becomes sunmukh, receives the Lord's wealth; the faithless baymukh, who turns his face away from the Guru, gathers only ashes.

Line 15

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਕੇ ਵਾਪਾਰੀ ਹਰਿ ਭਗਤ ਹਹਿ ਜਮੁ ਜਾਗਾਤੀ ਤਿਨਾ ਨੇੜਿ ਨ ਜਾਹੁ ॥

har ke naam ke vaapaaree har bhagat heh jam jaagaatee tinaa nerr na jaahu |

The Lord's devotees are dealers in the Name of the Lord. The Messenger of Death, the tax-collector, does not even approach them.

Line 16

ਜਨ ਨਾਨਕਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਧਨੁ ਲਦਿਆ ਸਦਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥੭॥

jan naanak har naam dhan ladiaa sadaa veparavaahu |7|

Servant Nanak has loaded the wealth of the Name of the Lord, who is forever independent and care-free. ||7||

Line 17

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

Salok, Third Mehl:

Line 18

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਭਗਤੀ ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਹੋਰੁ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥

eis jug meh bhagatee har dhan khattiaa hor sabh jagat bharam bhulaaeaa |

In this age, the devotee earns the wealth of the Lord; all the rest of the world wanders deluded in doubt.

Line 19

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

gur parasaadee naam man vasiaa anadin naam dhiaaeaa |

By Guru's Grace, the Naam, the Name of the Lord, comes to dwell in his mind; night and day, he meditates on the Naam.

Line 20

ਬਿਖਿਆ ਮਾਹਿ ਉਦਾਸ ਹੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇਆ ॥

bikhiaa maeh udaas hai haumai sabad jalaaeaa |

In the midst of corruption, he remains detached; through the Word of the Shabad, he burns away his ego.

Line 21

ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਲ ਉਧਰੇ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇਆ ॥

aap tariaa kul udhare dhan janedee maaeaa |

He crosses over, and saves his relatives as well; blessed is the mother who gave birth to him.

Line 22

ਸਦਾ ਸਹਜੁ ਸੁਖੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇਆ ॥

sadaa sehaj sukh man vasiaa sache siau liv laaeaa |

Peace and poise fill his mind forever, and he embraces love for the True Lord.

Line 23

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹਾਦੇਉ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਭੁਲੇ ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇਆ ॥

brahamaa bisan mahaadeo trai gun bhule haumai mohu vadhaaeaa |

Brahma, Vishnu and Shiva wander in the three qualities, while their egotism and desire increase.

Line 24

ਪੰਡਿਤ ਪੜਿ ਪੜਿ ਮੋਨੀ ਭੁਲੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

panddit parr parr monee bhule doojai bhaae chit laaeaa |

The Pandits, the religious scholars and the silent sages read and debate in confusion; their consciousness is centered on the love of duality.

Line 25

ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਸੰਨਿਆਸੀ ਭੁਲੇ ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਤਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

jogee jangam saniaasee bhule vin gur tat na paaeaa |

The Yogis, wandering pilgrims and Sanyaasees are deluded; without the Guru, they do not find the essence of reality.

Line 26

ਮਨਮੁਖ ਦੁਖੀਏ ਸਦਾ ਭ੍ਰਮਿ ਭੁਲੇ ਤਿਨੑੀ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

manamukh dukhee sadaa bhram bhule tinaee birathaa janam gavaaeaa |

The miserable self-willed manmukhs are forever deluded by doubt; they waste away their lives uselessly.

Line 27

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇਈ ਜਨ ਸਮਧੇ ਜਿ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥

naanak naam rate seee jan samadhe ji aape bakhas milaaeaa |1|

O Nanak, those who are imbued with the Naam are balanced and poised; forgiving them, the Lord blends them with Himself. ||1||

Line 28

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

Line 29

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਸੁ ਵਸਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥

naanak so saalaaheeai jis vas sabh kichh hoe |

O Nanak, praise Him, who has control over everything.

Line 30

ਤਿਸਹਿ ਸਰੇਵਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀਹੋ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

tiseh sarevahu praaneeho tis bin avar na koe |

Remember Him, O mortals - without Him, there is no other at all.

Line 31

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੨॥

guramukh antar man vasai sadaa sadaa sukh hoe |2|

He dwells deep within those who are Gurmukh; forever and ever, they are at peace. ||2||

Line 32

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Line 33

ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਧਨੁ ਨ ਖਟਿਓ ਸੇ ਦੇਵਾਲੀਏ ਜੁਗ ਮਾਹਿ ॥

jinee guramukh har naam dhan na khattio se devaalee jug maeh |

Those who do not become Gurmukh and earn the wealth of the Lord's Name, are bankrupt in this age.

Line 34

ਓਇ ਮੰਗਦੇ ਫਿਰਹਿ ਸਭ ਜਗਤ ਮਹਿ ਕੋਈ ਮੁਹਿ ਥੁਕ ਨ ਤਿਨ ਕਉ ਪਾਹਿ ॥

oe mangade fireh sabh jagat meh koee muhi thuk na tin kau paeh |

They wander around begging all over the world, but no one even spits in their faces.

Line 35

ਪਰਾਈ ਬਖੀਲੀ ਕਰਹਿ ਆਪਣੀ ਪਰਤੀਤਿ ਖੋਵਨਿ ਸਗਵਾ ਭੀ ਆਪੁ ਲਖਾਹਿ ॥

paraaee bakheelee kareh aapanee parateet khovan sagavaa bhee aap lakhaeh |

They gossip about others, and lose their credit, and expose themselves as well.

Line 36

ਜਿਸੁ ਧਨ ਕਾਰਣਿ ਚੁਗਲੀ ਕਰਹਿ ਸੋ ਧਨੁ ਚੁਗਲੀ ਹਥਿ ਨ ਆਵੈ ਓਇ ਭਾਵੈ ਤਿਥੈ ਜਾਹਿ ॥

jis dhan kaaran chugalee kareh so dhan chugalee hath na aavai oe bhaavai tithai jaeh |

That wealth, for which they slander others, does not come into their hands, no matter where they go.

Line 37