ਜਿਨ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਤਿਨ ਕੇ ਸਭਿ ਰੋਗ ਗਵਾਏ · Ang 735

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥

soohee mahalaa 4 |

Soohee, Fourth Mehl:

ਜਿਨ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਤਿਨ ਕੇ ਸਭਿ ਰੋਗ ਗਵਾਏ ॥

jin kai antar vasiaa meraa har har tin ke sabh rog gavaae |

Those beings, within whose inner selves my Lord, Har, Har, dwells - all their diseases are cured.

ਤੇ ਮੁਕਤ ਭਏ ਜਿਨ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਪਵਿਤੁ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਏ ॥੧॥

te mukat bhe jin har naam dhiaaeaa tin pavit param pad paae |1|

They alone become liberated, who meditate on the Name of the Lord; they obtain the supreme status. ||1||

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਹਰਿ ਜਨ ਆਰੋਗ ਭਏ ॥

mere raam har jan aarog bhe |

O my Lord, the Lord's humble servants become healthy.

ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਜਿਨਾ ਜਪਿਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਤਿਨ ਕੇ ਹਉਮੈ ਰੋਗ ਗਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

gur bachanee jinaa japiaa meraa har har tin ke haumai rog ge |1| rahaau |

Those who meditate on my Lord, Har, Har, through the Word of the Guru's Teachings, are rid of the disease of ego. ||1||Pause||

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹਾਦੇਉ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਰੋਗੀ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਕਾਰ ਕਮਾਈ ॥

brahamaa bisan mahaadeo trai gun rogee vich haumai kaar kamaaee |

Brahma, Vishnu and Shiva suffer from the disease of the three gunas - the three qualities; they do their deeds in egotism.

ਜਿਨਿ ਕੀਏ ਤਿਸਹਿ ਨ ਚੇਤਹਿ ਬਪੁੜੇ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥੨॥

jin kee tiseh na cheteh bapurre har guramukh sojhee paaee |2|

The poor fools do not remember the One who created them; this understanding of the Lord is only obtained by those who become Gurmukh. ||2||

ਹਉਮੈ ਰੋਗਿ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਬਿਆਪਿਆ ਤਿਨ ਕਉ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ॥

haumai rog sabh jagat biaapiaa tin kau janam maran dukh bhaaree |

The entire world is afflicted by the disease of egotism. They suffer the terrible pains of birth and death.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਛੂਟੈ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੩॥

gur parasaadee ko viralaa chhoottai tis jan kau hau balihaaree |3|

By Guru's Grace, a few rare ones are saved; I am a sacrifice to those humble beings. ||3||

ਜਿਨਿ ਸਿਸਟਿ ਸਾਜੀ ਸੋਈ ਹਰਿ ਜਾਣੈ ਤਾ ਕਾ ਰੂਪੁ ਅਪਾਰੋ ॥

jin sisatt saajee soee har jaanai taa kaa roop apaaro |

The One who created the Universe, that Lord alone knows. His beauty is incomparable.

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਵੇਖਿ ਹਰਿ ਬਿਗਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੋ ॥੪॥੩॥੧੪॥

naanak aape vekh har bigasai guramukh braham beechaaro |4|3|14|

O Nanak, the Lord Himself gazes upon it, and is pleased. The Gurmukh contemplates God. ||4||3||14||