ਅਸੁਨਿ ਆਉ ਪਿਰਾ ਸਾ ਧਨ ਝੂਰਿ ਮੁਈ · Ang 1108

ਅਸੁਨਿ ਆਉ ਪਿਰਾ ਸਾ ਧਨ ਝੂਰਿ ਮੁਈ ॥

asun aau piraa saa dhan jhoor muee |

In Assu, come, my Beloved; the soul-bride is grieving to death.

ਤਾ ਮਿਲੀਐ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਈ ॥

taa mileeai prabh mele doojai bhaae khuee |

She can only meet Him, when God leads her to meet Him; she is ruined by the love of duality.

ਝੂਠਿ ਵਿਗੁਤੀ ਤਾ ਪਿਰ ਮੁਤੀ ਕੁਕਹ ਕਾਹ ਸਿ ਫੁਲੇ ॥

jhootth vigutee taa pir mutee kukah kaah si fule |

If she is plundered by falsehood, then her Beloved forsakes her. Then, the white flowers of old age blossom in my hair.

ਆਗੈ ਘਾਮ ਪਿਛੈ ਰੁਤਿ ਜਾਡਾ ਦੇਖਿ ਚਲਤ ਮਨੁ ਡੋਲੇ ॥

aagai ghaam pichhai rut jaaddaa dekh chalat man ddole |

Summer is now behind us, and the winter season is ahead. Gazing upon this play, my shaky mind wavers.

ਦਹ ਦਿਸਿ ਸਾਖ ਹਰੀ ਹਰੀਆਵਲ ਸਹਜਿ ਪਕੈ ਸੋ ਮੀਠਾ ॥

deh dis saakh haree hareeaaval sehaj pakai so meetthaa |

In all ten directions, the branches are green and alive. That which ripens slowly, is sweet.

ਨਾਨਕ ਅਸੁਨਿ ਮਿਲਹੁ ਪਿਆਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਭਏ ਬਸੀਠਾ ॥੧੧॥

naanak asun milahu piaare satigur bhe baseetthaa |11|

O Nanak, in Assu, please meet me, my Beloved. The True Guru has become my Advocate and Friend. ||11||