Ang 1108 · Guru Granth Sahib Ji

ਬਨ ਫੂਲੇ ਮੰਝ ਬਾਰਿ ਮੈ ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਬਾਹੁੜੈ ॥

ban foole manjh baar mai pir ghar baahurrai |

The forest is blossoming in front of my door; if only my Beloved would return to my home!

Tukk 1

ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਧਨ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਬਿਰਹਿ ਬਿਰੋਧ ਤਨੁ ਛੀਜੈ ॥

pir ghar nahee aavai dhan kiau sukh paavai bireh birodh tan chheejai |

If her Husband Lord does not return home, how can the soul-bride find peace? Her body is wasting away with the sorrow of separation.

Tukk 2

ਕੋਕਿਲ ਅੰਬਿ ਸੁਹਾਵੀ ਬੋਲੈ ਕਿਉ ਦੁਖੁ ਅੰਕਿ ਸਹੀਜੈ ॥

kokil anb suhaavee bolai kiau dukh ank saheejai |

The beautiful song-bird sings, perched on the mango tree; but how can I endure the pain in the depths of my being?

Tukk 3

ਭਵਰੁ ਭਵੰਤਾ ਫੂਲੀ ਡਾਲੀ ਕਿਉ ਜੀਵਾ ਮਰੁ ਮਾਏ ॥

bhavar bhavantaa foolee ddaalee kiau jeevaa mar maae |

The bumble bee is buzzing around the flowering branches; but how can I survive? I am dying, O my mother!

Tukk 4

ਨਾਨਕ ਚੇਤਿ ਸਹਜਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਜੇ ਹਰਿ ਵਰੁ ਘਰਿ ਧਨ ਪਾਏ ॥੫॥

naanak chet sehaj sukh paavai je har var ghar dhan paae |5|

O Nanak, in Chayt, peace is easily obtained, if the soul-bride obtains the Lord as her Husband, within the home of her own heart. ||5||

Tukk 5

ਵੈਸਾਖੁ ਭਲਾ ਸਾਖਾ ਵੇਸ ਕਰੇ ॥

vaisaakh bhalaa saakhaa ves kare |

Vaisakhi is so pleasant; the branches blossom with new leaves.

Tukk 6

ਧਨ ਦੇਖੈ ਹਰਿ ਦੁਆਰਿ ਆਵਹੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ॥

dhan dekhai har duaar aavahu deaa kare |

The soul-bride yearns to see the Lord at her door. Come, O Lord, and take pity on me!

Tukk 7

ਘਰਿ ਆਉ ਪਿਆਰੇ ਦੁਤਰ ਤਾਰੇ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਢੁ ਨ ਮੋਲੋ ॥

ghar aau piaare dutar taare tudh bin adt na molo |

Please come home, O my Beloved; carry me across the treacherous world-ocean. Without You, I am not worth even a shell.

Tukk 8

ਕੀਮਤਿ ਕਉਣ ਕਰੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾਂ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਵੈ ਢੋਲੋ ॥

keemat kaun kare tudh bhaavaan dekh dikhaavai dtolo |

Who can estimate my worth, if I am pleasing to You? I see You, and inspire others to see You, O my Love.

Tukk 9

ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਨਾ ਅੰਤਰਿ ਮਾਨਾ ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਪਛਾਨਾ ॥

door na jaanaa antar maanaa har kaa mehal pachhaanaa |

I know that You are not far away; I believe that You are deep within me, and I realize Your Presence.

Tukk 10

ਨਾਨਕ ਵੈਸਾਖੀਂ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਵੈ ਸੁਰਤਿ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਾ ॥੬॥

naanak vaisaakheen prabh paavai surat sabad man maanaa |6|

O Nanak, finding God in Vaisakhi, the consciousness is filled with the Word of the Shabad, and the mind comes to believe. ||6||

Tukk 11

ਮਾਹੁ ਜੇਠੁ ਭਲਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ॥

maahu jetth bhalaa preetam kiau bisarai |

The month of Jayt'h is so sublime. How could I forget my Beloved?

Tukk 12

ਥਲ ਤਾਪਹਿ ਸਰ ਭਾਰ ਸਾ ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੈ ॥

thal taapeh sar bhaar saa dhan binau karai |

The earth burns like a furnace, and the soul-bride offers her prayer.

Tukk 13

ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਾ ॥

dhan binau karedee gun saaredee gun saaree prabh bhaavaa |

The bride offers her prayer, and sings His Glorious Praises; singing His Praises, she becomes pleasing to God.

Tukk 14

ਸਾਚੈ ਮਹਲਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ਆਵਣ ਦੇਹਿ ਤ ਆਵਾ ॥

saachai mehal rahai bairaagee aavan dehi ta aavaa |

The Unattached Lord dwells in His true mansion. If He allows me, then I will come to Him.

Tukk 15

ਨਿਮਾਣੀ ਨਿਤਾਣੀ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਪਾਵੈ ਸੁਖ ਮਹਲੀ ॥

nimaanee nitaanee har bin kiau paavai sukh mahalee |

The bride is dishonored and powerless; how will she find peace without her Lord?

Tukk 16

ਨਾਨਕ ਜੇਠਿ ਜਾਣੈ ਤਿਸੁ ਜੈਸੀ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਗੁਣ ਗਹਿਲੀ ॥੭॥

naanak jetth jaanai tis jaisee karam milai gun gahilee |7|

O Nanak, in Jayt'h, she who knows her Lord becomes just like Him; grasping virtue, she meets with the Merciful Lord. ||7||

Tukk 17

ਆਸਾੜੁ ਭਲਾ ਸੂਰਜੁ ਗਗਨਿ ਤਪੈ ॥

aasaarr bhalaa sooraj gagan tapai |

The month of Aasaarh is good; the sun blazes in the sky.

Tukk 18

ਧਰਤੀ ਦੂਖ ਸਹੈ ਸੋਖੈ ਅਗਨਿ ਭਖੈ ॥

dharatee dookh sahai sokhai agan bhakhai |

The earth suffers in pain, parched and roasted in the fire.

Tukk 19

ਅਗਨਿ ਰਸੁ ਸੋਖੈ ਮਰੀਐ ਧੋਖੈ ਭੀ ਸੋ ਕਿਰਤੁ ਨ ਹਾਰੇ ॥

agan ras sokhai mareeai dhokhai bhee so kirat na haare |

The fire dries up the moisture, and she dies in agony. But even then, the sun does not grow tired.

Tukk 20

ਰਥੁ ਫਿਰੈ ਛਾਇਆ ਧਨ ਤਾਕੈ ਟੀਡੁ ਲਵੈ ਮੰਝਿ ਬਾਰੇ ॥

rath firai chhaaeaa dhan taakai tteedd lavai manjh baare |

His chariot moves on, and the soul-bride seeks shade; the crickets are chirping in the forest.

Tukk 21

ਅਵਗਣ ਬਾਧਿ ਚਲੀ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ਸੁਖੁ ਤਿਸੁ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥

avagan baadh chalee dukh aagai sukh tis saach samaale |

She ties up her bundle of faults and demerits, and suffers in the world hereafter. But dwelling on the True Lord, she finds peace.

Tukk 22

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਇਹੁ ਮਨੁ ਦੀਆ ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਪ੍ਰਭ ਨਾਲੇ ॥੮॥

naanak jis no ihu man deea maran jeevan prabh naale |8|

O Nanak, I have given this mind to Him; death and life rest with God. ||8||

Tukk 23

ਸਾਵਣਿ ਸਰਸ ਮਨਾ ਘਣ ਵਰਸਹਿ ਰੁਤਿ ਆਏ ॥

saavan saras manaa ghan varaseh rut aae |

In Saawan, be happy, O my mind. The rainy season has come, and the clouds have burst into showers.

Tukk 24

ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਹੁ ਭਾਵੈ ਪਿਰ ਪਰਦੇਸਿ ਸਿਧਾਏ ॥

mai man tan sahu bhaavai pir parades sidhaae |

My mind and body are pleased by my Lord, but my Beloved has gone away.

Tukk 25

ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਮਰੀਐ ਹਾਵੈ ਦਾਮਨਿ ਚਮਕਿ ਡਰਾਏ ॥

pir ghar nahee aavai mareeai haavai daaman chamak ddaraae |

My Beloved has not come home, and I am dying of the sorrow of separation. The lightning flashes, and I am scared.

Tukk 26

ਸੇਜ ਇਕੇਲੀ ਖਰੀ ਦੁਹੇਲੀ ਮਰਣੁ ਭਇਆ ਦੁਖੁ ਮਾਏ ॥

sej ikelee kharee duhelee maran bheaa dukh maae |

My bed is lonely, and I am suffering in agony. I am dying in pain, O my mother!

Tukk 27

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਨੀਦ ਭੂਖ ਕਹੁ ਕੈਸੀ ਕਾਪੜੁ ਤਨਿ ਨ ਸੁਖਾਵਏ ॥

har bin need bhookh kahu kaisee kaaparr tan na sukhaave |

Tell me - without the Lord, how can I sleep, or feel hungry? My clothes give no comfort to my body.

Tukk 28

ਨਾਨਕ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਕੰਤੀ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵਏ ॥੯॥

naanak saa sohaagan kantee pir kai ank samaave |9|

O Nanak, she alone is a happy soul-bride, who merges in the Being of her Beloved Husband Lord. ||9||

Tukk 29

ਭਾਦਉ ਭਰਮਿ ਭੁਲੀ ਭਰਿ ਜੋਬਨਿ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥

bhaadau bharam bhulee bhar joban pachhutaanee |

In Bhaadon, the young woman is confused by doubt; later, she regrets and repents.

Tukk 30

ਜਲ ਥਲ ਨੀਰਿ ਭਰੇ ਬਰਸ ਰੁਤੇ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀ ॥

jal thal neer bhare baras rute rang maanee |

The lakes and fields are overflowing with water; the rainy season has come - the time to celebrate!

Tukk 31

ਬਰਸੈ ਨਿਸਿ ਕਾਲੀ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਬਾਲੀ ਦਾਦਰ ਮੋਰ ਲਵੰਤੇ ॥

barasai nis kaalee kiau sukh baalee daadar mor lavante |

In the dark of night it rains; how can the young bride find peace? The frogs and peacocks send out their noisy calls.

Tukk 32

ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਚਵੈ ਬਬੀਹਾ ਬੋਲੇ ਭੁਇਅੰਗਮ ਫਿਰਹਿ ਡਸੰਤੇ ॥

priau priau chavai babeehaa bole bhueiangam fireh ddasante |

"Pri-o! Pri-o! Beloved! Beloved!" cries the rainbird, while the snakes slither around, biting.

Tukk 33

ਮਛਰ ਡੰਗ ਸਾਇਰ ਭਰ ਸੁਭਰ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥

machhar ddang saaeir bhar subhar bin har kiau sukh paaeeai |

The mosquitoes bite and sting, and the ponds are filled to overflowing; without the Lord, how can she find peace?

Tukk 34

ਨਾਨਕ ਪੂਛਿ ਚਲਉ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਜਹ ਪ੍ਰਭੁ ਤਹ ਹੀ ਜਾਈਐ ॥੧੦॥

naanak poochh chlau gur apune jeh prabh teh hee jaaeeai |10|

O Nanak, I will go and ask my Guru; wherever God is, there I will go. ||10||

Tukk 35

ਅਸੁਨਿ ਆਉ ਪਿਰਾ ਸਾ ਧਨ ਝੂਰਿ ਮੁਈ ॥

asun aau piraa saa dhan jhoor muee |

In Assu, come, my Beloved; the soul-bride is grieving to death.

Tukk 36

ਤਾ ਮਿਲੀਐ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਈ ॥

taa mileeai prabh mele doojai bhaae khuee |

She can only meet Him, when God leads her to meet Him; she is ruined by the love of duality.

Tukk 37

ਝੂਠਿ ਵਿਗੁਤੀ ਤਾ ਪਿਰ ਮੁਤੀ ਕੁਕਹ ਕਾਹ ਸਿ ਫੁਲੇ ॥

jhootth vigutee taa pir mutee kukah kaah si fule |

If she is plundered by falsehood, then her Beloved forsakes her. Then, the white flowers of old age blossom in my hair.

Tukk 38