Ang 1199 · Guru Granth Sahib Ji

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੪ ॥

saarag mahalaa 4 |

Saarang, Fourth Mehl:

Tukk 1

ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਦੇਹੁ ਪਿਆਰੇ ॥

har har amrit naam dehu piaare |

O my Beloved Lord, Har, Har, please bless me with Your Ambrosial Name.

Tukk 2

ਜਿਨ ਊਪਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਿਨ ਕੇ ਕਾਜ ਸਵਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jin aoopar guramukh man maaniaa tin ke kaaj savaare |1| rahaau |

Those whose minds are pleased to be Gurmukh - the Lord completes their projects. ||1||Pause||

Tukk 3

ਜੋ ਜਨ ਦੀਨ ਭਏ ਗੁਰ ਆਗੈ ਤਿਨ ਕੇ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੇ ॥

jo jan deen bhe gur aagai tin ke dookh nivaare |

Those humble beings who become meek before the Guru-their pains are taken away.

Tukk 4

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਆਗੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥੧॥

anadin bhagat kareh gur aagai gur kai sabad savaare |1|

Night and day, they perform devotional worship services to the Guru; they are embellished with the Word of the Guru's Shabad. ||1||

Tukk 5

ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਰਸਨਾ ਰਸੁ ਗਾਵਹਿ ਰਸੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥

hiradai naam amrit ras rasanaa ras gaaveh ras beechaare |

Within their hearts is the ambrosial essence of the Naam, the Name of the Lord; they savor this essence, sing the praises of this essence, and contemplate this essence.

Tukk 6

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਚੀਨਿੑਆ ਓਇ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੇ ॥੨॥

gur parasaad amrit ras cheenaa oe paaveh mokh duaare |2|

By Guru's Grace, they are aware of this ambrosial essence; they find the Gate of Salvation. ||2||

Tukk 7

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਅਚਲੁ ਅਚਲਾ ਮਤਿ ਜਿਸੁ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੇ ॥

satigur purakh achal achalaa mat jis drirrataa naam adhaare |

The True is the Primal Being, Unmoving and Unchanging. One who takes the Support of the Naam, the Name of the Lord - his intellect becomes focused and steady.

Tukk 8

ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਜੀਉ ਦੇਵਉ ਅਪੁਨਾ ਹਉ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰੇ ॥੩॥

tis aagai jeeo devau apunaa hau satigur kai balihaare |3|

I offer my soul to Him; I am a sacrifice to my True Guru. ||3||

Tukk 9

ਮਨਮੁਖ ਭ੍ਰਮਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਾਗੇ ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨ ਗੁਬਾਰੇ ॥

manamukh bhram doojai bhaae laage antar agiaan gubaare |

The self-willed manmukhs are stuck in doubt and attached to duality; the darkness of spiritual ignorance is within them.

Tukk 10

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵੈ ਨਾ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰੇ ॥੪॥

satigur daataa nadar na aavai naa uravaar na paare |4|

They do not see the True Guru, the Giver; they are not on this shore, or the other. ||4||

Tukk 11

ਸਰਬੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਵਿਆ ਸੁਆਮੀ ਸਰਬ ਕਲਾ ਕਲ ਧਾਰੇ ॥

sarabe ghatt ghatt raviaa suaamee sarab kalaa kal dhaare |

Our Lord and Master is permeating and pervading each and every heart; He is supremely Potent to exercise His Might.

Tukk 12

ਨਾਨਕੁ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਕਹਤ ਹੈ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੇ ॥੫॥੩॥

naanak daasan daas kehat hai kar kirapaa lehu ubaare |5|3|

Nanak, the slave of His slaves, says, please, be merciful and save me! ||5||3||

Tukk 13

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੪ ॥

saarag mahalaa 4 |

Saarang, Fourth Mehl:

Tukk 14

ਗੋਬਿਦ ਕੀ ਐਸੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

gobid kee aisee kaar kamaae |

This is the way to work for the Lord.

Tukk 15

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਸੁ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨਹੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਰਹਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jo kichh kare su sat kar maanahu guramukh naam rahahu liv laae |1| rahaau |

Whatever He does, accept that as true. As Gurmukh, remain lovingly absorbed in His Name. ||1||Pause||

Tukk 16

ਗੋਬਿਦ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਅਤਿ ਮੀਠੀ ਅਵਰ ਵਿਸਰਿ ਸਭ ਜਾਇ ॥

gobid preet lagee at meetthee avar visar sabh jaae |

The Love of the Lord of the Universe seems supremely sweet. Everything else is forgotten.

Tukk 17

ਅਨਦਿਨੁ ਰਹਸੁ ਭਇਆ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥

anadin rehas bheaa man maaniaa jotee jot milaae |1|

Night and day, he is in ecstasy; his mind is pleased and appeased, and his light merges into the Light. ||1||

Tukk 18

ਜਬ ਗੁਣ ਗਾਇ ਤਬ ਹੀ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਸਾਂਤਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

jab gun gaae tab hee man tripatai saant vasai man aae |

Singing the Glorious Praises of the Lord, his mind is satisfied. Peace and tranquility come to abide within his mind.

Tukk 19

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾਲ ਭਏ ਤਬ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੨॥

gur kirapaal bhe tab paaeaa har charanee chit laae |2|

When the Guru becomes merciful, the mortal finds the Lord; he focuses his consciousness on the Lord's Lotus Feet. ||2||

Tukk 20

ਮਤਿ ਪ੍ਰਗਾਸ ਭਈ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਗਿਆਨਿ ਤਤਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

mat pragaas bhee har dhiaaeaa giaan tat liv laae |

The intellect is enlightened, meditating on the Lord. He remains lovingly attuned to the essence of spiritual wisdom.

Tukk 21

ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟੀ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਹਰਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਇ ॥੩॥

antar jot pragattee man maaniaa har sehaj samaadh lagaae |3|

The Divine Light radiates forth deep within his being; his mind is pleased and appeased. He merges intuitively into Celestial Samaadhi. ||3||

Tukk 22

ਹਿਰਦੈ ਕਪਟੁ ਨਿਤ ਕਪਟੁ ਕਮਾਵਹਿ ਮੁਖਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੁਣਾਇ ॥

hiradai kapatt nit kapatt kamaaveh mukhahu har har sunaae |

One whose heart is filled with falsehood, continues to practice falsehood, even while he teaches and preaches about the Lord.

Tukk 23

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਮਹਾ ਗੁਬਾਰਾ ਤੁਹ ਕੂਟੈ ਦੁਖ ਖਾਇ ॥੪॥

antar lobh mahaa gubaaraa tuh koottai dukh khaae |4|

Within him is the utter darkness of greed. He is thrashed like wheat, and suffers in pain. ||4||

Tukk 24

ਜਬ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ਭਏ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਚਾ ਲਾਇ ॥

jab suprasan bhe prabh mere guramukh parachaa laae |

When my God is totally pleased, the mortal tunes in and becomes Gurmukh.

Tukk 25

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥੫॥੪॥

naanak naam niranjan paaeaa naam japat sukh paae |5|4|

Nanak has obtained the Immaculate Naam, the Name of the Lord. Chanting the Naam, he has found peace. ||5||4||

Tukk 26

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੪ ॥

saarag mahalaa 4 |

Saarang, Fourth Mehl:

Tukk 27

ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਮਨੁ ਮਾਨੀ ॥

meraa man raam naam man maanee |

My mind is pleased and appeased by the Name of the Lord.

Tukk 28

ਮੇਰੈ ਹੀਅਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ਮਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਖਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

merai heearai satigur preet lagaaee man har har kathaa sukhaanee |1| rahaau |

The True Guru has implanted divine love within my heart. The Sermon of the Lord, Har, Har, is pleasing to my mind. ||1||Pause||

Tukk 29

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਹੋਵਹੁ ਜਨ ਊਪਰਿ ਜਨ ਦੇਵਹੁ ਅਕਥ ਕਹਾਨੀ ॥

deen deaal hovahu jan aoopar jan devahu akath kahaanee |

Please be merciful to Your meek and humble servant; please bless Your humble servant with Your Unspoken Speech.

Tukk 30

ਸੰਤ ਜਨਾ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੀਠ ਲਗਾਨੀ ॥੧॥

sant janaa mil har ras paaeaa har man tan meetth lagaanee |1|

Meeting with the humble Saints, I have found the sublime essence of the Lord. The Lord seems so sweet to my mind and body. ||1||

Tukk 31

ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਜਿਨੑ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਨੀ ॥

har kai rang rate bairaagee jina guramat naam pachhaanee |

They alone are unattached, who are imbued with the Lord's Love; through the Guru's Teachings, they realize the Naam, the Name of the Lord.

Tukk 32

ਪੁਰਖੈ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਭ ਚੂਕੀ ਆਵਣ ਜਾਨੀ ॥੨॥

purakhai purakh miliaa sukh paaeaa sabh chookee aavan jaanee |2|

Meeting with the Primal Being, one finds peace, and one's comings and goings in reincarnation are ended. ||2||

Tukk 33

ਨੈਣੀ ਬਿਰਹੁ ਦੇਖਾ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਵਖਾਨੀ ॥

nainee birahu dekhaa prabh suaamee rasanaa naam vakhaanee |

With my eyes, I gaze lovingly upon God, my Lord and Master. I chant His Name with my tongue.

Tukk 34