Ang 139 · Guru Granth Sahib Ji

ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੨॥

sobhaa surat suhaavanee jin har setee chit laaeaa |2|

Beautiful and sublime is the glory and the understanding of those who focus their consciousness on the Lord. ||2||

Tukk 1

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥

salok mahalaa 2 |

Salok, Second Mehl:

Tukk 2

ਅਖੀ ਬਾਝਹੁ ਵੇਖਣਾ ਵਿਣੁ ਕੰਨਾ ਸੁਨਣਾ ॥

akhee baajhahu vekhanaa vin kanaa sunanaa |

To see without eyes; to hear without ears;

Tukk 3

ਪੈਰਾ ਬਾਝਹੁ ਚਲਣਾ ਵਿਣੁ ਹਥਾ ਕਰਣਾ ॥

pairaa baajhahu chalanaa vin hathaa karanaa |

to walk without feet; to work without hands;

Tukk 4

ਜੀਭੈ ਬਾਝਹੁ ਬੋਲਣਾ ਇਉ ਜੀਵਤ ਮਰਣਾ ॥

jeebhai baajhahu bolanaa iau jeevat maranaa |

to speak without a tongue-like this, one remains dead while yet alive.

Tukk 5

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿ ਕੈ ਤਉ ਖਸਮੈ ਮਿਲਣਾ ॥੧॥

naanak hukam pachhaan kai tau khasamai milanaa |1|

O Nanak, recognize the Hukam of the Lord's Command, and merge with your Lord and Master. ||1||

Tukk 6

ਮਃ ੨ ॥

mahalaa 2 |

Second Mehl:

Tukk 7

ਦਿਸੈ ਸੁਣੀਐ ਜਾਣੀਐ ਸਾਉ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

disai suneeai jaaneeai saau na paaeaa jaae |

He is seen, heard and known, but His subtle essence is not obtained.

Tukk 8

ਰੁਹਲਾ ਟੁੰਡਾ ਅੰਧੁਲਾ ਕਿਉ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥

ruhalaa ttunddaa andhulaa kiau gal lagai dhaae |

How can the lame, armless and blind person run to embrace the Lord?

Tukk 9

ਭੈ ਕੇ ਚਰਣ ਕਰ ਭਾਵ ਕੇ ਲੋਇਣ ਸੁਰਤਿ ਕਰੇਇ ॥

bhai ke charan kar bhaav ke loein surat karee |

Let the Fear of God be your feet, and let His Love be your hands; let His Understanding be your eyes.

Tukk 10

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਵ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥

naanak kahai siaanee iv kant milaavaa hoe |2|

Says Nanak, in this way, O wise soul-bride, you shall be united with your Husband Lord. ||2||

Tukk 11

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Tukk 12

ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰ ਏਕੁ ਹੈ ਤੁਧੁ ਦੂਜਾ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥

sadaa sadaa toon ek hai tudh doojaa khel rachaaeaa |

Forever and ever, You are the only One; You set the play of duality in motion.

Tukk 13

ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਲੋਭੁ ਅੰਤਰਿ ਜੰਤਾ ਪਾਇਆ ॥

haumai garab upaae kai lobh antar jantaa paaeaa |

You created egotism and arrogant pride, and You placed greed within our beings.

Tukk 14

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਸਭ ਕਰੇ ਤੇਰਾ ਕਰਾਇਆ ॥

jiau bhaavai tiau rakh too sabh kare teraa karaaeaa |

Keep me as it pleases Your Will; everyone acts as You cause them to act.

Tukk 15

ਇਕਨਾ ਬਖਸਹਿ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਗੁਰਮਤੀ ਤੁਧੈ ਲਾਇਆ ॥

eikanaa bakhaseh mel laihi guramatee tudhai laaeaa |

Some are forgiven, and merge with You; through the Guru's Teachings, we are joined to You.

Tukk 16

ਇਕਿ ਖੜੇ ਕਰਹਿ ਤੇਰੀ ਚਾਕਰੀ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥

eik kharre kareh teree chaakaree vin naavai hor na bhaaeaa |

Some stand and serve You; without the Name, nothing else pleases them.

Tukk 17

ਹੋਰੁ ਕਾਰ ਵੇਕਾਰ ਹੈ ਇਕਿ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥

hor kaar vekaar hai ik sachee kaarai laaeaa |

Any other task would be worthless to them-You have enjoined them to Your True Service.

Tukk 18

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਇਕਿ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥

put kalat kuttanb hai ik alipat rahe jo tudh bhaaeaa |

In the midst of children, spouse and relations, some still remain detached; they are pleasing to Your Will.

Tukk 19

ਓਹਿ ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲੇ ਸਚੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥

ohi andarahu baaharahu niramale sachai naae samaaeaa |3|

Inwardly and outwardly, they are pure, and they are absorbed in the True Name. ||3||

Tukk 20

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

Tukk 21

ਸੁਇਨੇ ਕੈ ਪਰਬਤਿ ਗੁਫਾ ਕਰੀ ਕੈ ਪਾਣੀ ਪਇਆਲਿ ॥

sueine kai parabat gufaa karee kai paanee peaal |

I may make a cave, in a mountain of gold, or in the water of the nether regions;

Tukk 22

ਕੈ ਵਿਚਿ ਧਰਤੀ ਕੈ ਆਕਾਸੀ ਉਰਧਿ ਰਹਾ ਸਿਰਿ ਭਾਰਿ ॥

kai vich dharatee kai aakaasee uradh rahaa sir bhaar |

I may remain standing on my head, upside-down, on the earth or up in the sky;

Tukk 23

ਪੁਰੁ ਕਰਿ ਕਾਇਆ ਕਪੜੁ ਪਹਿਰਾ ਧੋਵਾ ਸਦਾ ਕਾਰਿ ॥

pur kar kaaeaa kaparr pahiraa dhovaa sadaa kaar |

I may totally cover my body with clothes, and wash them continually;

Tukk 24

ਬਗਾ ਰਤਾ ਪੀਅਲਾ ਕਾਲਾ ਬੇਦਾ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥

bagaa rataa peealaa kaalaa bedaa karee pukaar |

I may shout out loud, the white, red, yellow and black Vedas;

Tukk 25

ਹੋਇ ਕੁਚੀਲੁ ਰਹਾ ਮਲੁ ਧਾਰੀ ਦੁਰਮਤਿ ਮਤਿ ਵਿਕਾਰ ॥

hoe kucheel rahaa mal dhaaree duramat mat vikaar |

I may even live in dirt and filth. And yet, all this is just a product of evil-mindedness, and intellectual corruption.

Tukk 26

ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਨਾ ਹਉ ਹੋਵਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥

naa hau naa mai naa hau hovaa naanak sabad veechaar |1|

I was not, I am not, and I will never be anything at all! O Nanak, I dwell only on the Word of the Shabad. ||1||

Tukk 27

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl:

Tukk 28

ਵਸਤ੍ਰ ਪਖਾਲਿ ਪਖਾਲੇ ਕਾਇਆ ਆਪੇ ਸੰਜਮਿ ਹੋਵੈ ॥

vasatr pakhaal pakhaale kaaeaa aape sanjam hovai |

They wash their clothes, and scrub their bodies, and try to practice self-discipline.

Tukk 29

ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਲਗੀ ਨਹੀ ਜਾਣੈ ਬਾਹਰਹੁ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵੈ ॥

antar mail lagee nahee jaanai baaharahu mal mal dhovai |

But they are not aware of the filth staining their inner being, while they try and try to wash off the outer dirt.

Tukk 30

ਅੰਧਾ ਭੂਲਿ ਪਇਆ ਜਮ ਜਾਲੇ ॥

andhaa bhool peaa jam jaale |

The blind go astray, caught by the noose of Death.

Tukk 31

ਵਸਤੁ ਪਰਾਈ ਅਪੁਨੀ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਘਾਲੇ ॥

vasat paraaee apunee kar jaanai haumai vich dukh ghaale |

They see other people's property as their own, and in egotism, they suffer in pain.

Tukk 32

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਤੁਟੈ ਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥

naanak guramukh haumai tuttai taa har har naam dhiaavai |

O Nanak, the egotism of the Gurmukhs is broken, and then, they meditate on the Name of the Lord, Har, Har.

Tukk 33

ਨਾਮੁ ਜਪੇ ਨਾਮੋ ਆਰਾਧੇ ਨਾਮੇ ਸੁਖਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥

naam jape naamo aaraadhe naame sukh samaavai |2|

They chant the Naam, meditate on the Naam, and through the Naam, they are absorbed in peace. ||2||

Tukk 34

ਪਵੜੀ ॥

pavarree |

Pauree:

Tukk 35

ਕਾਇਆ ਹੰਸਿ ਸੰਜੋਗੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

kaaeaa hans sanjog mel milaaeaa |

Destiny has brought together and united the body and the soul-swan.

Tukk 36

ਤਿਨ ਹੀ ਕੀਆ ਵਿਜੋਗੁ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥

tin hee keea vijog jin upaaeaa |

He who created them, also separates them.

Tukk 37

ਮੂਰਖੁ ਭੋਗੇ ਭੋਗੁ ਦੁਖ ਸਬਾਇਆ ॥

moorakh bhoge bhog dukh sabaaeaa |

The fools enjoy their pleasures; they must also endure all their pains.

Tukk 38

ਸੁਖਹੁ ਉਠੇ ਰੋਗ ਪਾਪ ਕਮਾਇਆ ॥

sukhahu utthe rog paap kamaaeaa |

From pleasures, arise diseases and the commission of sins.

Tukk 39

ਹਰਖਹੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਆ ॥

harakhahu sog vijog upaae khapaaeaa |

From sinful pleasures come sorrow, separation, birth and death.

Tukk 40

ਮੂਰਖ ਗਣਤ ਗਣਾਇ ਝਗੜਾ ਪਾਇਆ ॥

moorakh ganat ganaae jhagarraa paaeaa |

The fools try to account for their misdeeds, and argue uselessly.

Tukk 41

ਸਤਿਗੁਰ ਹਥਿ ਨਿਬੇੜੁ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

satigur hath niberr jhagarr chukaaeaa |

The judgement is in the Hands of the True Guru, who puts an end to the argument.

Tukk 42

ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥੪॥

karataa kare su hog na chalai chalaaeaa |4|

Whatever the Creator does, comes to pass. It cannot be changed by anyone's efforts. ||4||

Tukk 43

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

Tukk 44

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਮੁਰਦਾਰੁ ਖਾਇ ॥

koorr bol muradaar khaae |

Telling lies, they eat dead bodies.

Tukk 45