Ang 1412 · Guru Granth Sahib Ji

ਸਭਨੀ ਘਟੀ ਸਹੁ ਵਸੈ ਸਹ ਬਿਨੁ ਘਟੁ ਨ ਕੋਇ ॥

sabhanee ghattee sahu vasai seh bin ghatt na koe |

God the Cosmic Husband dwells within all hearts; without Him, there is no heart at all.

Tukk 1

ਨਾਨਕ ਤੇ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੧੯॥

naanak te sohaaganee jinaa guramukh paragatt hoe |19|

O Nanak, the Gurmukhs are the happy, virtuous soul-brides; the Lord is revealed to them. ||19||

Tukk 2

ਜਉ ਤਉ ਪ੍ਰੇਮ ਖੇਲਣ ਕਾ ਚਾਉ ॥

jau tau prem khelan kaa chaau |

If you desire to play this game of love with Me,

Tukk 3

ਸਿਰੁ ਧਰਿ ਤਲੀ ਗਲੀ ਮੇਰੀ ਆਉ ॥

sir dhar talee galee meree aau |

then step onto My Path with your head in hand.

Tukk 4

ਇਤੁ ਮਾਰਗਿ ਪੈਰੁ ਧਰੀਜੈ ॥

eit maarag pair dhareejai |

When you place your feet on this Path,

Tukk 5

ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਕਾਣਿ ਨ ਕੀਜੈ ॥੨੦॥

sir deejai kaan na keejai |20|

give Me your head, and do not pay any attention to public opinion. ||20||

Tukk 6

ਨਾਲਿ ਕਿਰਾੜਾ ਦੋਸਤੀ ਕੂੜੈ ਕੂੜੀ ਪਾਇ ॥

naal kiraarraa dosatee koorrai koorree paae |

False is friendship with the false and greedy. False is its foundation.

Tukk 7

ਮਰਣੁ ਨ ਜਾਪੈ ਮੂਲਿਆ ਆਵੈ ਕਿਤੈ ਥਾਇ ॥੨੧॥

maran na jaapai mooliaa aavai kitai thaae |21|

O Moollah, no one knows where death shall strike. ||21||

Tukk 8

ਗਿਆਨ ਹੀਣੰ ਅਗਿਆਨ ਪੂਜਾ ॥

giaan heenan agiaan poojaa |

Without spiritual wisdom, the people worship ignorance.

Tukk 9

ਅੰਧ ਵਰਤਾਵਾ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ॥੨੨॥

andh varataavaa bhaau doojaa |22|

They grope in the darkness, in the love of duality. ||22||

Tukk 10

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਧਰਮ ਬਿਨੁ ਧਿਆਨੁ ॥

gur bin giaan dharam bin dhiaan |

Without the Guru, there is no spiritual wisdom; without Dharma, there is no meditation.

Tukk 11

ਸਚ ਬਿਨੁ ਸਾਖੀ ਮੂਲੋ ਨ ਬਾਕੀ ॥੨੩॥

sach bin saakhee moolo na baakee |23|

Without Truth, there is no credit; without capital, there is no balance. ||23||

Tukk 12

ਮਾਣੂ ਘਲੈ ਉਠੀ ਚਲੈ ॥

maanoo ghalai utthee chalai |

The mortals are sent into the world; then, they arise and depart.

Tukk 13

ਸਾਦੁ ਨਾਹੀ ਇਵੇਹੀ ਗਲੈ ॥੨੪॥

saad naahee ivehee galai |24|

There is no joy in this. ||24||

Tukk 14

ਰਾਮੁ ਝੁਰੈ ਦਲ ਮੇਲਵੈ ਅੰਤਰਿ ਬਲੁ ਅਧਿਕਾਰ ॥

raam jhurai dal melavai antar bal adhikaar |

Raam Chand, sad at heart, assembled his army and forces.

Tukk 15

ਬੰਤਰ ਕੀ ਸੈਨਾ ਸੇਵੀਐ ਮਨਿ ਤਨਿ ਜੁਝੁ ਅਪਾਰੁ ॥

bantar kee sainaa seveeai man tan jujh apaar |

The army of monkeys was at his service; his mind and body became eager for war.

Tukk 16

ਸੀਤਾ ਲੈ ਗਇਆ ਦਹਸਿਰੋ ਲਛਮਣੁ ਮੂਓ ਸਰਾਪਿ ॥

seetaa lai geaa dahasiro lachhaman mooo saraap |

Raawan captured his wife Sita, and Lachhman was cursed to die.

Tukk 17

ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਕਰਣਹਾਰੁ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥੨੫॥

naanak karataa karanahaar kar vekhai thaap uthaap |25|

O Nanak, the Creator Lord is the Doer of all; He watches over all, and destroys what He has created. ||25||

Tukk 18

ਮਨ ਮਹਿ ਝੂਰੈ ਰਾਮਚੰਦੁ ਸੀਤਾ ਲਛਮਣ ਜੋਗੁ ॥

man meh jhoorai raamachand seetaa lachhaman jog |

In his mind, Raam Chand mourned for Sita and Lachhman.

Tukk 19

ਹਣਵੰਤਰੁ ਆਰਾਧਿਆ ਆਇਆ ਕਰਿ ਸੰਜੋਗੁ ॥

hanavantar aaraadhiaa aaeaa kar sanjog |

Then, he remembered Hanuman the monkey-god, who came to him.

Tukk 20

ਭੂਲਾ ਦੈਤੁ ਨ ਸਮਝਈ ਤਿਨਿ ਪ੍ਰਭ ਕੀਏ ਕਾਮ ॥

bhoolaa dait na samajhee tin prabh kee kaam |

The misguided demon did not understand that God is the Doer of deeds.

Tukk 21

ਨਾਨਕ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਸੋ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮਿਟਈ ਰਾਮ ॥੨੬॥

naanak veparavaahu so kirat na mittee raam |26|

O Nanak, the actions of the Self-existent Lord cannot be erased. ||26||

Tukk 22

ਲਾਹੌਰ ਸਹਰੁ ਜਹਰੁ ਕਹਰੁ ਸਵਾ ਪਹਰੁ ॥੨੭॥

laahauar sehar jehar kehar savaa pehar |27|

The city of Lahore suffered terrible destruction for four hours. ||27||

Tukk 23

ਮਹਲਾ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

Tukk 24

ਲਾਹੌਰ ਸਹਰੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੁ ਸਿਫਤੀ ਦਾ ਘਰੁ ॥੨੮॥

laahauar sehar amrit sar sifatee daa ghar |28|

The city of Lahore is a pool of ambrosial nectar, the home of praise. ||28||

Tukk 25

ਮਹਲਾ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl:

Tukk 26

ਉਦੋਸਾਹੈ ਕਿਆ ਨੀਸਾਨੀ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਅੰਨੀ ॥

audosaahai kiaa neesaanee tott na aavai anee |

What are the signs of a prosperous person? His stores of food never run out.

Tukk 27

ਉਦੋਸੀਅ ਘਰੇ ਹੀ ਵੁਠੀ ਕੁੜਿੲਂੀ ਰੰਨੀ ਧੰਮੀ ॥

audoseea ghare hee vutthee kurrienee ranee dhamee |

Prosperity dwells in his home, with the sounds of girls and women.

Tukk 28

ਸਤੀ ਰੰਨੀ ਘਰੇ ਸਿਆਪਾ ਰੋਵਨਿ ਕੂੜੀ ਕੰਮੀ ॥

satee ranee ghare siaapaa rovan koorree kamee |

All the women of his home shout and cry over useless things.

Tukk 29

ਜੋ ਲੇਵੈ ਸੋ ਦੇਵੈ ਨਾਹੀ ਖਟੇ ਦੰਮ ਸਹੰਮੀ ॥੨੯॥

jo levai so devai naahee khatte dam sahamee |29|

Whatever he takes, he does not give back. Seeking to earn more and more, he is troubled and uneasy. ||29||

Tukk 30

ਪਬਰ ਤੂੰ ਹਰੀਆਵਲਾ ਕਵਲਾ ਕੰਚਨ ਵੰਨਿ ॥

pabar toon hareeaavalaa kavalaa kanchan van |

O lotus, your leaves were green, and your blossoms were gold.

Tukk 31

ਕੈ ਦੋਖੜੈ ਸੜਿਓਹਿ ਕਾਲੀ ਹੋਈਆ ਦੇਹੁਰੀ ਨਾਨਕ ਮੈ ਤਨਿ ਭੰਗੁ ॥

kai dokharrai sarriohi kaalee hoeea dehuree naanak mai tan bhang |

What pain has burnt you, and made your body black? O Nanak, my body is battered.

Tukk 32

ਜਾਣਾ ਪਾਣੀ ਨਾ ਲਹਾਂ ਜੈ ਸੇਤੀ ਮੇਰਾ ਸੰਗੁ ॥

jaanaa paanee naa lahaan jai setee meraa sang |

I have not received that water which I love.

Tukk 33

ਜਿਤੁ ਡਿਠੈ ਤਨੁ ਪਰਫੁੜੈ ਚੜੈ ਚਵਗਣਿ ਵੰਨੁ ॥੩੦॥

jit dditthai tan parafurrai charrai chavagan van |30|

Seeing it, my body blossomed forth, and I was blessed with a deep and beautiful color. ||30||

Tukk 34

ਰਜਿ ਨ ਕੋਈ ਜੀਵਿਆ ਪਹੁਚਿ ਨ ਚਲਿਆ ਕੋਇ ॥

raj na koee jeeviaa pahuch na chaliaa koe |

No one lives long enough to accomplish all he wishes.

Tukk 35

ਗਿਆਨੀ ਜੀਵੈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਰਤੀ ਹੀ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥

giaanee jeevai sadaa sadaa suratee hee pat hoe |

Only the spiritually wise live forever; they are honored for their intuitive awareness.

Tukk 36

ਸਰਫੈ ਸਰਫੈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਏਵੈ ਗਈ ਵਿਹਾਇ ॥

sarafai sarafai sadaa sadaa evai gee vihaae |

Bit by bit, life passes away, even though the mortal tries to hold it back.

Tukk 37

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਵਿਣੁ ਪੁਛਿਆ ਹੀ ਲੈ ਜਾਇ ॥੩੧॥

naanak kis no aakheeai vin puchhiaa hee lai jaae |31|

O Nanak, unto whom should we complain? Death takes one's life away without anyone's consent. ||31||

Tukk 38

ਦੋਸੁ ਨ ਦੇਅਹੁ ਰਾਇ ਨੋ ਮਤਿ ਚਲੈ ਜਾਂ ਬੁਢਾ ਹੋਵੈ ॥

dos na deahu raae no mat chalai jaan budtaa hovai |

Do not blame the Sovereign Lord; when someone grows old, his intellect leaves him.

Tukk 39

ਗਲਾਂ ਕਰੇ ਘਣੇਰੀਆ ਤਾਂ ਅੰਨੑੇ ਪਵਣਾ ਖਾਤੀ ਟੋਵੈ ॥੩੨॥

galaan kare ghanereea taan anae pavanaa khaatee ttovai |32|

The blind man talks and babbles, and then falls into the ditch. ||32||

Tukk 40

ਪੂਰੇ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭ ਕਿਛੁ ਪੂਰਾ ਘਟਿ ਵਧਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ॥

poore kaa keea sabh kichh pooraa ghatt vadh kichh naahee |

All that the Perfect Lord does is perfect; there is not too little, or too much.

Tukk 41

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਐਸਾ ਜਾਣੈ ਪੂਰੇ ਮਾਂਹਿ ਸਮਾਂਹੀ ॥੩੩॥

naanak guramukh aisaa jaanai poore maanhi samaanhee |33|

O Nanak, knowing this as Gurmukh, the mortal merges into the Perfect Lord God. ||33||

Tukk 42