Ang 1417 · Guru Granth Sahib Ji

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਨੀਐ ਸਾਚੇ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥੩੩॥

naanak sabad marai man maaneeai saache saachee soe |33|

O Nanak, when someone dies in the Word of the Shabad, the mind is pleased and appeased. True is the reputation of those who are true. ||33||

Tukk 1

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਦੁਖੁ ਸਾਗਰੁ ਹੈ ਬਿਖੁ ਦੁਤਰੁ ਤਰਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥

maaeaa mohu dukh saagar hai bikh dutar tariaa na jaae |

Emotional attachment to Maya is a treacherous ocean of pain and poison, which cannot be crossed.

Tukk 2

ਮੇਰਾ ਮੇਰਾ ਕਰਦੇ ਪਚਿ ਮੁਏ ਹਉਮੈ ਕਰਤ ਵਿਹਾਇ ॥

meraa meraa karade pach mue haumai karat vihaae |

Screaming, "Mine, mine!", they rot and die; they pass their lives in egotism.

Tukk 3

ਮਨਮੁਖਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ਹੈ ਅਧ ਵਿਚਿ ਰਹੇ ਲਪਟਾਇ ॥

manamukhaa uravaar na paar hai adh vich rahe lapattaae |

The self-willed manmukhs are in limbo, neither on this side, nor the other; they are stuck in the middle.

Tukk 4

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਮਾਵਣਾ ਕਰਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

jo dhur likhiaa su kamaavanaa karanaa kachhoo na jaae |

They act as they are pre-destined; they cannot do anything else.

Tukk 5

ਗੁਰਮਤੀ ਗਿਆਨੁ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਭੁ ਦੇਖਿਆ ਬ੍ਰਹਮੁ ਸੁਭਾਇ ॥

guramatee giaan ratan man vasai sabh dekhiaa braham subhaae |

Following the Guru's Teachings, the jewel of spiritual wisdom abides in the mind, and then God is easily seen in all.

Tukk 6

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੋਹਿਥੈ ਵਡਭਾਗੀ ਚੜੈ ਤੇ ਭਉਜਲਿ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਇ ॥੩੪॥

naanak satigur bohithai vaddabhaagee charrai te bhaujal paar langhaae |34|

O Nanak, the very fortunate ones embark on the Boat of the True Guru; they are carried across the terrifying world-ocean. ||34||

Tukk 7

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਦਾਤਾ ਕੋ ਨਹੀ ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ਆਧਾਰੁ ॥

bin satigur daataa ko nahee jo har naam dee aadhaar |

Without the True Guru, there is no giver who can bestow the Support of the Lord's Name.

Tukk 8

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਾਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਦਾ ਰਹੈ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

gur kirapaa te naau man vasai sadaa rahai ur dhaar |

By Guru's Grace, the Name comes to dwell in the mind; keep it enshrined in your heart.

Tukk 9

ਤਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ਤਿਪਤਿ ਹੋਇ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥

tisanaa bujhai tipat hoe har kai naae piaar |

The fire of desire is extinguished, and one finds satisfaction, through the Love of the Name of the Lord.

Tukk 10

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਅਪਨੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੩੫॥

naanak guramukh paaeeai har apanee kirapaa dhaar |35|

O Nanak, the Gurmukh finds the Lord, when He showers His Mercy. ||35||

Tukk 11

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗਤੁ ਬਰਲਿਆ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

bin sabadai jagat baraliaa kahanaa kachhoo na jaae |

Without the Shabad, the world is so insane, that it cannot even be described.

Tukk 12

ਹਰਿ ਰਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸਬਦਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

har rakhe se ubare sabad rahe liv laae |

Those who are protected by the Lord are saved; they remain lovingly attuned to the Word of the Shabad.

Tukk 13

ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਜਿਨਿ ਰਖੀ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥੩੬॥

naanak karataa sabh kichh jaanadaa jin rakhee banat banaae |36|

O Nanak, the Creator who made this making knows everything. ||36||

Tukk 14

ਹੋਮ ਜਗ ਸਭਿ ਤੀਰਥਾ ਪੜਿੑ ਪੰਡਿਤ ਥਕੇ ਪੁਰਾਣ ॥

hom jag sabh teerathaa parra panddit thake puraan |

The Pandits, the religious scholars, have grown weary of making fire-offerings and sacrifices, making pilgrimages to all the sacred shrines, and reading the Puraanas.

Tukk 15

ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਨ ਮਿਟਈ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ॥

bikh maaeaa mohu na mittee vich haumai aavan jaan |

But they cannot get rid of the poison of emotional attachment to Maya; they continue to come and go in egotism.

Tukk 16

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਮਲੁ ਉਤਰੀ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥

satigur miliai mal utaree har japiaa purakh sujaan |

Meeting with the True Guru, one's filth is washed off, meditating on the Lord, the Primal Being, the All-knowing One.

Tukk 17

ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਿਆ ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੩੭॥

jinaa har har prabh seviaa jan naanak sad kurabaan |37|

Servant Nanak is forever a sacrifice to those who serve their Lord God. ||37||

Tukk 18

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਬਹੁ ਚਿਤਵਦੇ ਬਹੁ ਆਸਾ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰ ॥

maaeaa mohu bahu chitavade bahu aasaa lobh vikaar |

Mortals give great thought to Maya and emotional attachment; they harbor great hopes, in greed and corruption.

Tukk 19

ਮਨਮੁਖਿ ਅਸਥਿਰੁ ਨਾ ਥੀਐ ਮਰਿ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਖਿਨ ਵਾਰ ॥

manamukh asathir naa theeai mar binas jaae khin vaar |

The self-willed manmukhs do not become steady and stable; they die and are gone in an instant.

Tukk 20

ਵਡਭਾਗੁ ਹੋਵੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਹਉਮੈ ਤਜੈ ਵਿਕਾਰ ॥

vaddabhaag hovai satigur milai haumai tajai vikaar |

Only those who are blessed with great good fortune meet the True Guru, and leave behind their egotism and corruption.

Tukk 21

ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਜਪਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰ ॥੩੮॥

har naamaa jap sukh paaeaa jan naanak sabad veechaar |38|

Chanting the Name of the Lord, they find peace; servant Nanak contemplates the Word of the Shabad. ||38||

Tukk 22

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

bin satigur bhagat na hovee naam na lagai piaar |

Without the True Guru, there is no devotional worship, and no love of the Naam, the Name of the Lord.

Tukk 23

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੩੯॥

jan naanak naam araadhiaa gur kai het piaar |39|

Servant Nanak worships and adores the Naam, with love and affection for the Guru. ||39||

Tukk 24

ਲੋਭੀ ਕਾ ਵੇਸਾਹੁ ਨ ਕੀਜੈ ਜੇ ਕਾ ਪਾਰਿ ਵਸਾਇ ॥

lobhee kaa vesaahu na keejai je kaa paar vasaae |

Do not trust greedy people, if you can avoid doing so.

Tukk 25

ਅੰਤਿ ਕਾਲਿ ਤਿਥੈ ਧੁਹੈ ਜਿਥੈ ਹਥੁ ਨ ਪਾਇ ॥

ant kaal tithai dhuhai jithai hath na paae |

At the very last moment, they will deceive you there, where no one will be able to lend a helping hand.

Tukk 26

ਮਨਮੁਖ ਸੇਤੀ ਸੰਗੁ ਕਰੇ ਮੁਹਿ ਕਾਲਖ ਦਾਗੁ ਲਗਾਇ ॥

manamukh setee sang kare muhi kaalakh daag lagaae |

Whoever associates with the self-willed manmukhs, will have his face blackened and dirtied.

Tukk 27

ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਤਿਨੑ ਲੋਭੀਆਂ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥

muh kaale tina lobheean jaasan janam gavaae |

Black are the faces of those greedy people; they lose their lives, and leave in disgrace.

Tukk 28

ਸਤਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਪ੍ਰਭ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

satasangat har mel prabh har naam vasai man aae |

O Lord, let me join the Sat Sangat, the True Congregation; may the Name of the Lord God abide in my mind.

Tukk 29

ਜਨਮ ਮਰਨ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੪੦॥

janam maran kee mal utarai jan naanak har gun gaae |40|

The filth and pollution of birth and death is washed away, O servant Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord. ||40||

Tukk 30

ਧੁਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਣਾ ਨ ਜਾਇ ॥

dhur har prabh karatai likhiaa su mettanaa na jaae |

Whatever is pre-destined by the Lord God Creator, cannot be erased.

Tukk 31

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿ ਕਰੇ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

jeeo pindd sabh tis daa pratipaal kare har raae |

Body and soul are all His. The Sovereign Lord King cherishes all.

Tukk 32

ਚੁਗਲ ਨਿੰਦਕ ਭੁਖੇ ਰੁਲਿ ਮੁਏ ਏਨਾ ਹਥੁ ਨ ਕਿਥਾਊ ਪਾਇ ॥

chugal nindak bhukhe rul mue enaa hath na kithaaoo paae |

The gossipers and slanderers shall remain hungry and die, rolling in the dust; their hands cannot reach anywhere.

Tukk 33

ਬਾਹਰਿ ਪਾਖੰਡ ਸਭ ਕਰਮ ਕਰਹਿ ਮਨਿ ਹਿਰਦੈ ਕਪਟੁ ਕਮਾਇ ॥

baahar paakhandd sabh karam kareh man hiradai kapatt kamaae |

Outwardly, they do all the proper deeds, but they are hypocrites; in their minds and hearts, they practice deception and fraud.

Tukk 34

ਖੇਤਿ ਸਰੀਰਿ ਜੋ ਬੀਜੀਐ ਸੋ ਅੰਤਿ ਖਲੋਆ ਆਇ ॥

khet sareer jo beejeeai so ant khaloaa aae |

Whatever is planted in the farm of the body, shall come and stand before them in the end.

Tukk 35