Ang 722 · Guru Granth Sahib Ji

ਮੇਰੈ ਕੰਤ ਨ ਭਾਵੈ ਚੋਲੜਾ ਪਿਆਰੇ ਕਿਉ ਧਨ ਸੇਜੈ ਜਾਏ ॥੧॥

merai kant na bhaavai cholarraa piaare kiau dhan sejai jaae |1|

My Husband Lord is not pleased by these clothes, O Beloved; how can the soul-bride go to His bed? ||1||

Tukk 1

ਹੰਉ ਕੁਰਬਾਨੈ ਜਾਉ ਮਿਹਰਵਾਨਾ ਹੰਉ ਕੁਰਬਾਨੈ ਜਾਉ ॥

hnau kurabaanai jaau miharavaanaa hnau kurabaanai jaau |

I am a sacrifice, O Dear Merciful Lord; I am a sacrifice to You.

Tukk 2

ਹੰਉ ਕੁਰਬਾਨੈ ਜਾਉ ਤਿਨਾ ਕੈ ਲੈਨਿ ਜੋ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ॥

hnau kurabaanai jaau tinaa kai lain jo teraa naau |

I am a sacrifice to those who take to Your Name.

Tukk 3

ਲੈਨਿ ਜੋ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ਤਿਨਾ ਕੈ ਹੰਉ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨੈ ਜਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

lain jo teraa naau tinaa kai hnau sad kurabaanai jaau |1| rahaau |

Unto those who take to Your Name, I am forever a sacrifice. ||1||Pause||

Tukk 4

ਕਾਇਆ ਰੰਙਣਿ ਜੇ ਥੀਐ ਪਿਆਰੇ ਪਾਈਐ ਨਾਉ ਮਜੀਠ ॥

kaaeaa rangan je theeai piaare paaeeai naau majeetth |

If the body becomes the dyer's vat, O Beloved, and the Name is placed within it as the dye,

Tukk 5

ਰੰਙਣ ਵਾਲਾ ਜੇ ਰੰਙੈ ਸਾਹਿਬੁ ਐਸਾ ਰੰਗੁ ਨ ਡੀਠ ॥੨॥

rangan vaalaa je rangai saahib aisaa rang na ddeetth |2|

and if the Dyer who dyes this cloth is the Lord Master - O, such a color has never been seen before! ||2||

Tukk 6

ਜਿਨ ਕੇ ਚੋਲੇ ਰਤੜੇ ਪਿਆਰੇ ਕੰਤੁ ਤਿਨਾ ਕੈ ਪਾਸਿ ॥

jin ke chole ratarre piaare kant tinaa kai paas |

Those whose shawls are so dyed, O Beloved, their Husband Lord is always with them.

Tukk 7

ਧੂੜਿ ਤਿਨਾ ਕੀ ਜੇ ਮਿਲੈ ਜੀ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ॥੩॥

dhoorr tinaa kee je milai jee kahu naanak kee aradaas |3|

Bless me with the dust of those humble beings, O Dear Lord. Says Nanak, this is my prayer. ||3||

Tukk 8

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਆਪੇ ਰੰਗੇ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

aape saaje aape range aape nadar karee |

He Himself creates, and He Himself imbues us. He Himself bestows His Glance of Grace.

Tukk 9

ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਕੰਤੈ ਭਾਵੈ ਆਪੇ ਹੀ ਰਾਵੇਇ ॥੪॥੧॥੩॥

naanak kaaman kantai bhaavai aape hee raavee |4|1|3|

O Nanak, if the soul-bride becomes pleasing to her Husband Lord, He Himself enjoys her. ||4||1||3||

Tukk 10

ਤਿਲੰਗ ਮਃ ੧ ॥

tilang mahalaa 1 |

Tilang, First Mehl:

Tukk 11

ਇਆਨੜੀਏ ਮਾਨੜਾ ਕਾਇ ਕਰੇਹਿ ॥

eaanarree maanarraa kaae karehi |

O foolish and ignorant soul-bride, why are you so proud?

Tukk 12

ਆਪਨੜੈ ਘਰਿ ਹਰਿ ਰੰਗੋ ਕੀ ਨ ਮਾਣੇਹਿ ॥

aapanarrai ghar har rango kee na maanehi |

Within the home of your own self, why do you not enjoy the Love of your Lord?

Tukk 13

ਸਹੁ ਨੇੜੈ ਧਨ ਕੰਮਲੀਏ ਬਾਹਰੁ ਕਿਆ ਢੂਢੇਹਿ ॥

sahu nerrai dhan kamalee baahar kiaa dtoodtehi |

Your Husband Lord is so very near, O foolish bride; why do you search for Him outside?

Tukk 14

ਭੈ ਕੀਆ ਦੇਹਿ ਸਲਾਈਆ ਨੈਣੀ ਭਾਵ ਕਾ ਕਰਿ ਸੀਗਾਰੋ ॥

bhai keea dehi salaaeea nainee bhaav kaa kar seegaaro |

Apply the Fear of God as the maascara to adorn your eyes, and make the Love of the Lord your ornament.

Tukk 15

ਤਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਜਾਣੀਐ ਲਾਗੀ ਜਾ ਸਹੁ ਧਰੇ ਪਿਆਰੋ ॥੧॥

taa sohaagan jaaneeai laagee jaa sahu dhare piaaro |1|

Then, you shall be known as a devoted and committed soul-bride, when you enshrine love for your Husband Lord. ||1||

Tukk 16

ਇਆਣੀ ਬਾਲੀ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜਾ ਧਨ ਕੰਤ ਨ ਭਾਵੈ ॥

eaanee baalee kiaa kare jaa dhan kant na bhaavai |

What can the silly young bride do, if she is not pleasing to her Husband Lord?

Tukk 17

ਕਰਣ ਪਲਾਹ ਕਰੇ ਬਹੁਤੇਰੇ ਸਾ ਧਨ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵੈ ॥

karan palaah kare bahutere saa dhan mehal na paavai |

She may plead and implore so many times, but still, such a bride shall not obtain the Mansion of the Lord's Presence.

Tukk 18

ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਧਾਵੈ ॥

vin karamaa kichh paaeeai naahee je bahuteraa dhaavai |

Without the karma of good deeds, nothing is obtained, although she may run around frantically.

Tukk 19

ਲਬ ਲੋਭ ਅਹੰਕਾਰ ਕੀ ਮਾਤੀ ਮਾਇਆ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥

lab lobh ahankaar kee maatee maaeaa maeh samaanee |

She is intoxicated with greed, pride and egotism, and engrossed in Maya.

Tukk 20

ਇਨੀ ਬਾਤੀ ਸਹੁ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਭਈ ਕਾਮਣਿ ਇਆਣੀ ॥੨॥

einee baatee sahu paaeeai naahee bhee kaaman eaanee |2|

She cannot obtain her Husband Lord in these ways; the young bride is so foolish! ||2||

Tukk 21

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਵਾਹੈ ਕਿਨੀ ਬਾਤੀ ਸਹੁ ਪਾਈਐ ॥

jaae puchhahu sohaaganee vaahai kinee baatee sahu paaeeai |

Go and ask the happy, pure soul-brides, how did they obtain their Husband Lord?

Tukk 22

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਸੋ ਭਲਾ ਕਰਿ ਮਾਨੀਐ ਹਿਕਮਤਿ ਹੁਕਮੁ ਚੁਕਾਈਐ ॥

jo kichh kare so bhalaa kar maaneeai hikamat hukam chukaaeeai |

Whatever the Lord does, accept that as good; do away with your own cleverness and self-will.

Tukk 23

ਜਾ ਕੈ ਪ੍ਰੇਮਿ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਤਉ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਈਐ ॥

jaa kai prem padaarath paaeeai tau charanee chit laaeeai |

By His Love, true wealth is obtained; link your consciousness to His lotus feet.

Tukk 24

ਸਹੁ ਕਹੈ ਸੋ ਕੀਜੈ ਤਨੁ ਮਨੋ ਦੀਜੈ ਐਸਾ ਪਰਮਲੁ ਲਾਈਐ ॥

sahu kahai so keejai tan mano deejai aisaa paramal laaeeai |

As your Husband Lord directs, so you must act; surrender your body and mind to Him, and apply this perfume to yourself.

Tukk 25

ਏਵ ਕਹਹਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਭੈਣੇ ਇਨੀ ਬਾਤੀ ਸਹੁ ਪਾਈਐ ॥੩॥

ev kaheh sohaaganee bhaine inee baatee sahu paaeeai |3|

So speaks the happy soul-bride, O sister; in this way, the Husband Lord is obtained. ||3||

Tukk 26

ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ਤਾ ਸਹੁ ਪਾਈਐ ਅਉਰੁ ਕੈਸੀ ਚਤੁਰਾਈ ॥

aap gavaaeeai taa sahu paaeeai aaur kaisee chaturaaee |

Give up your selfhood, and so obtain your Husband Lord; what other clever tricks are of any use?

Tukk 27

ਸਹੁ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਸੋ ਦਿਨੁ ਲੇਖੈ ਕਾਮਣਿ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥

sahu nadar kar dekhai so din lekhai kaaman nau nidh paaee |

When the Husband Lord looks upon the soul-bride with His Gracious Glance, that day is historic - the bride obtains the nine treasures.

Tukk 28

ਆਪਣੇ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਨਾਨਕ ਸਾ ਸਭਰਾਈ ॥

aapane kant piaaree saa sohaagan naanak saa sabharaaee |

She who is loved by her Husband Lord, is the true soul-bride; O Nanak, she is the queen of all.

Tukk 29

ਐਸੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਹਜ ਕੀ ਮਾਤੀ ਅਹਿਨਿਸਿ ਭਾਇ ਸਮਾਣੀ ॥

aisai rang raatee sehaj kee maatee ahinis bhaae samaanee |

Thus she is imbued with His Love, intoxicated with delight; day and night, she is absorbed in His Love.

Tukk 30

ਸੁੰਦਰਿ ਸਾਇ ਸਰੂਪ ਬਿਚਖਣਿ ਕਹੀਐ ਸਾ ਸਿਆਣੀ ॥੪॥੨॥੪॥

sundar saae saroop bichakhan kaheeai saa siaanee |4|2|4|

She is beautiful, glorious and brilliant; she is known as truly wise. ||4||2||4||

Tukk 31

ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੧ ॥

tilang mahalaa 1 |

Tilang, First Mehl:

Tukk 32

ਜੈਸੀ ਮੈ ਆਵੈ ਖਸਮ ਕੀ ਬਾਣੀ ਤੈਸੜਾ ਕਰੀ ਗਿਆਨੁ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥

jaisee mai aavai khasam kee baanee taisarraa karee giaan ve laalo |

As the Word of the Forgiving Lord comes to me, so do I express it, O Lalo.

Tukk 33

ਪਾਪ ਕੀ ਜੰਞ ਲੈ ਕਾਬਲਹੁ ਧਾਇਆ ਜੋਰੀ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥

paap kee jany lai kaabalahu dhaaeaa joree mangai daan ve laalo |

Bringing the marriage party of sin, Babar has invaded from Kaabul, demanding our land as his wedding gift, O Lalo.

Tukk 34

ਸਰਮੁ ਧਰਮੁ ਦੁਇ ਛਪਿ ਖਲੋਏ ਕੂੜੁ ਫਿਰੈ ਪਰਧਾਨੁ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥

saram dharam due chhap khaloe koorr firai paradhaan ve laalo |

Modesty and righteousness both have vanished, and falsehood struts around like a leader, O Lalo.

Tukk 35

ਕਾਜੀਆ ਬਾਮਣਾ ਕੀ ਗਲ ਥਕੀ ਅਗਦੁ ਪੜੈ ਸੈਤਾਨੁ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥

kaajeea baamanaa kee gal thakee agad parrai saitaan ve laalo |

The Qazis and the Brahmins have lost their roles, and Satan now conducts the marriage rites, O Lalo.

Tukk 36

ਮੁਸਲਮਾਨੀਆ ਪੜਹਿ ਕਤੇਬਾ ਕਸਟ ਮਹਿ ਕਰਹਿ ਖੁਦਾਇ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥

musalamaaneea parreh katebaa kasatt meh kareh khudaae ve laalo |

The Muslim women read the Koran, and in their misery, they call upon God, O Lalo.

Tukk 37

ਜਾਤਿ ਸਨਾਤੀ ਹੋਰਿ ਹਿਦਵਾਣੀਆ ਏਹਿ ਭੀ ਲੇਖੈ ਲਾਇ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥

jaat sanaatee hor hidavaaneea ehi bhee lekhai laae ve laalo |

The Hindu women of high social status, and others of lowly status as well, are put into the same category, O Lalo.

Tukk 38