Shabad · Ang 996–997
Guru Ramdas Ji · Raag Maaroo
Ang 996
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੪ ॥
maaroo mahalaa 4 |
Maaroo, Fourth Mehl:
ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਣਾਇ ਪ੍ਰਭ ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਰਿਦੈ ਸਮਾਣੀ ॥
har har kathaa sunaae prabh guramat har ridai samaanee |
O Lord God, please preach Your sermon to me. Through the Guru's Teachings, the Lord is merged into my heart.
ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਵਡਭਾਗੀਆ ਹਰਿ ਉਤਮ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥
jap har har kathaa vaddabhaageea har utam pad nirabaanee |
Meditate on the sermon of the Lord, Har, Har, O very fortunate ones; the Lord shall bless you with the most sublime status of Nirvaanaa.
Ang 997
ਗੁਰਮੁਖਾ ਮਨਿ ਪਰਤੀਤਿ ਹੈ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੀ ॥੧॥
guramukhaa man parateet hai gur poorai naam samaanee |1|
The minds of the Gurmukhs are filled with faith; through the Perfect Guru, they merge in the Naam, the Name of the Lord. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਮੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ॥
man mere mai har har kathaa man bhaanee |
O my mind, the sermon of the Lord, Har, Har, is pleasing to my mind.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਨਿਤ ਸਦਾ ਕਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har har kathaa nit sadaa kar guramukh akath kahaanee |1| rahaau |
Continually and forever, speak the sermon of the Lord, Har, Har; as Gurmukh, speak the Unspoken Speech. ||1||Pause||
ਮੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਖੋਜਿ ਢੰਢੋਲਿਆ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥
mai man tan khoj dtandtoliaa kiau paaeeai akath kahaanee |
I have searched through and through my mind and body; how can I attain this Unspoken Speech?
ਸੰਤ ਜਨਾ ਮਿਲਿ ਪਾਇਆ ਸੁਣਿ ਅਕਥ ਕਥਾ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ॥
sant janaa mil paaeaa sun akath kathaa man bhaanee |
Meeting with the humble Saints, I have found it; listening to the Unspoken Speech, my mind is pleased.
ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ਹਰਿ ਮੈ ਮੇਲੇ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੀ ॥੨॥
merai man tan naam adhaar har mai mele purakh sujaanee |2|
The Lord's Name is the Support of my mind and body; I am united with the all-knowing Primal Lord God. ||2||
ਗੁਰ ਪੁਰਖੈ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਾਇ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਿ ਸੁਰਤੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਣੀ ॥
gur purakhai purakh milaae prabh mil suratee surat samaanee |
The Guru, the Primal Being, has united me with the Primal Lord God. My consciousness has merged into the supreme consciousness.
ਵਡਭਾਗੀ ਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਣੀ ॥
vaddabhaagee gur seviaa har paaeaa sugharr sujaanee |
By great good fortune, I serve the Guru, and I have found my Lord, all-wise and all-knowing.
ਮਨਮੁਖ ਭਾਗ ਵਿਹੂਣਿਆ ਤਿਨ ਦੁਖੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥੩॥
manamukh bhaag vihooniaa tin dukhee rain vihaanee |3|
The self-willed manmukhs are very unfortunate; they pass their life-night in misery and pain. ||3||
ਹਮ ਜਾਚਿਕ ਦੀਨ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰਿਆ ਮੁਖਿ ਦੀਜੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥
ham jaachik deen prabh teriaa mukh deejai amrit baanee |
I am just a meek beggar at Your Door, God; please, place the Ambrosial Word of Your Bani in my mouth.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਮਿਤ੍ਰੁ ਪ੍ਰਭ ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਣੀ ॥
satigur meraa mitru prabh har melahu sugharr sujaanee |
The True Guru is my friend; He unites me with my all-wise, all-knowing Lord God.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਰਣਾਗਤੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੀ ॥੪॥੩॥੫॥
jan naanak saranaagatee kar kirapaa naam samaanee |4|3|5|
Servant Nanak has entered Your Sanctuary; grant Your Grace, and merge me into Your Name. ||4||3||5||