ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ · Ang 593

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

sabadai saad na aaeo naam na lago piaar |

One who does not savor the taste of the Shabad, who does not love the Naam, the Name of the Lord,

ਰਸਨਾ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

rasanaa fikaa bolanaa nit nit hoe khuaar |

and who speaks insipid words with his tongue, is ruined, again and again.

ਨਾਨਕ ਕਿਰਤਿ ਪਇਐ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥

naanak kirat peiai kamaavanaa koe na mettanahaar |2|

O Nanak, he acts according to the karma of his past actions, which no one can erase. ||2||