Shabad · Ang 1397
Bhatt Kalh Sahar · Svaiyay Fourth Mehl
ਸੰਤੋਖ ਸਰੋਵਰਿ ਬਸੈ ਅਮਿਅ ਰਸੁ ਰਸਨ ਪ੍ਰਕਾਸੈ ॥
santokh sarovar basai amia ras rasan prakaasai |
You abide in the pool of contentment; Your tongue reveals the Ambrosial Essence.
ਮਿਲਤ ਸਾਂਤਿ ਉਪਜੈ ਦੁਰਤੁ ਦੂਰੰਤਰਿ ਨਾਸੈ ॥
milat saant upajai durat doorantar naasai |
Meeting with You, a tranquil peace wells up, and sins run far away.
ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਪਾਇਅਉ ਦਿੰਤੁ ਹਰਿ ਮਗਿ ਨ ਹੁਟੈ ॥
sukh saagar paaeaau dint har mag na huttai |
You have attained the Ocean of peace, and You never grow tired on the Lord's path.
ਸੰਜਮੁ ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸੀਲ ਸੰਨਾਹੁ ਮਫੁਟੈ ॥
sanjam sat santokh seel sanaahu mafuttai |
The armor of self-restraint, truth, contentment and humility can never be pierced.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪ੍ਰਮਾਣੁ ਬਿਧ ਨੈ ਸਿਰਿਉ ਜਗਿ ਜਸ ਤੂਰੁ ਬਜਾਇਅਉ ॥
satigur pramaan bidh nai siriau jag jas toor bajaaeaau |
The Creator Lord certified the True Guru, and now the world blows the trumpet of His Praises.
ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਕਲੵੁਚਰੈ ਤੈ ਅਭੈ ਅਮਰ ਪਦੁ ਪਾਇਅਉ ॥੬॥
gur raamadaas kalayucharai tai abhai amar pad paaeaau |6|
So speaks KALL: O Guru Raam Daas, You have attained the state of fearless immortality. ||6||