ਅੰਗ 937 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਆਪੁ ਗਇਆ ਦੁਖੁ ਕਟਿਆ ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਨਾਰਿ ॥੪੭॥

aap geaa dukh kattiaa har var paaeaa naar |47|

Self-conceit is eliminated, and pain is eradicated; the soul bride obtains her Husband Lord. ||47||

ਤੁਕ 1

ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਸੰਚੀਐ ਧਨੁ ਕਾਚਾ ਬਿਖੁ ਛਾਰੁ ॥

sueinaa rupaa sancheeai dhan kaachaa bikh chhaar |

He hoards gold and silver, but this wealth is false and poisonous, nothing more than ashes.

ਤੁਕ 2

ਸਾਹੁ ਸਦਾਏ ਸੰਚਿ ਧਨੁ ਦੁਬਿਧਾ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

saahu sadaae sanch dhan dubidhaa hoe khuaar |

He calls himself a banker, gathering wealth, but he is ruined by his dual-mindedness.

ਤੁਕ 3

ਸਚਿਆਰੀ ਸਚੁ ਸੰਚਿਆ ਸਾਚਉ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲੁ ॥

sachiaaree sach sanchiaa saachau naam amol |

The truthful ones gather Truth; the True Name is priceless.

ਤੁਕ 4

ਹਰਿ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਊਜਲੋ ਪਤਿ ਸਾਚੀ ਸਚੁ ਬੋਲੁ ॥

har niramaaeil aoojalo pat saachee sach bol |

The Lord is immaculate and pure; through Him, their honor is true, and their speech is true.

ਤੁਕ 5

ਸਾਜਨੁ ਮੀਤੁ ਸੁਜਾਣੁ ਤੂ ਤੂ ਸਰਵਰੁ ਤੂ ਹੰਸੁ ॥

saajan meet sujaan too too saravar too hans |

You are my friend and companion, all-knowing Lord; You are the lake, and You are the swan.

ਤੁਕ 6

ਸਾਚਉ ਠਾਕੁਰੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਸੁ ॥

saachau tthaakur man vasai hau balihaaree tis |

I am a sacrifice to that being, whose mind is filled with the True Lord and Master.

ਤੁਕ 7

ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਸੋ ਜਾਣੁ ॥

maaeaa mamataa mohanee jin keetee so jaan |

Know the One who created love and attachment to Maya, the Enticer.

ਤੁਕ 8

ਬਿਖਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੁ ਹੈ ਬੂਝੈ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥੪੮॥

bikhiaa amrit ek hai boojhai purakh sujaan |48|

One who realizes the all-knowing Primal Lord, looks alike upon poison and nectar. ||48||

ਤੁਕ 9

ਖਿਮਾ ਵਿਹੂਣੇ ਖਪਿ ਗਏ ਖੂਹਣਿ ਲਖ ਅਸੰਖ ॥

khimaa vihoone khap ge khoohan lakh asankh |

Without patience and forgiveness, countless hundreds of thousands have perished.

ਤੁਕ 10

ਗਣਤ ਨ ਆਵੈ ਕਿਉ ਗਣੀ ਖਪਿ ਖਪਿ ਮੁਏ ਬਿਸੰਖ ॥

ganat na aavai kiau ganee khap khap mue bisankh |

Their numbers cannot be counted; how could I count them? Bothered and bewildered, uncounted numbers have died.

ਤੁਕ 11

ਖਸਮੁ ਪਛਾਣੈ ਆਪਣਾ ਖੂਲੈ ਬੰਧੁ ਨ ਪਾਇ ॥

khasam pachhaanai aapanaa khoolai bandh na paae |

One who realizes his Lord and Master is set free, and not bound by chains.

ਤੁਕ 12

ਸਬਦਿ ਮਹਲੀ ਖਰਾ ਤੂ ਖਿਮਾ ਸਚੁ ਸੁਖ ਭਾਇ ॥

sabad mahalee kharaa too khimaa sach sukh bhaae |

Through the Word of the Shabad, enter the Mansion of the Lord's Presence; you shall be blessed with patience, forgiveness, truth and peace.

ਤੁਕ 13

ਖਰਚੁ ਖਰਾ ਧਨੁ ਧਿਆਨੁ ਤੂ ਆਪੇ ਵਸਹਿ ਸਰੀਰਿ ॥

kharach kharaa dhan dhiaan too aape vaseh sareer |

Partake of the true wealth of meditation, and the Lord Himself shall abide within your body.

ਤੁਕ 14

ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ਸਦਾ ਗੁਣ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਧੀਰ ॥

man tan mukh jaapai sadaa gun antar man dheer |

With mind, body and mouth, chant His Glorious Virtues forever; courage and composure shall enter deep within your mind.

ਤੁਕ 15

ਹਉਮੈ ਖਪੈ ਖਪਾਇਸੀ ਬੀਜਉ ਵਥੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥

haumai khapai khapaaeisee beejau vath vikaar |

Through egotism, one is distracted and ruined; other than the Lord, all things are corrupt.

ਤੁਕ 16

ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਵਿਚਿ ਪਾਇਅਨੁ ਕਰਤਾ ਅਲਗੁ ਅਪਾਰੁ ॥੪੯॥

jant upaae vich paaeian karataa alag apaar |49|

Forming His creatures, He placed Himself within them; the Creator is unattached and infinite. ||49||

ਤੁਕ 17

ਸ੍ਰਿਸਟੇ ਭੇਉ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥

srisatte bheo na jaanai koe |

No one knows the mystery of the Creator of the World.

ਤੁਕ 18

ਸ੍ਰਿਸਟਾ ਕਰੈ ਸੁ ਨਿਹਚਉ ਹੋਇ ॥

srisattaa karai su nihchau hoe |

Whatever the Creator of the World does, is certain to occur.

ਤੁਕ 19

ਸੰਪੈ ਕਉ ਈਸਰੁ ਧਿਆਈਐ ॥

sanpai kau eesar dhiaaeeai |

For wealth, some meditate on the Lord.

ਤੁਕ 20

ਸੰਪੈ ਪੁਰਬਿ ਲਿਖੇ ਕੀ ਪਾਈਐ ॥

sanpai purab likhe kee paaeeai |

By pre-ordained destiny, wealth is obtained.

ਤੁਕ 21

ਸੰਪੈ ਕਾਰਣਿ ਚਾਕਰ ਚੋਰ ॥

sanpai kaaran chaakar chor |

For the sake of wealth, some become servants or thieves.

ਤੁਕ 22

ਸੰਪੈ ਸਾਥਿ ਨ ਚਾਲੈ ਹੋਰ ॥

sanpai saath na chaalai hor |

Wealth does not go along with them when they die; it passes into the hands of others.

ਤੁਕ 23

ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਨਹੀ ਦਰਗਹ ਮਾਨੁ ॥

bin saache nahee daragah maan |

Without Truth, honor is not obtained in the Court of the Lord.

ਤੁਕ 24

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵੈ ਛੁਟੈ ਨਿਦਾਨਿ ॥੫੦॥

har ras peevai chhuttai nidaan |50|

Drinking in the subtle essence of the Lord, one is emancipated in the end. ||50||

ਤੁਕ 25

ਹੇਰਤ ਹੇਰਤ ਹੇ ਸਖੀ ਹੋਇ ਰਹੀ ਹੈਰਾਨੁ ॥

herat herat he sakhee hoe rahee hairaan |

Seeing and perceiving, O my companions, I am wonder-struck and amazed.

ਤੁਕ 26

ਹਉ ਹਉ ਕਰਤੀ ਮੈ ਮੁਈ ਸਬਦਿ ਰਵੈ ਮਨਿ ਗਿਆਨੁ ॥

hau hau karatee mai muee sabad ravai man giaan |

My egotism, which proclaimed itself in possessiveness and self-conceit, is dead. My mind chants the Word of the Shabad, and attains spiritual wisdom.

ਤੁਕ 27

ਹਾਰ ਡੋਰ ਕੰਕਨ ਘਣੇ ਕਰਿ ਥਾਕੀ ਸੀਗਾਰੁ ॥

haar ddor kankan ghane kar thaakee seegaar |

I am so tired of wearing all these necklaces, hair-ties and bracelets, and decorating myself.

ਤੁਕ 28

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਗਲ ਗੁਣਾ ਗਲਿ ਹਾਰੁ ॥

mil preetam sukh paaeaa sagal gunaa gal haar |

Meeting with my Beloved, I have found peace; now, I wear the necklace of total virtue.

ਤੁਕ 29

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਆਰੁ ॥

naanak guramukh paaeeai har siau preet piaar |

O Nanak, the Gurmukh attains the Lord, with love and affection.

ਤੁਕ 30

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੇਖਹੁ ਮਨਿ ਬੀਚਾਰਿ ॥

har bin kin sukh paaeaa dekhahu man beechaar |

Without the Lord, who has found peace? Reflect upon this in your mind, and see.

ਤੁਕ 31

ਹਰਿ ਪੜਣਾ ਹਰਿ ਬੁਝਣਾ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਖਹੁ ਪਿਆਰੁ ॥

har parranaa har bujhanaa har siau rakhahu piaar |

Read about the Lord, understand the Lord, and enshrine love for the Lord.

ਤੁਕ 32

ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥੫੧॥

har japeeai har dhiaaeeai har kaa naam adhaar |51|

Chant the Lord's Name, and meditate on the Lord; hold tight to the Support of the Name of the Lord. ||51||

ਤੁਕ 33

ਲੇਖੁ ਨ ਮਿਟਈ ਹੇ ਸਖੀ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥

lekh na mittee he sakhee jo likhiaa karataar |

The inscription inscribed by the Creator Lord cannot be erased, O my companions.

ਤੁਕ 34

ਆਪੇ ਕਾਰਣੁ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਗੁ ਧਾਰਿ ॥

aape kaaran jin keea kar kirapaa pag dhaar |

He who created the universe, in His Mercy, installs His Feet within us.

ਤੁਕ 35

ਕਰਤੇ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਬੂਝਹੁ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਿ ॥

karate hath vaddiaaeea boojhahu gur beechaar |

Glorious greatness rests in the Hands of the Creator; reflect upon the Guru, and understand this.

ਤੁਕ 36

ਲਿਖਿਆ ਫੇਰਿ ਨ ਸਕੀਐ ਜਿਉ ਭਾਵੀ ਤਿਉ ਸਾਰਿ ॥

likhiaa fer na sakeeai jiau bhaavee tiau saar |

This inscription cannot be challenged. As it pleases You, You care for me.

ਤੁਕ 37

ਨਦਰਿ ਤੇਰੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥

nadar teree sukh paaeaa naanak sabad veechaar |

By Your Glance of Grace, I have found peace; O Nanak, reflect upon the Shabad.

ਤੁਕ 38

ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਪਚਿ ਮੁਏ ਉਬਰੇ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਿ ॥

manamukh bhoole pach mue ubare gur beechaar |

The self-willed manmukhs are confused; they rot away and die. Only by reflecting upon the Guru can they be saved.

ਤੁਕ 39

ਜਿ ਪੁਰਖੁ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਤਿਸ ਕਾ ਕਿਆ ਕਰਿ ਕਹਿਆ ਜਾਇ ॥

ji purakh nadar na aavee tis kaa kiaa kar kahiaa jaae |

What can anyone say, about that Primal Lord, who cannot be seen?

ਤੁਕ 40

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਨਿ ਹਿਰਦੈ ਦਿਤਾ ਦਿਖਾਇ ॥੫੨॥

balihaaree gur aapane jin hiradai ditaa dikhaae |52|

I am a sacrifice to my Guru, who has revealed Him to me, within my own heart. ||52||

ਤੁਕ 41

ਪਾਧਾ ਪੜਿਆ ਆਖੀਐ ਬਿਦਿਆ ਬਿਚਰੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

paadhaa parriaa aakheeai bidiaa bicharai sehaj subhaae |

That Pandit, that religious scholar, is said to be well-educated, if he contemplates knowledge with intuitive ease.

ਤੁਕ 42