ਅੰਗ 967 · ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਲੰਗਰੁ ਚਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੀ ਖਟੀਐ ॥

langar chalai gur sabad har tott na aavee khatteeai |

The Langar - the Kitchen of the Guru's Shabad has been opened, and its supplies never run short.

ਤੁਕ 1

ਖਰਚੇ ਦਿਤਿ ਖਸੰਮ ਦੀ ਆਪ ਖਹਦੀ ਖੈਰਿ ਦਬਟੀਐ ॥

kharache dit khasam dee aap khahadee khair dabatteeai |

Whatever His Master gave, He spent; He distributed it all to be eaten.

ਤੁਕ 2

ਹੋਵੈ ਸਿਫਤਿ ਖਸੰਮ ਦੀ ਨੂਰੁ ਅਰਸਹੁ ਕੁਰਸਹੁ ਝਟੀਐ ॥

hovai sifat khasam dee noor arasahu kurasahu jhatteeai |

The Praises of the Master were sung, and the Divine Light descended from the heavens to the earth.

ਤੁਕ 3

ਤੁਧੁ ਡਿਠੇ ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ਮਲੁ ਜਨਮ ਜਨਮ ਦੀ ਕਟੀਐ ॥

tudh dditthe sache paatisaah mal janam janam dee katteeai |

Gazing upon You, O True King, the filth of countless past lives is washed away.

ਤੁਕ 4

ਸਚੁ ਜਿ ਗੁਰਿ ਫੁਰਮਾਇਆ ਕਿਉ ਏਦੂ ਬੋਲਹੁ ਹਟੀਐ ॥

sach ji gur furamaaeaa kiau edoo bolahu hatteeai |

The Guru gave the True Command; why should we hesitate to proclaim this?

ਤੁਕ 5

ਪੁਤ੍ਰੀ ਕਉਲੁ ਨ ਪਾਲਿਓ ਕਰਿ ਪੀਰਹੁ ਕੰਨੑ ਮੁਰਟੀਐ ॥

putree kaul na paalio kar peerahu kana muratteeai |

His sons did not obey His Word; they turned their backs on Him as Guru.

ਤੁਕ 6

ਦਿਲਿ ਖੋਟੈ ਆਕੀ ਫਿਰਨਿੑ ਬੰਨਿੑ ਭਾਰੁ ਉਚਾਇਨਿੑ ਛਟੀਐ ॥

dil khottai aakee firana bana bhaar uchaaeina chhatteeai |

These evil-hearted ones became rebellious; they carry loads of sin on their backs.

ਤੁਕ 7

ਜਿਨਿ ਆਖੀ ਸੋਈ ਕਰੇ ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਤਿਨੈ ਥਟੀਐ ॥

jin aakhee soee kare jin keetee tinai thatteeai |

Whatever the Guru said, Lehna did, and so he was installed on the throne.

ਤੁਕ 8

ਕਉਣੁ ਹਾਰੇ ਕਿਨਿ ਉਵਟੀਐ ॥੨॥

kaun haare kin uvatteeai |2|

Who has lost, and who has won? ||2||

ਤੁਕ 9

ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਸੋ ਮੰਨਣਾ ਕੋ ਸਾਲੁ ਜਿਵਾਹੇ ਸਾਲੀ ॥

jin keetee so mananaa ko saal jivaahe saalee |

He who did the work, is accepted as Guru; so which is better - the thistle or the rice?

ਤੁਕ 10

ਧਰਮ ਰਾਇ ਹੈ ਦੇਵਤਾ ਲੈ ਗਲਾ ਕਰੇ ਦਲਾਲੀ ॥

dharam raae hai devataa lai galaa kare dalaalee |

The Righteous Judge of Dharma considered the arguments and made the decision.

ਤੁਕ 11

ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਖੈ ਸਚਾ ਕਰੇ ਸਾ ਬਾਤ ਹੋਵੈ ਦਰਹਾਲੀ ॥

satigur aakhai sachaa kare saa baat hovai darahaalee |

Whatever the True Guru says, the True Lord does; it comes to pass instantaneously.

ਤੁਕ 12

ਗੁਰ ਅੰਗਦ ਦੀ ਦੋਹੀ ਫਿਰੀ ਸਚੁ ਕਰਤੈ ਬੰਧਿ ਬਹਾਲੀ ॥

gur angad dee dohee firee sach karatai bandh bahaalee |

Guru Angad was proclaimed, and the True Creator confirmed it.

ਤੁਕ 13

ਨਾਨਕੁ ਕਾਇਆ ਪਲਟੁ ਕਰਿ ਮਲਿ ਤਖਤੁ ਬੈਠਾ ਸੈ ਡਾਲੀ ॥

naanak kaaeaa palatt kar mal takhat baitthaa sai ddaalee |

Nanak merely changed his body; He still sits on the throne, with hundreds of branches reaching out.

ਤੁਕ 14

ਦਰੁ ਸੇਵੇ ਉਮਤਿ ਖੜੀ ਮਸਕਲੈ ਹੋਇ ਜੰਗਾਲੀ ॥

dar seve umat kharree masakalai hoe jangaalee |

Standing at His door, His followers serve Him; by this service, their rust is scraped off.

ਤੁਕ 15

ਦਰਿ ਦਰਵੇਸੁ ਖਸੰਮ ਦੈ ਨਾਇ ਸਚੈ ਬਾਣੀ ਲਾਲੀ ॥

dar daraves khasam dai naae sachai baanee laalee |

He is the Dervish - the Saint, at the door of His Lord and Master; He loves the True Name, and the Bani of the Guru's Word.

ਤੁਕ 16

ਬਲਵੰਡ ਖੀਵੀ ਨੇਕ ਜਨ ਜਿਸੁ ਬਹੁਤੀ ਛਾਉ ਪਤ੍ਰਾਲੀ ॥

balavandd kheevee nek jan jis bahutee chhaau patraalee |

Balwand says that Khivi, the Guru's wife, is a noble woman, who gives soothing, leafy shade to all.

ਤੁਕ 17

ਲੰਗਰਿ ਦਉਲਤਿ ਵੰਡੀਐ ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖੀਰਿ ਘਿਆਲੀ ॥

langar daulat vanddeeai ras amrit kheer ghiaalee |

She distributes the bounty of the Guru's Langar; the kheer - the rice pudding and ghee, is like sweet ambrosia.

ਤੁਕ 18

ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਮਨਮੁਖ ਥੀਏ ਪਰਾਲੀ ॥

gurasikhaa ke mukh ujale manamukh thee paraalee |

The faces of the Guru's Sikhs are radiant and bright; the self-willed manmukhs are pale, like straw.

ਤੁਕ 19

ਪਏ ਕਬੂਲੁ ਖਸੰਮ ਨਾਲਿ ਜਾਂ ਘਾਲ ਮਰਦੀ ਘਾਲੀ ॥

pe kabool khasam naal jaan ghaal maradee ghaalee |

The Master gave His approval, when Angad exerted Himself heroically.

ਤੁਕ 20

ਮਾਤਾ ਖੀਵੀ ਸਹੁ ਸੋਇ ਜਿਨਿ ਗੋਇ ਉਠਾਲੀ ॥੩॥

maataa kheevee sahu soe jin goe utthaalee |3|

Such is the Husband of mother Khivi; He sustains the world. ||3||

ਤੁਕ 21

ਹੋਰਿਂਓ ਗੰਗ ਵਹਾਈਐ ਦੁਨਿਆਈ ਆਖੈ ਕਿ ਕਿਓਨੁ ॥

horino gang vahaaeeai duniaaee aakhai ki kion |

It is as if the Guru made the Ganges flow in the opposite direction, and the world wonders: what has he done?

ਤੁਕ 22

ਨਾਨਕ ਈਸਰਿ ਜਗਨਾਥਿ ਉਚਹਦੀ ਵੈਣੁ ਵਿਰਿਕਿਓਨੁ ॥

naanak eesar jaganaath uchahadee vain virikion |

Nanak, the Lord, the Lord of the World, spoke the words out loud.

ਤੁਕ 23

ਮਾਧਾਣਾ ਪਰਬਤੁ ਕਰਿ ਨੇਤ੍ਰਿ ਬਾਸਕੁ ਸਬਦਿ ਰਿੜਕਿਓਨੁ ॥

maadhaanaa parabat kar netr baasak sabad rirrakion |

Making the mountain his churning stick, and the snake-king his churning string, He has churned the Word of the Shabad.

ਤੁਕ 24

ਚਉਦਹ ਰਤਨ ਨਿਕਾਲਿਅਨੁ ਕਰਿ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਚਿਲਕਿਓਨੁ ॥

chaudah ratan nikaalian kar aavaa gaun chilakion |

From it, He extracted the fourteen jewels, and illuminated the world.

ਤੁਕ 25

ਕੁਦਰਤਿ ਅਹਿ ਵੇਖਾਲੀਅਨੁ ਜਿਣਿ ਐਵਡ ਪਿਡ ਠਿਣਕਿਓਨੁ ॥

kudarat eh vekhaaleean jin aivadd pidd tthinakion |

He revealed such creative power, and touched such greatness.

ਤੁਕ 26

ਲਹਣੇ ਧਰਿਓਨੁ ਛਤ੍ਰੁ ਸਿਰਿ ਅਸਮਾਨਿ ਕਿਆੜਾ ਛਿਕਿਓਨੁ ॥

lahane dharion chhatru sir asamaan kiaarraa chhikion |

He raised the royal canopy to wave over the head of Lehna, and raised His glory to the skies.

ਤੁਕ 27

ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਜੋਤਿ ਮਾਹਿ ਆਪੁ ਆਪੈ ਸੇਤੀ ਮਿਕਿਓਨੁ ॥

jot samaanee jot maeh aap aapai setee mikion |

His Light merged into the Light, and He blended Him into Himself.

ਤੁਕ 28

ਸਿਖਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਘੋਖਿ ਕੈ ਸਭ ਉਮਤਿ ਵੇਖਹੁ ਜਿ ਕਿਓਨੁ ॥

sikhaan putraan ghokh kai sabh umat vekhahu ji kion |

Guru Nanak tested His Sikhs and His sons, and everyone saw what happened.

ਤੁਕ 29

ਜਾਂ ਸੁਧੋਸੁ ਤਾਂ ਲਹਣਾ ਟਿਕਿਓਨੁ ॥੪॥

jaan sudhos taan lahanaa ttikion |4|

When Lehna alone was found to be pure, then He was set on the throne. ||4||

ਤੁਕ 30

ਫੇਰਿ ਵਸਾਇਆ ਫੇਰੁਆਣਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਖਾਡੂਰੁ ॥

fer vasaaeaa feruaan satigur khaaddoor |

Then, the True Guru, the son of Pheru, came to dwell at Khadoor.

ਤੁਕ 31

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਨਾਲਿ ਤੁਧੁ ਹੋਰੁ ਮੁਚੁ ਗਰੂਰੁ ॥

jap tap sanjam naal tudh hor much garoor |

Meditation, austerities and self-discipline rest with You, while the others are filled with excessive pride.

ਤੁਕ 32

ਲਬੁ ਵਿਣਾਹੇ ਮਾਣਸਾ ਜਿਉ ਪਾਣੀ ਬੂਰੁ ॥

lab vinaahe maanasaa jiau paanee boor |

Greed ruins mankind, like the green algae in the water.

ਤੁਕ 33

ਵਰ੍ਹਿਐ ਦਰਗਹ ਗੁਰੂ ਕੀ ਕੁਦਰਤੀ ਨੂਰੁ ॥

varhiai daragah guroo kee kudaratee noor |

In the Guru's Court, the Divine Light shines in its creative power.

ਤੁਕ 34

ਜਿਤੁ ਸੁ ਹਾਥ ਨ ਲਭਈ ਤੂੰ ਓਹੁ ਠਰੂਰੁ ॥

jit su haath na labhee toon ohu ttharoor |

You are the cooling peace, whose depth cannot be found.

ਤੁਕ 35

ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਤੁਧੁ ਵਿਚਿ ਭਰਪੂਰੁ ॥

nau nidh naam nidhaan hai tudh vich bharapoor |

You are overflowing with the nine treasures, and the treasure of the Naam, the Name of the Lord.

ਤੁਕ 36

ਨਿੰਦਾ ਤੇਰੀ ਜੋ ਕਰੇ ਸੋ ਵੰਞੈ ਚੂਰੁ ॥

nindaa teree jo kare so vanyai choor |

Whoever slanders You will be totally ruined and destroyed.

ਤੁਕ 37

ਨੇੜੈ ਦਿਸੈ ਮਾਤ ਲੋਕ ਤੁਧੁ ਸੁਝੈ ਦੂਰੁ ॥

nerrai disai maat lok tudh sujhai door |

People of the world can see only what is near at hand, but You can see far beyond.

ਤੁਕ 38

ਫੇਰਿ ਵਸਾਇਆ ਫੇਰੁਆਣਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਖਾਡੂਰੁ ॥੫॥

fer vasaaeaa feruaan satigur khaaddoor |5|

Then the True Guru, the son of Pheru, came to dwell at Khadoor. ||5||

ਤੁਕ 39