Ang 118 · Guru Granth Sahib Ji

ਹਰਿ ਚੇਤਹੁ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥

har chetahu ant hoe sakhaaee |

Think of the Lord, who shall be your Help and Support in the end.

Line 1

ਹਰਿ ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਨਾਥੁ ਅਜੋਨੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥

har agam agochar anaath ajonee satigur kai bhaae paavaniaa |1|

The Lord is Inaccessible and Incomprehensible. He has no master, and He is not born. He is obtained through love of the True Guru. ||1||

Line 2

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਆਪੁ ਨਿਵਾਰਣਿਆ ॥

hau vaaree jeeo vaaree aap nivaaraniaa |

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who eliminate selfishness and conceit.

Line 3

ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਤਾ ਹਰਿ ਪਾਏ ਹਰਿ ਸਿਉ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

aap gavaae taa har paae har siau sehaj samaavaniaa |1| rahaau |

They eradicate selfishness and conceit, and then find the Lord; they are intuitively immersed in the Lord. ||1||Pause||

Line 4

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਰਮੁ ਕਮਾਇਆ ॥

poorab likhiaa su karam kamaaeaa |

According to their pre-ordained destiny, they act out their karma.

Line 5

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

satigur sev sadaa sukh paaeaa |

Serving the True Guru, a lasting peace is found.

Line 6

ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਸਬਦੈ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੨॥

bin bhaagaa gur paaeeai naahee sabadai mel milaavaniaa |2|

Without good fortune, the Guru is not found. Through the Word of the Shabad, they are united in the Lord's Union. ||2||

Line 7

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੈ ਸੰਸਾਰੇ ॥

guramukh alipat rahai sansaare |

The Gurmukhs remain unaffected in the midst of the world.

Line 8

ਗੁਰ ਕੈ ਤਕੀਐ ਨਾਮਿ ਅਧਾਰੇ ॥

gur kai takeeai naam adhaare |

The Guru is their cushion, and the Naam, the Name of the Lord, is their Support.

Line 9

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋਰੁ ਕਰੇ ਕਿਆ ਤਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਖਪਿ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥

guramukh jor kare kiaa tis no aape khap dukh paavaniaa |3|

Who can oppress the Gurmukh? One who tries shall perish, writhing in pain. ||3||

Line 10

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੇ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ॥

manamukh andhe sudh na kaaee |

The blind self-willed manmukhs have no understanding at all.

Line 11

ਆਤਮ ਘਾਤੀ ਹੈ ਜਗਤ ਕਸਾਈ ॥

aatam ghaatee hai jagat kasaaee |

They are the assassins of the self, and the butchers of the world.

Line 12

ਨਿੰਦਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਬਹੁ ਭਾਰੁ ਉਠਾਵੈ ਬਿਨੁ ਮਜੂਰੀ ਭਾਰੁ ਪਹੁਚਾਵਣਿਆ ॥੪॥

nindaa kar kar bahu bhaar utthaavai bin majooree bhaar pahuchaavaniaa |4|

By continually slandering others, they carry a terrible load, and they carry the loads of others for nothing. ||4||

Line 13

ਇਹੁ ਜਗੁ ਵਾੜੀ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਾਲੀ ॥

eihu jag vaarree meraa prabh maalee |

This world is a garden, and my Lord God is the Gardener.

Line 14

ਸਦਾ ਸਮਾਲੇ ਕੋ ਨਾਹੀ ਖਾਲੀ ॥

sadaa samaale ko naahee khaalee |

He always takes care of it-nothing is exempt from His Care.

Line 15

ਜੇਹੀ ਵਾਸਨਾ ਪਾਏ ਤੇਹੀ ਵਰਤੈ ਵਾਸੂ ਵਾਸੁ ਜਣਾਵਣਿਆ ॥੫॥

jehee vaasanaa paae tehee varatai vaasoo vaas janaavaniaa |5|

As is the fragrance which He bestows, so is the fragrant flower known. ||5||

Line 16

ਮਨਮੁਖੁ ਰੋਗੀ ਹੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

manamukh rogee hai sansaaraa |

The self-willed manmukhs are sick and diseased in the world.

Line 17

ਸੁਖਦਾਤਾ ਵਿਸਰਿਆ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥

sukhadaataa visariaa agam apaaraa |

They have forgotten the Giver of peace, the Unfathomable, the Infinite.

Line 18

ਦੁਖੀਏ ਨਿਤਿ ਫਿਰਹਿ ਬਿਲਲਾਦੇ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਾਂਤਿ ਨ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥

dukhee nit fireh bilalaade bin gur saant na paavaniaa |6|

These miserable people wander endlessly, crying out in pain; without the Guru, they find no peace. ||6||

Line 19

ਜਿਨਿ ਕੀਤੇ ਸੋਈ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥

jin keete soee bidh jaanai |

The One who created them, knows their condition.

Line 20

ਆਪਿ ਕਰੇ ਤਾ ਹੁਕਮਿ ਪਛਾਣੈ ॥

aap kare taa hukam pachhaanai |

And if He inspires them, then they realize the Hukam of His Command.

Line 21

ਜੇਹਾ ਅੰਦਰਿ ਪਾਏ ਤੇਹਾ ਵਰਤੈ ਆਪੇ ਬਾਹਰਿ ਪਾਵਣਿਆ ॥੭॥

jehaa andar paae tehaa varatai aape baahar paavaniaa |7|

Whatever He places within them, that is what prevails, and so they outwardly appear. ||7||

Line 22

ਤਿਸੁ ਬਾਝਹੁ ਸਚੇ ਮੈ ਹੋਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

tis baajhahu sache mai hor na koee |

I know of no other except the True One.

Line 23

ਜਿਸੁ ਲਾਇ ਲਏ ਸੋ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਈ ॥

jis laae le so niramal hoee |

Those, whom the Lord attaches to Himself, become pure.

Line 24

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਜਿਸੁ ਦੇਵੈ ਸੋ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧੪॥੧੫॥

naanak naam vasai ghatt antar jis devai so paavaniaa |8|14|15|

O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, abides deep within the heart of those, unto whom He has given it. ||8||14||15||

Line 25

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maajh mahalaa 3 |

Maajh, Third Mehl:

Line 26

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

amrit naam man vasaae |

Enshrining the Ambrosial Naam, the Name of the Lord, in the mind,

Line 27

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਗਵਾਏ ॥

haumai meraa sabh dukh gavaae |

all the pains of egotism, selfishness and conceit are eliminated.

Line 28

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਦਾ ਸਲਾਹੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥

amrit baanee sadaa salaahe amrit amrit paavaniaa |1|

By continually praising the Ambrosial Bani of the Word, I obtain the Amrit, the Ambrosial Nectar. ||1||

Line 29

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥

hau vaaree jeeo vaaree amrit baanee man vasaavaniaa |

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who enshrine the Ambrosial Bani of the Word within their minds.

Line 30

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

amrit baanee man vasaae amrit naam dhiaavaniaa |1| rahaau |

Enshrining the Ambrosial Bani in their minds, they meditate on the Ambrosial Naam. ||1||Pause||

Line 31

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬੋਲੈ ਸਦਾ ਮੁਖਿ ਵੈਣੀ ॥

amrit bolai sadaa mukh vainee |

Those who continually chant the Ambrosial Words of Nectar,

Line 32

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੇਖੈ ਪਰਖੈ ਸਦਾ ਨੈਣੀ ॥

amrit vekhai parakhai sadaa nainee |

See and behold this Amrit everywhere with their eyes.

Line 33

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਥਾ ਕਹੈ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਅਵਰਾ ਆਖਿ ਸੁਨਾਵਣਿਆ ॥੨॥

amrit kathaa kahai sadaa din raatee avaraa aakh sunaavaniaa |2|

They continually chant the Ambrosial Sermon day and night; chanting it, they cause others to hear it. ||2||

Line 34

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

amrit rang rataa liv laae |

Imbued with the Ambrosial Love of the Lord, they lovingly focus their attention on Him.

Line 35

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਏ ॥

amrit gur parasaadee paae |

By Guru's Grace, they receive this Amrit.

Line 36

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਸਨਾ ਬੋਲੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਨਿ ਤਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੩॥

amrit rasanaa bolai din raatee man tan amrit peeaavaniaa |3|

They chant the Ambrosial Name with their tongues day and night; their minds and bodies are satisfied by this Amrit. ||3||

Line 37

ਸੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਜੁ ਚਿਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

so kichh karai ju chit na hoee |

That which God does is beyond anyone's consciousness;

Line 38

ਤਿਸ ਦਾ ਹੁਕਮੁ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥

tis daa hukam mett na sakai koee |

no one can erase the Hukam of His Command.

Line 39

ਹੁਕਮੇ ਵਰਤੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਹੁਕਮੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੪॥

hukame varatai amrit baanee hukame amrit peeaavaniaa |4|

By His Command, the Ambrosial Bani of the Word prevails, and by His Command, we drink in the Amrit. ||4||

Line 40

ਅਜਬ ਕੰਮ ਕਰਤੇ ਹਰਿ ਕੇਰੇ ॥

ajab kam karate har kere |

The actions of the Creator Lord are marvellous and wonderful.

Line 41

ਇਹੁ ਮਨੁ ਭੂਲਾ ਜਾਂਦਾ ਫੇਰੇ ॥

eihu man bhoolaa jaandaa fere |

This mind is deluded, and goes around the wheel of reincarnation.

Line 42

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਬਦਿ ਵਜਾਵਣਿਆ ॥੫॥

amrit baanee siau chit laae amrit sabad vajaavaniaa |5|

Those who focus their consciousness on the Ambrosial Bani of the Word, hear the vibrations of the Ambrosial Word of the Shabad. ||5||

Line 43