Ang 119 · Guru Granth Sahib Ji

ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਉਪਾਏ ॥

khotte khare tudh aap upaae |

You Yourself created the counterfeit and the genuine.

Line 1

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਲੋਕ ਸਬਾਏ ॥

tudh aape parakhe lok sabaae |

You Yourself appraise all people.

Line 2

ਖਰੇ ਪਰਖਿ ਖਜਾਨੈ ਪਾਇਹਿ ਖੋਟੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਵਣਿਆ ॥੬॥

khare parakh khajaanai paaeihi khotte bharam bhulaavaniaa |6|

You appraise the true, and place them in Your Treasury; You consign the false to wander in delusion. ||6||

Line 3

ਕਿਉ ਕਰਿ ਵੇਖਾ ਕਿਉ ਸਾਲਾਹੀ ॥

kiau kar vekhaa kiau saalaahee |

How can I behold You? How can I praise You?

Line 4

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀ ॥

gur parasaadee sabad salaahee |

By Guru's Grace, I praise You through the Word of the Shabad.

Line 5

ਤੇਰੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵਸੈ ਤੂੰ ਭਾਣੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੭॥

tere bhaane vich amrit vasai toon bhaanai amrit peeaavaniaa |7|

In Your Sweet Will, the Amrit is found; by Your Will, You inspire us to drink in this Amrit. ||7||

Line 6

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਰਿ ਬਾਣੀ ॥

amrit sabad amrit har baanee |

The Shabad is Amrit; the Lord's Bani is Amrit.

Line 7

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਰਿਦੈ ਸਮਾਣੀ ॥

satigur seviai ridai samaanee |

Serving the True Guru, it permeates the heart.

Line 8

ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਭ ਭੁਖ ਲਹਿ ਜਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧੫॥੧੬॥

naanak amrit naam sadaa sukhadaataa pee amrit sabh bhukh leh jaavaniaa |8|15|16|

O Nanak, the Ambrosial Naam is forever the Giver of peace; drinking in this Amrit, all hunger is satisfied. ||8||15||16||

Line 9

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maajh mahalaa 3 |

Maajh, Third Mehl:

Line 10

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵਰਸੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

amrit varasai sehaj subhaae |

The Ambrosial Nectar rains down, softly and gently.

Line 11

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ॥

guramukh viralaa koee jan paae |

How rare are those Gurmukhs who find it.

Line 12

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੇ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝਾਵਣਿਆ ॥੧॥

amrit pee sadaa tripataase kar kirapaa trisanaa bujhaavaniaa |1|

Those who drink it in are satisfied forever. Showering His Mercy upon them, the Lord quenches their thirst. ||1||

Line 13

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥

hau vaaree jeeo vaaree guramukh amrit peeaavaniaa |

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those Gurmukhs who drink in this Ambrosial Nectar.

Line 14

ਰਸਨਾ ਰਸੁ ਚਾਖਿ ਸਦਾ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

rasanaa ras chaakh sadaa rahai rang raatee sahaje har gun gaavaniaa |1| rahaau |

The tongue tastes the essence, and remains forever imbued with the Lord's Love, intuitively singing the Glorious Praises of the Lord. ||1||Pause||

Line 15

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜੁ ਕੋ ਪਾਏ ॥

gur parasaadee sehaj ko paae |

By Guru's Grace, intuitive understanding is obtained;

Line 16

ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰੇ ਇਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

dubidhaa maare ikas siau liv laae |

subduing the sense of duality, they are in love with the One.

Line 17

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਦਰੀ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੨॥

nadar kare taa har gun gaavai nadaree sach samaavaniaa |2|

When He bestows His Glance of Grace, then they sing the Glorious Praises of the Lord; by His Grace, they merge in Truth. ||2||

Line 18

ਸਭਨਾ ਉਪਰਿ ਨਦਰਿ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ॥

sabhanaa upar nadar prabh teree |

Above all is Your Glance of Grace, O God.

Line 19

ਕਿਸੈ ਥੋੜੀ ਕਿਸੈ ਹੈ ਘਣੇਰੀ ॥

kisai thorree kisai hai ghaneree |

Upon some it is bestowed less, and upon others it is bestowed more.

Line 20

ਤੁਝ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੁ ਨ ਹੋਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥

tujh te baahar kichh na hovai guramukh sojhee paavaniaa |3|

Without You, nothing happens at all; the Gurmukhs understand this. ||3||

Line 21

ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਤੁ ਹੈ ਬੀਚਾਰਾ ॥

guramukh tat hai beechaaraa |

The Gurmukhs contemplate the essence of reality;

Line 22

ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਭਰੇ ਤੇਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

amrit bhare tere bhanddaaraa |

Your Treasures are overflowing with Ambrosial Nectar.

Line 23

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਕੋਈ ਨ ਪਾਵੈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥

bin satigur seve koee na paavai gur kirapaa te paavaniaa |4|

Without serving the True Guru, no one obtains it. It is obtained only by Guru's Grace. ||4||

Line 24

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਸੋ ਜਨੁ ਸੋਹੈ ॥

satigur sevai so jan sohai |

Those who serve the True Guru are beautiful.

Line 25

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮਿ ਅੰਤਰੁ ਮਨੁ ਮੋਹੈ ॥

amrit naam antar man mohai |

The Ambrosial Naam, the Name of the Lord, entices their inner minds.

Line 26

ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਮਨੁ ਤਨੁ ਬਾਣੀ ਰਤਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਹਜਿ ਸੁਣਾਵਣਿਆ ॥੫॥

amrit man tan baanee rataa amrit sehaj sunaavaniaa |5|

Their minds and bodies are attuned to the Ambrosial Bani of the Word; this Ambrosial Nectar is intuitively heard. ||5||

Line 27

ਮਨਮੁਖੁ ਭੂਲਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਏ ॥

manamukh bhoolaa doojai bhaae khuaae |

The deluded, self-willed manmukhs are ruined through the love of duality.

Line 28

ਨਾਮੁ ਨ ਲੇਵੈ ਮਰੈ ਬਿਖੁ ਖਾਏ ॥

naam na levai marai bikh khaae |

They do not chant the Naam, and they die, eating poison.

Line 29

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਵਿਸਟਾ ਮਹਿ ਵਾਸਾ ਬਿਨੁ ਸੇਵਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਣਿਆ ॥੬॥

anadin sadaa visattaa meh vaasaa bin sevaa janam gavaavaniaa |6|

Night and day, they continually sit in manure. Without selfless service, their lives are wasted away. ||6||

Line 30

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਪੀਆਏ ॥

amrit peevai jis no aap peeae |

They alone drink in this Amrit, whom the Lord Himself inspires to do so.

Line 31

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

gur parasaadee sehaj liv laae |

By Guru's Grace, they intuitively enshrine love for the Lord.

Line 32

ਪੂਰਨ ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਆਪੇ ਗੁਰਮਤਿ ਨਦਰੀ ਆਵਣਿਆ ॥੭॥

pooran poor rahiaa sabh aape guramat nadaree aavaniaa |7|

The Perfect Lord is Himself perfectly pervading everywhere; through the Guru's Teachings, He is perceived. ||7||

Line 33

ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੋਈ ॥

aape aap niranjan soee |

He Himself is the Immaculate Lord.

Line 34

ਜਿਨਿ ਸਿਰਜੀ ਤਿਨਿ ਆਪੇ ਗੋਈ ॥

jin sirajee tin aape goee |

He who has created, shall Himself destroy.

Line 35

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਸਦਾ ਤੂੰ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧੬॥੧੭॥

naanak naam samaal sadaa toon sahaje sach samaavaniaa |8|16|17|

O Nanak, remember the Naam forever, and you shall merge into the True One with intuitive ease. ||8||16||17||

Line 36

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maajh mahalaa 3 |

Maajh, Third Mehl:

Line 37

ਸੇ ਸਚਿ ਲਾਗੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਏ ॥

se sach laage jo tudh bhaae |

Those who please You are linked to the Truth.

Line 38

ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੇਵਹਿ ਸਹਜ ਸੁਭਾਏ ॥

sadaa sach seveh sehaj subhaae |

They serve the True One forever, with intuitive ease.

Line 39

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਚਾ ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੈ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੧॥

sachai sabad sachaa saalaahee sachai mel milaavaniaa |1|

Through the True Word of the Shabad, they praise the True One, and they merge in the merging of Truth. ||1||

Line 40

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਣਿਆ ॥

hau vaaree jeeo vaaree sach saalaahaniaa |

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who praise the True One.

Line 41

ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sach dhiaaein se sach raate sache sach samaavaniaa |1| rahaau |

Those who meditate on the True One are attuned to Truth; they are absorbed into the Truest of the True. ||1||Pause||

Line 42

ਜਹ ਦੇਖਾ ਸਚੁ ਸਭਨੀ ਥਾਈ ॥

jeh dekhaa sach sabhanee thaaee |

The True One is everywhere, wherever I look.

Line 43

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

gur parasaadee man vasaaee |

By Guru's Grace, I enshrine Him in my mind.

Line 44

ਤਨੁ ਸਚਾ ਰਸਨਾ ਸਚਿ ਰਾਤੀ ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਆਖਿ ਵਖਾਨਣਿਆ ॥੨॥

tan sachaa rasanaa sach raatee sach sun aakh vakhaananiaa |2|

True are the bodies of those whose tongues are attuned to Truth. They hear the Truth, and speak it with their mouths. ||2||

Line 45