Ang 475 · Guru Granth Sahib Ji

ਨਾਨਕ ਸਾ ਕਰਮਾਤਿ ਸਾਹਿਬ ਤੁਠੈ ਜੋ ਮਿਲੈ ॥੧॥

naanak saa karamaat saahib tutthai jo milai |1|

O Nanak, that is the most wonderful gift, which is received from the Lord, when He is totally pleased. ||1||

Line 1

ਮਹਲਾ ੨ ॥

mahalaa 2 |

Second Mehl:

Line 2

ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਚਾਕਰੀ ਜਿਤੁ ਭਉ ਖਸਮ ਨ ਜਾਇ ॥

eeh kinehee chaakaree jit bhau khasam na jaae |

What sort of service is this, by which the fear of the Lord Master does not depart?

Line 3

ਨਾਨਕ ਸੇਵਕੁ ਕਾਢੀਐ ਜਿ ਸੇਤੀ ਖਸਮ ਸਮਾਇ ॥੨॥

naanak sevak kaadteeai ji setee khasam samaae |2|

O Nanak, he alone is called a servant, who merges with the Lord Master. ||2||

Line 4

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Line 5

ਨਾਨਕ ਅੰਤ ਨ ਜਾਪਨੑੀ ਹਰਿ ਤਾ ਕੇ ਪਾਰਾਵਾਰ ॥

naanak ant na jaapanaee har taa ke paaraavaar |

O Nanak, the Lord's limits cannot be known; He has no end or limitation.

Line 6

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਸਾਖਤੀ ਫਿਰਿ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਮਾਰ ॥

aap karaae saakhatee fir aap karaae maar |

He Himself creates, and then He Himself destroys.

Line 7

ਇਕਨੑਾ ਗਲੀ ਜੰਜੀਰੀਆ ਇਕਿ ਤੁਰੀ ਚੜਹਿ ਬਿਸੀਆਰ ॥

eikanaa galee janjeereea ik turee charreh biseeaar |

Some have chains around their necks, while some ride on many horses.

Line 8

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਹਉ ਕੈ ਸਿਉ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥

aap karaae kare aap hau kai siau karee pukaar |

He Himself acts, and He Himself causes us to act. Unto whom should I complain?

Line 9

ਨਾਨਕ ਕਰਣਾ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਫਿਰਿ ਤਿਸ ਹੀ ਕਰਣੀ ਸਾਰ ॥੨੩॥

naanak karanaa jin keea fir tis hee karanee saar |23|

O Nanak, the One who created the creation - He Himself takes care of it. ||23||

Line 10

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

Line 11

ਆਪੇ ਭਾਂਡੇ ਸਾਜਿਅਨੁ ਆਪੇ ਪੂਰਣੁ ਦੇਇ ॥

aape bhaandde saajian aape pooran dee |

He Himself fashioned the vessel of the body, and He Himself fills it.

Line 12

ਇਕਨੑੀ ਦੁਧੁ ਸਮਾਈਐ ਇਕਿ ਚੁਲੑੈ ਰਹਨਿੑ ਚੜੇ ॥

eikanaee dudh samaaeeai ik chulai rehana charre |

Into some, milk is poured, while others remain on the fire.

Line 13

ਇਕਿ ਨਿਹਾਲੀ ਪੈ ਸਵਨਿੑ ਇਕਿ ਉਪਰਿ ਰਹਨਿ ਖੜੇ ॥

eik nihaalee pai savana ik upar rehan kharre |

Some lie down and sleep on soft beds, while others remain watchful.

Line 14

ਤਿਨੑਾ ਸਵਾਰੇ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੧॥

tinaa savaare naanakaa jina kau nadar kare |1|

He adorns those, O Nanak, upon whom He casts His Glance of Grace. ||1||

Line 15

ਮਹਲਾ ੨ ॥

mahalaa 2 |

Second Mehl:

Line 16

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਕਰੇ ਆਪਿ ਜਾਈ ਭਿ ਰਖੈ ਆਪਿ ॥

aape saaje kare aap jaaee bhi rakhai aap |

He Himself creates and fashions the world, and He Himself keeps it in order.

Line 17

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਕੈ ਦੇਖੈ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥

tis vich jant upaae kai dekhai thaap uthaap |

Having created the beings within it, He oversees their birth and death.

Line 18

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਨਾਨਕਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥੨॥

kis no kaheeai naanakaa sabh kichh aape aap |2|

Unto whom should we speak, O Nanak, when He Himself is all-in-all? ||2||

Line 19

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Line 20

ਵਡੇ ਕੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ਕਿਛੁ ਕਹਣਾ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥

vadde keea vaddiaaeea kichh kahanaa kehan na jaae |

The description of the greatness of the Great Lord cannot be described.

Line 21

ਸੋ ਕਰਤਾ ਕਾਦਰ ਕਰੀਮੁ ਦੇ ਜੀਆ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ॥

so karataa kaadar kareem de jeea rijak sanbaeh |

He is the Creator, all-powerful and benevolent; He gives sustenance to all beings.

Line 22

ਸਾਈ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਧੁਰਿ ਛੋਡੀ ਤਿੰਨੈ ਪਾਇ ॥

saaee kaar kamaavanee dhur chhoddee tinai paae |

The mortal does that work, which has been pre-destined from the very beginning.

Line 23

ਨਾਨਕ ਏਕੀ ਬਾਹਰੀ ਹੋਰ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥

naanak ekee baaharee hor doojee naahee jaae |

O Nanak, except for the One Lord, there is no other place at all.

Line 24

ਸੋ ਕਰੇ ਜਿ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥੨੪॥੧॥ ਸੁਧੁ

so kare ji tisai rajaae |24|1| sudh

He does whatever He wills. ||24||1|| Sudh||

Line 25

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ik oankaar sat naam karataa purakh nirbhau niravair akaal moorat ajoonee saibhan gur prasaad |

One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. No Fear. No Hatred. Image Of The Undying. Beyond Birth. Self-Existent. By Guru's Grace:

Line 26

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਬਾਣੀ ਭਗਤਾ ਕੀ ॥

raag aasaa baanee bhagataa kee |

Raag Aasaa, The Word Of The Devotees:

Line 27

ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਨਾਮਦੇਉ ਜੀਉ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ॥

kabeer jeeo naamadeo jeeo ravidaas jeeo |

Kabeer, Naam Dayv And Ravi Daas.

Line 28

ਆਸਾ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ॥

aasaa sree kabeer jeeo |

Aasaa, Kabeer Jee:

Line 29

ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਾਗਿ ਹਮ ਬਿਨਵਤਾ ਪੂਛਤ ਕਹ ਜੀਉ ਪਾਇਆ ॥

gur charan laag ham binavataa poochhat keh jeeo paaeaa |

Falling at the Feet of the Guru, I pray, and ask Him, "Why was man created?

Line 30

ਕਵਨ ਕਾਜਿ ਜਗੁ ਉਪਜੈ ਬਿਨਸੈ ਕਹਹੁ ਮੋਹਿ ਸਮਝਾਇਆ ॥੧॥

kavan kaaj jag upajai binasai kahahu mohi samajhaaeaa |1|

What deeds cause the world to come into being, and be destroyed? Tell me, that I may understand." ||1||

Line 31

ਦੇਵ ਕਰਹੁ ਦਇਆ ਮੋਹਿ ਮਾਰਗਿ ਲਾਵਹੁ ਜਿਤੁ ਭੈ ਬੰਧਨ ਤੂਟੈ ॥

dev karahu deaa mohi maarag laavahu jit bhai bandhan toottai |

O Divine Guru, please, show Mercy to me, and place me on the right path, by which the bonds of fear may be cut away.

Line 32

ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖ ਫੇੜ ਕਰਮ ਸੁਖ ਜੀਅ ਜਨਮ ਤੇ ਛੂਟੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

janam maran dukh ferr karam sukh jeea janam te chhoottai |1| rahaau |

The pains of birth and death come from past actions and karma; peace comes when the soul finds release from reincarnation. ||1||Pause||

Line 33

ਮਾਇਆ ਫਾਸ ਬੰਧ ਨਹੀ ਫਾਰੈ ਅਰੁ ਮਨ ਸੁੰਨਿ ਨ ਲੂਕੇ ॥

maaeaa faas bandh nahee faarai ar man sun na looke |

The mortal does not break free from the bonds of the noose of Maya, and he does not seek the shelter of the profound, absolute Lord.

Line 34

ਆਪਾ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੁ ਨ ਚੀਨਿੑਆ ਇਨ ਬਿਧਿ ਅਭਿਉ ਨ ਚੂਕੇ ॥੨॥

aapaa pad nirabaan na cheenaa in bidh abhiau na chooke |2|

He does not realize the dignity of the self, and Nirvaanaa; because of this, his doubt does not depart. ||2||

Line 35

ਕਹੀ ਨ ਉਪਜੈ ਉਪਜੀ ਜਾਣੈ ਭਾਵ ਅਭਾਵ ਬਿਹੂਣਾ ॥

kahee na upajai upajee jaanai bhaav abhaav bihoonaa |

The soul is not born, even though he thinks it is born; it is free from birth and death.

Line 36

ਉਦੈ ਅਸਤ ਕੀ ਮਨ ਬੁਧਿ ਨਾਸੀ ਤਉ ਸਦਾ ਸਹਜਿ ਲਿਵ ਲੀਣਾ ॥੩॥

audai asat kee man budh naasee tau sadaa sehaj liv leenaa |3|

When the mortal gives up his ideas of birth and death, he remains constantly absorbed in the Lord's Love. ||3||

Line 37

ਜਿਉ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬੁ ਬਿੰਬ ਕਉ ਮਿਲੀ ਹੈ ਉਦਕ ਕੁੰਭੁ ਬਿਗਰਾਨਾ ॥

jiau pratibinb binb kau milee hai udak kunbh bigaraanaa |

As the reflection of an object blends in the water when the pitcher is broken,

Line 38

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਗੁਣ ਭ੍ਰਮੁ ਭਾਗਾ ਤਉ ਮਨੁ ਸੁੰਨਿ ਸਮਾਨਾਂ ॥੪॥੧॥

kahu kabeer aisaa gun bhram bhaagaa tau man sun samaanaan |4|1|

says Kabeer, just so virtue dispels doubt, and then the soul is absorbed in the profound, absolute Lord. ||4||1||

Line 39