Ang 587 · Guru Granth Sahib Ji

ਦੁਖਿ ਲਗੈ ਘਰਿ ਘਰਿ ਫਿਰੈ ਅਗੈ ਦੂਣੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

dukh lagai ghar ghar firai agai doonee milai sajaae |

Afflicted with pain, he wanders from house to house, and in the world hereafter, he receives double punishment.

Line 1

ਅੰਦਰਿ ਸਹਜੁ ਨ ਆਇਓ ਸਹਜੇ ਹੀ ਲੈ ਖਾਇ ॥

andar sehaj na aaeo sahaje hee lai khaae |

Peace does not come to his heart - he is not content to eat what comes his way.

Line 2

ਮਨਹਠਿ ਜਿਸ ਤੇ ਮੰਗਣਾ ਲੈਣਾ ਦੁਖੁ ਮਨਾਇ ॥

manahatth jis te manganaa lainaa dukh manaae |

With his stubborn mind, he begs, and grabs, and annoys those who give.

Line 3

ਇਸੁ ਭੇਖੈ ਥਾਵਹੁ ਗਿਰਹੋ ਭਲਾ ਜਿਥਹੁ ਕੋ ਵਰਸਾਇ ॥

eis bhekhai thaavahu giraho bhalaa jithahu ko varasaae |

Instead of wearing these beggar's robes, it is better to be a householder, and give to others.

Line 4

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਤਿਨਾ ਸੋਝੀ ਪਈ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥

sabad rate tinaa sojhee pee doojai bharam bhulaae |

Those who are attuned to the Word of the Shabad, acquire understanding; the others wander, deluded by doubt.

Line 5

ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਣਾ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

peiai kirat kamaavanaa kahanaa kachhoo na jaae |

They act according to their past actions; it is useless to talk to them.

Line 6

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵਹਿ ਸੇ ਭਲੇ ਜਿਨ ਕੀ ਪਤਿ ਪਾਵਹਿ ਥਾਇ ॥੧॥

naanak jo tis bhaaveh se bhale jin kee pat paaveh thaae |1|

O Nanak, those who are pleasing unto the Lord are good; He upholds their honor. ||1||

Line 7

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

Line 8

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥

satigur seviai sadaa sukh janam maran dukh jaae |

Serving the True Guru, one finds a lasting peace; the pains of birth and death are removed.

Line 9

ਚਿੰਤਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਅਚਿੰਤੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

chintaa mool na hovee achint vasai man aae |

He is not troubled by anxiety, and the carefree Lord comes to dwell in the mind.

Line 10

ਅੰਤਰਿ ਤੀਰਥੁ ਗਿਆਨੁ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥

antar teerath giaan hai satigur deea bujhaae |

Deep within himself, is the sacred shrine of spiritual wisdom, revealed by the True Guru.

Line 11

ਮੈਲੁ ਗਈ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਤੀਰਥਿ ਨਾਇ ॥

mail gee man niramal hoaa amrit sar teerath naae |

His filth is removed, and his soul becomes immaculately pure, bathing in the sacred shrine, the pool of Ambrosial Nectar.

Line 12

ਸਜਣ ਮਿਲੇ ਸਜਣਾ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥

sajan mile sajanaa sachai sabad subhaae |

The friend meets with the True Friend, the Lord, through the love of the Shabad.

Line 13

ਘਰ ਹੀ ਪਰਚਾ ਪਾਇਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

ghar hee parachaa paaeaa jotee jot milaae |

Within the home of his own being, he finds the Divine Self, and his light blends with the Light.

Line 14

ਪਾਖੰਡਿ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਛੋਡਈ ਲੈ ਜਾਸੀ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥

paakhandd jamakaal na chhoddee lai jaasee pat gavaae |

The Messenger of Death does not leave the hypocrite; he is led away in dishonor.

Line 15

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥

naanak naam rate se ubare sache siau liv laae |2|

O Nanak, those who are imbued with the Naam are saved; they are in love with the True Lord. ||2||

Line 16

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Line 17

ਤਿਤੁ ਜਾਇ ਬਹਹੁ ਸਤਸੰਗਤੀ ਜਿਥੈ ਹਰਿ ਕਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਬਿਲੋਈਐ ॥

tit jaae bahahu satasangatee jithai har kaa har naam biloeeai |

Go, and sit in the Sat Sangat, the True Congregation, where the Name of the Lord is churned.

Line 18

ਸਹਜੇ ਹੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੇਹੁ ਹਰਿ ਤਤੁ ਨ ਖੋਈਐ ॥

sahaje hee har naam lehu har tat na khoeeai |

In peace and poise, contemplate the Lord's Name - don't lose the essence of the Lord.

Line 19

ਨਿਤ ਜਪਿਅਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਢੋਈਐ ॥

nit japiahu har har dinas raat har daragah dtoeeai |

Chant the Name of the Lord, Har, Har, constantly, day and night, and you shall be accepted in the Court of the Lord.

Line 20

ਸੋ ਪਾਏ ਪੂਰਾ ਸਤਗੁਰੂ ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲਿਲਾਟਿ ਲਿਖੋਈਐ ॥

so paae pooraa sataguroo jis dhur masatak lilaatt likhoeeai |

He alone finds the Perfect True Guru, on whose forehead such a pre-ordained destiny is written.

Line 21

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕੰਉ ਸਭਿ ਨਮਸਕਾਰੁ ਕਰਹੁ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕੀ ਹਰਿ ਗਾਲ ਗਲੋਈਐ ॥੪॥

tis gur knau sabh namasakaar karahu jin har kee har gaal galoeeai |4|

Let everyone bow in worship to the Guru, who utters the sermon of the Lord. ||4||

Line 22

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

Salok, Third Mehl:

Line 23

ਸਜਣ ਮਿਲੇ ਸਜਣਾ ਜਿਨ ਸਤਗੁਰ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

sajan mile sajanaa jin satagur naal piaar |

The friends who love the True Guru, meet with the Lord, the True Friend.

Line 24

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਤਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਸਚੈ ਪ੍ਰੇਮਿ ਪਿਆਰੁ ॥

mil preetam tinee dhiaaeaa sachai prem piaar |

Meeting their Beloved, they meditate on the True Lord with love and affection.

Line 25

ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅਪਾਰਿ ॥

man hee te man maaniaa gur kai sabad apaar |

Their minds are appeased by their own minds, through the incomparable Word of the Guru's Shabad.

Line 26

ਏਹਿ ਸਜਣ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਜਿ ਆਪਿ ਮੇਲੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥

ehi sajan mile na vichhurreh ji aap mele karataar |

These friends are united, and will not be separated again; they have been united by the Creator Lord Himself.

Line 27

ਇਕਨਾ ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਈਆ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰਹਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥

eikanaa darasan kee parateet na aaeea sabad na kareh veechaar |

Some do not believe in the Blessed Vision of the Guru's Darshan; they do not contemplate the Shabad.

Line 28

ਵਿਛੁੜਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਵਿਛੁੜੈ ਜਿਨਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

vichhurriaa kaa kiaa vichhurrai jinaa doojai bhaae piaar |

The separated ones are in love with duality - what more separation can they suffer?

Line 29

ਮਨਮੁਖ ਸੇਤੀ ਦੋਸਤੀ ਥੋੜੜਿਆ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ॥

manamukh setee dosatee thorrarriaa din chaar |

Friendship with the self-willed manmukhs lasts for only a few short days.

Line 30

ਇਸੁ ਪਰੀਤੀ ਤੁਟਦੀ ਵਿਲਮੁ ਨ ਹੋਵਈ ਇਤੁ ਦੋਸਤੀ ਚਲਨਿ ਵਿਕਾਰ ॥

eis pareetee tuttadee vilam na hovee it dosatee chalan vikaar |

This friendship is broken in an instant; this friendship leads to corruption.

Line 31

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚੇ ਕਾ ਭਉ ਨਾਹੀ ਨਾਮਿ ਨ ਕਰਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥

jinaa andar sache kaa bhau naahee naam na kareh piaar |

They do not fear the True Lord within their hearts, and they do not love the Naam.

Line 32

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਸਿਉ ਕਿਆ ਕੀਚੈ ਦੋਸਤੀ ਜਿ ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਕਰਤਾਰਿ ॥੧॥

naanak tin siau kiaa keechai dosatee ji aap bhulaae karataar |1|

O Nanak, why become friends with those whom the Creator Lord Himself has misled? ||1||

Line 33

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

Line 34

ਇਕਿ ਸਦਾ ਇਕਤੈ ਰੰਗਿ ਰਹਹਿ ਤਿਨ ਕੈ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥

eik sadaa ikatai rang raheh tin kai hau sad balihaarai jaau |

Some remain constantly imbued with the Lord's Love; I am forever a sacrifice to them.

Line 35

ਤਨੁ ਮਨੁ ਧਨੁ ਅਰਪੀ ਤਿਨ ਕਉ ਨਿਵਿ ਨਿਵਿ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥

tan man dhan arapee tin kau niv niv laagau paae |

I dedicate my mind, soul and wealth to them; bowing low, I fall at their feet.

Line 36

ਤਿਨ ਮਿਲਿਆ ਮਨੁ ਸੰਤੋਖੀਐ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਜਾਇ ॥

tin miliaa man santokheeai trisanaa bhukh sabh jaae |

Meeting them, the soul is satisfied, and one's hunger and thirst all depart.

Line 37

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੀਏ ਸਦਾ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥

naanak naam rate sukhee sadaa sache siau liv laae |2|

O Nanak, those who are attuned to the Naam are happy forever; they lovingly focus their minds on the True Lord. ||2||

Line 38

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Line 39

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕੀ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ॥

tis gur kau hau vaariaa jin har kee har kathaa sunaaee |

I am a sacrifice to the Guru, who recites the sermon of the Lord's Teachings.

Line 40