Ang 652 · Guru Granth Sahib Ji

ਪਿਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

pir kee saar na jaanee doojai bhaae piaar |

She does not know the value of her Husband Lord; she is attached to the love of duality.

Line 1

ਸਾ ਕੁਸੁਧ ਸਾ ਕੁਲਖਣੀ ਨਾਨਕ ਨਾਰੀ ਵਿਚਿ ਕੁਨਾਰਿ ॥੨॥

saa kusudh saa kulakhanee naanak naaree vich kunaar |2|

She is impure, and ill-mannered, O Nanak; among women, she is the most evil woman. ||2||

Line 2

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Line 3

ਹਰਿ ਹਰਿ ਅਪਣੀ ਦਇਆ ਕਰਿ ਹਰਿ ਬੋਲੀ ਬੈਣੀ ॥

har har apanee deaa kar har bolee bainee |

Be kind to me, Lord, that I might chant the Word of Your Bani.

Line 4

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਹਰਿ ਉਚਰਾ ਹਰਿ ਲਾਹਾ ਲੈਣੀ ॥

har naam dhiaaee har ucharaa har laahaa lainee |

May I meditate on the Lord's Name, chant the Lord's Name, and obtain the profit of the Lord's Name.

Line 5

ਜੋ ਜਪਦੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਤਿਨ ਹਉ ਕੁਰਬੈਣੀ ॥

jo japade har har dinas raat tin hau kurabainee |

I am a sacrifice to those who chant the Name of the Lord, Har, Har, day and night.

Line 6

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਜਨ ਦੇਖਾ ਨੈਣੀ ॥

jinaa satigur meraa piaaraa araadhiaa tin jan dekhaa nainee |

May I behold with my eyes those who worship and adore my Beloved True Guru.

Line 7

ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਅਪਣੇ ਗੁਰੂ ਕਉ ਜਿਨਿ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਮੇਲਿਆ ਸੈਣੀ ॥੨੪॥

hau vaariaa apane guroo kau jin meraa har sajan meliaa sainee |24|

I am a sacrifice to my Guru, who has united me with my Lord, my friend, my very best friend. ||24||

Line 8

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥

salok mahalaa 4 |

Salok, Fourth Mehl:

Line 9

ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੋ ਮਿਤੁ ॥

har daasan siau preet hai har daasan ko mit |

The Lord loves His slaves; the Lord is the friend of His slaves.

Line 10

ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਜਿਉ ਜੰਤੀ ਕੈ ਵਸਿ ਜੰਤੁ ॥

har daasan kai vas hai jiau jantee kai vas jant |

The Lord is under the control of His slaves, like the musical instrument under the control of the musician.

Line 11

ਹਰਿ ਕੇ ਦਾਸ ਹਰਿ ਧਿਆਇਦੇ ਕਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ॥

har ke daas har dhiaaeide kar preetam siau nehu |

The Lord's slaves meditate on the Lord; they love their Beloved.

Line 12

ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਸੁਨਹੁ ਪ੍ਰਭ ਸਭ ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਸੈ ਮੇਹੁ ॥

kirapaa kar kai sunahu prabh sabh jag meh varasai mehu |

Please, hear me, O God - let Your Grace rain over the whole world.

Line 13

ਜੋ ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੀ ਉਸਤਤਿ ਹੈ ਸਾ ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥

jo har daasan kee usatat hai saa har kee vaddiaaee |

The praise of the Lord's slaves is the Glory of the Lord.

Line 14

ਹਰਿ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਭਾਵਦੀ ਜਨ ਕਾ ਜੈਕਾਰੁ ਕਰਾਈ ॥

har aapanee vaddiaaee bhaavadee jan kaa jaikaar karaaee |

The Lord loves His Own Glory, and so His humble servant is celebrated and hailed.

Line 15

ਸੋ ਹਰਿ ਜਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਨੁ ਇਕ ਸਮਾਨਿ ॥

so har jan naam dhiaaeidaa har har jan ik samaan |

That humble servant of the Lord meditates on the Naam, the Name of the Lord; the Lord, and the Lord's humble servant, are one and the same.

Line 16

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਹਰਿ ਪੈਜ ਰਖਹੁ ਭਗਵਾਨ ॥੧॥

jan naanak har kaa daas hai har paij rakhahu bhagavaan |1|

Servant Nanak is the slave of the Lord; O Lord, O God, please, preserve his honor. ||1||

Line 17

ਮਃ ੪ ॥

mahalaa 4 |

Fourth Mehl:

Line 18

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਈ ਤਿਨਿ ਸਾਚੈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥

naanak preet laaee tin saachai tis bin rehan na jaaee |

Nanak loves the True Lord; without Him, he cannot even survive.

Line 19

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਪੂਰਾ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥੨॥

satigur milai ta pooraa paaeeai har ras rasan rasaaee |2|

Meeting the True Guru, one finds the Perfect Lord, and the tongue enjoys the sublime essence of the Lord. ||2||

Line 20

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Line 21

ਰੈਣਿ ਦਿਨਸੁ ਪਰਭਾਤਿ ਤੂਹੈ ਹੀ ਗਾਵਣਾ ॥

rain dinas parabhaat toohai hee gaavanaa |

Night and day, morning and night, I sing to You, Lord.

Line 22

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਰਬਤ ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਧਿਆਵਣਾ ॥

jeea jant sarabat naau teraa dhiaavanaa |

All beings and creatures meditate on Your Name.

Line 23

ਤੂ ਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰੁ ਤੇਰਾ ਦਿਤਾ ਖਾਵਣਾ ॥

too daataa daataar teraa ditaa khaavanaa |

You are the Giver, the Great Giver; we eat whatever You give us.

Line 24

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਪਾਪ ਗਵਾਵਣਾ ॥

bhagat janaa kai sang paap gavaavanaa |

In the congregation of the devotees, sins are eradicated.

Line 25

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਵਣਾ ॥੨੫॥

jan naanak sad balihaarai bal bal jaavanaa |25|

Servant Nanak is forever a sacrifice, a sacrifice, a sacrifice, O Lord. ||25||

Line 26

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥

salok mahalaa 4 |

Salok, Fourth Mehl:

Line 27

ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਭਈ ਮਤਿ ਮਧਿਮ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨਾਹੀ ॥

antar agiaan bhee mat madhim satigur kee parateet naahee |

He has spiritual ignorance within, and his intellect is dull and dim; he does not place his faith in the True Guru.

Line 28

ਅੰਦਰਿ ਕਪਟੁ ਸਭੁ ਕਪਟੋ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ਕਪਟੇ ਖਪਹਿ ਖਪਾਹੀ ॥

andar kapatt sabh kapatto kar jaanai kapatte khapeh khapaahee |

He has deceit within himself, and so he sees deception in all others; through his deceptions, he is totally ruined.

Line 29

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਆਪਣੈ ਸੁਆਇ ਫਿਰਾਹੀ ॥

satigur kaa bhaanaa chit na aavai aapanai suaae firaahee |

The True Guru's Will does not enter into his consciousness, and so he wanders around, pursuing his own interests.

Line 30

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹੀ ॥੧॥

kirapaa kare je aapanee taa naanak sabad samaahee |1|

If He grants His Grace, then Nanak is absorbed into the Word of the Shabad. ||1||

Line 31

ਮਃ ੪ ॥

mahalaa 4 |

Fourth Mehl:

Line 32

ਮਨਮੁਖ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮਨੂਆ ਥਿਰੁ ਨਾਹਿ ॥

manamukh maaeaa mohi viaape doojai bhaae manooaa thir naeh |

The self-willed manmukhs are engrossed in emotional attachment to Maya; in the love of duality, their minds are unsteady.

Line 33

ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਉਮੈ ਖਪਹਿ ਖਪਾਹਿ ॥

anadin jalat raheh din raatee haumai khapeh khapaeh |

Night and day, they are burning; day and night, they are totally ruined by their egotism.

Line 34

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਮਹਾ ਗੁਬਾਰਾ ਤਿਨ ਕੈ ਨਿਕਟਿ ਨ ਕੋਈ ਜਾਹਿ ॥

antar lobh mahaa gubaaraa tin kai nikatt na koee jaeh |

Within them, is the total pitch darkness of greed, and no one even approaches them.

Line 35

ਓਇ ਆਪਿ ਦੁਖੀ ਸੁਖੁ ਕਬਹੂ ਨ ਪਾਵਹਿ ਜਨਮਿ ਮਰਹਿ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥

oe aap dukhee sukh kabahoo na paaveh janam mareh mar jaeh |

They themselves are miserable, and they never find peace; they are born, only to die, and die again.

Line 36

ਨਾਨਕ ਬਖਸਿ ਲਏ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਜਿ ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਚਿਤੁ ਲਾਹਿ ॥੨॥

naanak bakhas le prabh saachaa ji gur charanee chit laeh |2|

O Nanak, the True Lord God forgives those, who focus their consciousness on the Guru's feet. ||2||

Line 37

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Line 38

ਸੰਤ ਭਗਤ ਪਰਵਾਣੁ ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਭਾਇਆ ॥

sant bhagat paravaan jo prabh bhaaeaa |

That Saint, that devotee, is acceptable, who is loved by God.

Line 39

ਸੇਈ ਬਿਚਖਣ ਜੰਤ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥

seee bichakhan jant jinee har dhiaaeaa |

Those beings are wise, who meditate on the Lord.

Line 40

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਭੋਜਨੁ ਖਾਇਆ ॥

amrit naam nidhaan bhojan khaaeaa |

They eat the food, the treasure of the Ambrosial Naam, the Name of the Lord.

Line 41

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਧੂਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲਾਇਆ ॥

sant janaa kee dhoor masatak laaeaa |

They apply the dust of the feet of the Saints to their foreheads.

Line 42