ਆਸਾ · Ang 477

ਆਸਾ ॥

aasaa |

Aasaa:

ਜਬ ਲਗੁ ਤੇਲੁ ਦੀਵੇ ਮੁਖਿ ਬਾਤੀ ਤਬ ਸੂਝੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥

jab lag tel deeve mukh baatee tab soojhai sabh koee |

As long as the oil and the wick are in the lamp, everything is illuminated.

ਤੇਲ ਜਲੇ ਬਾਤੀ ਠਹਰਾਨੀ ਸੂੰਨਾ ਮੰਦਰੁ ਹੋਈ ॥੧॥

tel jale baatee tthaharaanee soonaa mandar hoee |1|

But when the oil is burnt, the wick goes out, and the mansion becomes desolate. ||1||

ਰੇ ਬਉਰੇ ਤੁਹਿ ਘਰੀ ਨ ਰਾਖੈ ਕੋਈ ॥

re baure tuhi gharee na raakhai koee |

O mad-man, no one will keep you, for even a moment.

ਤੂੰ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਸੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

toon raam naam jap soee |1| rahaau |

Meditate on the Name of that Lord. ||1||Pause||

ਕਾ ਕੀ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕਹੁ ਕਾ ਕੋ ਕਵਨ ਪੁਰਖ ਕੀ ਜੋਈ ॥

kaa kee maat pitaa kahu kaa ko kavan purakh kee joee |

Tell me, whose mother is that, whose father is that, and which man has a wife?

ਘਟ ਫੂਟੇ ਕੋਊ ਬਾਤ ਨ ਪੂਛੈ ਕਾਢਹੁ ਕਾਢਹੁ ਹੋਈ ॥੨॥

ghatt footte koaoo baat na poochhai kaadtahu kaadtahu hoee |2|

When the pitcher of the body breaks, no one cares for you at all. Everyone says, "Take him away, take him away!" ||2||

ਦੇਹੁਰੀ ਬੈਠੀ ਮਾਤਾ ਰੋਵੈ ਖਟੀਆ ਲੇ ਗਏ ਭਾਈ ॥

dehuree baitthee maataa rovai khatteea le ge bhaaee |

Sitting on the threshold, his mother cries, and his brothers take away the coffin.

ਲਟ ਛਿਟਕਾਏ ਤਿਰੀਆ ਰੋਵੈ ਹੰਸੁ ਇਕੇਲਾ ਜਾਈ ॥੩॥

latt chhittakaae tireea rovai hans ikelaa jaaee |3|

Taking down her hair, his wife cries out in sorrow, and the swan-soul departs all alone. ||3||

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਭੈ ਸਾਗਰ ਕੈ ਤਾਈ ॥

kehat kabeer sunahu re santahu bhai saagar kai taaee |

Says Kabeer, listen, O Saints, about the terrifying world-ocean.

ਇਸੁ ਬੰਦੇ ਸਿਰਿ ਜੁਲਮੁ ਹੋਤ ਹੈ ਜਮੁ ਨਹੀ ਹਟੈ ਗੁਸਾਈ ॥੪॥੯॥ ਦੁਤੁਕੇ

eis bande sir julam hot hai jam nahee hattai gusaaee |4|9| dutuke

This human suffers torture and the Messenger of Death will not leave him alone, O Lord of the World. ||4||9|| Dho-Thukay