Ang 1092 · Guru Granth Sahib Ji

ਬਿਨੁ ਕਰਮਾ ਕਿਛੂ ਨ ਪਾਈਐ ਜੇ ਬਹੁਤੁ ਲੋਚਾਹੀ ॥

bin karamaa kichhoo na paaeeai je bahut lochaahee |

Without good karma, he does not obtain anything, no matter how much he may wish for it.

Tukk 1

ਆਵੈ ਜਾਇ ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਛੁਟਾਹੀ ॥

aavai jaae jamai marai gur sabad chhuttaahee |

Coming and going in reincarnation, and birth and death are ended, through the Word of the Guru's Shabad.

Tukk 2

ਆਪਿ ਕਰੈ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥੧੬॥

aap karai kis aakheeai doojaa ko naahee |16|

He Himself acts, so unto whom should we complain? There is no other at all. ||16||

Tukk 3

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

Salok, Third Mehl:

Tukk 4

ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਸੰਤੀ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥

eis jag meh santee dhan khattiaa jinaa satigur miliaa prabh aae |

In this world, the Saints earn the wealth; they come to meet God through the True Guru.

Tukk 5

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਇਸੁ ਧਨ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥

satigur sach drirraaeaa is dhan kee keemat kahee na jaae |

The True Guru implants the Truth within; the value of this wealth cannot be described.

Tukk 6

ਇਤੁ ਧਨਿ ਪਾਇਐ ਭੁਖ ਲਥੀ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

eit dhan paaeiai bhukh lathee sukh vasiaa man aae |

Obtaining this wealth, hunger is relieved, and peace comes to dwell in the mind.

Tukk 7

ਜਿੰਨੑਾ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨੀ ਪਾਇਆ ਆਇ ॥

jinaa kau dhur likhiaa tinee paaeaa aae |

Only those who have such pre-ordained destiny, come to receive this.

Tukk 8

ਮਨਮੁਖੁ ਜਗਤੁ ਨਿਰਧਨੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ਨੋ ਬਿਲਲਾਇ ॥

manamukh jagat niradhan hai maaeaa no bilalaae |

The world of the self-willed manmukh is poor, crying out for Maya.

Tukk 9

ਅਨਦਿਨੁ ਫਿਰਦਾ ਸਦਾ ਰਹੈ ਭੁਖ ਨ ਕਦੇ ਜਾਇ ॥

anadin firadaa sadaa rahai bhukh na kade jaae |

Night and day, it wanders continually, and its hunger is never relieved.

Tukk 10

ਸਾਂਤਿ ਨ ਕਦੇ ਆਵਈ ਨਹ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

saant na kade aavee neh sukh vasai man aae |

It never finds calm tranquility, and peace never comes to dwell in its mind.

Tukk 11

ਸਦਾ ਚਿੰਤ ਚਿਤਵਦਾ ਰਹੈ ਸਹਸਾ ਕਦੇ ਨ ਜਾਇ ॥

sadaa chint chitavadaa rahai sahasaa kade na jaae |

It is always plagued by anxiety, and its cynicism never departs.

Tukk 12

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮਤਿ ਭਵੀ ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲੈ ਤਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥

naanak vin satigur mat bhavee satigur no milai taa sabad kamaae |

O Nanak, without the True Guru, the intellect is perverted; if one meets the True Guru, then one practices the Word of the Shabad.

Tukk 13

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

sadaa sadaa sukh meh rahai sache maeh samaae |1|

Forever and ever, he dwells in peace, and merges in the True Lord. ||1||

Tukk 14

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

Tukk 15

ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ਮੇਦਨੀ ਸੋਈ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥

jin upaaee medanee soee saar karee |

The One who created the world, takes care of it.

Tukk 16

ਏਕੋ ਸਿਮਰਹੁ ਭਾਇਰਹੁ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

eko simarahu bhaaeirahu tis bin avar na koe |

Meditate in remembrance on the One Lord, O Siblings of Destiny; there is none other than Him.

Tukk 17

ਖਾਣਾ ਸਬਦੁ ਚੰਗਿਆਈਆ ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਹੋਇ ॥

khaanaa sabad changiaaeea jit khaadhai sadaa tripat hoe |

So eat the food of the Shabad and goodness; eating it, you shall remain satisfied forever.

Tukk 18

ਪੈਨਣੁ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਇ ਹੈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਓਹੁ ਊਜਲਾ ਮੈਲਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਇ ॥

painan sifat sanaae hai sadaa sadaa ohu aoojalaa mailaa kade na hoe |

Dress yourself in the Praise of the Lord. Forever and ever, it is radiant and bright; it is never polluted.

Tukk 19

ਸਹਜੇ ਸਚੁ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਥੋੜਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਇ ॥

sahaje sach dhan khattiaa thorraa kade na hoe |

I have intuitively earned the true wealth, which never decreases.

Tukk 20

ਦੇਹੀ ਨੋ ਸਬਦੁ ਸੀਗਾਰੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

dehee no sabad seegaar hai jit sadaa sadaa sukh hoe |

The body is adorned with the Shabad, and is at peace forever and ever.

Tukk 21

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝੀਐ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਵਿਖਾਲੇ ਸੋਇ ॥੨॥

naanak guramukh bujheeai jis no aap vikhaale soe |2|

O Nanak, the Gurmukh realizes the Lord, who reveals Himself. ||2||

Tukk 22

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Tukk 23

ਅੰਤਰਿ ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੋ ਗੁਰਸਬਦੀ ਜਾਪੈ ॥

antar jap tap sanjamo gurasabadee jaapai |

Deep within the self are meditation and austere self-discipline, when one realizes the Word of the Guru's Shabad.

Tukk 24

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਹਉਮੈ ਅਗਿਆਨੁ ਗਵਾਪੈ ॥

har har naam dhiaaeeai haumai agiaan gavaapai |

Meditating on the Name of the Lord, Har, Har, egotism and ignorance are eliminated.

Tukk 25

ਅੰਦਰੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਭਰਪੂਰੁ ਹੈ ਚਾਖਿਆ ਸਾਦੁ ਜਾਪੈ ॥

andar amrit bharapoor hai chaakhiaa saad jaapai |

One's inner being is overflowing with Ambrosial Nectar; tasting it, the flavor is known.

Tukk 26

ਜਿਨ ਚਾਖਿਆ ਸੇ ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਸੇ ਹਰਿ ਰਸਿ ਧ੍ਰਾਪੈ ॥

jin chaakhiaa se nirbhau bhe se har ras dhraapai |

Those who taste it become fearless; they are satisfied with the sublime essence of the Lord.

Tukk 27

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਪੀਆਇਆ ਫਿਰਿ ਕਾਲੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ॥੧੭॥

har kirapaa dhaar peeaeaa fir kaal na viaapai |17|

Those who drink it in, by the Grace of the Lord, are never again afflicted by death. ||17||

Tukk 28

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

Salok, Third Mehl:

Tukk 29

ਲੋਕੁ ਅਵਗਣਾ ਕੀ ਬੰਨੑੈ ਗੰਠੜੀ ਗੁਣ ਨ ਵਿਹਾਝੈ ਕੋਇ ॥

lok avaganaa kee banai ganttharree gun na vihaajhai koe |

People tie up bundles of demerits; no one deals in virtue.

Tukk 30

ਗੁਣ ਕਾ ਗਾਹਕੁ ਨਾਨਕਾ ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ਹੋਇ ॥

gun kaa gaahak naanakaa viralaa koee hoe |

Rare is that person, O Nanak, who purchases virtue.

Tukk 31

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਗੁਣ ਪਾਈਅਨਿੑ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੧॥

gur parasaadee gun paaeeana jis no nadar karee |1|

By Guru's Grace, one is blessed with virtue, when the Lord bestows His Glance of Grace. ||1||

Tukk 32

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

Tukk 33

ਗੁਣ ਅਵਗੁਣ ਸਮਾਨਿ ਹਹਿ ਜਿ ਆਪਿ ਕੀਤੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥

gun avagun samaan heh ji aap keete karataar |

Merits and demerits are the same; they are both created by the Creator.

Tukk 34

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮਿ ਮੰਨਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥੨॥

naanak hukam maniai sukh paaeeai gurasabadee veechaar |2|

O Nanak, one who obeys the Hukam of the Lord's Command, finds peace, contemplating the Word of the Guru's Shabad. ||2||

Tukk 35

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

Tukk 36

ਅੰਦਰਿ ਰਾਜਾ ਤਖਤੁ ਹੈ ਆਪੇ ਕਰੇ ਨਿਆਉ ॥

andar raajaa takhat hai aape kare niaau |

The King sits on the throne within the self; He Himself administers justice.

Tukk 37

ਗੁਰਸਬਦੀ ਦਰੁ ਜਾਣੀਐ ਅੰਦਰਿ ਮਹਲੁ ਅਸਰਾਉ ॥

gurasabadee dar jaaneeai andar mehal asaraau |

Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord's Court is known; within the self is the Sanctuary, the Mansion of the Lord's Presence.

Tukk 38

ਖਰੇ ਪਰਖਿ ਖਜਾਨੈ ਪਾਈਅਨਿ ਖੋਟਿਆ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥

khare parakh khajaanai paaeean khottiaa naahee thaau |

The coins are assayed, and the genuine coins are placed in His treasury, while the counterfeit ones find no place.

Tukk 39

ਸਭੁ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਰਤਦਾ ਸਦਾ ਸਚੁ ਨਿਆਉ ॥

sabh sacho sach varatadaa sadaa sach niaau |

The Truest of the True is all-pervading; His justice is forever True.

Tukk 40

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾ ਰਸੁ ਆਇਆ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਾਉ ॥੧੮॥

amrit kaa ras aaeaa man vasiaa naau |18|

One comes to enjoy the Ambrosial essence, when the Name is enshrined in the mind. ||18||

Tukk 41

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

Tukk 42

ਹਉ ਮੈ ਕਰੀ ਤਾਂ ਤੂ ਨਾਹੀ ਤੂ ਹੋਵਹਿ ਹਉ ਨਾਹਿ ॥

hau mai karee taan too naahee too hoveh hau naeh |

When one acts in egotism, then You are not there, Lord. Wherever You are, there is no ego.

Tukk 43