Ang 601 · Guru Granth Sahib Ji

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

soratth mahalaa 3 |

Sorat'h, Third Mehl:

Tukk 1

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਨੋ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀ ਪਿਆਰੇ ਜਿਚਰੁ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਹੈ ਸਾਸਾ ॥

har jeeo tudh no sadaa saalaahee piaare jichar ghatt antar hai saasaa |

Dear Beloved Lord, I praise You continually, as long as there is the breath within my body.

Tukk 2

ਇਕੁ ਪਲੁ ਖਿਨੁ ਵਿਸਰਹਿ ਤੂ ਸੁਆਮੀ ਜਾਣਉ ਬਰਸ ਪਚਾਸਾ ॥

eik pal khin visareh too suaamee jaanau baras pachaasaa |

If I were to forget You, for a moment, even for an instant, O Lord Master, it would be like fifty years for me.

Tukk 3

ਹਮ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਸਦਾ ਸੇ ਭਾਈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ॥੧॥

ham moorr mugadh sadaa se bhaaee gur kai sabad pragaasaa |1|

I was always such a fool and an idiot, O Siblings of Destiny, but now, through the Word of the Guru's Shabad, my mind is enlightened. ||1||

Tukk 4

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਮ ਆਪੇ ਦੇਹੁ ਬੁਝਾਈ ॥

har jeeo tum aape dehu bujhaaee |

Dear Lord, You Yourself bestow understanding.

Tukk 5

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਸਦ ਹੀ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥

har jeeo tudh vittahu vaariaa sad hee tere naam vittahu bal jaaee | rahaau |

Dear Lord, I am forever a sacrifice to You; I am dedicated and devoted to Your Name. ||Pause||

Tukk 6

ਹਮ ਸਬਦਿ ਮੁਏ ਸਬਦਿ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਭਾਈ ਸਬਦੇ ਹੀ ਮੁਕਤਿ ਪਾਈ ॥

ham sabad mue sabad maar jeevaale bhaaee sabade hee mukat paaee |

I have died in the Word of the Shabad, and through the Shabad, I am dead while yet alive, O Siblings of Destiny; through the Shabad, I have been liberated.

Tukk 7

ਸਬਦੇ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਈ ॥

sabade man tan niramal hoaa har vasiaa man aaee |

Through the Shabad, my mind and body have been purified, and the Lord has come to dwell within my mind.

Tukk 8

ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਦਾਤਾ ਜਿਤੁ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੨॥

sabad gur daataa jit man raataa har siau rahiaa samaaee |2|

The Guru is the Giver of the Shabad; my mind is imbued with it, and I remain absorbed in the Lord. ||2||

Tukk 9

ਸਬਦੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸੇ ਅੰਨੇ ਬੋਲੇ ਸੇ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਾ ॥

sabad na jaaneh se ane bole se kit aae sansaaraa |

Those who do not know the Shabad are blind and deaf; why did they even bother to come into the world?

Tukk 10

ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਪਾਇਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ॥

har ras na paaeaa birathaa janam gavaaeaa jameh vaaro vaaraa |

They do not obtain the subtle essence of the Lord's elixir; they waste away their lives, and are reincarnated over and over again.

Tukk 11

ਬਿਸਟਾ ਕੇ ਕੀੜੇ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੇ ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧ ਗੁਬਾਰਾ ॥੩॥

bisattaa ke keerre bisattaa maeh samaane manamukh mugadh gubaaraa |3|

The blind, idiotic, self-willed manmukhs are like maggots in manure, and in manure they rot away. ||3||

Tukk 12

ਆਪੇ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਮਾਰਗਿ ਲਾਏ ਭਾਈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

aape kar vekhai maarag laae bhaaee tis bin avar na koee |

The Lord Himself creates us, watches over us, and places us on the Path, O Siblings of Destiny; there is no one other than Him.

Tukk 13

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਭਾਈ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥

jo dhur likhiaa su koe na mettai bhaaee karataa kare su hoee |

No one can erase that which is pre-ordained, O Siblings of Destiny; whatever the Creator wills, comes to pass.

Tukk 14

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਭਾਈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ॥੪॥੪॥

naanak naam vasiaa man antar bhaaee avar na doojaa koee |4|4|

O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, abides deep within the mind; O Siblings of Destiny, there is no other at all. ||4||4||

Tukk 15

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

soratth mahalaa 3 |

Sorat'h, Third Mehl:

Tukk 16

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੇ ॥

guramukh bhagat kareh prabh bhaaveh anadin naam vakhaane |

The Gurmukhs practice devotional worship, and become pleasing to God; night and day, they chant the Naam, the Name of the Lord.

Tukk 17

ਭਗਤਾ ਕੀ ਸਾਰ ਕਰਹਿ ਆਪਿ ਰਾਖਹਿ ਜੋ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ॥

bhagataa kee saar kareh aap raakheh jo terai man bhaane |

You Yourself protect and take care of Your devotees, who are pleasing to Your Mind.

Tukk 18

ਤੂ ਗੁਣਦਾਤਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਣੇ ॥੧॥

too gunadaataa sabad pachhaataa gun keh gunee samaane |1|

You are the Giver of virtue, realized through the Word of Your Shabad. Uttering Your Glories, we merge with You, O Glorious Lord. ||1||

Tukk 19

ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਦਾ ਸਮਾਲਿ ॥

man mere har jeeo sadaa samaal |

O my mind, remember always the Dear Lord.

Tukk 20

ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਤੇਰਾ ਬੇਲੀ ਹੋਵੈ ਸਦਾ ਨਿਬਹੈ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ॥ ਰਹਾਉ ॥

ant kaal teraa belee hovai sadaa nibahai terai naal | rahaau |

At the very last moment, He alone shall be your best friend; He shall always stand by you. ||Pause||

Tukk 21

ਦੁਸਟ ਚਉਕੜੀ ਸਦਾ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਹਿ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥

dusatt chaukarree sadaa koorr kamaaveh naa boojheh veechaare |

The gathering of the wicked enemies shall always practice falsehood; they do not contemplate understanding.

Tukk 22

ਨਿੰਦਾ ਦੁਸਟੀ ਤੇ ਕਿਨਿ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਹਰਣਾਖਸ ਨਖਹਿ ਬਿਦਾਰੇ ॥

nindaa dusattee te kin fal paaeaa haranaakhas nakheh bidaare |

Who can obtain fruit from the slander of evil enemies? Remember that Harnaakhash was torn apart by the Lord's claws.

Tukk 23

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਜਨੁ ਸਦ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਲਏ ਉਬਾਰੇ ॥੨॥

prahilaad jan sad har gun gaavai har jeeo le ubaare |2|

Prahlaad, the Lord's humble servant, constantly sang the Glorious Praises of the Lord, and the Dear Lord saved him. ||2||

Tukk 24

ਆਪਸ ਕਉ ਬਹੁ ਭਲਾ ਕਰਿ ਜਾਣਹਿ ਮਨਮੁਖਿ ਮਤਿ ਨ ਕਾਈ ॥

aapas kau bahu bhalaa kar jaaneh manamukh mat na kaaee |

The self-willed manmukhs see themselves as being very virtuous; they have absolutely no understanding at all.

Tukk 25

ਸਾਧੂ ਜਨ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਵਿਆਪੇ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈ ॥

saadhoo jan kee nindaa viaape jaasan janam gavaaee |

They indulge in slander of the humble spiritual people; they waste their lives away, and then they have to depart.

Tukk 26

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਕਦੇ ਚੇਤਹਿ ਨਾਹੀ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਈ ॥੩॥

raam naam kade cheteh naahee ant ge pachhutaaee |3|

They never think of the Lord's Name, and in the end, they depart, regretting and repenting. ||3||

Tukk 27

ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਭਗਤਾ ਕਾ ਕੀਤਾ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਆਪਿ ਲਾਏ ॥

safal janam bhagataa kaa keetaa gur sevaa aap laae |

The Lord makes the lives of His devotees fruitful; He Himself links them to the Guru's service.

Tukk 28

ਸਬਦੇ ਰਾਤੇ ਸਹਜੇ ਮਾਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥

sabade raate sahaje maate anadin har gun gaae |

Imbued with the Word of the Shabad, and intoxicated with celestial bliss, night and day, they sing the Glorious Praises of the Lord.

Tukk 29

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਹਉ ਲਾਗਾ ਤਿਨ ਕੈ ਪਾਏ ॥੪॥੫॥

naanak daas kahai benantee hau laagaa tin kai paae |4|5|

Slave Nanak utters this prayer: O Lord, please, let me fall at their feet. ||4||5||

Tukk 30

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

soratth mahalaa 3 |

Sorat'h, Third Mehl:

Tukk 31

ਸੋ ਸਿਖੁ ਸਖਾ ਬੰਧਪੁ ਹੈ ਭਾਈ ਜਿ ਗੁਰ ਕੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਆਵੈ ॥

so sikh sakhaa bandhap hai bhaaee ji gur ke bhaane vich aavai |

He alone is a Sikh, a friend, a relative and a sibling, who walks in the Way of the Guru's Will.

Tukk 32

ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਭਾਈ ਵਿਛੁੜਿ ਚੋਟਾ ਖਾਵੈ ॥

aapanai bhaanai jo chalai bhaaee vichhurr chottaa khaavai |

One who walks according to his own will, O Siblings of Destiny, suffers separation from the Lord, and shall be punished.

Tukk 33

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖੁ ਕਦੇ ਨ ਪਾਵੈ ਭਾਈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਪਛੋਤਾਵੈ ॥੧॥

bin satigur sukh kade na paavai bhaaee fir fir pachhotaavai |1|

Without the True Guru, peace is never obtained, O Siblings of Destiny; again and again, he regrets and repents. ||1||

Tukk 34

ਹਰਿ ਕੇ ਦਾਸ ਸੁਹੇਲੇ ਭਾਈ ॥

har ke daas suhele bhaaee |

The Lord's slaves are happy, O Siblings of Destiny.

Tukk 35